Yazı boyutunu değiştir
Sistem saati: 21 Oca 2018, 17:35


Yeni bir konu gönderCevap gönder 5 sayfadan 2. sayfa   [ 66 ileti ]
Sayfaya git Önceki  1, 2, 3, 4, 5  Sonraki
Yazar Mesaj
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:07 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan

Kayseri’de Yörükler Türkmenler: C Maddesi

90. Cağa Yörükleri: Adını yerleştikleri mezradan alan Yörük topluluğu 1483 yılında sadece 4 hane nüfusa sahipti. Daha sonraki yıllarda başka obalara katışmış olmalıdır.

91. Calahar/Celayir Oymağı: Irmak kenarı nahiyesi Yörüklerindendir. 1584 yılında 24 hane nüfusları vardı ve İz Ağıl mezraında yaşıyorlardı. Celayirliler, aslen Moğolistan’da yaşayan bir topluluktu. Bunların, Moğolca konuşan ama asıl Moğol sayılmayan bir boy olduğunu görüyoruz. Cengiz Han’ın ortaya çıkmasıyla ona tabi oldular. Başlangıçta Çağatay Ulusuna mensup olan Celayirlerin bir kısmı, İlhanlı Devletinin kurulmasıyla İran, Irak ve Anadolu’ya geldiler. İlhanlı Devletinin dayandığı iki büyük boydan (diğeri Sulduz) birisiydi ve büyük emirler genelde bu boylar arasından çıkardı. İlhanlı hükümdarı Ebu Said Bahadır Han’ın ölümüyle başlayan iç karışıklık esnasında Orta Anadolu’daki Celayirler İran’a göç ettiler (1336). Celayirli Şeyh Hasan durumdan faydalanarak 1340’ta bir devlet kurdu. (Kuzey Irak, Azerbaycan ve İran’ın batısı-1431’de yıkıldı) Safeviler döneminde Horasan’da yaşayan bu oba Yaka Türkmenlerine mensuptu. Bunların İran’da Afşarlar içine karıştığını biliyoruz. Çünkü İran Afşarları’nın obalarından biri Celayir adını taşıyor. Seyyah A. Dupre ve L. Shell’in listesine göre 19. Yy’da Horasan’ın Kelat bölgesinde yaşıyor ve 1500 evden oluşuyorlardı. Türkay, eserinde Celayirleri Afşar olarak niteliyor ve Şerefli Koçhisar bölgesinde yerleştiklerini haber veriyor ki Celayirlerin İran’a gitmeden önce Orta Anadolu’da yaşadıklarını biliyoruz.

92. Canikli Oymağı: Karataş (İncesu) Yörüklerinden olan oymak, adını Ali Hacı v.i. Caniki’den almıştır. 1500’de 85 hane, 1518’de 66 hane, 1522’de 68 hane, 1543’te Boran mezraında 60 hane, Çukurkuyu’da 23 hane, 1584’te İncesubaşı’da 14 hane, Boran’da 29 hane ve Turnalu’da 24 hane olarak kayıtlara geçmişlerdir.

93. Cemaller Oymağı: Evlad-ı Cemaller adıyla geçen oymak, Karataşlı (İncesu) Yörüklerindendir. Adını oba beyleri Ali v.i. Cemal’den alır. 1584 yılında Kızılviran köyünde 57 hane nüfusları vardı. Ayrıca Karakilise mezraı tasarruflarında idi.

94. Cerit Türkmeni Aşireti: Beydili Türkmenlerinden olan Ceritler, 1694 yılında Kayseri ve civarında görüldü. Bölgeye gelen Kara Hasanlı Ceritlerinin içerisinde Avşar, Çepni Elçisi, Kılıçlı ve Lekvanik oymakları da bulunuyordu. 1563 yılında Sarız bölgesinde Cerit tayfası adıyla kayda geçen bir oymak, Kerevinli oymağı ile birlikte Sütgin yaylasında idiler. Ayrıca Çatal Pınar yaylasını kullanıyorlardı.

95. Cevni Oymağı: Kayseri Sancağı Yörükleri arasında ismi geçen oymak 1484 yılında Kızılviran mezraında 29 hane olarak bulunuyordu.

96. Cevdet Oymağı: Yahyalı kışlağında meskun olan bir Türkmen topluluğudur. 1500 yılında 16 nefer nüfusa sahipti.

97. Ceyenlü Oymağı: Irmak Kenarı nahiyesi Yörüklerindendir ve 1584 yılında Baş pusak mezraında 81 hane nüfusa sahiptiler. Bu Yörük Türkmen oymağının adını taşıyan Tomarza ilçesinin Çayanlı köyü vardı. Lakin yine buradaki Türkmenler oymak adlarını unuttuklarından olsa gerek köyün adı şimdi Çay İni olarak değiştirildi.

98. Cingözoğlu Oymağı: Avşar boyuna mensup olan Cingözlü oymağı Pınarbaşı’nın Sindel, Çördüklü ve Tomarza’nın Akin köylerinde meskundur. 19. yüzyılın ünlü ozanlarından olan Cingözoğlu Seyit Osman bu oymaktan çıkmıştır. Bu obadan bazı ailelerin Adana’da kaldığı anlaşılıyor. Feke’nin Bahçecik köyü (bu köy Varsak köyü olarak biliniyor) aslen Avşar olup bu köyde Cingöz-Oğulları bulunmaktadır.

99. Civanşir Türkmenleri: Danişmendli Türkmenlerinden olan Civanşirler, Kütahya taraflarından gelip Develi yöresine yerleşmişlerdir. Avşar boyuna mensup olan oba Kayseri, Develi ve Niğde’de Höyük, Yarlık, Çakırağıl, Karacaören ve Millidere köylerine yerleşmişlerdir. Civanşirler, Arran (Karabağ)-Albanya-Avganya bölgesinde hakim bir Türk boyu idi ve Gürcistan’da bunların sınırları içindeydi. Müslüman-Arap orduları Gürcistan’ı fethe geldiklerinde (642 yılı) tahtta Hıristiyanlaşmış bir Türk olan Prens Cevanşir vardı. Yine bu dönemlerde Hazar Devleti’nin Kafkaslara akınlar yaptığını görüyoruz (683-689-693 senelerinde). Hazarların Gürcistan ve Ermenistan’a saldırmaları üzerine Gürcü Kralları Cevanşirler bu saldırılara karşılık vermiş ancak yenilmiş, Prens Cevanşir ise 7 yıl esaret altında kalmıştır.

Daha sonra bölgeye Selçuklu fethiyle yoğun Türkmen yerleşmiştir. Buradaki Afşar’lar, Hülagu Han zamanında Anadolu’ya getirilen ancak Timur tarafından Karabağ nakledilen Avşarlarla birleşerek Otuz-İki Cevanşir (32 boydan müteşekkil) adını almışlardır.

 Ebülgazi Bahadır Han’a göre Arran (Karabağ), Oğuz Han’ın üçüncü büyük oğlu olan Yıldız’ın büyük oğlu Afşar’ın torunlarından Cevanşir Kabilesinin Sarıcalı Sülalesine aittir. Bu Türk sülalesinin Karabağ’daki köklerinin İslamlıktan öncelere kadar gittiği de bilinmektedir.

 Azerbaycan’daki Osmanlı-Safevi çekişmesi yüzünden Cevanşirler (Karamanlı, Kazak, Şemseddinli ile birlikte) Arasbar’a göç ettiler. Karabağ, Osmanlılarca fethedilince tekrar yurtlarına döndüler (ki bunlara Dönük denildi) ve Osmanlıya bağlılık bildirdiler. Cevanşirlerin reisi Hüseyin Mirza da bunlar arasındaydı. Ancak Safevi Hükümdarı Abbas’ın Azerbaycan’ı geri alması üzerine Safevilere itaat ettiler. Hüseyin Mirza kardeşi Ali Han ile hakimiyet kavgasına girişince ikisi de öldürülmüş (1612) ve Cevanşirlerin başına kul takımından Nevruz Sultan getirilmiştir. Bu olaylardan sonra Cevanşirlerin bir kısmının Osmanlı topraklarına göçtüğünü anlıyoruz.

 Osmanlı-İran arasında sürekli el değiştiren Karabağ, Nadir Şah tarafından (1735) Osmanlılardan geri alınmıştır. Fakat Karabağ’daki Cevanşir Türkmenleri’nin Reisi Sarıcalı Ali Bey, Nadir Şah’a boyun eğmediğinden dolayı Horasan’a sürülmüştür. Daha sonra buradan firar eden Ali Bey, Karabağ Dağlarına gelerek İran’ a karşı savaşa devam etmiş ve Nadir Şah’ın ölümünden sonra (1748) Karabağ Hanlığı’nı kurmuştur. Merkezi Şuşa olan Hanlık, kuzeyde Kür ırmağı ve Gence Hanlığı, güneyde Aras nehri, batıda Nahcivan, doğuda ise Kür ve Aras nehirleri arasındaydı. Karabağ Hanlığı uzun yıllar Gürcistan Krallığı, Gence Hanlığı ve İran’daki Kaçarlar ile savaşmıştır.

 Bu mücadelelerden dolayı bölgedeki Türk Hanlıklarının oldukça yıpranması üzerine Rusya 1813 yılından itibaren Karabağ’a yerleşmek için çalışmalara başlamıştır. 1828 yılına kadar Rusya ve İran çekişmesine sahne olan Karabağ, Türkmen-çayı (1828) Anlaşmasından sonra tamamen Rusların eline geçmiştir. 18. Yüzyıl ortalarında yaşamış olan tarihçi-yazar Mirza Cemal Kalebeği, bu oymaktandı. Tarih-i Ümera-yı Karabağ adlı bir eseri vardır.

 19. yy başlarında İran’da bulunduğu sırada buradaki Türk oymaklarının bir listesini hazırlayan A. Dupre, Civanşirlerin cesur bir oymak olduğunu, Azerbaycan’da Şuşa yöresinde yaşadıklarını ve nüfuslarının 6-8.000 kişi olduğunu belirtmiştir.  Osmanlı topraklarına göçen Cevanşirlere gelince, bunlarla ilgili en eski belge 1691-92 tarihlidir. Buna göre Cevanşirler, Musa, İvaz ve Küçük Yusuf Kethüdanın yönetiminde Danişmentli Türkmen topluluğuna bağlı bulunmakta ve Aydın Sancağında yaşamaktadırlar. Üstelik çevre köylere zarar vermektedirler ve haklarında emir çıkarılmıştır.

 1701 tarihinde ise Danişmentli Türkmenlerine bağlı diğer boylar gibi Cevanşirlerin de Keçiborlu, Geyikler, Sandıklı ve Çölabat’a iskanı emredilmiştir. Bu zamanda Cevanşirler, şu obalara ayrılmıştı : Cihanşahlu, Çörekli, Hacılı ve Ocaklı. Önce mera ve tarlalar yetersiz diye iskana itiraz ettiler. Bunun üzerine tahrir yapıldı ve buna göre iskan için Hamit, Karahisarı Sahip sancakları mutasarrıflarına ve Kütahya mollası ile mütesellimine, Denizli, Geyikler, Kemerihamid, Urla, Şeyhli, Çarşanba, Lazkiye, Uluborlu, Burdur, Homa, Çölabat, Uşak, Baklan, Sandıklı ve Honaz kadılarına 1702 de emir gönderildi. Sonunda iskan yapıldı ve anılan bölgelerde yerleştiler. Fakat ertesi yıl (1703) Cevanşirlerin bir kısmı (diğer boylarla beraber) iskanı terk edip zulme başladı. 1708 yılına kadar süren devlet takibi sonucu bunlar sonunda kesin olarak yerleştiler.  Yerleştikleri köyler şunlardır : Horu (Akpınarlı), Nişir, Ayaklı, Babalar, Kolancık (Çölabat), Özçayır (Geyikler), Ortakça, Kızık ve Kızancık köyleri (Urla). Ayrıca Çörüklü obası Hallaçlu köyüne (Çöl-Abat), Hacılı obası Okçular, Haydarlı ve Kadılar (Çöl-Abat) ile Yayalar, Bambol ve Sayyad köylerine, Cihan-Şahlı obası Cudi, Beşir ve Berziği köylerine (Çöl-Abat), Ocaklı obası ise Şeyhkadın, Tokmaklı ve Kızılca köylerine (Çöl-Abat) yerleşmiştir. Bu esnada (1708) şekavete devam edip bölgeden kaçan bir grup Cevanşir’in (Kaşıkçı cemaatiyle birlikte), Niğde ve Kayseri civarına geldikleri anlaşılıyor. Onlar buralarda şu köylere de yerleştiler : Öyük, Yarlık, Koçak (Niğde’de), Çakırağıl, Karacaören (Kayseri – Bünyan’da), Millidere (Kayseri – Develi’de) köyleri.

 Türkay, eserinde yerleştikleri yerleri şöyle göstermektedir. Adana, Aydın, Çöl-Abat, Danişmentli-i Kebir – Ankara, Dazkırı, Develi, Geyikler, Halep, Isparta, İzmir, Karaman Eyaleti, Keçiborlu, Kili ve Akkerman, Konya, Kütahya, Maraş Sancağı, Sandıklı, Saruhan, Teke, Yenişehir – Aydın.

100. Conalı Türkmenleri: Kuzugüdenli Türkmenlerinin bir süre bu ismi aldığı biliniyor. Akkışla Yöresine yerleşen Kuzugüdenlilerin boy beylerinden dolayı bir süre bu ismi aldıkları tahmin ediliyor. 1530 tarihinde Maraş Türkmenleri arasında Çonalı adını taşıyan bir oymağın bulunduğunu da biliyoruz.

101. Culah (Culak) Oymağı: Kayseri yöresine yerleşen bir Türkmen topluluğudur. Yerleştiği yöre bilinmemektedir.

102. Cuşlu Oymağı: Oğuzların Kınık boyuna mensup oldukları bilinen bu oba Develi’de meskun olarak gösterilmiştir. Osmanlı kayıtları yine özentisiz bir şekilde bu Oğuz obasına “Kürt Türkmeni” demektedir.

103. Cumalıoğlu Oymağı: Karataş Yörüklerinden olan oymak, Karataş’ta (İncesu) Kızılviran ve Karakilise mezralarında meskundur. 1520 yılında Kızılviran’da 17 hane nüfusları vardı.

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:10 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler Türkmenler: B Maddesi

B MADDESİNDE YER ALAN OYMAKLAR

48. Baba Hacılı /Bala Hacılı/ Malacacılar Oymağı: 1584 yılında Ağca Kale köyünde 33 hane olarak bulunyorlardı.

49. Bayazıtoğulları: Doğu Beyazıt’tan göçtükleri için bu adı alır. 1514 Çaldıran savaşından sonra Beyazıtoğullarından Ali İskender Bey, Kahramanmaraş’a gelmiştir. Çok kalabalık bir aşiret olan Beyazıtoğluları, Kilis, Kahramanmaraş, Erzurum, Diyarbakır, Kırşehir ve Kayseri yöresinde yerleşik hayata geçmişlerdir. 1520 tarihinde Kayseri’de Beyazıt isimli 25 hanelik bir köy kuran oymak, daha sonraki tarihlerde kurdukları köyü terk ederek Erciyes dağının eteklerine yerleşmiş ve buradaki Yamaçlı ve Sosun köylerine yerleşerek buradaki Türkmen obaları ile karışmışlardır.

50. Bacıoğlu: Kayseri yerleşen Yörük topluluğudur.

51. Bahadır Hacılı Oymağı: Cebel-i Erciyes nahiyesinde oturan (Erciyes dağı nahiyesi) bu Türkmen topluluğu 16. yüzyılda Kırancık ( ya da Kazancık) mezraında oturuyordu. 1500’de 17 nefer, 1520’de 32 nefer nüfusları vardı. Cebel-i Erciyes nahiyesi, bugünkü Hacılar, Hisarcık ile Tomarza ilçesinin bir kısmını içerisine alan bölge idi. Bugün Hisarcık beldemizde oturanların ifadelerinden anladığıma göre, Bahadır Hacılı cemaati Hisarcık’ta meskundur. Bu oymak, Oğuzların Bayat boyuna mensuptur. Oymak adını boy beyi Ömer v.i. Bahadır Hacı’dan almıştır. 1543 yılında 31 hane nüfusları vardı. Kozluca mezraını tasarruflarında tutuyorlardı. 1570 yılında Irmak Kenarı nahiyesi Yörükleri arasında görülürler ve 41 hane nüfusalrı vardır.

52. Badıllı (Beydili) Boyu: Oğuzların Beydili boyuna mensup olan Badıllı oymağı, Horasan’dan hareketle Tunceli yöresine gelmiş, Tunceli’de bir bölük Türkmeni bırakarak Çukurova’ya inmişlerdir. Çukurova’da Ceritli aşiretini oluşturan önemli kollardan birini meydana getirirler. Toroslardan Binboğa dağlarına ulaşan bu topluluk Sarız’ın Ördekli, Tavlaköy, Çağşak, Kırkırsak, Dallıkavak, Sancakağıl, Gümüşali, Küçük Söbeçimen, Darıdere, Altısöğüt (kısmen) ve İncemağara (kısmen) köylerinde meskundur. Milli Mücadele yılarında oldukça yaralılıkları görülmüştür. Özellikle bölgesel isyanları bastırmışlar ve Kuva-yı Milliyenin yanında yer alarak önemli hizmette bulunmuşlardır.

53. Bahrili Avşar Oymağı: Develi’de meskun bir Türkmen topluluğudur. 24 Temmuz 1727’de Köstere, Harmancık,İncesu ve Develi-Karahisar kazalarında görülmüşlerdir. 16. Yy’da Halep Afşarları üç oymaktan oluşuyordu : Köpekli, Gündüzlü ve Avşar. Bunlardan Avşar oymağı 1579-80 yıllarında üç kethüdanın idaresindeydi. Recep, Bahri ve Küçük Minnet. İşte bu oba adını bu Bahri Kethüdadan almıştır. 1581 yılında Danişmentli ve Lekvanik cemaatinden bir kısım eşkıyanın Avşarların mallarını gasp etmeleri üzerine Bahri Kethüda Recep ve Küçük Minnet ile birlikte devlete şikayet etmişlerdi. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan Afşar beylerinden Bahri-Oğlu Himmet Beyin adı geçiyor. 1695 yılında Rakka’da sakin iken kaçan Bahrili cemaati, Kara Gündüz ve İmam Kulu cemaati ile beraber Kadirli’ye gelmiş ve çevreye zarar verdikleri için Rakka Beylerbeyine emir gönderilmişti. Rakka’ya iskan olunanlardan bir kısmı yerlerini terk etti. Bahrili Avşarı Adana eyaletinde dolaşıyordu. Bunların iskan yerlerine gitmeleri için 1748-67 yıllarında kapsamlı bir çalışma yapılmıştır.

 Bahrili Avşarı Adana ve Rakka’dan başka Boz-Ok, Develi, Karaman, Kayseri, Maraş, Misis, Şabanözü, Tarsus ve Yeni-İl ile Halep’te yerleşmiştir. Bir kısmı ise Balkanlara göçürülerek Çirmen sancağında bulunan Akça Kızanlık’ta iskan olmuştur.

 Osmaniye Merkez, Adıyaman Besni, Elazığ Maden (Bahrobişaran), Malatya Merkez, Malatya Akçadağ, Urfa Merkez, Diyarbakır Ergani (Bahriyiulya, Bahriyibişaran) ve Diyarbakır Dicle’de (Bahresüfla) aynı adda köyler görülmektedir ki onların yayılışıyla ilgili bize bir fikir verebilir.

54. Balaklu /Balanlu ( ya da Yalaklu) Oymağı: 1584 yılında 30 hane nüfusa sahip oymak Hırka köyünde oturuyordu.

55. Balamalu Oymağı: Irmak Kenarı nahiyesinde (Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan) görülen bir Türkmen topluluğudur.

56. Balihacılı Oymağı: Kayseri’de meskun bir Yörük oymağıdır. Bali isimli bir oymak 1563 yılında Sarız bölgesinde Tekfur Asar köyüne bağlı Kurt Öyüğü mezraını ekip biçiyordu.

57. Baluç Oymağı: Zamantı’da meskun bir Yörük oymağıdır.

58. Başladık Oymağı: Oğuz Türklerinin Yıva boyuna mensubiyeti bilinen Başladık Oymağı Yıvalı Yörüklerindendir ve Güllüce mezraını kurmuşlardır. 1520 yılında Erciyes dağı nahiyesinde 39 nefer nüfusları vardı. Güllüce, bugün Bünyan ilçesinde aynı adla bir köydür.

59. Bayat Obaları: Oğuzların Bayat boyundan gelen obalara Kayseri’nin değişik bölgelerinde rastlanmaktadır. Doğrudan Bayat adını taşıyan Yeşilhisar’da ve Kızılırmak vadisinde Yazıbayat, Kayseri merkezde Şam Bayatı isimli köyler tespit edilmiştir. Evlad-ı Bayat adını taşıyan bir oymak da 1570 yılında Malya nahiyesinde (Talas-Tomarza bölgesi) bulunuyordu ve 85 hane nüfusa sahipti. Yine Bayat boyuna mensubiyeti bilinen obalar da Kayseri’nin değişik bölgelerine yerleşmişlerdir: Ağcalu (Bünyan), Kuzugüdenli (Akkışla), Bahadır Hacılı (Erciyes dağı yöresi/ Hisarcık), Bektaş (Felahiye, Tomarza, Özvatan, Sarıoğlan, Kayseri merkez), Bozca (Yahyalı), Elbaşlı (Bünyan), Hızırcaoğlu (Yeşilhisar/ Yahyalı), Kabaklı (Tomarza/ Develi), Karalar (Özvatan, Felahiye, Bünyan), Okçu (Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan), Pehlivanlıoğlu (Kayseri, Bünyan, Talas, Develi, Zamantı) oymaklarıdır. Bugün İncesu ilçesinde Bayat boyundan geldiklerini ve Maraş’tan gelerek İncesu ilçesinin gayrimüslim mahallelerine yerleştiklerini söyleyen Türkmenler vardır.

60. Bayındır boyu: Oğuzların Bayındır boyu Kayseri’nin değişik yerlerinde meskundur. Bu Oğuz toplulukları genellikle Dulkadirli topluluğundan koparak Kayseri’ye yerleşmişlerdir. Kuzu Güdenli Aşiretinin Bayat ve Bayındır boylarından geldikleri bilinmektedir. Kuzu Güdenli Aşireti, Akkışla ilçesi ve Akkışla’ya bağlı köylerde meskundur. Akkışla ilçemizin Bayındır isimli bir mahallesi bulunduğu gibi Kululu köyüne yerleşen bir ailenin adının da Bayındıroğlu olduğunu biliyoruz. 16. yüzyılda Karahisar’a (Yeşilhisar) bağlı Bayındır adını taşıyan bir köy de bulunuyordu.

61. Baynal / Baytal Oymağı: Kustere Yörüklerinden (Tomarza) olan oymak, 1570 yılında 36 hane nüfusa sahipti.

62. Beceli Aşireti: Harmancık’ta meskun bir Arap topluluğu olarak gösterilmiştir. Lakin Bece/ Peçe kelimesinin Peçenek boyunun kökü ile aynı adı taşıması bu bilgiyi şüpheli kılmaktadır. H.1022’de Çankırı (Kangırı) bçlgesinde rastladığımız bu aşiretin adı bir kayıtta Peçeli biçiminde geçmekte ve Türkmen taifesinden gösterilmektedir.

63. Beğdenizli Oymağı: Avşar Türkmenlerinden olan oymak, Recepli Avşarlarına tabi idi ve Zamantı’da meskundu. Rakka, Karaman, Kadirli, Kırşehir, Sis, Zamantı, Kayseri ve Kars-ı Maraş’ta yerleşmiştir.

64. Beğendik: 1683-1684 yıllarında Kayseri’ye bağlı bir köy idi. Bugün Hacılar’da bu adla bir mevki vardır. Bugün Kayserili olan Beğendik marketler zincirinin de adı olan bu isim Kazak Türklerinin Ortayüz boyuna bağlı Bigendik oymağının da adıdır.

65. Beğdili Oymağı: Oğuzların Beydili boyuna mensup obalar genellikle Kayseri’nin Sarız, Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan, Yeşilhisar ve Develi havalisinde görülmektedir. Bunlar arasında en önemli topluluk Ceritlerdir. Sarız’da ve Kayseri merkez ve merkeze bağlı Alagöz köyünde görülmüşlerdir. Sarız’da on bir köy kurmuşlardır. Özellikle Erciyes Dağı ve çevresinde Kara Hasanlı Ceritleri görülmektedir. Kuşçu Ceritleri ise Toroslardan Develi ilçesine geçmişler ve orada meskun olmuşlardır. Beğdili adlı bir oymak Sarıoğlan yöresinde görülmüş, diğer bir Beğdili topluluğu ise Tatılı köyüne ve civar köylere yerleşmiştir. Karaözü Kasabasını da Malatya yöresinden gelen bir Beğdili topluluğunun kurduğu bilinmektedir. Kömeç (Gömeç) köyünü de Beydili boyu kurmuştur ve Kayseri merkez ilçeye bağlıdır.

66. Bektaş (Bektaşoğlu) Oymağı: Bektaş obası Oğuzların Bayat boyuna mensuptur. Bazı kaynaklar Türkmen, bazı kaynaklar ise Türkmen Kürdü demektedirler. Bektaş Oymağı Irmak Kenarı nahiyesinde Başviran mezraında görülmektedir. 1520 yılında Başviran mezraında 20 nefer nüfus kayıtlıdır. Bu bölge Kızılırmak hattı dediğimiz Felahiye, Sarıoğlan, Özvatan hattıdır. 1543 yılında Kayseri’de yine Bektaş isimli bir köye ve şehirde de aynı adla bir mahalleye rastlanmıştır. Bir başka kol da Bektaşoğlu adını taşımaktadır ve Zamantı ve Harmancık’ta görülmüştür. Bugün Tomarza ilçesinde de Bektaş adını taşıyan bir köy vardır. Tomarza yöresindeki bu oymak ise 1584’de rastladığımız Bektaşlu isimli oymaktır. Kustere Yörüklerindendir ve Şeyh Barak oymağı ile birlikte Orta Viran mezraında bulunuyordu. 16 hane nüfusları vardı.

67. Beratlı Oymağı: Kayseri’de görülen bir Yörük topluluğudur.

68. Beşikli Oymağı: Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresinde) gösterilen oymak Kuruköprü’de 67 hane olarak bulunuyordu.

69. Beylerli Oymağı: Irmak Kenarı Nahiyesinde (Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan) yöresinde görülen bir Yörük topluluğudur. Beylü adıyla 1584 yılında Ilısu mezraında 3 hane nüfusları vardı. İslamlu Yörüklerinden olan oymağın asıl yerleşim yeri ise Saka-i Küçük idi. Burada 97 hane nüfusları vardı.

70. Bezircili Oymağı: Yazır boyuna mensup Yörükler 16. yüzyıldan sonra Karataşlı ve Bezircili adını almışlardır. Bezircili Yörükleri de Kayseri’de Yazır boyunun ağırlıklı olan yerleştiği yer olan İncesu ilçesinde (Karataş nahiyesi) bulunmaktadır. Boran ve Sürtme (ya da Sürtmece) kışlağında meskundurlar ve Çobansalur mezraını da tasarruflarında tutmaktadırlar. Oymak adını oba beyleri olan Sinan bin Bezirci’den almıştır. 1584 yılında Sürtmece köyünde 30 hane, Boran köyünde 44 hane olarak tespit edilmişlerdir. Bezircili adının zamanla Kayseri ve çevresine yayıldığı da görülmüştür. Özellikle Germir’de ve Gergeme’de Bezircilioğlu lakabını taşıyan aile unvanlarına rastlanmıştır.

71. Biligi / Bilüge/ Beylüklü Oymağı: İslamlu Yörüklerinden olan oymak 1584 yılında 47 hane idi. İslamlu’da Saka-i Küçük kışlağında kalıyorlardı ve Gernicek mezraını Alembeylü oymağı ile birlikte ekiyorlardı. 1570 yılında bu oba Beylüklü adıyla Koramaz nahiyesinde 46 hane nüfus olarak gösterilmiştir.

72. Binali Oymağı: Yeşilhisar’da meskun bir Yörük topluluğudur.

73. Binboğa Yörükleri / Türkmenleri: Ali Rıza Yalman (Yalgın) Binboğa dağlarına yaptığı geziyi anlatırken Kayseri ve Kahramanmaraş arasındaki bu dağ silsilesinin coğrafi sınırlarını belirler: “Binboğa dağlarının doğusu Elbistan, Efsus (Afşin), Hun Sevin’i; batısı Göksun’un Keklikoluk, Altınoba’sı; kuzeyi Pınarbaşı, Kırkırsak, Sarız, Kötüre, Gökhüyük ile çevrilidir.” Binboğa dağının Avşar ve Cerit aşiretleri tarafından kullanıldığına işaret eden Yalman, Yaylaklı ve Kemerli adı verilen yaylaların Avşarlar ve Ceritler tasarrufunda olduğunu söylemektedir. Yalman (Yalkın) burada tespit ettiği Tecirli ve Cerit obalarının listesini vermektedir. Tecirliler: Palalı, Yazmalı, Şekerli, Hiboğlu, Günün oğlu, Budaklı, Gürer, Böcüklü, Domballı, Eloğlu, Çerçioğlu, Alçı, Gücüklü, Kokulu, Çırnazlı, Karabibili, Araplı, Kırmıtlı, Kabuklu, Alhanlı, Sarıhasanlı, Kal’alı, Karaobalı, Dervişeli olmak üzere 24 obadır. Yalman, Cerit obalarını da şöyle ifade etmiştir: İmrenli (İmirzeoğlu), Azılı, Vameyli, Hamdili, Çakılı, Tatarlı, Mustafa Beyli, Ceyhan Bekirlisi, Altıgöz Bekirlisi, Alma Göllü, Yalak Evi, Durak Obası, Hunatlı, Yumutlu olmak üzere 14 obadır.

74. Birader Oymağı: 1570 yılında Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresi) görülen Yahyalı Yörüklerinden bir oymaktır. Bu tarihte 37 nefer nüfusa sahipti.

75. Boğalı (Boğalı Tatar) Oymağı: Yörük ve Türkmen topluluğu olarak ifade edilen oymak, Kayseri yöresinde görülmüştür. Karataş Nahiyesinde (İncesu) Kızılcain ve Yenice mezralarında meskun olmuşlardır. Boğalı Tatar Oymağının tasarrufunda Konak, Dilmes ve Sadi mezraları vardı. 1483’te köy ve daha sonra oymak olarak adları geçmiştir. Bu tarihte 57 hane, 1518’de 61 hane, 1543’te 94 hanedirler. Sarıgöl, Kurt İni, Kuyucak, Melce, Yağdı mezralarını tasarruflarında tutuyorlardı. 1570 yılında 96 hane nüfusları tespit edilmiştir.

76. Bostanlu Oymağı: 1483’te hayatta olan Ahmet bin Bostancı’dan adını alan oymak, bu tarihte 43 hane idi. Venk ve Ahmed Hisarı Kışlaklarında kalıyorlardı. Ağin, Ilısu, Keçilik, Uzunağıl ve Ilgaz mezralarını tasarruflarında tutuyorlardı. Bu oymağın 1543’te Döğer ve Kiçi mezralarında ziraat yaptıkları anlaşılıyor. 1563 yılında ise bir başka oymak daha vardı. Adı Bostancı olan bu oymak Sarız’ın Yalak bölgesinde Yalak’a tabi Kınalı Kaya, Eğricek Söğüt ve Kengerlüce Viranı mezralarını ekip biçmekte idi. Sis Avşarı obalarındandır. 1519’da 12 hane, 1 mücerret, 1275 akça hasılı olup Sırmayemun mezrasında ziraat yapıyordu. 1523-4 tahririnde 10 hane, 720 akça hasılı, 1525-6’da ise 11 hane, 2 mücerret ve 446 akça hasılı vardı. 1536-7’de padişah haslarına dahil edilmiş 5 hane, 3 mücerret, 328 akça hasılı vardı ve Çakır-suyu üstünde sakindi. Bostancı cemaati belgelere göre Manisa, Saruhan, Adana, Sis, Maraş, Sarıçam – Adana, K. Sahip, Ordu, Niğde, Tokat, Boz-Ok, K. Şarki, Edirne, Dulkadır, Kırk Kilise – Vize, Seferihisar, Günyüzü – Hüdavendigar ve Kayseri’de görülüyor. Bugün Tomarza ilçesinde Bostanlık isimli bir köy bulunduğu gibi, 1655 yılında İslamlı Nahiyesinde Bostanlı adını taşıyan bir köy vardı.

77. Boyacalı (Boyacılı) Oymağı: İki farlı mekanda görülen Boyacılı Türkmenleri, 16. yüzyılda Irmak Kenarı nahiyesine bağlı Siğa (ya da Sika/Saka) kışlağında görülmüştür. Bugün bu yörede Erkilet bucağına bağlı Boyacı isimli bir köy bulunduğuna göre yerleşimi gayet net görebiliyoruz. Diğer bir yerleşim ise Malya nahiyesinin (Talas-Tomarza ve civarı) Kürtler (diğer adı Kurucaova) kışlağının Kuruca ( ya da Kuruca Ok) mezraındadır. Malya Yörüklerinden olan oba 1522 yılında 101 nefer, 1543 yılında 100 hane, 1584 yılında Kurucaova (Kürtler Kışlağı) köyünde 74 hane nüfusa sahipti. Oymağın adı boy beyleri Emir v.i. Boyacı’dan gelmektedir. Boyalu adını taşıyan bir başka oymak ise 1584 yılında Yarımca köyünde 13 hane olarak bulunuyordu. Bu köyden 4 hane ise şehre göçmüştü.

78. Boynu İnceli Oymağı: Danişmentli Türkmenlerinden gösterilen oymak, Develi ve Erciyes kasabasında (Hacılar, Hisarcık ve Tomarza) gösterilmiştir. Prof.Dr.Yusuf Halaçoğlu XVIII.yy da Osmanlı İmparatorluğu’nun iskan siyaseti ve Aşiretlerin yerleştirilmesi adlı eserinde, Boynu İnceli oymağının büyük ölçüde Nevşehir iline yerleştiğini anlatıyor. Nevşehir’e yerleşmiş Boynu İnceli oymağına ait 17 obanın bulunduğunu bildiriyor ve bu obaların isimlerini zikrediyor.

79. Boynu Yoğunlu Oymağı: Kayseri’de meskun gösterilen bir Yörük topluluğudur. Aslında Boynu Yoğunlu obası Maraş’ta meskun büyük bir Türkmen kabilesi idi. Lakin 1563 tarihli Maraş tahrir defteri gösteriyor ki, bu oymak özellikle Sarız bölgesindeki yaylalarda bulunuyorlardı. Özellikle Hüseyin Bey Oluğu, Kalecik Kaya, Kadın Kayası, Bostanbeli, Gök Oyan, Çavındır, Gökçe Depe, Eğrice Söğüdü, Beşikli ve Başın Yayla yaylalarında görülmektedirler.

80. Bozdoğan Yörükleri: Bozdoğan Oğullarının 14. yüzyılda Musul-Mardin arasında yaşayan geniş bir aile olduğu anlaşılıyor. Bu aileye mensup insanlar Sivas-Kayseri hükümdarı Kadı Burhaneddin’in hizmetine girmişler ve Kayseri’ye yerleşmişlerdir. Zamantı havalisinde görülen Bozdoğan Kerimoğlu Yörüklerinin de bu aile ile ilgisi bulunabilir. Şu an Bozdoğan Yörüklerinin büyük bir bölümü Adana bölgesinde Yüreğir ovasında yaşamaktadır.

81. Boz Orhanlı (Bozca) Oymağı: Yeşilhisar havalisinde görülen bir Türkmen topluluğudur. Yine aynı bölgede Bozca adını taşıyan Ramazanlı Ulusuna tabi bir Türkmen obası Yahyalı kışlağında görülmüştür. Esenlüyü Bozca adıyla da anılıyorlar. Bu oymağın 1500’de 29 hane, 1522’de 35 nefer nüfusu vardı. Bozca oymağından bir bölük, 1570 yılında Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresi) 61 nefer olarak bulunuyordu.

82. Bozatlı Obaları: Kayseri yöresinde Bozatlı Obaları Kınık Türkmenlerine mensup oldukları halde Oturak Kızıklı oymaklarına bağlı idiler. Kayseri şehir merkezinde 1543 yılında Bozatlı Mesciti görülmektedir. 1650 yılında da Bozatlı Paşa Mahallesi mevcuttur.

83. Bozulus Türkmenleri: Akkoyunlulardan kalma Türkmen halkına Osmanlı defter kayıtlarında Bozulus denilmektedir. Tarihçiler bu konuyla ilgili olarak Ulus Türkmenleri’ne böyle bir sıfatın nasıl verildiğini net açıklayamıyorlar. Bozulus aşiretleri Bozulus hakkındaki ilk bilgileri 1540 tarihli Osmanlı defter kayıtlarından öğreniyoruz. Bu il ana kol olarak ikiye ayrılıyor: 1. Diyarbakır Türkmenleri (Asıl Bozulus) 2. Dulkadir Türkmenleri. Diyarbakır Türkmenleri Asıl Bozulus (Akkoyunlu bakiyeleri) ile Halep Türkmenleri’nin toplamıdır. Dulkadir Türkmenleri’nden başka bir de Suriye yani Şam Türmenleri vardır ki, bunlar da genelde Halep Türkmenlerinden sayılır. Bozulus’un Diyarbakır kolundan olan aşiretler: Hamzahacılı, Kocahacılı, Musullu (Musulcalu), İzzettin Haculu, Haydarlu, İvaz, İshak, Yurtçu, Purnek (Pornek). Bunlardan başka defterde zikredilen cemaatler de vardır. Oğulbeyli, Tabanlu, Süleyman Haculu, Şeyhli, Danişmentlü, Alahacılı gibi. Kanûnî devrindeki defterde asıl Bozulus gurubunda Avşar, Bayat, Kargın, Döğer gibi Oğuz Boyuna bağlı kabileler de zikredilmektedir. Bozulus’un Dulkadirli koluna bağlı aşiretler: Defterde bu gurubun birinci aşireti Cirit Sultan Hacılı’dır. Sonra Kurt Mihmatlu, Dokuz Kavurgalu, Mamalu, Kişne, Akçalı boyları zikrediliyor. Dulkadirli sahasında Avşar ve Eymür boylarından başka Bayat aşiretinin Şambayadı kolu da bulunmaktadır. İkinci Murat devrinde, Bozok bölgesinde Yörgüç Paşa’nın bastırdığı Kızılkocalı aşireti de Dulkadirli’dir. Bozulus’un Şam Türkmeni koluna bağlı aşiretler: Kanûnî devrinde yazılan birinci Bozulus defterinde Suriye Türkmenleri Tavaif-i Türkmanen Şam, yani Şam Türkmeni diye geçiyor. Hemen hepsinin Halep Türkmenlerine bağlı boy ve oymaklardan olduğu kabul ediliyor. Köpekli Avşarı, Harbendelu, Beydilli oymakları, Halep Türkmenleri’ne bağlıdır. Karakoyunlu, Eymür, Ulaşlı, Avcı gibi teşekküller gene Halep Türkmenleri’yle ilgilidir. Kanûnî’nin Nahçivan seferinde İranlılar, Bozulus’un bazı oymaklarını Osmanlılara karşı kullanmışlardır. Bozulus, Mardin’in güneyindeki Deyrizor’dan Erzurum’a kadar olan bölgede yayılmakta bazen Gürcistan’a, İran sınırlarına kadar gitmekteydiler. 1583′te Çıldır yakınında Cambaz Çuru denilen yerde İran uç beylerinin baskınıyla karşılaşıp, büyük mal ve davar kaybına uğradılar. 1578 İran-Osmanlı savaşlarının sebepleri arasında bu Ulus Türkmenleri’nin İranlılarca yağmalanma hadiseleri de vardır. Demek ki, Osmanlılar İran’daki, İranlılar da Osmanlı’daki Türkmenleri hep yağma etmiştir. Bu halk iki arada bi derede kalınca başının derdine düşmüştür. 1613 tarihli bir belgede Bozulus oymaklarının Anadolu ve Karaman eyâyetlerine yayılmaya başladığı, Sivas dolaylarındaki Yeni İl Türkmenleri’nin de Orta Anadolu’ya geçtikleri yazılıdır. Batıya gelenlerin büyük bölümü Afyon, Akşehir, Kütahya bölgesinde yurt tutmuşken, devletin vergi baskısıyla Aydın, Saruhan, Menteşe taraflarına dağılmışlar, hatta denizi geçip Rodos ve İstanköy adalarına gitmişlerdir. Bozulus’tan savaş gücü olarak ilk defa Viyana bozgunundan sonraki kargaşa döneminde istifade edilmiştir. Hem iç ayaklanmaların bastırılmasında görevlendirilmiş, hem de Viyana bozgunundan sonraki Avusturya seferinde bazı aşiretler savaşa gönderilmiştir. Meselâ, Hamzahacılı, Gündeşli, Şeyhli, Köçekli aşiretlerinin baş bilenleri (kethüdalar) Konya’ya çağrılıp “Beg” ünvanıyla ve bin altı yüz atlıyla sefere iştirak ettirilmiştir. Ne var ki ateşli silahlara henüz alışmamış olan kuvvet Avusturyalılar’ın yoğun topçu ateşi karşısında şaşırıp geri çekilince paniğe sebep olmuşlardır. Bozgunu önlemek için ileri atılan Sadrazam Köprülü Fazıl Mustafa Paşa, şehit olmuştur. Tarihlerin yazdığı bu ünlü Salankamin Savaşı, Bozulus’un iştirak ettiği ilk Osmanlı savaşıdır. Bozulus, Akkoyunular’ın Anadolu’daki en önemli bakiyesidir. Bir bölümü Erzincan, Erzurum ve daha ötede kalmıştır ki bunların alevi olanları daha Şah İsmail zamanında Safevi Devleti’ne katılmıştır. (Ustahacılı, Rumlu, Şamlu) Bölgede kalan sünni Türkmenler de daha sonraları Türkmen ağalığı teşkilatı içinde Osmanlı’ya bağlanmıştır. Bunlardan İran’a giden sünni Pornek ve Musullu aşiretlerine Türkmen denilmiştir. Devletin et ihtiyacını uzun süre bu Türkmen ağalığıyla, Bozulus halkı karşılamıştır. “Eyi at, katır ve deveyi yukarı canibe (Kafkasya) ziyade baha ile satup” gibi cümlelerin geçtiği ticari vesikalar vardır. Bozulus’un ana İskân gruplarını yazalım: Birinci Bozulus Kafilesi Yeni İl Türkmenleri’nden Musacalı’nın da içinde bulunduğu Üsküdar Türkmeni, Yabaneri dedikleri Halep Türkmeni, Musacalı’nın da içinde bulunduğu, Dulkadir Türkmenleri toprağı işlemesini biliyor, Halep Türkmenleri ise sadece hayvancı. O sebeple “yabaneri” denilmiştir. Hem çiftçi, hem de hayvancı olan Türkmenlere sürüsünden kurbanlı tarlasından ekmekli deniliyor. İkinci Bozulus Kafilesi Hamzahacılılar, Akşehir, Ilgın ve yakın çevresine gelmişler. Aşiretin diğer adı Atçekenli. Üçüncü Bozulus Kafilesi Gündeşli, Kürt Mihmatlu

84. Bögüran Hoca Ahmet Beğ Oymağı: Yeşilhisar havalisinde beylerinin adını taşıyan bir Yörük obasıdır.

85. Bölük Ali Oymağı: Kayseri’de görülen bir Türkmen topluluğudur.

86. Burun Kesenlü Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesi Kuyuluca / Kayaluca köyünde 4 nefer olarak bulunuyorlardı. Karyuvası köyü ve Kalecik’te de 26 nefer nüfusalrı vardı.

87. Bucak Avşarları: Suriye taraflarından Urfa, Gaziantep, Maraş hattına ulaşan Bucak Avşarlarından bir oymak, bugün Sarıoğlan ilçesinde Burunören köyüne iskan edilmiştir. Anadolu’ya göçler esnasında Avşarlardan bazı bölükler Rakka’da bulunan Tel-Şammar ve Tel-Zivan yörelerine yerleştiler. Bu yöreler daha sonra Osmanlı iskan politikasına sahne olan en önemli yerler arasında bulunacaktır. Bu iskanlar zamanında Avşarlardan önemli kolların zaman zaman Rakka’ya sürüldükleri malum. Çoğunlukla Afşarlar tarafından yurt tutulan Tel-Şammar ve Tel-Zivan daha sonra Afşar Bucağı adıyla anılacaktır. Bucak kelimesi Türkmen ağzında yer, yurt anlamına gelmektedir. Yani bu yöre Afşar yurdudur. Ancak bölgenin iklim şartlarının elverişli olmaması, üstelik sürekli Arap baskıları sebebiyle güvensiz bir yer haline gelmesi, diğer Türkmen boyları gibi Afşarların da çoğunlukla yurtlarını bırakıp Anadolu’nun iç kesimlerine kaçmalarına sebep olmuştur. Bu kaçanlara, geldikleri yerin adından dolayı Bucak Afşarları denilecektir.

 Anlaşıldığı kadarıyla bunlar tek bir obadan oluşmuyorlardı. Ancak bunların bulundukları yer itibariyle genelde İmanlı Avşarlarından olduklarını tahmin edebiliriz. Bunlardan bir grup o dönemlerde Alanya’ya göç edip orada Bucak köyünü (48 vergi nüfuslu) kurmuştur. Aşiretin asıl bölümü ise Gaziantep, Maraş ve Elbistan taraflarına gidecektir. Nitekim Antep sicillerinde Bucak Avşarlarının 1676-78 tarihlerinde Antep bölgesine gelip yerleştiği belirtilmektedir. Maraş’ta özellikle Elbistan ve yöresinde bulunan Bucaklılar, Andırın nahiyesinde Bucak köyünü de kuracaklardır. Ayrıca Yeni-il bölgesinde de bunların iskan edildiklerini belgelerden takip edebiliyoruz. En son olarak Maraş ve Gaziantep yörelerinde yerleşmiş olan Bucaklılar, buralarda da rahat edemeyerek bir müddet sonra çoğunlukla yerlerini terk etmişler ve Kayseri, Niğde, Çorum gibi illere göç ederek nihayetinde buralarda yerleşmişlerdir.

 Bucaklıların yoğun olarak bulundukları yerlere Afşar Alanı adı verildiği de görülüyor. Bilindiği gibi Yozgat’ın Çayıralan ilçesinde bir köy halen bu adı taşıyor. Kayseri’ye gelen Bucaklılar, günümüzde Sarıoğlan ilçesine bağlı Burunören, Kale, İğdeli, Karpınar, Körkuyu ve Yerliburun (Körkuyu ve Yerliburun 1957 yılında birleşerek Yerlikuyu adını almıştır) köylerinde yaşamaktadırlar ve halen 7 Bucak Afşarları diye anılıyorlar. Tokat, Çorum, Niğde gibi illere giden diğer Bucaklıların izlerini ise takip edemiyoruz. Ancak Sarıoğlan’daki Bucaklıların Alevi olması bu yörelerdeki Alevilerin bir kısmının Afşar kökenli olması gerektiğini düşündürüyor. Nitekim Kırıkkale Delice’ye bağlı Alevi Avşarların hemen yakınlarındaki Çorum Sungurlu’daki Alevilerle bağlarının olması, Niğde Çamardı’ndaki Alevilerin Afşar olduklarını söylemesi, onların Bucaklılarla bir bağının olmasını gerektiriyor. Adana Kozan ve Karaisalı, İzmir Ödemiş, Antalya Alanya ve Serik, Aydın Kuyucak ve Çine, Sinop Gerze, Denizli Çivril ilçelerinde Bucak adlı köyler bulunmaktadır.

 Osmanlı belgelerinde Bucaklılar, Adana, Anamur, Kaş, Kocaeli, Koçhisar, Kuban nehri boyu, Kütahya, Maraş ve Siverek’te yerleşmiş gözüküyor. Bunlardan Siverek’te bulunan Bucaklılar Zaza Türkmenidir.

88. Büget Yörükleri: Kustere Yörüklerinden olan oymağın adı 1500 yılında Beyan ya da Yaban oğlu biçiminde değişmiştir. 1543 yılında Büget köyünde 49 hane Soğan köyünde 22 hane nüfusları vardı. Soğan ve Karakaya kışlaklarını ellerinde tutuyorlardı.

89. Büyük Selmanlı Oymağı: Kayseri yöresinde görülen ve Danişmendli topluluğuna mensup bir Türkmen obasıdır. Avşar boyuna mensubiyetleri bilinmektedir ve Kayseri şehir merkezinde de 1683-1684 yıllarında Selman adını taşıyan bir mahalle mevcuttu.

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:13 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler Türkmenler: B Maddesi

Avusturya Seferine Katılan Türkmen Boyları ve Boy Beyleri:

Viyana bozgunundan sonra Avusturya seferi sırasında Kayseri bölgesindeki Türkmen oymakları da dahil olmak üzere birçok oymak katılmış ve boy beylerinin isimleri kayıt altına alınmış ve kaç nefer oldukları yazılmıştır. Avşar Türkmenlerinden 1.Recep oğlu Halil Beğ 2.Çerkez oğlu Hacı Mustafa Beğ 3.Deli Seyfi Oğlu Muammer Beğ 4.Çerkez oğlu Ömer Beğ 5.Kara Gündüz oğlu Murat Beğ 6.Hacı İvaz oğlu Dokuz İbrahim Beğ 7.Bahri oğlu Himmet Beğ 8.Kara Gündüz oğlu Selim Beğ 9.Kara Gündüz oğlu Kara Halil kethüda 10.Recep oğlu Dana Murat Beğ 11.Hacı İvaz oğlu Abaza Beğ 12.Kör Ali oğlu Gündüz Kethüda (Avşar Türkmenlerinden toplam 200 nefer) Diğer Türkmenler: 1.İmir Türkmenlerinden Elhac Kadir Beğ (100 nefer) 2.Abalı Türkmenlerinden Çarık oğlu Doğan Beğ 3.Meşal Bey oğlu Müşerref Beğ 4.Bad oğulluğu Hacı Ali kethüda 5.Asaf kethüda 6.Göçer Sülük Kethüdası (yekün 60 nefer) 7.Şam Bayatı Türkmenlerinden Kör Haydar Beğ 8.Üsküdar Gazi Oğlu Mahmud Beğ 9.Karataş Oğlu Mehmed Kethüda 10.Koyuncu Kara Bilal Kethüda(yekün 30 nefer) 11. Kızık Türkmenlerinden Hacı Zekeriya oğlu Asaf Beğ 12.Oturak Kızıklı Kara Kethüda oğlu Bekir Beğ 13.Kızıklı Mehmed Oğlu Terbus (yekün 30 nefer) 14.Ağcakoyunlu Türkmenlerinden Behram Oğlu İsmail Beğ 15.Keçeli oğlu Muslu Beğ 16.Arzuman Oğlu Hacı Murat Kethüda 17. Yeni Oba Kethüdası Ahmet Kethüda( yekün 150 nefer) 18.Çiçlü Türkmenlerinden Ali Küçük Oğlu Hasan Kethüda 19.Burak Türkmenlerinden Arap Osman oğlu Muharrem Beğ 20.Musa Kethüda (yekün 60 nefer) 21.Çiğdemlü Türkmenlerinden Çiğdem oğlu Osman Beğ 22. Çiğdem oğlu Köse Yusuf Kethüda 23.Çiğdem oğlu Balaban Beğ (yekün 100 nefer) 24.Bayındır Türkmenlerinden Rüstem Kethüda oğlu Halit Beğ 25.Reyhanlu Türkmenlerinden Hacı İlyas oğlu Hacı Mehmet Kethüda 26. Kethüda Kara Ramazan (yekün 35 nefer) 27.Beğdili Türkmenlerinden Firuz Beğ oğlu Şahin Beğ 28.Seyifhan Beğ 29.Şedid Oğlu Topal Asaf Bey 30.Kara şeyhlü Kızıl İdris Oğlu Musa Beğ 31.Ebu Seyif Oğlu Mirza İsmail Beğ 32.Beğmişli Ganem Beğ 33.Yüz hatem ağa oğlu Hasan Beğ 34.Şah İsmail Oğlu Mehmed Beğ 35.Bozkoyunlu Ahmed Kethüda 36.Bozkoyunlu Murteza Kethüda 37.Kara Şeyhlü El’is oğullarından Kenan ve Kesal bey 38.Kırgıl Yahya Oğlu 39. Döğerli Yedi Beğ (yekün 150 nefer) 40.Keçelü Türkmenlerinden Kefe oğlu Ömer Beğ 41. Yörmük Türkmenlerinden Kara Hasan oğlu Ali Kethüda ve Cafer Beğ( 35 nefer) 42.Oturak Bahadırlı Türkmenlerinden Kör Hacı kethüda 43.Gözü Büyük Oğlu 44.Oturak Çepni Türkmenlerinden Hacı mahmud Kethüda 45.Radif Kethüda 46. Ali paşa Oğlu 47. Sami kethüda 48. Döğer Oğlu (yekün 40 nefer) 49.Elçi Türkmenlerinden Elçi Zaman oğlu Tatar Kethüda ( 15 nefer) 50.Musacalı Türkmenlerinden Çavuş oğulları (20 nefer) 51.Pehlivanlı Türkmenlerinden Pehlivan Oğlu İsmail Beğ 52.Pehlivanoğlu Hacı Musa Beğ 53.Pehlivanoğlu Battal Beğ 54.Hasan Beğ oğlu Mehmed Beğ 55.Ali Beğ oğlu Mirza Beğ 56.Pehlivanoğlu Hacı Abbas Beyoğlu 57.Kuzu Güdenli Kethüda 58.Sınal Beyazı Kethüdası 59.Biber Oğlu Asaf Beğ 60.Tatar Oğlu Kethüdası 61.Bilas Kethüdası (yekün 300 nefer) 62.Kılıçlı Türkmenlerinden Kızıl Şaban oğlu Kenan Beğ 63.Bektaş Kethüda Oğlu (20 nefer) Halep Türkmenlerinin toplamı 1340 nefer Dulkadirli Türkmenleri: 1.Emirza Oğlu Mirza Beğ 2.Emirza Oğlu Hacı Mahmud Beğ 3.Bekir kethüda 4.Hacı Hızır oğlu Hacı Abdurrahman Kethüda 5.Dağlı İsmail Kethüda 6.Adamcıl Kısır 7.Seyf Oğlu 8.Aydınlı Molla Ahmed Kethüda 9.Pir Sultan Oğlu Hüseyin Kethüda 10.Okçulu Bölükbaşı Oğlu 11.Bidil Oğlu Hasan Beğ 12.Çolak Osman Oğlu 13.Hacı Mehmed Kethüda 14.Toruk Halepverdi Kethüda 15.Kılıçlı Ali Kethüda 16.Bodur Kethüda Oğlu 17.Musa Kethüda Oğlu Mehmed Kethüda 18. Musa Kurlu Oğlu Ali kethüda 19. Keke Hacı Himmet Kethüda 20. Hindi Kethüda Oğlu 21.Abdillü Koca Beğ 22.Kör Yusuf Kethüda oğlu Yakup Kethüda 23.Ovacıklı Ağa bey oğlu 24.Tacirlü Koca kethüda 25.Çakal Demircili Yunus Kethüda 26.Bostancı Cemaati Kethüdası 27.Turşir Cemaati Kethüdası (toplam 200 nefer) Danişmendli Türkmenleri: 1.Altı parmak oğlu Hüseyin Ağa 2.Ketiş oğlu İbrahim Beğ 3.Kodal Ömer Kethüda 4.İvaz Kethüda 5.Yusuf Kethüda Haydar 6.Hızır kethüda İbrahim Kethüda 7.Cafer Kethüda Piri Oğlu (toplam 300 nefer) Mamalı ve Hacı Ahmet Oğlu Türkmenleri 1.Hacı Ahmet Oğlu Bektaş Beğ ve Cafer Beğ 2.Mamalu Cırık Hacı Ali Beğ 3. Mamalu Solak 4.Hacı Nasuh ve Mehmed (toplam 200 nefer) Maraş Türkmenleri: 1.İl Beği oğlu Musa Beğ 2.İl Beği oğlu Deli Behram Beğ 3.İl beği oğlu Ali Kadı 4.İl Beği oğlu Mehmet Ağanın oğlu 5.İğir Oğlu Hasan Kadı 6.Helteler Mirza Ali Oğlu 7.Kasıllu Sarım Oğlu 8.Kara Yakup Oğlu 9.Kadılı oymağı 10.Hacılı oymağı 11.Küreci Oymağı 12.Hırkalı Oymağı 13.Devik oymağı 14.Çanakçılı Oymağı 15.Bulanıklı Oymağı 16.Andırınlı Oymağı 17.Helteler Oymağı 18.Beyazıt oğlu Kalender Ağa (toplam 400 nefer) Adana, Kars (Kadirli) ve Zulkadirli Boy beyleri: 1. Karslı Yusuf Ağa oğlu İsmail Ağa 2. Abdülkerim Ağa Karındaşı oğlu Ahmed Ağa 3. Derviş Paşa oğlu Beğ 4. Fazlı Efendi Oğulları 5. Kozan Oğlu 6. Kara Hasan Ağa Oğlu 7. Yusuf Ağa 8. Kel Hasan Ağa Oğlu 9. Topal Demircili Oğlu 10. Misisli Hacı Ali oğlu Hacı Hüseyin Beğ 11. Adanalı Denizli oğlu 12. Tarsuslu Dilaver beğ 13. Kars ve Sis Oymakları 14. Kozanoğlu Oymağı 15. Varsak Oymağı 16. Bozdoğan Yörükleri 17. Dündarlı Oymağı ( toplam 300 nefer) Payas ve Bilan Türkmenleri: 1.Bilanlu Yusuf Ağa oğlu Abdülfettah Ağa 2.Hacı Durak oğlu Ali 3.Molla Oğlu Mustafa Bölükbaşı 4.Yeşilbaş Bölükbaşı 5.Alay Beği Oymağı 6.Kösecili Oymağı 7.Abacılı Oymağı (toplam 200 nefer)
43. Aşağı Mersin (Aşağı Marason) Oymağı: Tomarza yöresinde görülen Türkmen topluluğudur. Aşağı ve Yukarı olmak üzere iki parçaya ayrılmıştır. Aşağı Mersin oymağı, 1518’de adını değiştirerek Pusatlı adını almıştır. 1584 yılında 46 hane nüfusları vardır. Aşağı Mersin Kışlağında otururlar. Yukarı Mersin oymağı ise 1500 yılından sonra Firuz Kethüda adıyla anılmıştır. 1584 yılında 41 hane nüfusları vardır. Yukarı Mersin Kışlağında otururlar. Osmanlı kayıtlarında Mersin (Marason) olarak geçen bu Türkmen oymağının Tomarza yöresindeki kışlağı daha sonraki tarihlerde karşımıza Madrason adıyla köy olarak çıkmaktadır. Bu köyün adı da Cumhuriyet döneminde Göktepe olarak değiştirilmiştir.
44. Ayağı Kesük Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Ahmedin Hanı, Yalınız Pınar, Sıcak Pınar mezralarında Sadık Hacılı oymağı ile ziraat yapıyorlardı.
45. Ayar Oymağı: İslamlu Yörüklerinden olan oymak, 1584 yılında Kancak mezraında 42 hane nüfusa sahipti.
46. Aydoğmuş /Toklu Oymağı: Adını Aydoğmuş Kethüda Veled-i Toklu’dan alan oymak Toklu oymağı olarak da biliniyor. 1584 yılında 26 hane olarak gösterilmiştir. Killiviran, Emir-i dad, Güllüce ve Ağcaağıl mezralarında bulunuyorlardı. Aynı tarihlerde diğer bir Aydoğmuş oymağı ise yine İslamlu’da Aydoğmuş veled-i Halil’den adını alıyordu ve 10 hane olarak Saka ve Döğer kışlağında kalıyorlardı. 15. Yy başlarında Kuzey Suriye’de yaşayan Köpekli Afşarları’nın beylerinden Ay-Doğmuş’tan gelmektedir. Aydoğmuşlular, daha sonra Sis Avşarlarının obalarından birini meydana getirmişlerdir.
 Sis bölgesindeki Aydoğmuşlular, 1519’da 91 hane, 7 mücerret nüfus ve 9440 akça hasıla, 1523-4 tahririnde 81 hane, 39 mücerret, 1 imam, 1 pir-i fani ve 5 dervişan nüfus ile 6450 akça hasıla sahip bulunuyordu. 1525-6’da 86 hane, 25 mücerret, 3 sipahi-zade ve 1 pir-i fani nüfus ile 4068 akça hasılı vardı. Göçer-evler olarak kaydedilen cemaat Adana Sancağında mütemekkin olmakla birlikte rüsum-u örfiyelerini Sis Sancak beyine veriyorlardı. 1536-7’de 86 hane, 36 mücerret, 8 sipahi-zade, 3 fukara, 1 imam nüfus ve 7842 akça hasılları vardı.
 Aydoğmuşlu Oğlanları adını taşıyan diğer oba ise 1519’da 17 hane, 1190 akça hasıla sahipti. 1523-4 tahririnde 25 hane, 10 mücerret, 1 imam, 14 sipahi-zade ve 1 pir-i fani nüfus ile 2000 akça hasılı vardı. 1525-6’da 25 hane, 11 mücerret, 14 sipahi-zade, 924 akça hasılı, 1536-7 tahririnde ise 39 hane, 10 mücerret, 14 sipahi-zade ve 2157 akça hasılı bulunuyor ve Bürücek mezrasında oturuyorlardı.
 Aydoğmuşlular Adana ve Sis’ten başka Aksaray, Dulkadır, Maraş ve Söğüt’te de yerleşmişlerdir. Aydoğmuş Hacılı ve Aydoğmuş Musa adını taşıyan cemaatler ise Maraş bölgesinde görülüyor.
 Sis bölgesi Aydoğmuşluları şu obalara ayrılmıştı : Alp-Ağıl-Oğlu, Bahşayışlu, Canbaz (-lı, -oğlu), Çandık, Kara Mehmet (Kara Mihmadlu).
 Diğer Sis Afşarı obaları gibi bunlarda göç edip dağılmışlardır. Bunlardan bir kolun batıya gittiklerini yer adlarından takip edebiliyoruz. Isparta’da Keçiborlu ilçesinde bulunan Aydoğmuş Dağlarına ve Aydoğmuş köyüne bunların isim verdiği biliniyor. Ayrıca Konya’nın Dinek, Kırşehir’in Mucur, Ankara’nın Nallıhan ve Afyon’un Çay ilçelerinde de Aydoğmuş adlı köyler bunların hatırasıdır. Sivas’ın Merkez, Tokat’ın Niksar ve Karabük’ün Kurucaşile ilçelerindeki Aydoğmuş adlı köyler onlardan bazı bölüklerin buralarda da yerleştiğini gösteriyor.
 Toklar, Türkistan’da çok rastlanan isimlerdendir. Türkistan’da Kundur (Kunduz) Türklerinin, Kırgızların, Türkmenlerin ve Kazakların Tok ve Toklar adını taşıyan boyları vardır:
 Tok: Kunduzların boy adı
 Tok Abay, Tokaç ve Tokay: Kırgızların Togay ve Bugu oymaklarına bağlı oba.
 Toktamış: Türkmenlerin Teke boyuna bağlı.
 Tokalak: Türkmenlerin Teke boyundan Toktamış’a bağlı.
 Toklı: Toktamış’a bağlı.
 Tokmak: Türkmenlerin Çavundur boyuna bağlı bağlı.
 Tok Bulat: Kazakların Ortayüz oymağının Semi Baganalı koluna bağlı.
 Tok Bulat: Kazakların Ortayüz oymağının Konrat ve Kütenci koluna bağlı.
 Tokman: Kazakların Kiçiyüz ve Alimoğlu ve Karasakal koluna bağlı.
 Tokpak: Kazakların Ortayüz, Girey ve Kara Girey’e bağlı.
 Toksarı: Kazakların Kiçiyüz, bayoğlu ve Aday koluna bağlı.
47. Azıklı Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Bellüce köyü ve Alaca Mescit’te 6 nefer nüfusları vardı. Bulgarluca ve Hamza Viranı mezralarında ziraat yapıyorlardı.

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:16 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler Türkmenler: A Maddesi

2. Ağaçeri Türkmeni: Kayseri yöresinde gösterilen Ağaçeri Türkmenlerini Felahiye’nin Acırlı köyüne yerleşmişlerdir.

3. Ağalar /Ağalı /Ağalık Oymağı: Kayseri yöresinde konar göçer halde bulundukları görülmüştür.

4. Ağarlı Oymağı: Develi yöresinde görülen bir Türkmen topluluğudur.

5. Ağcaköy Oymağı: Zamantı yöresinde tespit edilmiş bir Yörük topluluğu.

6. Ağcakoyunlu Oymağı: Dulkadirli Yörüklerindedir. Kayseri bölgesinde görülmüştür. Ağcakoyunlular bugün Yozgat ilinde Gedük’te ve Kara Dere’de yaşamaktadırlar.

7. Ağcalu Oymağı: Dulkadirli Türkmenlerindendir. Kayseri ve Bünyan yöresinde görülmüştür. 15. yüzyılın başlarında Timur’un Orta Anadolu’dan Karatatarları Türkistan’a götürmesi üzerine Sivas-Kayseri illeri arasına Dulkadirli oymaklarından Ağcalu oymağı yöreye yerleşti. Oğuzların Bayat boyuna mensup oldukları biliniyor. Bugün Kayseri’nin Bünyan ilçesinde Ağcalı isimli bir köy bulunmaktadır. Sarıoğlan ilçesinin Burunören köyünde Ağcalu isimli bir kabileye mensup Kethüdaoğlu kabilesi tespit edilmiştir. Bugün Ağacalı oymağı büyük ölçüde Yozgat yöresindedir. Yozgat’ın Karadere, Aşağı Kanak, Sokun, Emlak, Karaca, Alilü, Hacılar, Hamzalu, Haşer, Çakır ve Gedük’te Ağacalı oymağının obalarının yerleştiği anlaşılmaktadır.

8. Ağcain Oymağı: Türkmen topluluklarından olan Ağcain oymağının Malya Nahiyesine (Tormarza) bağlı Ağacain kışlağında meskun olduğu ifade edilmiştir.

9. Ahmed Fakih Oymağı: İslamlı Yörüklerinden olan Türkmen topluluğu Çukurviran ve Yarbat mezralarında meskundu ve tasarruflarında Kemer mezraı vardı. Adını Ahmet Fakih Veled-i Hasan Hacı’dan alan oymak, 1483’te 19 hane idi. 1522 yılında 33 haneye çıkmıştır ve Hoca Viran mezraında gösterilmektedir. Kara Kilise mezraını da tasarruflarında tutuyorlardı. Kemer köyünün bugünkü Kocasinan ilçesine bağlı Kemer köyü olduğu anlaşılıyor. İslamlı Yörüklerinin kışlağı Kızılırmak vadisi ve çevresi idi. Bu bölge bugünkü coğrafik duruma göre Özvatan, Felahiye, Sarıoğlan ve merkez Kocasinan ilçesini de içerisine alan bölgedir.

10. Ahsen Gazilü Oymağı: 1563 yılında Zamantı nahiyesi Fakih köyünde 63 nefer olarak bulunuyorlardı. Maraş Yörüklerinden olan oymak, Peçenek taifesi olarak gösterilmiştir.

11. Akbaş (Akbaşlu) Türkmeni: Adı geçen Türkmen topluluğunun 16. yüzyılda Lekvaniklerle birlikte hareket ettikleri görülmektedir. Karahisar (Yeşilhisar) da meskun oldukları, Yahyalı’da Aladağ’a yaylaya çıktıkları bilinmektedir.

12. Akçakoyunlu Oymağı: Bu Türkmen topluluğunun Kayseri’de meskun olduğu ifade edilmektedir. Yerleştikleri yeri kesin olarak bilmemekle birlikte 18. yüzyılın başında bazı eşkıyalık hadiselerine karıştıkları kayıt altına alınmıştır.

13. Akça Ali Oymağı: Avşar boyundan Recepli Avşarlarına bağlı olan Türkmen topluluğunun Zamantı’da meskun olduğu kayıtlıdır. 1703 yılından itibaren diğer Recepli Avşarı obalarıyla birlikte Belih nehri boyları ve Rakka’ya iskan edildi. Ancak bir müddet sonra bir kısmı iskandan kaçıp etrafa dağılarak Kars ve Çıldır taraflarına gittiler. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde Akça Ali obası 16 hane ve 8 mücerret nüfusa sahipti. Ankara’nın Elmadağ ilçesine bağlı Akçaali köyü bu obadan kalmadır. Belgelerde Rakka, Karaman, Kırşehir, Kadirli, Sis, Zamantı, Kars-ı Maraş ve Kayseri’de yerleştiği görülüyor.

14. Akdağlı Oymağı: 1563 yılında Zamantı nahiyesinde Donluca, Şabe ve Nabe, Su Akan mezralarında ziraat yapıyorlardı.

15. Akkışla Oymağı: Diğer adları Conalı ve Kuzugüdenli olan Türkmen topluluğu Akkışla ilçesine adını vermiştir. Oğuz Türklerinin Bayat ve Bayındır boyuna mensubiyetleri bilinmektedir. Alevkışla, Kululu, Gömürgen, Ortaköy, Ganişeyh ve civar köyler ile Akkışla ilçe merkezinde meskundurlar. Prof.Dr.Ahmet Uğur, “Akkışla” isimli eserinde Akkışla’nın kuruluşunu şöyle hikaye etmektedir: “Akkışla’nın kuruluşu tahminen 200 sene evveldir. Kaynağımız ise Elifoğlularından kalma bir kabın kenarında eski yazı ile şöyle bir ibarenin olmasıdır: Elifoğlu milhim 1197. Bu sene 1393 oluğuna göre, 196 senelik bir geçmişi vardır. Takriben 1750-1780’dir. Elifoğlu Mülhim’in amcaoğluolan Apraoğlu ise, bundan 15-20 sene evvel buraya gelip yerleşmiştir. Halkın gelişi Amik Ovası yoluyla Halep ve Orta Asya’dır. Göçebe olarak gelinmiştir. Uzun müddet mevcut olan “Yüce Purun” altında kışın kalınmış, yazın Kiğılı’ya yaylaya gidilmiştir. Dönüşlerinde evlerinin kapılarını bile zor bulurlarmış, her tarafı otlar örtermiş, Kululu ve Akin köyleri Akkışla’dan önce gelmiştir. Gömürgen ve Alevkışla bizden sonradır. Rivayete göre Alevkışla’yı Akkışlalı Kötü Yusuf Uşağı kurmuştur. Kışın Ak Purun altında kışladıkları için Akkışlak iken bu kelime zamanla değişerek Akkışla olmuştur. Buranın arazisi tamamen sazlık imiş, Aproğlu’nun ören yerinde bu berdiden örnekler bulunmuştur. İlk gelen kabile Aproğlu (Muslu Uşağı Himmetoğlu’dur), sonra sırasıyla Süleymanlı Uşağı, Topak Uşağı (Gelengiler), Zeyrek Oğulları, Nazlağan Uşağı, Tavatır Uşağı (Kurt asıllıdır, Amik’ten gelmiştir), Elif Uşağı (gelişleri 1197/1780’dir), Uğurlu Uşağı, geliş Halep yoluyla Amik’tir. Birisi Halep’te kalmış, birisi Maraş Elbistan’da kalmış, diğeri buraya gelmiştir. Uğurlu Uşağından Üzeyir, Şam’da askerlik yaparken bu sülaleden bir kıza rast gelmiş ve evlerine giderek bunlarla buluşmuş. Ese Uşağı, Solak Uşağı (Kangal’dab gelmiştir), İncaz /İncekız Uşağı (Kululu’dan gelmiştir), Şeremet ve Karanın Uşağı sonradan gelmişlerdir. Bunlar üç kardeşmiş, birisi Yıldırım’da, birisi Akin’de ve birisi de buradadır. Altunlu uşağının gelişi de Amik’tendir. Yiğit bir kabile imiş, fedai olarak gelmişlerdir. İncaz Uşağı ile Mürsel Uşağı’na Sılacı Uşağı da denir ve Amik’ten gelmişlerdir. Tercan Uşağı Tercan’dan gelmiştir. İşçinin Uşağı Bağdat’tan gelmedir. En son bunlar gelmişlerdir.”

16. Alabaş Oymağı: Köpekli Avşarlarının bir kolunu teşkil ederler. Asıl mekanları Halep’tir. Kayseri’nin Felahiye ilçesine bağlı bir Alabaş köyü de bulunmaktadır.

17. Aladağ Yörükleri: Adana-Kayseri-Niğde illeri arasında önemli bir yerleşim yeri olan Aladağ’da birçok Yörük obasının varlığı bilinmektedir. 1928 yılında bu bölgeyi dolaşan Ali Rıza Yalman (Yalkın), Aladağ’da Bozdoğanlı, Türkmen, Akçakoyunlu, Karalar, Karakoyunlu, Karahacılı, Sarıkeçili, Horzum, Kaçar gibi birçok Türkmöen obasının bulunduğunu ifade ediyor. Yalman bölgede rastladığı Karakoyunlu obasının bir diğer adının Keşşaflı olduğunu, bölgede rastladığı diğer bir aşiret olan Karaevli aşiretinin de Karakoyunlulara mensup olduğunu bildiriyor. Karaevli oymağı, yazı Develi’ye bağlı beş altı köyde geçirdikten sonra kışı Çukurova’da geçirdiklerini ifade ediyor. Karaevli aşireti gibi, Honamlı aşiretinin de yazı Göçderesi, Bakır Pınarı ve Taşhan’da (Yeşilhisar) geçirdiklerini, kışın ise Adana’nın Hocalı köyüne indiklerini söylemektedir.

18. Aladdinli Oymağı: Bünyan’ın Büyük Tuzhisar kasabasında meskun olan Türkmen topluluğudur. Oğuzların Kınık boyuna mensubiyetleri bilinmektedir.

19. Alagözler: Türk-Moğol toplulukları arasında adları geçen Alagöz, Kayseri’de köy ve mevki adı olarak bugünlere kadar kalmıştır. Ayrıca Mimar Sinan’ın Bünyan’ın Gergeme köyüne yaptırdığı ve vakfettiği değirmene de Alagöz değirmeni deniyordu. Karaman eyaletinde gösterilen Alagözlü isimli bir Türkmen oymağı vardı ve bunlar Güneşli, Acurlu ve Bayındır oymakları ile hareket halinde idiler.

20. Alçı Oymağı: Alçı Oymağı Dukadirli Türkmenlerinden gösterilmektedir. 1703 yılında Yahyalı kışlağında görülmüştür.

21. Alemi Oymağı: İslamlu Yörüklerinden olan oymak 1584 yılında Saka-i Büzürg kışlağında 54 hane nüfusa sahipti.

22. Ali Beğ Hacılı Oymağı: Bu Türkmen topluluğunun Karataş nahiyesinde (İncesu) Boran kışlağında meskun olduğu kayıtlıdır. Bu oymağın tasarrufunda Beğ Argun, Ezemlisun (bugün Yeşilhisar ilçesinin Erdemli köyü) mezraı ile İncesu’daki Kaldırım hanı vardı. Bir başka bilgiye göre ise bu oymak, Karataş nahiyesinde Kuyucak mezrasında gösterilmektedir. 1484 yılında ise Kayseri Sancağı Yörükleri arasında gösterilmiştir ve Boran kışlağında 20 nefer olarak bulunuyorlardı. 1570 yılında ise 98 hane idiler. 1584 yılında nüfusları 157 haneye çıktı.

23. Ali Bölüğü Oymağı: Avşar Türkmenlerinden olan oymak, Karataş nahiyesinde (İncesu) diğer bir Avşar oymağı olan İvaz Hacılı oymağına bağlıydı. 1584 tarihinde Yortan köyünde 67 hane, şehirse ise 1 hane nüfusları vardı. Gelbolas köyü ise ekinlikleri idi.

24. Alibey Oymağı: Bu Türkmen obasının da Kayseri’ye yerleştiği kaydedilmiştir. Aynı adı taşıyan bir oymak da İslamlı Yörüklerindendir. Kızılca İn mezraında meskun olduğu ve Kocasinan, Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan ilçeleri arasındaki hareketleri tespit edilmektedir. 1563 yılında Ali Beglü adını taşıyan oymak, Zamantı nahiyesi Kalecik/ Kalelice köyünde Selmanlı oymağı ile kışlamakta idi. Bu köyde 64 nefer nüfusları vardı. Ali Beglü oymağı Pınarbaşı nahiyesinde Ali Beglü (namı diğer Aldım) adıyla da geçiyor. Pınarbaşı nahiyesinin Güllüce köyünde 13 nefer nüfusları vardı.

25. Ali Bey Hacılı Oymağı: Karataşlı (İncesu) Yörüklerindendir. Oba Beyleri Hacı Süleyman v.i. Ali Bey’den ismini almıştır. 1584 yılında Boran kışlağında 115 hane, şehirde ise 7 hane nüfusları vardı. Ali Hacılı adını taşıyan bir başka oba ise yine aynı bölgede Kuyucak köyünde 33 hane olarak bulunuyordu. 1570 yılında 40 hane olarak kayıtlıdırlar. 1584 yılında 53 haneye yükseldiler.

26. Alimbeyli Oymağı: İslamlu Yörüklerinden olan oymak adını Şaban Veled-i Alembey’den almıştır. 1584 yılında 15 hanedirler. Kızılca İn ve Saka-i Küçük mezralarında oturuyorlardı. 1570 yılında Koramaz nahiyesinde(Bünyan yöresi) Alimbeyli oymağına mensup 20 hane bulunuyordu. Sis Avşarlarındandır. 1519 tarihli defterde adına rastlanmıyor. 1523-4 tarihli tahrirde 8 hane, 1 mücerret nüfus ve 590 akça hasılı olan cemaat defter harici kaydedilmiş ve Karataş mezrasında ziraat yapıyor. 1525-6’da Feke’ye tabi olan cemaattin 6 hane, 5 mücerret nüfus, 270 akça hasılı vardı. 1536-7’de ise 4 hane, 2 mücerret nüfus ve 182 akça hasılı var. Malkoç adlı birisinin tımarına tâbiiydiler. 1613 tarihinde Çankırı bölgesinde devletin emirlerine karşı geldikleri için kadıya hüküm gönderilmiş ve doğru yola getirilmeleri emredilmiş aşiretlerden birisi de Alembeyli’lerdi. Ayrıca Rum ve Anadolu Eyaleti’nin yöneticilerine gönderilen emirlerde de bu bölgelerdeki (Çankırı civarı) Alembeyli’lerden bahsedilmektedir. Çorum Sungurlu, Yozgat Sarıkaya, Ordu-Merkez ve Maraş-Elbistan’da bulunan Alembey adındaki köyler onlardan kalmadır. Kurtkulağına bazı boylarla birlikte 1725 yılında iskan olan Alemli cemaati de bu gruptandır. Alemliler, Karaman, Kütahya, Bursa, İçel, Aydın ve Saruhan taraflarına gitmiş ancak tekrar Çukurova’ya nakilleri için emir çıkarılmıştır. Alembeyli Avşarı, Boz-Ok’un Budak-Özü ve Akdağ, Dulkadır (Maraş), Ordu, Karahisar-ı Şarki ve buraya bağlı Bayramlı kazası ile Kayseri’ye de yerleşmiştir.

27. Ali Şeyhlü Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Cafer Viranı, Burun Viran ve Kösiran mezralarında ziraat yapıyorlardı.

28. Alişarlu Oymağı: 1563 yılında Çörmüşek Nahiyesinin Orta Viran köyünde bu oymağa mensup 14 nefer olduğu kaydedilmiştir.

29. Alpı Oymağı: İslamlu Yörüklerinden olan oymak, ismini Alpı isimli kethüdalarından almıştır. 1500 yılında 7 hane olarak gösterilmiş ve Şar İn kışlağında kalıyorlardı. 16.yy başlarında Osmanlıların Memlükleri yıkıp Mısır ve Suriye’yi fethetmesi sonucu Kuzey Suriye’deki Türkmenler Osmanlı hakimiyetine girmiş oldu. Bu bölgedeki Türkmenler ise Halep Türkmenleri ve Yeni-il Türkmenleri adıyla bölgede varlıklarını sürdürdüler. Afşarlar, Halep Türkmenleri içinde Köpekli, Gündüzlü ve Avşar olmak üzere üç oymak tarafından temsil ediliyordu. Köpekliler bu dönemde 15 obaya ayrılmışlardı. İşte bu obalardan biri de Alplı Avşarı idi. Osmanlı egemenliğini benimsemeyen bir çok Türkmen boylarının ise kendilerine itibar gösteren Safevilerin hizmetine girmek için çoğunlukla İran’a göçtüklerini biliyoruz. Alplı Afşar’ı da büyük ölçüde İran’a gitmiştir. İran’a giden Alplıların, Gündüzlü ve İmanlı Avşarı kadar kalabalık olmadığı anlaşılıyor. Bu obadan İsmail Han, 1590’da Kirman’da bir kasabanın hakimi, 1594-5’te ise Kazerun valisi idi. Şah Abbas’ın ölümü sırasında görevde olan üç Afşar beyinden biri ve Sistan’daki Ferah ve Esfuzar hakimi yine Alplı’dan Er-Doğdu Han idi. Sonradan İsmail Han, Er-Doğdu Han’ın yerine Ferah valiliğine atandı (1602-05). Alplılardan bazı grupların Boz-Ulus içinde yer aldıkları da görülüyor.

30. Amarat (İmaret) Yörükleri: Kayseri’nin Kocasinan ilçesine bağlı Amarat kasabasının eski adı İmaret olup Amarat Platosu da eski dönemden beri Kaş adıyla bilinmektedir ve birçok Yörük-Türkmen obasını barındırıyordu. Bunlar arasında İlbeyli, Kılıçlı, Kayırlı, Emirli,Recepli, Göynük, Sad’i (Seydili) ve Sarımsaklı Yörükleri (Hasanağaoğlu, Kangaloğlu, Mavioğlu gibi kabileler bu Yörüklerdendir) Kaş adı verilen Amarat platosunda bulunuyorlardı.

31. Ammılar / Emmiler Oymağı: 1584 yılında 33 hane olan oymak İslamlu’da Kanacak mezraında oturuyordu. Bugün Emmiler köyü, Kocasinan ilçesine bağlıdır ve oymak adlarını köy adı olarak sürdürmüşlerdir. Bugün Nevheşir ili Gülşehir İlçesinde de aynı adı taşıyan bir köy bulunmaktadır. Refik Engin, Nefes dergisinin 28. sayısında (1996) Kayseri ve Nevşehir’deki Ammiler / Emmiler Türkmenleri ile Trakya’daki ve Balkanlardaki Amıca ve Amıga Türkmenleri ile akraba olduklarını ve aralarında bir bağ söz konusu olduğunu iddia etmişse de yeterli belge ortada bulunmamaktadır. Engin’in bahsettiği bir kısım tarihi hadiselerden haberi olmayan köy halkı, köyün kuruluşunu da şöyle bir efsaneye bağlamaktadırlar: “Kayseri’ye bağlı Argıncık köyünden iki kardeş kavga ederek ayrılırlar. Bu iki kardeşin lakabı Çekiç oğlu olarak geçmekte. Küçük kardeşi şimdiki Emmilere yerleşir. Emmiler isimi Argıncıktaki kardeşinin çocukları Emmilerdeki amcalarını yoklamaya giderken Erkilet nahiyesi Belen merkezinde bir çiftçi ile karşılaşırlar. Çiftçi sorar çocukların nereye gittiklerini, çocuklar da Emmilerini yoklamaya gittiklerini söylerler.” Emmiler köyünden Mehmet Güneş’in anlattığı bu efsane ile köyün kuruluşunu böyle dile getirilmiştir. Bir Konya türküsünde geçen “Emmiler Emmiler de vay anam Türkmen Emmiler” sözünde ifadesini bulduğu gibi, Osmanlı kaynakları da bu Türkmen obasının adının eski zamanlardan beri Emmiler olduğunu bildiriyor.

32. Arap Hasanlı : Kara Recepli olarak bilinen 3 obadan (diğerleri Hacı Mustafalı ve İbrahim Beyli) biri. Halep Afşarları arasındaki Avşar Oymağı 18. Yy’dan itibaren kışlamak için Halep’i bırakarak Çukurova’ya inmeye başlamıştı. Önceleri Rakka’ya sürülme cezası almayan bu Avşarlar yaptıkları kovgunlar sebebiyle 1691 yılındaki iskana tabi tutuldular. 1712 yılında İstanbul’a gelip aşiretinin iskanı konusunda sarayla görüşme yapan Recepli Avşarı boy beyi Bekir Bey, bu obadandı. Son dönem Afşar yöneticileri de bu obadan çıkmıştır. 1856 yılında başarısızlıkla sonuçlanan son yerleştirme çabalarında Avşarların başında Arap Hasanlı’dan Çerkez Bey vardı. Fırka-i Islahiye’nin geldiği tarihlerde (1865) ise Avşarların reisi Çerkez Beyin oğlu Hacı Beydi. Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesi’ne bağlı Pazarören kasabası ile Tomarza ilçesine bağlı Karamıklı, Karakilise (İcadiye) ve Tahtakemer köyleri bu obadandır. Ayrıca az sayıda Zelhin (Üçkonak) köyünde de varlar. Adana ve Kara İsalı ilçesinde de yerleştiklerini anlıyoruz. Suriye’de Membiç iline bağlı bir köyün adı da Büyük Arap Hasan’dır. Bu köy Avşarların topluca yerleştiği ve halen Afşar Bucağı adını taşıyan bölgede yer alır.

33. Arapşalu / Garipşalu / Garipçe Yörükleri: İncesu ilçesinin bugünkü Garipçe köyü ve civarında oturan Yörüklere 15. yüzyılda Arapşalu Yörükleri deniyordu, daha sonra Garipşah Yörükleri denmeye başlandı ve son olarak ise Garipçe adı verildi. 1484 yılında Arapşalu Yörükleri Depesi Dölek ve Gökçe İn mezralarında 72 hane, Karataş mezraında 47 hane olarak bulunuyorlardı.

34. Argun Türkleri: Kayseri’nin Argıncık köyü (şimdi kocaman bir mahalledir) adını Argun Türklerinden almaktadır. Kazak Türklerinin Ortayüz’e bağlı Argun isimli bir oymağı bulunduğu gibi, Altay Türklerinin de Kızıl boyuna mensup Argın isimli bir oymağı mevcuttu. Türkistan’da Çu ve Talas şehirlerini içerisine alan bölgeye Argu denilmektedir. Ayrıca hocaların hocası Hoca Ahmet Yesevi, Argu Türklerinden idi.

35. Ardıç Oymağı: Kayseri yöresinde 1658-1659 yıllarında köy kurmuş olan bu Türkmen topluluğu bugün yine aynı adla Talas ilçesinde meskundur. Ardıç Yörükleri 1500 yılında Koramaz nahiyesinde (Bünyan) gösterilmiştir ve 31 hane nüfusları bulunmaktaydı. 1518’de 61 hane, 1522’de 63 hane idiler. 1543’te Bozatlu mezrasında 34 hane, Elmalu köyünde 18 hane, Kemer mezrasında 2 hane, Ekilü Kepez mezraında 61 hane nüfusları bulnuyordu. 1584 yılında ise, Ekilü Kepez köyünde 24 hane, ( 1 hane İstanbul’da), Elmaluca köyünde 7 hane, Bozatlu köyünde 29 hane nüfusları vardı.

36. Artuklu Oymağı: Türk beyliklerinden Artukluların adını taşıyan oymak, 1563 yılında Sarız bölgesinde Dağlu Kavak (Dallı Kavak olmalı) yaylasında ziraat yapıyorlardı. Yine Artuklu obalarından Hızır Hacılı ise aynı bölgede Kara Koca Viranı denilen mezrada ekip biçiyordu.

37. Atçeken Ulusu: Atçeken oymağına bağlı birçok oymağın yörede hareket halinde oldukları görülür. Cemallü, Yuvalı, Bereketli, Dündarlı, Bulgarlı, Benderbeği ve Yahyalu isimli oymaklar, Atçeken ulusuna tabi, yörede görülen oymaklar arasındadır. Develi bölgesinde 16. yüzyılda sekiz Yörük obasının varlığı görülmüştür. Bunlar Erik Ağacı, Taylı, İvaz Hacılı obaları ile Ağalar, Hazma Kethüda; Çarıklı Kışlağı’nda bulunan Hasırcı obası ile Sendiremeke, İlaldı ve Yuvalı obalarıdır. 18. yüzyılda ise Atçeken Ulusuna tabi oymakların hareket alanı Haymana, Turgut ve Kayseri yaylaları idi.

38. Atlu hanlu Oymağı: 1563 yılında Sarız bölgesinde bulunan oymak Demircili oymağına bağlı gösterilmiştir. Bu bölgede Kürtünlü mezraını ekip biçiyorlardı.

39. Atmalı Aşireti: Kayseri yöresinde görülen bu topluluk “Kürt Türkmeni” olarak adlandırılmaktadır. Osmanlı kaynakları konar göçer toplulukları anlatırken ilginç ifadeler kullanmaktadır. Bu tür ifadeler arasında “Türkmen Kürdü”, “Kürt Yörüğü”, “Kürt Türkmeni” gibi sözler vardır. Anlaşılan o ki, konar göçer toplulukları Osmanlı aynı şekilde değerlendirmekte, onların Kürt, Türkmen ya da Yörük olmalarının bir öneminin olmadığı da bu ifadelerden anlaşılmaktadır. Alman Feldmareşal Moltke, Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde Doğu Anadolu’nun bir çok yerlerini gezdi ve gözlemlerini “Türkiye Mektupları” adlı kitapta topladı. General Moltke, 6 Nisan 1838′de yazdığı mektupta bugün bazı kesimlerce Kürt olduğu iddia edilen Maraş ve yöresinde yaşayan Alevi aşiretleri için bakın ne yazıyor. “Pazarcık ovasını geçtik. Bu ovada üç Türkmen kabilesi: Atmalı, Kılıçlı, Sinimililer konaklamıştı. Bu üç kabile halkı 2000 çadırda oturuyordu. Reşit Paşa, en nüfuzlu Kürt beylerinin akıllarını başlarına getirdikten sonra bu Türkmenler de hükümete karşı olan sevgi ve bağlılıklarını ilan etmişlerdi ve 400 kese akçelik (20.000 florin) bir salma (yani vergi) ödüyorlardı.”

40. Avcı (Avcılı) Türkmeni: Bu topluluğun diğer adının Çıracılar olduğu biliniyor. Dulkadirli Türkmenlerine mensuptur ve Kayseri’ye yerleşmişlerdir. 1584 yılında İslamlu’da görülen Avcı oymağı ise 13 hane idi ve Köstenci, Döğer ve Kiçibaş mezralarında oturuyorlardı. Bir kayıtta üç nefer Avşar şakilerinin “Avcı Türkmanına” şekavette bulunmaları üzerine Kayseri mutasarrıfı Zaralı Zade Osman’a bir yazı gönderilerek bunların yakalanması istenmektedir.(Fi evahiri za 1147)

41. Avşar Hacı Mustafa Oğulları: Avşar Türkmenlerine mensup olan bu oymağın hareket alanı Develi, Harmancık, Yahyalı ve Zamantı olarak tespit edilmiştir. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan Afşar beylerinden Çerkez-Oğlu Hacı Mustafa Bey’in soyundan geliyor. 1691-92 yılında Rakka’ya iskanları emredilince, ot bitmeyen ve şartları oldukça kötü olan Rakka’ya gitmek istemeyen ve Membiç’te yerleşmek isteyen Hacı Mustafalılar, Membiç’e iskana izin çıkmasına rağmen devlete karşı gelip (Hacı İvaz Avşarıyla birlikte) iskana uymadılar. Azez, Antep ve Halep civarında eşkıyalık yapıp 4-5 köyü de talan ettiler. Devlet, İlbeyli, Koyunoğlu İbrahim ve Çobanoğlu vs.. cemaatlerinden de yardım alıp harekete geçince aman dileyip 1697’de Rakka’ya iskanı kabul ettiler. Hacı Mustafalılar, Lek, Afşar ve Tacir cemaatiyle birlikte baskı yaparak 1712’de Rakka’ya iskanı istenen Recepli Avşarı’nı iskana göndermemiştir. Bu onların iskan bölgesinden kaçtıklarını gösteriyor. Bu cemaat Malatya Sancağı, Gördes, Kızılhisar – Sığla, Yeni-İl, Halep ve Rakka’da yerleşmiştir. Kayseri’de bu oba Mustafabeyli olarak ta adlandırılır. Bu adda bir oba ise Rakka ve Barçın’da bulunuyor. Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesi Hassa ve Tözgün köyleri de bu obadandır.

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:17 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler Türkmenler: Avşarlar

Afşarlar/Avşarlar: Kaynaklar Oğuz Türklerinin Avşar boyunu Kayseri ili genelinde göstermekte ve Afşar Aşireti, Afşar Yörüğü, Avşar Türkmeni gibi isimler vermektedir. Bu aşiretin ağırlı bir şekilde Zamantı’da Pınarbaşı, Sarız, Tomarza yöresinde bulunduğu belirtilmektedir. Zamantı bölgesine Avşar göçünün ağırlıklı bir şekilde 18. yüzyılda olduğu görülmekte ise de 16. yüzyıl kayıtlarında da yörede Avşarlar tespit edilmektedir. Yine 16. yüzyılda Koramaz nahiyesinde(Bünyan’da 13 neferin vergi verdiği) Avşar adını taşıyan bir köy, Karataş nahiyesinde (İncesu) Avşar isimli bir ekinlik ve İslamlı Nahiyesinde (Özvatan, Felahiye, Sarıoğlan) Avşar ve Avşar Kalesi adını taşıyan ekinlikler mevcuttur. Hacılar ilçesinde de Avşar Yeri isimli bir mevki adı vardır. Tarihi kayıtlarda Avşar Büyük (Sarız), Avşar Karaboğaz (Bugünkü adıyla Karaboğaz köyü-Pınarbaşı), Avşar Kuşçu (Yahyalı- bugün Yeşilhisar ilçesine bağlı Kuşçu köyü), Avşar Potuklu (Pınarbaşı), Avşar Söğütlü (Pınarbaşı) isimli köylerin kayıtları bulunduğuna göre, Kayseri yöresinde geniş bir Avşar topluluğunun bulunduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. 1555 ve 1674-80 tarihlerinde Afşar oymağının bir bölümünün Antep’e gelerek yerleştiğini görüyoruz. Afşarları, 1573 yılında Ankara’da Haymana civarında görüyoruz. 1613’te Halep ve Yeni-İl Türkmenlerinden olan cemaat kendi yaylak ve kışlakları yerine Karaman civarında yaylıyordu. Afşarlar, Ak-Koyunlu bakiyesi olan Boz-Ulus Türkmenleri içinde önemli miktarda yer almaktaydılar. Boz-Ulus dağıldıktan sonra Orta Anadolu’ya geldi (Boz-Ulus 1624’ten sonra batıya gitmiştir) ve çoğunluğu Karaman Eyaletinde yurt tuttu. Boz-Ulus’un bir obası olan Tabanlı cemaati, Ankara civarında bulunan Türkmenleri bünyesinde toplayarak önce “Tabanlı Mukataası” sonra ise “Tabanlı kazası” veya “Boz-Ulus nam-ı diğer Tabanlı” şeklinde anıldı. Ankara civarındaki Afşarlar, bu topluluğun içinde oldukça önemli bir nüfusla yer aldılar. Boz-Ulus’un göç etmeyip yerinde kalan (Boz-Ulus Mandesi deniliyordu) obaları arasındaki Avşarlar ise Diyarbakır civarında bulunuyordu. Hama, Humus, Halep ve Rakka Bölgesinde güneyden gelen Araplara karşı set kurmak için 1692’de iskan edilen oymaklar arasında Boz-Ulus Mandesi’nden olan Afşar oymağı ile Yeni-İl’e tabi Afşar ve Torunları oymağı diğer iskancılarla birlikte kaçtılarsa da tekrar yerleştirildiler. Rakka’da iskan olan Afşarlar, 1695’te Kars ve Zülkadriye’ye saldırmışlardı. 1700 yılında ise Sorkun ve havalisinde Köçekli ve Bab-ı Altun ile birlikte şakilikle meşguldü. Afyon’da Geyikler kazasının Pınarbaşı mevkiindeki Mirve (Mürün ?) ve Veliağıl köyüne yerleştirilen Avşarlardan bazı bölükler ise Kara Hasanlı Ceridi’ne katılıp Adana civarında eşkıyalık hareketlerine katılmıştı. Rakka’ya iskan edilen Afşar ve tabi Bab-ı Altun, Çeçeli, Dokuz ve Silsüpür Avşarı kaçıp Maraş, Pazarcık ovası, Kilis, Soku dağı ve Çoban oğlu Dağı’na geldiler. 1703’te Rakka beylerbeyi El-hac Mehmet’e yerleştirilmeleri için hüküm gönderildi. Diğer taraftan Havran nahiyesi cemaatleri iskandan kaçınca, yerlerine 1720 yılında Hama, Humus ve Belih nehri civarında bulunan Afşar ve diğer cemaatler yerleştirilmek istendiyse de başarılı olmadı. Aynı yıl Harran ovasına bir çok aşiret yerleştirildi. Diyarbakır’da bulunan Afşar oymağından buraya 50 hane iskan oldu. 1728 yılında Rakka iskanından kaçan cemaat, Ankara’nın Haymana ve Konya’nın Turgut kazaları civarına gelmişti. Tekrar Rakka’ya gönderilmesi emredilen cemaat, Musacalu aşiretine tâbiiydi. Bir müddet sonra Rakka’dan ifraz edilip Zamantı’da boş ve harap köylere yerleşmelerine müsaade edildiyse de onlar şekavetle uğraşmaktan vazgeçmediler. Ertesi yıl Kangal ile Hasançelebi arasında bulunan Alaca Han ve Ulaş mevkiine bölgenin güvenliğini sağlamak için yerleştirilen Sofular cemaatine Afşarlar, Kılıçlı, Bektaş, Doğanlı ve Atmalılar ile birlikte saldırıda bulunmuşlardı. Bunların zararlarını önlemek ve ayrıca Ergani ve Keban’da çıkarılan altını bunlardan korumak için tedbir alınmış. 1733’te Rakka iskanından kaçıp şakilere yardım eden aşiret mensuplarının önlenmesi için aşiret beylerine emir gönderildi. Ertesi yıl Boz-Ok bölgesinde şekavet eden Afşarlara rastlıyoruz. Anadolu’da bir çok yeri gezen Seyyah Niebuhr’un listesinde (1764 tarihli) Sivas-Ankara arasında bulunan Avşarların 500 çadır olduğu belirtilmiştir. 1767’de Karaman’da sakin olan cemaatten bazı bölükler, başı boş eşkıyayı himaye etmemeleri için uyarılmıştır. Ayrıca Adana civarında yerleşen Afşarlar kaynaklarda Beğdili Türkmenlerinden bir grup olarak gösterilir. Bunun sebebi Osmanlı tahrir yaparken bu Afşar Oymağını kayıtlara Beydili olarak geçirmiştir. Bunların yerleştikleri yerler şuralardır : Adana, Aksaray, Ankara, Asi Kara Ağaç, Aydın, Balya, Bor, Boz-Ok, Çankırı, Dinek Keskini, Dulkadır, Elbistan, Erzurum, İnegöl – Aydın, Kadirli, Karahisar-ı Şarki, Karaman, Kars, Kaş, Kayseri, Kırşehir, Kütahya, Maraş, Rakka, Sis, Sivas, Sorkun, Şam, Tarsus, Tokat, Zamantı. 1730’lardan itibaren Maraş yöresinden Avşar aşiretlerinin özellikle Kayseri sancağı sınırlarındaki Çömürşek ve Pınarbaşı yöresinde yaylalara geldikleri, bunlardan 200 hanenin yerleşik hayata geçtiği , lakin diğer Avşar topluluklarının çevreye dağılarak yerleşik ahalinin canına ve malına kastettiği görülmüş ve devlet bu oymakları iskan ettirebilmek için 150 yılı aşkın bir süre uğraş vermiştir. 17. yüzyılın ünlü halk şairi Karcaoğlan, Kayseri yöresinde ve özellikle Erciyes dağı ve çevresinde Avşar Türkmenlerinin bulunuşunu şu mısralarla ifade ediyor:

Ali Dağı Erciyes’in eteği

Yiğitler Yatağı, sümbül biteği

Yüce tepelerin Avşar yatağı

Burcu burcu kokar gülün
Erciyes Avşar boyuna mensubiyetini tespit ettiğimiz köy, ekinlik ve oymaklar da şunlardır: Avşar İmanlu Oymağı (Pınarbaşı) Akçaali Oymağı (Zamantı) Ali Bölüğü Oymağı (İncesu) Bahrili Avşarı (Develi) Beğdenizli Oymağı (Zamantı) Bucak Avşarları (Sarıoğlan) Büyük Selmanlı Oymağı (Kayseri) Cingözlü Oymağı (Pınarbaşı- Tomarza) Civanşir Oymağı (Develi) Çöplü Avşarı (Kayseri- Zamantı) Deliler Oymağı (Kayseri-Pınarbaşı-Develi) Dodurlu Oymağı (Kayseri) Gökçeoba Oymağı (Kayseri) Hacıpaşa Oymağı (Tomarza-Zamantı) Haliloğlu (Halloğlu) Oymağı- (Pınarbaşı) Halişpaşaoğlu Oymağı- (Pınarbaşı) Herekçioğlu Oymağı- (Sarız) İmamkulu Avşarları- (Develi-Tomarza-Zamantı) İvazhacılı Oymağı (İncesu) Karamanlı Yörüğü (Pınarbaşı) Kararecep Oymağı (Tomarza- Pınarbaşı) Karaşeyhli Oymağı (Sarız) Kocanallı / Kocahallı Oymağı (Sarız/ Tomarza/ Pınarbaşı) Kuşlu Oymağı (Zamantı) Muhazimoğlu Oymağı (Sarız) Hacı İvaz Mahallesi (Kayseri) Persekler (Tomarza) Recepli Avşarı (Kayseri, Develi, Yahyalı ve Zamantı) Sarıhanlı Oymağı (Kayseri) Sarısindili Oymağı (Zamantı-Kayseri) Sarıvelioğlu Oymağı (Sarız) Sancaplı (Sincaplı) Oymağı (Zamantı) Selmanlı Oymağı (Zamantı) Sofu Oymağı (İncesu) Şahmetlioğlu Oymağı (Sarız) Tacirli Oymağı (İncesu) Taşlı Uşağı Oymağı (Zamantı) Terkeşlioğlu Oymağı (Sarız) Torunlar Oymağı (Pınarbaşı-Sarız) Türkmenliler Oymağı (Sarız) Veziroğlu Oymağı (Tomarza, Bünyan, Kayseri)

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:19 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Hazar Ötesi Türkmenleri ile Kayseri Türkmenleri Arasındaki Bağ Üzerine…

Bugün Hazar Denizinin ötesinde yaşayan Türkmenlerle Kayseri’de yaşayan Türkmenler arasında çok yakın bir ilgi bulunmaktadır. Adeta aynı anne-babanın iki farklı coğrafyada yaşayan çocukları denecek kadar birbirlerine benzeyen bu insanların gelenek ve göreneklerindeki ortaklık gibi boy ve oymak adlarının da ortak olduğunu müşahede etmekteyiz. Kayseri yöresindeki Türkmen oymaklarında gördüğümüz adlar Hazar ötesi Türkmenlerinde de vardır ve aşağıdaki tablo bunu göstermektedir:
Kayseri’deki Türkmen Oymağı Hazar ötesi Türkmenleri
1 Boynuyoğunlu Boynuyogun (Gızılayak Mukrı Uruğu) s.18
2 Dokuz Yörüğü Tokguz (Olam Boyu) s.18
3 Toklar, Toklu Toklı (Akgum Olam Uruğu) s.18
4 Tatılı Tatlar (Hoca Boyu) s.19
5 Esirik Esrik (Garadaşlı Boyu) s.19
6 Kadılı Kadi (Garadaşlı Boyu) s.20
7 Karataşlı Garadaşlı Boyu s.20
8 Çandır Çandır Boyu s.20
9 Avşar Ovşar Uruğu s.20
10 Köpekli Köpek (Mürçeli Boyu) s.20
11 Şıhlı Şıh Boyu s.20
12 Düver Tüver ( Şıh Boyu) s.20
13 Aliyilli Alili Boyu s.22
14 Demircili Demirçi (Alili Boyu) s.22
15 Koyuncu Goyuncı (Sarık Boyu) s.22
16 Sayıtlı /Seyitli Sayatlı (Bayraç Obası, Sarık, Yalkamış) s.23
17 Alagöz Alagöz (Sarık, Yalkamış, Gulca) s.23
18 Sakar Sakar Boyu s.23
Sakar Boyunun oymakları:
1. Şıhlar
2. Kavuncu 19
Salur Salır Boyu s.23
20 Hobalı / Obalı Obalı, (Çarçöv Salırlarından) s.24
21 Herekli Haraklar (Kırk Köylü obalarından) s.24
22 Deliler Deliler (Kırk Köylü obalarından) s.24
23 Beğendik Begendik (Teke Boyu, Bağşı’ya bağlı) s.25
24 Gül Gül (Tohtamış’a bağlı) s.25
25 Mamalı Mameli (Yomut boyu) s.25
26 Köseli /Köseler Köseler (Yomut boyu) s.25
27 Alagöz Alagöz (Yomut boyu) s.26
28 Köpekli Köpekli (Ersarı, Gurama boyundan) s.27
29 Sayıtlı /Seyitli Sayatlı (Ersarı, Gurama boyundan) s.27
30 Basak Basak (Ersarı’dan ) s.27
31 Ağcalı Agacalı (Çartlak’a bağlı, Ersarı’dan) s.27
32 İslamlı İslamlı (Ersarı’dan) s.27
33 Mangışlak Mangışlalı (Ersarı’dan) s.27
34 Danacı Danacı (Ersarı’dan) s.22
35 Karakoyunlu Garagoyunlı (Ersarı’dan) s.22
36 Müsürlü Müsür (Gara Bağşılı’dan) s.27
Türkmenistan Bilim ve Teknik Yüksek Kurulu Üyesi Prof.Dr. Soltanşa Ataniyazov’un “Bilig” dergisinde yayınlanan “Türkmen Boylarının Geçmişi, Bugünkü Durumu ve Geleceği” isimli oldukça kıymetli makalesinde Türkmen boylarının tarihi, oymak ve obaları anlatılmaktadır. Makalenin son bölümünde Hazar ötesi Türkmenlerinin boyları, oymakları ve obaları hakkında ayrıntılı bilgi bulunmaktadır. Yukarıdaki tabloda yer alan sayfa numaraları bu makaleye aittir ve Kayseri Türkmenleri ile karşılaştırmalar bu makale esas alınarak yapılmıştır. Kayseri’nin Hacılar İlçesinin Sakar ve Beğendik bağlarının adlarından başlayarak İncesu ilçemizin eski adı olan Karataş adının; Kayseri’nin Çandır Mahallesinin Orta Asya Türkmenleri arasında boy ve oymak adı olarak isimleri mevcuttur. Tomarza ilçesinin Köpekli (adı sonradan Turan olarak değiştirldi) ve Sayıtlı / Seyitli köylerinin adlarını ya da aynı ilçenin Toklar kasabasının adını Asya Türkmenlerinde de boy ve oymak adı olarak görüyoruz. Sarıoğlan’ın Tatılı köyü, Sarız’ın Esirik köyü, Develi’nin Şıhlı kasabası, Kayseri’nin Düver köyü ve Bünyan’ın Ağcalı köyü de bu çerçevede Orta Asya Türkmenlerinin oymak adları arasındadır. (*) Soltanşa Ataniyazov; “Türkmen Boylarının Geçmişi, Yayılışı, Bugünkü Durumu ve Geleceği”, bilig-10, Yaz ’99, s.1-31

(S.Burhanettin AKBAŞ)

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/8/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:27 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (O Maddesi)

Oduncu Oymağı:

Kayseri sancağı Yörüklerinden olan oymak, 1484 yılında Bozatlu mezraında 10 hane olarak bulunuyordu.[1]

Oğuz Oymağı:

16. yüzyılda Yahyalı’da Tağar oymağı ile birlikte oturuyorlardı. Günümüzde toplu olarak Alanya ile Anamur arasında varlığını sürdüren aşiret, Karaman Oğulları’nın kurucusu Karaman Beyin kardeşi olan Alanya emiri Oğuz-Han Beyin soyundan gelir. Bilindiği gibi Mersin ve civarı Karamanlıların en yoğun ve etkin olduğu bir bölgeydi. Atçeken Oymakları arasında da Oğuzhanlılar vardı. Belgelere göre, İç-El bölgesinde Anamur, Gülnar, Mut ve Silifke’de obaları bulunan aşiretin yayılarak Kırıkkale ve Kütahya taraflarına yerleştiğini görüyoruz. Ayrıca bazı kolları Balkanların Türkleştirilmesi esnasında bulundukları yerden göçürülerek Bulgaristan’da bulunan Filibe’de iskan edilmiştir.[2]

Okçu Oymağı:

Reyhanlı aşiretinden olan ve Halep Türkmenlerinin bir kolunu oluşturan oymak, İslamlu Yörüklerindendirler ve bu oymak İslamlu’ya bağlı Kulu, Kesiliç ve Kiçibaş mezralarında oturuyorlardı. 1520 yılında Kiçibaş mezraında 39 hane nüfusları vardı. Oğuzların Bayat boyuna mensubiyetleri bilinen oymağın Felahiye, Sarıoğlan, Özvatan yöresinde yerleşime geçtikleri sanılıyor.Okçu obasından 35 hane 1570 yılında Koramaz nahiyesine kaydedilmiştir.[3] 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Ağca Viran ve çoğul Viran mezralarında ziraat yapan Okçulu oymağı bulunuyordu.[4] Kozaklu oymağı ile birlikte Çoğul Viran’da 11 nefer nüfusları vardı.[5]

Omuzu Güçlü Oymağı:

Karataş Yörüklerindendir. Karataş Nahiyesinde (İncesu) Omuzu Güçlü mezraında oturuyor. Yahyalı Yörükleri arasında da aynı adı taşıyan bir Omuzu Güçlü oymağı vardı. Şeyh Omuzu Güçlü’nün dervişlerinden oluşan oymak, 1543 yılında 6 hane idi ve bir hane de Bağdat’a gitmişti.[6]

Orcan / Orcanlu Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Dibeklü Taş, Aktaş, Gölcük, Yüce Viran, Uzun Dere, Güzel Tay Ekinliğinde ziraat yapmakta idiler.[7] Bugün İncesu ilçesinde Orçan /Orçanlı adıyla Maraş’tan göçtüklerini söyleyen Türkmenler bulunmaktadır.

Oturak Kızıklı Oymağı:

Kayseri’de Bozatlı obalarını himayesinde tutan Türkmen topluluğu Kızık boyundan geliyor. Kayseri’de Bozatlı mahallesini kurdukları gibi, Kayseri’de ve Develi’de Kızık isimli köyler vardır.[8]

Osman Fakih Oymağı:

Yeşilhisar’da meskun bir Yörük obasıdır. Yahyalı Yörükleri arasında gördüğümüz oba, Karaağaç, Yerlik, Yeniköy, Çelebik ve Derecik mezraında 29 hane nüfusa sahipti.[9]

Orhan Oğulları Oymağı:

Bu oymağın Yeşilhisar’da meskun Bozorhanlı Türkmenlerinin devamı olduğu anlaşılıyor. ( Boz Orhanlı’ya bakınız)

Oyluk Fakih Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak, 1484 yılında Kızılca İn mezraında 29 hane nüfusa sahipti. 1500 yılında Kayseri şehrine doğru gelen ve Bozatlı nahiyesine kaydedilen oba, Oyluk Fakih ve Bayram Hacılı oymakları birleşerek Ağcain, Akkaya, Oyluk, Kavak Hasan ve Han Viran mezralarında 1500 yılında 52 hane, 1520 yılında 170 hane nüfusa ulaşmıştır. 1584 yılında Irmak kenarı nahiyesinde yine önemli bir nüfus bulunduran oymak Akkaya ve Kızılca İn köylerinde 271 haneye çıkmıştı.[10]

Oynadanlu Oymağı:

1563 yılında Sarız bölgesinde Ördeklü oymağına tabi Demircilü’den gösterilen Oynadanlu oymağı, Öyük, Yıkıntı Kaya, Kurıca, Havuzlu alan, Yaprak Çatağı, Güveç Kıran ve Kabacı Ağaç mezralarını ekip biçiyordu.[11]

————————–

[1] Afyoncu, a.g.y.7-13 [2] Türkay, s.130, 609 [3] İnbaşı a.g.e., a.g.m.; Afyoncu, a.g.m.7-13 [4] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.722 [5] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.752 [6] İnbaşı a.g.e., a.g.m.; Afyoncu, a.g.m.7-13 [7] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.738 [8] İnbaşı, a.g.e. [9] İnbaşı a.g.e., a.g.m.; Afyoncu, a.g.m.7-13 [10] İnbaşı, a.g.e.; a.g.m. [11] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.657



Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (N Maddesi)

Nacarlu Oymağı:

1563 yılında Zamantı nahiyesinde Kızıl Çukur yaylasında İzdoğanlu oymağı ile birlikte ziraat ederlerdi.[1] Sarız bölgesinde aynı tarihlerde Baş Saros ve Çatal Pınar mezraını ekip biçiyorlardı.

[2] Nazılı/ Nazilli/Nazeli/Nazelli Oymağı:

Kayseri yerleşen Yörük obası olarak gösterilmiştir. Yerleşim yerleri bilinmiyor.[3]

-——————-

[1] R.Yinanç-M.Elibüyük, a.g.e., s.691

[2] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.660

[3] Türkay, a.g.e.



Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (M Maddesi)

Mahanoğlu Oymağı:

Karataşlı Yörüklerinden olan oymak Karataş’ta (İncesu) İkiyüzlü mezraında meskundu. 1520 yılında İkiyüzlü mezraında 37 hane olarak tespit edilmişler. Evlad-ı Mahan adıyla geçen oymak, 1570 yılında 11 hane nüfusa düşmüştü.[1]

Mahsudlu Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Yebac mezraında (Gümüşgün /Kaman’a bağlı) ziraat yapıyorlardı.2]

Malamalı Oymağı:

Yörük oymağı Irmak Kenarı nahiyesinde Merek köyünde meskundu. 1520 yılında Merek köyünde 22 hane nüfusları vardı. 1570 yılında 30 hanedirler.[3]

Maladini Oymağı:

Irmak kenarı nahiyesi Yörükleri arasında görülen oymağın 1570 yılında 49 hane nüfusu vardı.1584 yılında Maladenik adıyla aynı bölgede görülen obanın Boyaluca mezraında 66 hane nüfusu olduğu görülüyor.[4]

Malik Kilise Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak, 1500 yılında 35 hane nüfusa sahipti.[5]

Mamakoğlu (Evlad-ı Mamak) Oymağı:

Karataş Yörüklerinden olan oymak İncesu ilçesinde meskundur.[6]

Mamalı Oymağı:

Bozulus’a bağlı Pehlivanlı aşiretinden olan Yörük obası, Irmak Kenarı nahiyesinde Kıracık (veya Kınacık) mezraında meskundu. 1520 yılında 37 hane nüfusları vardı. 1584 yılında Mama Hacılı adı ile yine aynı bölgede görülen oymak, Ağca Kale mezraında 36 hane idiler. [7]

Mamu Uşağı Oymağı:

Mamalı aşiretinden olan Yörük oymağı, Bünyan’ ın Samağır köyünde meskundur. Mahmut Uşağı adıyla da geçer.[8]

Mahmudoğlu Oymağı:

Recepli Avşarlarına bağlı olan oymağın diğer adı da Sofulardır. Bu Türkmen topluluğunun yerleştiği yeri tam olarak bilemiyoruz. 1484 yılında Yahyalı kışlağında görülen Mahmud isimli obanın devamı olmalıdır. Yahyalı kışlağındaki Mahmud isimli oymak 1484’te İncirlik isimli mezrada oturuyordu.[9] 1699 yılında İç-El Yörükleri arasında bulunan Sofulu cemaati [10] diğerleriyle birlikte 1701’de Yahyalı köylerini talan etmişti. Bu durum üzerine Maraş beylerbeyi Rişvanoğlu Halil ve Adana beylerbeyi Mustafa’ya gönderilen emirle cezalandırılmaları istendi. Ancak ertesi yıl şekavete devam edip batıya yönelmeleri üzerine Aydın muhassılı Nasuh Paşa aldığı emir üzerine bunları İç-El’e geri gönderdi.[11] 1703 yılından itibaren diğer Recepli Avşarı obalarıyla birlikte Belih nehri boyları ve Rakka’ya iskan edildi. Ancak bir müddet sonra bir kısmı iskandan kaçıp etrafa dağılarak Kars ve Çıldır taraflarına gittiler. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde Mahmudoğlu obası, 11 hane ve 9 mücerret nüfusa sahipti.[12] Yine 1729 yılında Kangal ile Hasançelebi arasında bulunan Alaca Han ve Ulaş mevkiine Sofuların 75 hane ile iskan edildiğini görüyoruz.[13] Ünlü seyyah Niebuhr’un 1764 yılında Anadolu’daki Türkmenlere ait hazırladığı listede de Sofular cemaati 500 çadır nüfusla Sivas bölgesinde görülmektedir.[14] Kayseri’nin Sarıoğlan ilçesi Sofumahmut köyü bu obadandır.[15] Cemaat Adana, Halep, Kangal, Sungurlu, Rakka, Karaman, Kırşehir, Sis, Kayseri, Kadirli ve Zamantı’da yerleşmiştir. Sofu-lar-lu (Kerimli) adıyla kayıtlı diğer grup ise Adana, Sis, Kars-ı Maraş, Tarhala, Sivas, Kırşehir, K. Şarki, Karaman, Aydın, Saruhan, Konya, İç-El, Alanya, Diyarbakır, Edirne, Gümülcine, Tatarpazarı, Dimetoka, Akçakızanlık, Düşenbe, Manavgat, Emirdağı, Gülnar, Şorba – Ankara, Darende, Tire, Zile, Söğüt, Şumnu, Dedeağaç, Göynük, Eğridir ve Yalvaç’ta bulunuyordu.[16]

Manavaklı Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük topluluğu olarak gösterilmiştir. Bu oymağın yerleştiği yeri bilemiyoruz.[17]

Maracaklı / Maracakoğlu Oymağı:

Yahyalı’da Söğütlü kışlağında görülen oymak, adını oba beyleri Ali v.i Maracak’tan almıştır. Erciyes dağı nahiyesinde 1500 yılında 6 hane, 1520 yılında 23 hane nüfusa sahipti. 1584 yılında Söğütlü köyünde 24 hane nüfusa sahiptirler. 1584 yılında Irmak Kenarı nahiyesinde görülürler. Burada bulunan Süksün mezraında 17 hane nüfusları vardır. [18] Talas’ta Maraşak adıyla bu Türkmen oymağının adını taşıyan bir köy vardı ve köyün adı yabancı bir isim olduğu zannıyla Yaz Yurdu olarak değiştirildi.

Malya (Mayna?)Oymağı:

Kustyere Yörüklerinden olan oymağın Malya nahiyesine adını veren oymak olma ihtimali vardır. 1520 yılında Çeşme, Derme ve Ezlisun mezralarını tasarruflarında tutan oymağın Tomarza istikametindeki Çeşme, Sıldın, Rekaki, Tomaruç ve Elviran mezralarında meskun olduğu biliniyor. 1520 yılında sadece Derme mezraında 24 hane nüfusa sahiptiler. [19]Malya nahiyesi bugün Talas ile Tomarza arasında kalan bölge idi. Bazen aynı oymak Malya nahiyesinde bazen de Köstere (Tomarza) nahiyesinde görülebiiyor; çünkü birbirlerine yakın ve değişken bir hudutları bulunuyor. Malya nahiyesi Yörükleri arasında Dıraçlu oymağı (Ağ İn, Oyum Ağaç, Karakaya mezralarında); İslamlu Yörüklerinden Teberrük Hacılı (Kızılviran, Hacı Yüzce/Bozca, Sarı Danişmendlü[20], Sarı Ağıl mezralarında); Topaçlu Oymağı (Kuruca , Ak Kürtler Kışlasında); Karasu Oymağı, (Ağ İn, Kara Öyük, Bağluca, Kemer mezralarında); Kamberlü Oymağı (Dikilitaş’ta) ve Virancıklı oymağı da Aktol’da meskundu.[21] Mehmed bin Ramazan Oymağı: Kayseri sancağı Yörüklerindedir ve 1484 yılında Vartan Bükü ve Deve Pınarı mezralarında 21 hane olarak bulunuyorlardı. [22]

Mehmed v. Teberrük Hacılı Oymağı:

Mamalı aşiretinden olan Türkmen obası, Seydi Hacılı oymağı ile birlikte Kustere’de (Tomarza) Çayırkeven Kışlağı, Bozca ve Kızılviran mezralarında meskundu. 1500 yılında Kızılviran’da 91 hane nüfusa sahiptiler. [23] Bugün Tomarza ilçesine bağlı Kızılören ve Kevenağılı köylerinde meskundur.

Mehmed Fakih Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak, Mehmed Fakih isimli oba beyinden adını almıştır. 1483 yılında 9 hanedirler ve İslamlu’ya bağlı Boyaluca kışlağında oturuyorlardı. Boyaluca, bugün Kocasinan ilçesine bağlı Boyacı köyüdür. Mehmet Fakih oymağının Yahyalı Yörükleri arasında bulunan bölümü ise 1484 yılında 29 hane idi ve Boyaluca ve Güllüce mezralarında oturuyorlardı. 1500 yılında ise 77 hanedir.[24]

Mekes Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük topluluğu olarak gösterilmiştir.[25] İskan yerleri bilinmemektedir.

Melemenci (Menemenci) Oymağı:

Bozdoğan aşiretine bağlı olan Yörük obası İncesu ilçesinde meskundu.[26] Memduhlu Oymağı: Bu Yörük obası Develikarahisar’da (Yeşilhisar) meskundu.[27]

Memiler Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen topluluk Kürt Yörüğü olarak adalandırılmıştır. Yerleşim yeri bilinmemektedir.[28]

Mengicek Oymağı:

Bugün Talas ilçesinde meskun olan Türkmen obasının kurduğu köyün eski adı Mengicek idi. Sonra köyün adını Yazılı yaptılar. Köyün adının Venk (kilise) kelimesinden geldiği zannıyla değiştirildiğini sanıyorum. Halbuki köyün Osmanlı kayıtlarında geçen adı Mengicek / Mengücük biçiminde olup Türk beyliklerinden olan Mengüceklerden adını almıştı.[29]

Menşe/ Menteşe Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak, 1484 yılında Eymür mezraında oturuyordu. [30] Felahiye ilçesinin menteşe köyü bu Türkmen obasının adını taşımaktadır.

Mihmadlu Oymağı:

Kızık boyundan gelen Türkmen obası Yahyalı kışlağında meskundu.[31]

Muduklu / Mutuklu / Mududlu Oymağı:

Osmanlı kaynaklarında Kürt Yörüğü olarak gösterilen oba, Avşar boyuna mensuptur ve Sarız’ın Çavdar ve Kızılpınar köylerinde oturmaktadır.[32] Bu cemaatten bazı bölüklerin Niğde ve Nevşehir’de yerleştiğini, diğer bazı grupların ise Yunanistan’da bulunan Serez’e bağlı Timurhisar’da iskan edildiğini görüyoruz.[33]

Mukbiloğlu Oymağı:

Karataş Yörüklerinden olan bu oymak İncesu’da Bostan (ya da Busak) mezraında meskun iken(1520 yılında 23 hane) Malya nahiyesi (Tomarza) Yörüklerinden olan Sarım Hacılı oymağına katılmıştır. Adını Mehmed v.i. Mukbil isimli oba beyinden alan oymak, 1584 yılında Busak köyünde 22 hane nüfusa sahipti. 1570 yılı sayımında ise 31 hane olarak görülürler.[34]

Muinoğlu Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük obasıdır. Yerleşim yeri bilinmiyor.

Muratlı Oymağı:

Bu Yörük topluluğu bugün Sarıoğlan ilçesinin Muratbeyli köyünde oturmaktadır. Köyün eski adının ise Arıcıoğlu olduğu kayıtlarda yer almıştır.

Musacalı / Musa Hacılı Oymağı:

Beydili oymaklarından olan Musacalı Türkmenleri önce 16. yüzyılda Yahyalı kışlağında görüldü.1500 yılında 98 hane olarak kaydedilen oymağın zamanla civara dağıldığı anlaşılıyor. Burada Keykubat köyüne tabi Yenice kışlağında oturuyorlardı. 1522’de 9 hane, 1543’de 7 hane (2 hane de Develi’de) nüfusu vardır. Bugün de o yörede Yeşilhisar ilçesine bağlı Musahacılı köyü vardır. 1570 yılında bu oymaktan 7 hane Koramaz nahiyesindeydi. (Bünyan yöresi)[35] İkinci bir Musacalı yerleşiminin de 1676-1677 yıllarında Kayseri yakınlarında olduğu ve kurulan köye Musa Hacılı adı verildiği görülüyor.

Mustafa v. Koçeri Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak Ağca Tekir mezraında 17 hane nüfusa sahipti.[36]

Muzaffer Fakihli Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak Yahyalı kışlağında meskundu. 1500 yılında İslamlu’da 3 hane olarak tespit edilen oymak, adını İslamlu oymağının hatibi Muzaffer Fakihli’den almıştır.[37]

Müeyyedoğlu Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük topluluğu olarak gösterilmiştir. Yerleşim yeri belli değildir.[38]

Müsürler Yörüğü Oymağı: Yahyalı’nın Senir köyünde ve Taşhan’da meskundur. Antalya’dan Konya’ya ve Mut’a, oradan Karaman’a ve Yahyalı’nın Senir köyüne göçen Yörük obası Honamlı Yörüklerindedir.[39]

—————-

[1] İnbaşı, a.g.y.222-232 [2] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.745 [3] Afyoncu, a.g.y.7-13 [4] İnbaşı, a.g.e. [5] İnbaşı, a.g.y.222-232 [6] Türkay, a.g.e. [7] İnbaşı, a.g.y.222-232 [8] 18. yüzyılda viran halde olan Samağar köyüne önce Konya taraflarından Konyabörkler (Cevlanlar) kabilesi, sonra da Maraş topraklarından Emirağalar ve Mamu Uşağı kabilesi gelmiş ve köy, bu üç büyük sülaleden genişleyerek çoğalmıştır. [9] Afyoncu, a.g.y.7-13 [10] Altınay, s.119 [11] Halaçoğlu, İskan Siyaseti, s.48 [12] Halaçoğlu, İskan Siyaseti, s.55 [13] Altınay, s.192 ;Halaçoğlu, İskan Siyaseti, s.106 [14] Sümer, Oğuzlar, s.349 [15] Kaya, a.g.e., s.185 [16] Türkay, s.148, 573, 680 [17] Türkay, a.g.e. [18] Afyoncu, a.g.y.7-13 [19] İnbaşı, a.g.e. [20] Sarı Danişmend, Kocasinan ilçesinin Elmalı köyünün eski adıdır. Ne hikmetse köyün adı değiştirilmiş ve Elmalı yapılmış. [21] Tufan Gündüz, a.g.m. [22] Afyoncu, a.g.m.7-13 [23] İnbaşı, a.g.e. [24] İnbaşı, a.g.y.222-232 [25] Türkay, a.g.e. [26] Türkay, a.g.e. [27] Türkay, a.g.e. [28] Türkay, a.g.e. [29] Akbaş, a.g.e. [30] Afyoncu, a.g.m.7-13 [31] İnbaşı, a.g.e. [32] Ahmet Z. Özdemir, a.g.e. [33] Türkay, s.35 [34] İnbaşı, a.g.e.; a.g.m.222-232 [35] Afyoncu a.g.y.; İnbaşı, a.g.y. (Bünyan’ın bugünkü Musa Şeyh köyü adını bu oymaktan alıyor olmalıdır. Akbaş) [36] Afyoncu, a.g.y.7-13 [37] Afyoncu, a.g.y.7-13 [38] Türkay, a.g.e. [39] H.Dulkadir, a.g.m.; S.Köşker, a.g.e.



Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (L Maddesi)

Lek / Lekvanik Oymağı:

Kayseri şehir merkezine, Zamantı havalisine, Develi Harmancık’a yerleşen ve içerisinde Türkmen oymaklarını bulunduran bir Kürt aşireti olarak geçmektedir. (M.1694) Lekvanik’e tabi Türkmen oymakları Hacılar, Akbaş, Kızılkoyunlu ve Kırıntılı (Cirintili) idi.[1] Bu oymaklar Erciyes dağında yaylaya çıkıyorlardı ve Kayseri şehir merkezine, Develi’de Harmancık ve Gazili (Gazi) beldesine, Yahyalı yöresine yerleştirildiler.[2]

Lukde ve Sevgan Oymağı:

1484 yılında Kayseri sancağı Yörükleri arasında gösterilmiştir. Yerleşim yeri bilinmiyor.[3]

Lesenlü Oymağı:

İslamlu Yörüklerindendir. Venk mezraında 1584 yılında 20 hane nüfusları vardı.[4]

————————

[1] Halaçoğlu, a.g.e.; Orhonlu, a.g.e.

[2] İnbaşı, a.g.m.222-232

[3] Kayseri mahkeme kayıtlarında adı geçen birçok oymağın nerelere yerleştikleri konusunda elimizde yeterli bilgi ve belge yoktur. Bunlar arasında Kayseri’ye yerleşenler olabileceği gibi, sonraki bir tarihte Kayseri dışına göç eden oymaklar da olabilir. Mesela 1490-1549 tarihleri arasında mahkeme kayıtlarında şu oymakların adına rastlanmaktadır: Yahyalı, Şarklı, Evrenler, İslamlı, Sis, Esbli, Cırlavuk, Salur, Savcı Hacılı, Kürt Pendek, Yahyalı Mustafa Bey, Bozca, Keykeş, Danişmend, Hıdırlı, Kırbeşe, Yüreğir, Bostanlı, Paşalı, Sarı Ömerli, Hamırkesen, Kütlü, Karakilise, Makberli, Canikli, Süksün, Çakırlı, Boyacı, Culgalar, Yuvalı, Tağar, Karmad, Hüseyinli, Öbek, Ali Bey, İvaz Hacılı, Kermelik, Akin, Türke, Kozcağız, İmli, Helük, Arsız, Ceceli, Tebberük Hacılı, Gedik Hüseyinli, Binali, Kayra, Bulamas, Sarı Danişmendli, Hızır Bey, Ömerli, Boyalı, Ayvat Hacılı, Sarı Kürklü, Tartağı, Konkalı, Hük, Bayram Hacılı, Molla Hacılı, Erkekli, Mukbil, Yemliha, Dadağı, Coblu (Çöplüden bozma olsa gerek), Ali Bey Hacılı, Seçen, Tebberrüklü, Eyilik Fakihli, Hırka, Belgi, Karasu, Bostanlı, Dede İbdan, Demircili, Taşan, Genşen, Toklu, Kılıçlı, İsa, İnceli, Kuzkız, Koçkiri, Hasancı ve Amil gibi. (M.Akif Erdoğdu, “Haric-i Kayseri Subaşısı ve Cemaatler”, 142)

[4] İnbaşı, a.g.y.222-232

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/7/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:31 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler Türkmenler: K Maddesi

Kabaklı Oymağı:

Kustere Yörüklerinden gösterilen oymak Kustere’ye bağlı Kabaklı kışlağında meskun gösterilmiştir.[1] Oğuzların Bayat boyundan olan bu topluluk bugün Develi ilçesinin Kabaklı köyünde meskundur.

Kabuklar Oymağı:

Kayseri’de yerleştiği anlaşılan bir Türkmen topluluğudur.[2] Yerleştikleri bölge bilinmiyor.

Kaçak Oymağı:

Kustere Yörüklerinden olan oymak, Tomarza ilçesinde Kurdören, Çömlekçi ve Çöreğen[3] mezralarında meskundu. 1520’de Çömlekçi köyünde 32 hane nüfusları vardı.[4] Bugün Tomarza ilçesinin Çömlekçi isimli bir köyü mevcuttur.

Kadılı Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesi Birdam köyünde 23 nefer olarak bulunuyorlardı. Bu köyde eşkincilerden de 6 nefer vardı.[5]Bugün Sarıoğlan ilçesinde Kadılı adını taşıyan bir köy mevcuttur.

Kafirlü Oymağı:

1518’den sonra Kafirlü nam-ı diğer Hızır Hacılı olarak geçmiştir. Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 1543 yılında 25 hane olarak Alacalar (Eski Öküz) mezraında , 30 hane olarak Esri Barsam köyünde bulunuyordu. [6]

Kalaçlar Oymağı:

Oğuz Han’ın beylerinden Kalaç’ın adını alan bu topluluğun adını taşıyan Kayseri’de bir mahalle bulunduğu gibi, bu adla mevki adları da bulunmaktadır.[7]

Kaman Oymağı:

Bu Türkmen topluluğu Malya nahiyesine bağlı (Tomarza) Kurt Viran ( ya da Kurt Uran) kışlağında meskundu. 1584 yılında Beydili köyünde 36 hane Kurt Viran köyünde 9 hane nüfusları vardı. Tutarun, Çöreğen, Çömlekçi mezraları da tasarruflarında idi. 1543 yılında Kaltaviran köyündeki 6 hanenin yazları sahile gittikleri kayıtlıdır. 1584 yılında Seydili ve Kurt Uran’da 64 hane nüfusları vardı.[8] Bugün Pınarbaşı ilçesinin Pazarören kasabasına bağlı Kaman adını taşıyan bir köy de bulunmaktadır. 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesine bağlı Gümüşgün köyünün diğer adı Kaman idi. Burada Kamanlu adı verilen oymak 37 nefer olarak bulunuyordu.[9]

Kamberlü Oymağı:

Kustere Yörüklerindendir. 1543 yılında 17 hane oldukları görülmüştür. Bu cemaatin içerisine 9 hane de Dulkadirli Türkmeni de katılmıştır. 1584 yılında Dikilitaş köyünde 5 hane, Karacaviran köyünde 29 hane nüfusları tespit edilmiştir.[10] Bugün Tomarza’nın Kamber köyü bu Türkmen oymağının adını taşımaktadır.

Kana Öküz / Kaba Öküz / Kara Öküz (Kanukaz) Oymağı:

M.1500 yılında İncesu ilçesinde meskun olan bir Türkmen topluluğudur. Bezircili (Karataşlı) Yörüklerinden olan oymak 1522’de Avşar mezraında 34 hane olarak bulunuyordu. 16. yüzyıl kayıtlarında “Kanukas” adını taşıyan bir mezranın Irmak Kenarı nahiyesinde (Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan yöresi) olduğu da görülmektedir.[11]

Kaneşe Oymağı:

Irmak kenarı nahiyesi Yörüklerinden olan oymağın 1570 yılında 24 hane nüfusu vardı. Eğer bir okuma hatası yapılmıyorsa Kaniş-Karum (Kültepe) gibi Hitit ve Asur yerleşiminin bulunuduğu bir bölgede Kaneşe gibi bir Yörük oymağının bulunması son derece ilginç olmalıdır. 1584 yılında kayıtlarında bu sefer Kaneş adıyla geçen oymak yine Irmak kenarı nahiyesindedir ve Baş Viran mezraında 37 hane olarak bulunuyordu.[12] Kanklı Öyük Oymağı: 1658-1659 yıllarında Kayseri bağlı bir köyün adını taşıyan bu isim Kanglı Türklerinin adını taşıyor. Kanklı, Kıpçak, Karluk, Kalaçlar gibi isimler Oğuz han’ın beylerinden türemiş Türk boylarıdır ve Oğuzlarla iç içe yaşamışlardır. Kaptırga Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Kınık Geçen köyü Öyürgen mezrasında 22 nefer olarak bulunuyorlardı. Bu köyde eşkincilerden de 7 nefer bulunuyordu.[13]

Karabekirli Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan Karabekirliler Bünyan ilçesinin Ekinciler köyüne yerleşmiştir. Akkışla ilçesine bağlı Akin köyünün eski adı da Karabekirli idi. Yine Felahiye’nin Karaşeyh köyünde de bir Karabekirli obasının bulunduğunu yöre halkından öğrendim.[14]Sarıoğlan ilçesinin Akin köyünün eski adı da Karabekirli idi.

Karalar Oymağı:

Kayseri yöresinde farklı coğrafyalarda Karalar adını taşıyan oymaklara rastlanıyor. Karalar adını taşıyan bir oymak Karataş’ta (İncesu) tespit edilmiştir. İncesu’daki Karalar oymağı, Karalu/ Canibek/ Caniklü isimleri ile de biliniyor. Çöplü Yörüklerinden olan bu oymak, 1584 yılında Derecik( ya da Tepecik) köyünde 16 hane, Çukurkışla köyünde 77 hane, Belviran köyünde 23 hane, şehirde ise 2 hane nüfusa sahipti.[15] Özvatan ilçesinde Bünyan ilçesinden göçmüş Karalar oymağı bulunuyor. Bünyan ilçesinin Karadayı köyünde de Karalar oymağının yerleşik hayatta olduğu bilinmektedir. Bu oymak Oğuzların Bayat boyuna mensuptur. 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde bulunan Karalar oymağı ise Kızıl Höyük köyüne tabi Kalecik mezraında ziraat yapıyordu.[16]

Karabulaklı / Karabudaklu Oymağı:

16 ve 17. Yy’larda Karaman’da sakin Atçeken oymakları arasında Turgut kazası Türkmenlerinden Kara Budak cemaati bulunmaktadır.[17] 1703 yılından itibaren diğer Recepli Avşarı obalarıyla birlikte Belih nehri boyları ve Rakka’ya iskan edildi. Ancak bir müddet sonra bir kısmı iskandan kaçıp etrafa dağılarak Kars ve Çıldır taraflarına gittiler. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde Kara Budaklılar 32 hane ve 18 mücerret nüfusa sahipti.[18] Türkay’ın eserinde Recepli Avşarı’nın bir obası olarak Rakka, Karaman, Kırşehir, Sis, Kayseri, Kars-ı Maraş, Erzurum (Hınıs ilçesinde Karabudak köyü var), Kadirli ve Zamantı’da yerleştiği belirtilen Kara Bulak obası[19] Kara Budak olmalıdır. Kara Budaklılardan Kayseri ve civarına yerleşenler günümüzde Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesine bağlı Karabudaklı (Kurttepe), Hörgücük (Kurtlar), Paşalı ve Cabe (Ayvacık) köylerinde yaşamaktadırlar. Karacakoğlu Oymağı: Mamalu aşiretinden olan bu Yörük obasının[20] da Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştiğini bilemiyoruz.

Karacakürt / Karacakerd / Karacakurt Oymağı:

500 çadır kadar olan bu Türkmen obası[21] Kayseri bölgesinde yaşadığı biliniyor. Bozulus Türkmenlerinin en önemli kolunu oluşturan bu oymağa şimdi Karacakürt deniliyor. Bunların Kayseri’de Kürtler mahallesini oluşturdukları sanılıyor. M.1500 yılında Kayseri’nin “Kürtler” adını taşıyan bir mahallesi vardı.[22] Ayrıca Bünyan’ın Sultanhanı köyüne ve Sarıoğlan’ın Palas kasabasına Karacakürtlerin iskanı söz konusu olmuştur. Yemliha kasabasında da Karakürt lakabını taşıyan aileler vardı.[23]

Karacalu Oymağı:

1484 yılında Kayseri sancağı Yörükleri arasında gördüğümüz oymak 21 hane olarak Ağin, Oyma Ağaç ve Karakaya mezralarında oturuyordu.[24]

Karahasanlı Ceridi:

Beydili boyundan gelen Karahasanlı Ceritleri 1694 yılında Kayseri yöresinde görüldü.[25] Bugün yerleşim yeri tam bilinmiyor. Bugün Sarız’ın Çağşak köyünde kendilerine Cerit adını veren bir topluluk yaşıyor ve Binboğa dağlarında yaylaya çıkıyorlar. Adana tarafından Kayseri’ye geldiklerini söylüyorlar. 1563 tarihli Maraş Tahrir Defterinde Çörmüşek nahiyesinde Bücüş köyünde Kara Hasanlu oymağı oturuyordu ve 14 nefer nüfusları vardı.[26]

Karahacılı Oymağı:

Bu Türkmen obası 1701 yılında Yahyalı bölgesinde görüldü. Bu bölgede Köşk, Numan, Süleyman Fakihli ve Sarıca köylerindeki terk ettirmişlerdir. Bozdoğanlı Yörüklerinden oldukları bilinmektedir. [27]H.1140 yılında Kıbrıs’a iskan edildikleri ifade edilmektedir.[28] Bir başka bilgiye göre ise Yahyalı ilçesinde Senirköy’de meskundurlar.[29]

Karafakılı Oymağı:

Adı geçen Türkmen topluluğu 1653 yılında Kayseri’nin Karafakı mahallesini kurmuştur.[30] Karahıdır Oymağı: Zamantı yöresinde gösterilen bu Yörük topluluğu bugün Bünyan ilçesinin Karahıdır köyünde oturmaktadır.[31]

Karakaya Türkmenleri:

Bünyan ilçesinin Karakaya nahiyesi 16. yüzyıl kayıtlarında önce köy, sonra da nahiye olarak zikredilmektedir. 16. yüzyıldan itibaren Karakaya nahiyesi çevresinde mezraların köyleşmeye başladığı ve Yörük-Türkmen oymaklarının yerleşiminin arttığı gözleniyor. 1500 yılında köy olarak kaydedilmiş, 1520 yılında nahiye merkezi olmuştur. 1500 yılında köyün nüfusu 80, 1520 yılında ise 103’tür. Karakaya köyüne bağlı sekiz tane mezra vardı: 1. Zirve (Bugünkü Doruklu köyü), 2. Ağca İn, 3. Ağca Yonca, 4.Koyulca, 5.Kara Anbar, 6. Yağmur Bey (bugünkü Yağmurbey köyü), 7. Karaca Viran (bugünkü Karaca Ören köyü) Köyün malikane hissesi köyde bulunan Seyyid Halil Zaviyesine tahsis edilmiştir. Karakaya köyünde mülk sahibi olarak Abdurrahman bin Hoca Mehmed’i görüyoruz.[32] Karakaya nahiyesinde Türkmen oymakları mezra sayılarında artış sağlamışlardır.Paşalu Oymağı(71 nefer), Beğdili, Yüreğir ve Eyimlü mezralarını; Sarı Danişmetli Oymağı(31 nefer) Tokuş mezraını; Yuvalı oymağından Molla Bekir Boyaluca mezraını; Kılıçlı[33] oymağından Beğdicik (diğer adı Dana Kıran) mezraını; Seydi Hacılı oymağı Mescitli mezraını, Eylük Fakih Oymağı Kızılca İn ve Akkaya (Eylük Fakihlüden Bayram Hacılı oymağı) mezralarını; Kuru Yenlü oymağı Aygır Ağıl (diğer adı Canip)ve Başpusak mezraını; Kirsenlü (ya da Girsünlü) oymağı Aygır Ağıl, Kal’a[34], Katır Ağıl, Yalak Ağıl ve Küçük Kavak mazralarını; Çavlu Oymağı Kızıl Ağıl mezraını, Çakırlı oymağı Geyiklice, Yassıca ve Ağca Ağıl mezraını; Süksün oymağı Kesteniç mezraını kurmuşlardır.[35]

Karakethüda Oymağı:

Develikarahisar’da (Yeşilhisar’da) meskun bir Türkmen topluluğudur.[36]

Karakoyunlu Oymağı:

Kayseri’nin farklı yörelerinde aynı adı taşıyan Karakoyunlu oymaklarına rastlanmaktadır. Bu Türkmen topluluğunun yerleşim yerleri: İncesu, Yahyalı Taşhan, Yeşilhisar’ın Musahacılı köyü ve Sarız’ın Karakoyunlu köyüdür. Sarız’ın Karakoyunlu köyüne adını veren oymak bugün bu köyde iskan halinde olmayıp köyde Çerkezler meskundur.[37] 1563 yılında Karakoyunlu oymağı Pınarbaşı nahiyesinde Boğaz Ağıl ,İzci Viranı ve Güllüce mezralarında ziraat yapmakta idi.[38] İncesu ilçesindeki Karakoyunlular, bugün İncesu ilçesinde Karakoyunlu isimli bir mahallede oturmaktadırlar.

Karalu Oymağı:

Karataş Yörüklerindendir. (İncesu) 1584 yılında Çukur ve Derecik mezralarında 145 hane nüfusları vardı. [39]

Karamanlı Yörük Oymağı:

Avşar Yörüklerine bağlı olan oymak Aziziye (Pınarbaşı) ilçesinin Büyük Karamanlı köyünde meskundur.[40] Bozulus aşiretine bağlıdır. Pınarbaşı nahiyesinde 1563 yılında Güllüce mezraında Kulak oymağı ile birlikte ziraat yapıyorlardı.[41] Aynı tarihte Sarız bölgesinde Karaman Hacılı oymağı karşımıza çıkar. Adını boy beyleri Hamza veled-i Ali bin Karaman’dan almıştır. Sarız’a bağlı Kabak Tepe, Kıstallu Pınar, Kaba Ekrek, Taht Yurt, Gezce Bel yaylalarında bulunuyorlardı.[42] Karaman aşireti Oğuzların Afşar boyundan idi.[43] Karamanlıları esas olarak 3 bölgede görmekteyiz. Mavera’ün-Nehr, Azerbaycan ve Orta Anadolu. Bunlardan sonuncular, Orta Anadolu’nun güneyinde Anadolu Türkmen beyliklerinin Osmanlılardan sonra en büyüğü ve devamlısı olan Karaman-Oğulları devletini (1250-1487) kurmuşlardır. Ana kütlesi Afşarlara dayanan devlet, Üç-Ok Türkmenleri ile Türkleşmiş Moğol oymaklarını da çevresine toplamıştı.[44] Fatih bu devlete darbeler vurarak Konya-Karaman’ı ele geçirdi ve büyük oranda varlığına son verdi. Karamanlıları ise Balkanlar ile Trabzon civarında yerleştirdi. Karaman-Oğulları, İç-El’de küçük bir beylik olarak varlığını sürdürdü. Ancak rahat durmadıkları için II. Bayezid tarafından 1487 yılında tamamen ortadan kaldırılınca Karaman aşireti ve ona bağlı oymaklar peyderpey Anadolu, Kıbrıs ve Balkanlarda bir çok yere sürgüne gönderildiler. Böylece devlet hem yeni fethedilen yerleri Türkleştiriyor, hem de bu boyları dağıtarak tehlike olmaktan çıkarıyordu (Mesela Fatih, Trabzon Rum İmparatorluğunu ele geçirince Karamanlıların önemli bir kısmını bölgeyi Türkleştirmek için buraya göndermişti). Bursa’da kaldığım yıllarda burada yaşayan Bulgaristan’dan gelen Türk göçmenleriyle yaptığım görüşmelerde halen canlı bir şekilde Karamanlı ruhunun yaşadığına bizzat şahit oldum. Ayrıca Kıbrıs’a sürülen oymakların çoğunlukla İç-El Türkmenleri olduğunu biliyoruz. Bunlardan bazı kısımlar ise Burdur tarafına giderek 15. Yy’da Hamid ilinde yurt tuttu. 16. Yy’da burada hala Bölük-i Karamanlu cemaati varlığını sürdüyordu. 1593 tarihli bir fermanda ise Aksaray-Ankara arasında bulunan Karamanlılardan bahsedilir. 1555 yılında Karamanlıların bir bölümünün Antep’e gelerek yerleştiklerini görüyoruz.[45] 19. Yy’ın ikinci yarısında Batı Anadolu’daki Türkmen toplulukları ile ilgili bilgiler derleyen Rum asıllı Dr. Çakıroğlu, Nazilli’den Isparta’ya kadar olan yerlerde Karamanlıların yaşadığını belirtmiştir.[46] Karaman oymağının diğer bölümlerine gelince, onların bir kısmı 12. Asır ortalarında Maveraü’n-nehir’de, bir kısmı da Kara-koyunlu obası olarak Azerbaycan bölgesinde (Arran, Gence, Berdaa) yaşamaktaydı.[47] Bunların varlığı günümüze kadar gelmiştir. Halen bu bölgelerde Karamanlı diye yer adları var. Astarabat, Gürgen, Herat, Meruçek, Andhoy ve Akçay civarlarında Karaman adlı topluluklar bulunuyor. Serahs civarında da Karaman kabilesi var. Şahsevenlerin bir obası da Karamanbeğlidir. Suriye’de Bayır ve Bucak Türkleri yer adlarından Aşağı Karamanlı, Karamanlı, Yukarı Karamanlı köyleri bulunmaktadır.[48] Faruk Sümer, Kara-Koyunlular arasındaki Karaman oymağının adını Gence ve Berdaa hakimi Emir Karaman’dan (Bu şahıs Kara Yusuf’un beğlerbeğisiydi) almış olabileceğini söyler. Bu yüzden bu obanın Karaman-Oğulları ile ilgisini şüpheyle karşılar. (Ancak, Karaman-Oğullarının kurucusu da Karaman adını taşır. Biz Karaman’ın Türklerde şahıs adı olarak sık kullanıldığını biliyoruz.). Kara-Koyunluların yıkılması üzerine bunların bir bölümü Ak-Koyunlu hizmetine girmiş, ancak fazla itibar görmediği için çoğunlukla Safevilere katılmışlar ve kuruluşunda yer almışlardır. [49] Karamanlılara Boz-Ulus içinde de rastlıyoruz. Boz-Ulus’un ilk tahririnde adlarına rastlanmıyor. Ama Orta Anadolu’ya göç eden Boz-Ulus aşiretleri arasında bulunmaktadırlar. Bunlar, Dulkadır Türkmenleri arasındaki Karamanlıların bir kolu olmalıdır. Ayrıca Boz-Ulus’tan Oğulbeyli cemaati de Orta Anadolu’ya geldikten sonra (Karaman civarı) bazı obalara ayrılmıştı ki birisi de Karamanlı obası idi. Anlaşılan Karamanlılar, bu cemaatin içine dahil olmuşlardır. Bunun yanıda Boz-Ulus cemaatlerinden Tabanlı, Ankara civarındaki aşiretleri toplayarak Tabanlı Mukataası diye örgütlenmişti. Bunlar arasında da Karamanlılar var. Bunların bu bölgede eşkıyalık hareketlerine katıldığı da anlaşılıyor.[50] Dulkadırlı’dan Karamanlı ve Dedeli Karamanlı oymağı 1692 yılında Adana’da Ayas, Berendi ve Kınık’ta iskan oldu. Danişmentli Türkmenlerinden Karamanlı Mocan cemaati ise 1701 yılında Geyikler kazasının Avdan ve Şuhutlu köylerine iskan oldu.[51]İfraz-ı Dulkadır’dan olan Karaman-Beğceli (diğer adı Aşağı Paşalı, Adana), Karaman-Depesi (Adana, Kara İsalı), Karaman-Hacılı (Adana), Alcılı Karamanlı, Karaman-Uşağı (Çorum, Dulkadır, Samsun, Kete, Gördük) ve Küçük Karamanlı (İnegöl, Danişment-Afyon) obaları da[52] Kurtkulağı bölgesine 1705 yılında derbentçi olarak yerleştirdi. Bunlardan bir kısmı iskan yerini terk etse de tekrar döndürüldüler (1725). Ayrıca diğer bazı ifraz cemaatleriyle beraber Karaman-Uşağı da 1707’de Adanaya getirildi ve Anavarza – Kınık bölgesine iskan edildi. Bunlar Andırın Dağında bulunuyordu.[53]§ Biga, Babadağı – Silistre, Adana, Kars-ı Maraş, Teke, Hamit, Karaman, Çorum, Ankara, Sivas, Alanya, Halep, Tarsus, Sis, İç-El, Rumeli, Isparta, Samsun, Haymana, Karamürsel, Mihalıç, Çatalca, Eğridir, Aziziye ve Yeni-İl, Kadınhanı, Siroz-u Hamit, Karahisar-ı Teke, Amanos, Babadağı – Silistre, Boz-Ulus – Afyon, Ahsen Abat – Gence [54] Burdur’un Tefenni ilçesindeki Karamanlı kasabası (ilçe oldu) bu oymağın yerleşmesiyle kurulmuştur. Ayrıca Denizli’nin Çivril ilçesi Karamanlı köyü ile İzmir’in Kiraz ilçesi Karaman köyü de[55] bu cemaattendir. Kayseri’nin Bünyan ilçesine bağlı Gergeme köyü de Karamanlıdır.[56] Günümüzde Bursa’da Uludağ eteklerindeki köylerde yaşayan Kızılkeçili aşireti de Karamanlı soyundandır.

Karakışlalı Oymağı:

Zamantı yöresinde yerleşik bir Yörük topluluğu olarak gösterilmiştir.[57]

Karakeçili Oymağı:

Kayı boyundan gelen Karakeçili Türkmenleri, 1543 yılında Kayseri’de Karakeçili adıyla bir mahalle kurmuşlardır.[58]

Kara Musalılar (Musacalı) Oymağı:

Bir Afşar obası. Kara Musalıların Urfa Siverek’ten dağıldıklarını sanıyoruz. Bunun yanında halen Siverek’te Kara Musalılar bulunmaktadır. Siverek’te ve Diyarbakır Çermik’te Kara Musa adlı köyler vardır. 16. Yy’da Tarsus Sancağında Varsakların Kusun boyuna bağlı bir Kara Musalı obası bulunmaktadır. 1519’da 15 hane 1 imam 544 akçe vergi hasılı, 1523’te 17 hane ve 5 mücerret 584 akçe vergi hasılı, 1526’da 10 hane 2 mücerret 1 pir-i fani 448 akçe vergi hasılı, 1536’da 13 hane 8 mücerret 553 akçe vergi hasılı, 1543’te 15 hane 553 akçe vergi hasılı, 1572’de 12 hane 2 mücerret nüfus ve 542 akçe vergi hasılı vardı. Bu dönemlerde Değirmenlüce / Kızılca köyde ziraatle uğraşmış. Kara Musalı adını taşıyan diğer bir oba ise Ali Beğli boyuna bağlı olup nüfusu oldukça küçüktü. 1519’da 3 hane 102 akçe vergi hasılı, 1523’te 4 hane 1 mücerret 140 akçe vergi hasılı, 1526’da 4 hane 1 mücerret 182 akçe vergi hasılı, 1536’da 2 hane nüfusu ve 74 akçe vergi hasılı vardı. Bu dönemlerde Balçıklı mezrasında ziraat yapmış. Sonraki dönemlerde adına rastlanılmaması Ali Beğli ile birleştiğini akla getiriyor.[59] 1587 yılında Antep’e gelerek yerleşen Afşarlar arasında Karamusalılar da vardı.[60] Tomarza İmam Kulu köyündeki Avşarların bir kısmı kendilerini Kara Musalı olarak tanıtmaktadırlar. Bu köyden dağılan Kara Musalılardan bazı bölükler, Niğde’nin Bor ilçesi Porsuk köyü ile Nevşehir’in Avanos ilçesi Kalaba kasabasında (az varlar) yerleşmiştir. Ayrıca Kars’ın Sarıkamış ilçesinde de Kara Musalılar bulunmaktadır ve İmam Kulu köyündekilerle akraba olduklarını biliyorlar. Bu obadan kalabalık gruplar değişik yerlere göç etmiştir. Mesela, Balıkesir’in Kepsut ilçesi Maden köyünü bunlar kurmuştur (Kesir cemaati ile birlikte. Tomarza’da İmam Kulu köyünün hemen bitişiğindeki diğer bir Afşar köyü de Kesir adını taşır ki ilginçtir). Bunun yanında bazı köyler bu obanın adını taşır. Bu da onların göçüyle ilgili bize bir fikir vermektedir. Zonguldak Çaycuma ilçesi Karamusa, Burdur Tefenni ilçesi Karamusa, Çanakkale Lapseki ilçesi Karamusalar, Çankırı Şabanözü ilçesi Karamusa ve Sinop Boyabat ilçesi Karamusalı köyleri. Ayrıca Azerbaycan’da Gence ilinde Karamusalı adında bir köy vardır. Osmanlı belgelerinde bu cemaatin yerleştiği yerler, Kusun, Maraş, Çermik, Ankara, Karası, Yeni-İl, Biga, Teke, Kızılkaya – Teke bölgeleridir.[61] Ayrıca yalnızca Kayseri’de yerleştiği görülen Karasu cemaatinin[62] Kara Musalıların alt kolu olması gerekir. Çünkü Kayseri ve civarı ile (İmam Kulu ve Kalaba) Sarıkamış’taki Kara Musalıların soyadları Karasu’dur. Kararecep Oymağı: Diğer adı Arap Hasanlı olan Türkmen topluluğu Tomarza Karamuklu, İcadiye, Tahta, Kemer, Zelfin (kısmen), Taf (Özlüce), Toklar, Madrasan, Kesir ve Pınarbaşı’nın Hassa ve Tözgün köylerinde meskundur. Avşar Türkmenlerinin önemli kollarından birini meydana getirirler.[63]

Karaevli Oymağı:

Oğuzların Karaevli boyundan gelen bu Türkmen topluluğu, Yahyalı Taşhan’da ve Kayseri’nin Güneşli bucağına bağlı Karaevli köyünde meskundur.[64] Bugün Karaevli köyüne Karahöyük denmektedir.

Kara Türkoğlu Oymağı:

Kayseri sancağı Yörükleri arasında 1484 yılında karşımıza çıkan oymağın yerleştiği yeri bilemiyoruz.

Karaözü Oymağı:

Malatya taraflarından gelerek bugünkü Sarıoğlan ilçesine bağlı Karaözü kasabasına yerleşen Türkmen topluluğu Oğuzların Beydili boyuna mensuptur. Ahmet Özerdem, bugün Karaözü kasabasında oturan Oğuz oymaklarını geldikleri yere göre de inceleyerek şunları söylemektedir.

Kerimoğlu Yörükleri: Malatya’nın Hekimhan ilçesine bağlı Ardahan’dan göçmüşlerdir.

Tilkiler Oymağı: Atmalı aşiretindendir.

Kadılar Oymağı: Karakeçililerdendir. Bunlar da Malatya Hekimhan Başak köyünden gelmişler.

Haytalar: Tencili Aşiretinden diğer adı Göğebakanlı. Malatya Hekimhan Güvenç köyünden gelmişler.

Göktürkler Oymağı: Yozgat’ın Çayıralan ilçesinin Evciler köyünden gelmişler. Gündeşoğlu Oymağı: Malatya’nın Hekimhan ilçesinin Ardahan köyünden gelmişler.Bayatlar Oymağı: Malatya’dan gelmiş.[65]

Karasu / Karasu Türkleri Oymağı:

Malya Nahiyesinde (Tomarza) Karasu mezraında meskun olan oymağın tasarrufunda Acıgöl, Bulacak ve Kurdini mezraları vardı. Karasu adı Kayseri’de bulunan Ambarlı suyunun da adıdır. Bu ismi buraya Karasu Yörükleri tarafından verilmiş olmalıdır. Çünkü Karasu Yörükleri 1484 yılında Kayseri Sancağında Ağin kışlağında 20 hane nüfusa sahiptiler, 1500 42 hane, 1520’de 44 hane ve aradan yüz yıl geçince 1584 yılında Karasu Türkleri adıyla bir oymak oluşturuyorlardı ve 96 hane nüfusa sahiptiler.[66] Sanırım ki, bu Karasu adı da Asya kökenli olup Güney Sibirya’nın Minusink yöresindeki Karasuk adından kaynağını almaktadır.

Karasökmenli Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymağın Hisarcık’a yerleştikleri ve orada kendi adlarıyla bir köy kurdukları anlaşılıyor.[67]

Karaşeyhli oymağı:

Avşar boyundan gelen Karaşeyhliler Pınarbaşı ilçesinin Han, Gültepe, Kaman, Şabanlı ve Alagazili köylerinde meskundur.[68] 1541 yılında Antep’e gelen Afşar obaları arasında Karaşeyhliler de bulunuyordu.[69] Bu grubun daha sonra Antep civarındaki Beydili Türkmenlerinin arasına karışıp onun bir obasını teşkil ettiklerini görüyoruz. 1688-89 yıllarında Herikli Avşarı, Beydili ve diğer bazı boylarla Hısn-ı Mansur (Adıyaman) kasabasında ekili yerleri ve köyleri tahrip edip bir çok kişiyi öldürdüler. Devlet tarafından takip edilmelerine rağmen sürekli ayaklanıyorlardı. Bağdad kervanını vurmuş ve Darende kasabasında halkın mallarını gasp etmiştiler.[70] Beydili Türkmenleri arasındaki Kara Şeyhliler, Cumdanlı (Orhonlu’da Hamdanlı. Ankara, Çankırı, Rakka), Durabeyli (Ankara, Çankırı, Rakka) ve Yadigarlı (Adana, Ankara, Çankırı, Rakka) adlı kollara ayrılmıştı. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan Beydililerin arasında Kara şeyhlilerden Kızıl İdris Oğlu Musa Bey ile Elis Oğullarından Kenan ve Kesal Beylerin adları geçiyor. 1691 yılında Halep bölgesi sakini olup Rakka bölgesinde Belih nehri civarında iskan edilen Topal Oğlu Asaf Kethüda’ya bağlı cemaat diğer Türkmenlerle birlikte şekavete başlayarak Anadolu’ya dağılmış ve tedipleri için Rakka, Maraş ve Halep yöneticilerine emir gönderilmiştir. Asaf Kethüdanın itaatsizliğinden dolayı 1700’de gönderilen emirde son bir ikaz yapılmış ve iskan bölgelerine yerleşmeleri istenmiştir. Ancak Kızıl İdris Oğlu Musa’ya tabi Kara Şeyhli, Taşkın-Oğulları’na tabi Cumdanlı Kara Şeyhli, Alkaşa’ya ? tabi Yadigar Kara Şeyhli, Kura’ya ? tabi Durabeyli Kara Şeyhli cemaatlerinin 1729 yılında Rakka’dan kaçıp Ankara ve Çankırı taraflarına dağıldıklarını ve tekrar Rakka’ya gönderilmeleri için emir çıkarıldığını görüyoruz.[71] 1703 yılından itibaren diğer Recepli Avşarı obalarıyla birlikte Belih nehri boyları ve Rakka’ya iskan edilen cemaatin bir kısmı iskandan kaçıp etrafa dağılarak Kars ve Çıldır taraflarına gittiler. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde Kara Şeyhliler 44 hane ve 12 mücerret nüfusa sahipti.[72] Tekrar Rakka’ya iskan edilen Yadigar ve Durabeyli Kara-Şeyhli cemaatlerinin diğer boylarla birlikte yerlerini terk edip Selçuk, Kütahya, Aydın, Saruhan, Karaman taraflarına ve Halep, Hama, Humus’a kaçtığını görüyoruz. Bu cemaatlerin iskan yerlerine gelmesi için 1748-67 yıllarında kapsamlı bir çalışma yapılmıştır.[73] Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesi Han, Gültepe, Kaman, Şabanlı, Alagazili, Arslanbeyli ve Cinliyurt köyleri bu obadandır. Kepez köyünde de bir miktar Kara Şeyhli var. Günümüzde Gaziantep ve civarında yerleşen Beydili Türkmenlerinin bey sülalesi bu Kara Şeyhlilerdir.§ Osmanlı belgelerinde bu cemaatin yerleşme yerleri ise şu bölgelerdir. Ankara, Arapkir, Aydın, Çankırı, Divriği, Diyarbakır, Halep, Hama, Hısn-ı Mansur, Humus, Karaman, Kilis, Kütahya, Malatya, Maraş, Niğde, Rakka, Saruhan, Selmanlı – Kırşehir, Sivas, Şiran, Yeni-İl. [74]Felahiye ilçesinde bulunan Karaşeyh köyü ise farklı bir oba olup Karabekirli, Yakışıklı, Yörükler, Karkı gibi oymaklardan oluşmaktadır.

Karlı Oymağı:

1563 yılında Sarız yöresinde Tennurlu oymağı ile Gök Öyük mezraını ekip biçiyorlardı.[75] Karkın Oymağı:

Oğuzların Karkın boyuna mensup bir oba, 16. yüzyılda Irmak Kenarı nahiyesinde tespit edilmiştir. Yine 16. yüzyıl kayıtlarında Kayseri şehir merkezi yakınlarında bir ekinlik de Karkın adını taşıyordu. 1831 yılında Kayseri’ye bağlı Ebiç köyünde Karkınoğlu isimli bir sülale vardı. Felahiye’nin Karaşeyh köyünde Karkı kabilesi, Bünyan ilçesinin Girveli köyünde de Karkın isimli bir başka soyun varlığı tespit edilmiştir.[76]Sümer, 16. yüzyılda Kayseri’de Karkın oymağının adını taşıyan iki ekinlik olduğunu, birisinin Kayseri şehir merkezinin yakınlarında diğerinin de Kenar-ı Irmak (Kızılırmak)[77]’ta olduğunu ifade eder.[78]

Karnık / Karnıklı Oymağı:

Kaynaklarda Kürt Türkmeni olarak isimlendirilen bu Türkmen obası Develi Harmancık’ta meskundu.[79]

Karataşlı (İncesu) Oymakları:

Oğuz Türklerinin Yazır boyuna mensup olan Karataşlı Türkmenleri Karataş nahiyesi adı verilen İncesu ilçesi havalisinde Şurunca, Kızılviran, Hamalı mezralarında meskundu. Kızılviran, bugün İncesu’nun Kızılören köyüdür. Moğol devrinden sonra Yazır boyuna mensup Türkmenler Karadaşlı / Karataşlı adını almışlardı. Bezircili adı ile de bilinen Karataşlı obası ise 1500’de 97 hane, ayrıca Yahyalı’da da 8 hane idi. Kızılviran, Komalu ve Sürtmece mezralarında idiler.[80] Genellikle İncesu bölgesinde gördüğümüz Karataşlı oymağının en önemli kolu olan Bezircili obası ise Kayseri istikametinde dağılmıştı. Hatta bunlardan bir kolun Germir köyüne, bir bölümünün de Bünyan ilçesindeki Gergeme köyüne yerleştikleri biliniyor.[81] Dulkadirli Türkmenlerinden olan bu oba adını Orta Asya Türkmenlerine bağlı Teke kolundan Ödemiş’in Karataşlı oymağından alır. İncesu bölgesine yerleşen Karataşlı oymakları şunlardır:Bezircili Oymağı (Boran[82] ve Sürtme[83]’de 110 nefer)Karataşlı Oymağı (Kızılviran[84]’da 110 nefer)Sarı Kürklü OymağıKaba / Kara Öküz Oymağı (Avşar’da 46 nefer)Çanaklı Oymağı (Boran’da 81 nefer)Boğalu Tatar Oymağı (Kızılca İn’de 183 nefer)Ali Bey Hacılı Oymağı (Boran’da 55 nefer)Evlad-ı Cumalılar Oymağı (Kızılviran’da 17 nefer)Ali Hacılı Oymağı (Kuyucak’ta 29 nefer)İvaz Hacılı Oymağı (Gelbolas’ta 69 nefer, Yortan’da 122 nefer)Ali Bölüğü (59 nefer)Sarı İbrahim v.i. Alişar Oymağı (Devepınar’da 23 nefer)Selvi / Cüllahlar / Celayir Oymağı (Hisartepe’de 118 nefer)Garipşalu Yörükleri (Tepesi Dölek’te 64 nefer)Hüseyin Kethüda OymağıSüleyman Kethüda Oymağı (Gökçe Emir’de 30 nefer)Çöblü YörükleriEvlad-ı Sığırlı( ya da Seferli) Oymağı (Güllü ve İmamlu[85]’da 19 nefer)Karalar / Canibek/ Caniklü Oymağı (Tepecik’te 72 nefer, İncesubaşı ve Boran’da 111 nefer))Evlad-ı Yaban / Baban Oymağı (İkiyüzlü’de 37 nefer)Evlad-ı Tacir Oymağı (Sakaltutan ve Tepecik’te 4 nefer)Dervişan Oymağı (Arapgir’de 25 nefer)Evlad-ı Mukbil Oymağı (Boran’da 23 nefer)Hüseyin Hacılı Oymağı (Tepesi Dölek’te 64 nefer)Omuzu Güçlü Oymağı (Omuzu Güçlü’de 6 nefer)Sar ve Halid Bahadır Oymağı (Viran Şehir[86]’de 45 nefer)Simanigah Oymağı (Simanigah’ta 79 nefer)Sofu Oymağı (Hisar Tepe’de 64 nefer)Silopi Oymağı (Viran Şehir’de 45 nefer)Sarım Hacılı (Gökçe Emir’de 8 nefer)Hasinlü (110 nefer)Hacılar Oymağı (Kızılviran’da 69 nefer)Hacılı Oymağı (İvaz’da 74 nefer)Hallaçlı (Viranşehir ve Güllücek’te 110 nefer)[87]

Karatay Oymağı:

Karatay oymağı, Karataş evkafına dahil Türkmen topluluğudur.[88] Bünyan’ın Karadayı köyünde oturan Karatay oymağı 1563 yılında Karatay Sultan adıyla geçen köyde 44 nefer, Mancıklar köyünde de 16 nefer süfusa sahiptiler.[89] 8 Mayıs 1702 tarihli bir belgeden Adana ve Tarsus civarında yaşayan Yörük taifesinden Karataylı oymağına bağlı Abdullah Cemaatinden Hüseyin isimli şahsın iskanına yardımcı olunması için Kayseri Kadısı Ahmet Paşa’ya emir gönderildiği yazılıdır.[90]

Kartal Uşağı Oymağı:

Türkmen Kürdü olarak geçen oymak Develi yöresine yerleşmiştir.[91] Orta Asya’da Kırgız oymakları arasında Kartallı isimli bir oymak bulunmaktadır.

Karı (Eski) Kışla Oymağı:

Zamantı kazası oymağı iken 1543 yılında Kayseri’ye tabi olmuştur. 1543 yılında 32 hane, 1584 yılında Koyun Abdal köyünde 38 hane nüfusa sahipti. Koyun Abdal köyü aynı adla bugün Bünyan ilçesine bağlıdır. [92]

Kartinli / Kartınlı Oymağı:

Türkmen Kürdü olarak ifade edilen oymak Develi yöresine yerleşmiştir.[93] Kasım Çelebi Oymağı: Yahyalı Yörükleri arasındadır. Boy beyleri Kasım Çelebi’nin adını taşıyan oymak Yahyalı kışlağında Saraycık’ta oturuyordu.[94]

Kaşıkçılar Oymağı:

Danişmentli Türkmenlerinden gösterilen oymak Cevanşir oymağı ile birlikte Kayseri, Niğde ve Develi kazasında Öyük, Yarlık, Çakırağıl, Karacaviran ve Millidere isimli harap köylere yerleşmiştir. Bugün Develi ilçesinin Karacaören ve Millidere köylerinde meskundurlar.[95]

Kavurgalı Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymak, 1500 yılında Sis’ten (Kozan) gelmiştir. 1543 yılında 10 neferi vardı ve Yenice mezrasında bulunuyorlardı. 1570 yılında 10 hane olarak Koramaz nahiyesinde(Bünyan), 16 hane olarak da Karataş (İncesu) nahiyesinde görülmüşlerdir.1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Candar Guş köyünde 12 nefer nüfusları vardı.[96]

Kayacılı / Kayacalı Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen Türkmen Yörüğü olarak gösterilmiştir. Yerleştikleri yer bilinmiyor.[97]

Kayı Oymakları:

Oğuzların Kayı boyuna mensup oymaklardan Karakeçili aşireti Kayseri’de kendi adını taşıyan Karakeçili mahallesini kurmuştu. (16. yüzyıl) Ayrıca eski adı Cırlavık olan Mimarsinan kasabasında Kayıapa adını taşıyan mezra ve aile lakapları tespit edilmiştir.[98] Kayı boyuna mensubiyeti bilinen Hacılar obaları da Kayseri’de Hacılar ilçesine adını verdikleri gibi, Develi ve Yahyalı mıntıkasına da geçmiş ve yerleşmişlerdir.[99]

Kayınlu Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Kırtıl Çevnik yanında bulunan Cırlavuk mezraında ziraat yapıyorlardı.[100]

Kayseri Yörükleri:

1500 tarihinde Kayseri şehir merkezinin mahalleleri incelendiğinde bunların büyük bir bölümünün Yörük-Türkmen oymakları ile meskun olduğu anlaşılıyor. Bunlar arasında Konuklar Oymağı Lalacami semtinde Konuklar mahallesinde(20 hane, 27 nefer), Varsak Türkmenleri Varsak Mahallesinde(7 hane, 21 nefer), Tac-ı Kızıl Mahallesinde Uygurlar (32 hane, 50 nefer), Deveciler Mahallesindeki Türkmenler (25 hane, 33 nefer), Yalman Mahallesindeki Şarkiyan Türkmenleri (50 hane, 69 nefer), Hasbekli Türkmenleri Hasbek Mahallesinde (57 hane, 100 nefer), Hacı İvaz Türkmenleri Hacı İvaz mahallesinde (17 hane, 31 nefer) olarak bulunuyorlardı. 1543 yılı vergi mükellefleri listesinde ise Türkmen oymaklarının adlarını taşıyan mahallelerde durum şöyledir: Dündar (224 vergi mükellefi), Bozatlu (223 vergi mükellefi), Yalman (165 vergi mükellefi), Hasbekli (Çelebi Fakih adıyla da anılmıştır.) (227 vergi mükellefi), Taşkun (238 vergi mükellefi), Konuklar (55 vergi mükellefi), Varsaklar (56 vergi mükellefi), Köse Danişmend (54 vergi mükellefi), Hasünlü (8 vergi mükellefi), Tac-ı Kızıl (58 vergi mükkelefi) ve Hacı İvaz (35 vergi mükellefi) bulunduruyordu. 1583 yılında ise Kayseri’nin bütün mahalleleri arasında şöyle bir nüfus oranı vardı: Hacı Mansur 135 nefer ( 129 Müslüman, 6 Hıristiyan)Sasuk 43 nefer (38 Müslüman, 5 Hıristiyan)Nesibe Hanım 45 nefer (40 Müslüman, 5 Hıristiyan)Derviş Bey 155 nefer (142 Müslüman, 13 Hıristiyan)Hüseyinli 319 nefer (317 Müslüman, 2 Hıristiyan)Gürcü 44 nefer (41 Müslüman, 3 Hıristiyan)Emir Sultan 37 nefer (33 Müslüman, 4 Hıristiyan)Tac-ı Kızıl 48 hane (44 Müslüman, 4 Hıristiyan)İslim Paşa 26 nefer (15 Müslüman, 11 Hıristiyan)Gülük 264 nefer (tamamı Müslüman)Kalenderhane 237 nefer (tamamı Müslüman)Bozatlu 233 nefer (tamamı Müslüman)Yalman cemaat-i Şarkiyan 229 nefer (tamamı Müslüman)Eski Bazaristan 229 nefer (tamamı Müslüman)İsa Fakih 227 nefer (tamamı Müslüman)Dündar 226 nefer (tamamı Müslüman)Hacı Kılıç 209 nefer (tamamı Müslüman)Deveci 33 hane (31 Müslüman, 2 Hıristiyan)Debbağin 151 nefer (tamamı Müslüman)Lala 108 nefer (tamamı Müslüman)Yenice 76 nefer (tamamı Müslüman)Gebe İlyas 76 nefer (tamamı Müslüman)Kaban 69 nefer (tamamı Müslüman)Konuklar 42 nefer (tamamı Müslüman)Bostancı Çelebi 6 nefer (tamamı Müslüman)Tacettin 52 nefer (tamamı Müslüman)Tus 78 nefer (tamamı Müslüman)Varsaklar 18 nefer (tamamı Müslüman)Tutak 37 nefer (tamamı Müslüman)Baldöktü 83 nefer (tamamı Müslüman)Alaca Mescit 26 nefer (tamamı Müslüman)Hasbekli 164 nefer (tamamı Müslüman)[101]Bu bilgiler gösteriyor ki, 1583 yılı itibariyle mahallelerde Türk ve Müslüman nüfus büyük bir ekseriyete sahiptir. Türk ve Müslüman nüfusun Selçuklu döneminde taşıdığı Türkmen boy ve oymak adlarını tam olarak adlandıramıyoruz. Başta Külük (Gülük) Mahallesi olmak üzere birçok mahalle adının geleneğe uygun olarak boybeylerinin ve oymakların adını taşıdığını söyleyebiliriz. Osmanlı döneminde yukarıdaki listede de görüldüğü üzere Yörük-Türkmen nüfusun şehre yerleşiminin arttığını Hasbekli, Tutak, Varsaklar, Konuklar, Deveci, Dündar, İsa Fakih, Yalman, Tac-ı Kızıl, Hüseyinli gibi isimlerden rahatlıkla anlıyoruz. Bu isimler Oğuz-Türkmen kökenli isimler olup doğrudan doğruya Türkmenlerin oymak adları ile ilgilidir ve bunların içerisinde bazı Türkmen obaları şehrin yakınlarında ikamet ediyorlardı. 18. yüzyılda ise, Kayseri’de Yörük-Türkmen oymaklarının adlarını taşıyan mahallelerin sayısında artışlar olmaya devam etmişti: Tutak, Konuklar, Tac-ı Kızıl, Hacı İvaz, Hasan Fakih, Bayram Bey, Varsak, Kapan, Hasbeklü, Gülük, Hamurcu, Bektaş, Yalman, Köse Danişmend, Karakeçili, Şarkıyan.Daha sonraki tarihlerde Kayseri ve civarında gördüğümüz Türkmen oymaklarının şehre iskanı devam edecektir. Bunlar arasında Taşkın, Şerefli, Deliklitaş, Selmanlı, Bozatlu obaları gibi isimler vardır. Yeni mahalleler oluşturarak, Türkmen ve Yörük iskanı Kayseri nüfusunu artıracaktır. Anadolu’nun diğer şehirlerinde olduğu gibi Yörükler ve Türkmenler sürekli Anadolu’ya göçerek şehirlerdeki Türk nüfusun ekseriyete ulaşmasını sağladılar. Bunun neticesinde gayrimüslim nüfus Anadolu’nun hiçbir şehrinde %20 nüfusun üzerine çıkamadı. Şimdi Kayseri’nin bazı mahallerinin adlarına dikkat edelim. Daha önce karşılaşmadığımız bir mahalle Oduncu adıyla karşımıza çıkıyor. Bunu bir meslek dalı olarak düşünebiliriz. Lakin, o tarihlerde Oduncu isimli bir Türkmen oymağının 1484 yılında 10 hane olarak Kayseri Sancağı Yörükleri arasında ve Kayseri şehrinin hemen yanı başında bulunuduğunu görüyoruz ki, bu mahallenin bu isimle kurulmasını daha iyi yorumlayabiliriz. Yine Hamurcu isimli bir mahallenin adını da Malya Nahiyesi Yörükleri arasında aynı tarihlerde gördüğümüze göre, bunun sadece bir meslek dalı olduğunu düşünemeyiz. Hasünlü mahallesi adını Karataş Yörüklerinin(İncesu) oymak adından, Dündar mahallesi Ramazan ulusuna tabi Dündarlu oymağından, Hüseyinli mahallesi aynı addaki Kabaklı ve Sarı Keçili aşiretlerinin oymak adından, Taşkın adı Yahyalı Yörüklerinden, Şeref mahallesinin adı İslamlu Yörüklerinden, Bayram Hacı adı Irmakkenarı nahiyesi Yörüklerinden(Eymür boyundan), Hacı İvazlı mahallesi Karataş Yörüklerinden (Avşar boyuna mensup), Selmanlı mahallesi Zamantı Türkmenlerinden (Avşar boyuna mensup) Köse Danişment adı Danişmentli Türkmenlerinden, Karakeçili adı Kayı boyundan, Bozatlu adı Kızık boyundan, Varsak adı da Varsak Türkmenlerinden adını almaktadır. Hiçbir isim tesadüfen verilmiş değildir. Mehmet İnbaşı, Kayseri ilinin yakınlarında bulunan ve ileriki zamanlarda Kayseri’nin büyümesine önemli ölçüde katkılar sağlayan “Kayseri Sancağı Yörükleri”ni şu isimler arasında toplamıştır (1484): Ali Beğ Hacı, Arabşalu, Aşağı Marason, Bahadır Hacılı, Boyacılar, Cevni, Çakırlı, Dikilitaş, Gözübağlı, Kabaklı (Sarı keçili), Kara Türkoğlu, Karacalı, Karasu, Köseoğlu, Kulu, Lukde ve Sevgan, Mehmed b. Ramazan, Mehmed b. Teberrük, Muzaffer Fakih, Oduncu, Palanlu, Sakal Tutan, Sarım Hacılı, Seğeniç, Selvi, Sosunlu, Süksün, Vartan, Veled-i Döğer, Veled-i Hasbek, Virancıklı, Yahyalı, Yamaçoğlu, Yörükan ve Yukarı Marason oymaklarıdır ve toplam 611 neferdir.[102] Kayseri’nin Bozatlı Mahallesini oluşturan ve Kayseri şehir merkezinde nüfus hareketleri sağlayan Bozatlı oymakları ise Döğerlü, İyicir, Oyluk Fakihli, Bayram Hacılı ve Selimli adını taşıyordu ve 1502 yılında toplam 302 nefere sahipti.[103]

Kazancık Oymağı:

Pınarbaşı ilçesinin Kazancık köyüne adını veren oymak, Osmanlı kaynaklarına göre, Yörükhan Taifesinden bir Türkmen Boyunun adıdır. Kazancık, Hazar Denizi Güneydoğusunda bir boyun adıdır. 1880’de tesbit edilen Hazar Ötesi Türkmen Oymakları listesinde, Kazancılılar, Horasan’da yaşayan Sarık Türkmenlerine bağlı bir oymak olarak gösterilmiştir. Yavuz Selim zamanında, Çepni oymağından birinin adı Kazancı oymağıdır. Azerbaycan güneyinde, 19. Yüzyılda, Karasu ırmağı kenarında yaşayan Şahseven Türkmenleri arasında Kazanlu adında bir oymak da vardı.

Kazıklı Oymağı:

Türkmen topluluklarından olan oymak Kazıklı aşiretindendir. Bozulus’a bağlı Kazıklı oymakları Develi mıntıkasındaki yaylalarda görülmüştür. 18. yüzyılda asıl yurtları Adana eyaletinde olmasına rağmen Kozan dağı mıntıkasına ve Develi yaylalarına gelmişler ve yerleşik ahaliye zarar vermişlerdir.[104] II. Selim devrinde Şam Türkmenleri arasındaki Afşarlar çeşitli kollara ayrılmıştı. Bunlardan Kazıklı Avşarı 130 vergi nüfuslu idi.[105] Kazıklılardan bazı obalar bulundukları yerden göç ederek çeşitli bölgelere dağılmışlardır. Adana bölgesinde yurt tutan bir grup, 18. yy’da Kozan Dağı ile Kayseri’nin Develi civarındaki yaylalarda konaklamaya başlamış ve yerleşik ahaliye zarar vermişlerdir. § Günümüzde Malatya’nın Hekimhan ilçesine bağlı Akmağara köyü halkının bir kısmı Kazıklılardandır.[106] Kazıklı Avşarı Rakka, Hama, Humus, Rumkale, Yeni-İl, Boz-Ok, Maraş, Tarsus, Adana, Siverek, Ankara, Kocaeli, Dağardı – Kütahya, Yüreğil ve Kete’de yerleşmiştir.[107]

Keller/ Ketli/ Kellerki Oymağı:

Mamalı aşiretinden gelen bu Türkmen oymağının Zamantı’ya yerleştiği kayıt altına alınmıştır.[108]

Kemercili Oymağı:

Irmak kenarına yerleştiği kayıt altına alınan Türkmen topluluğu bugün Özvatan ilçesinin Kermelik köyünde oturmaktadır.[109]

Kerevinlü Oymağı:

Maraş’ın Hurman nahiyesinin Kerevin köyünde oturan oymaktan bir grup 1563 yılında Sarız bölgesinde Sütgin (Sütgün) ve Çatal Pınar yaylalarına geliyorladı. Sütgin yaylasını Cerid Tayfası ile birlikte kullanıyorlardı. [110] Dulkadirli Yörüklerinden olan oymak Kevenir adıyla Kustere Yörükleri (Tomarza) arasındadırlar ve 1584 yılında Karaca İn mezraında 12 hane nüfusları vardı.[111]

Kesanlu / Keşanlu Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oba 1500 yılında 21 hane nüfusa sahipti.[112]

Kethüdalu Oymağı:

1563 yılında Çörmüşek Nahiyesinde Gidesun köyünde 32 nefer olarak bulunuyorlardı.[113] Ketişoğlu Oymağı:

Develi, Harmancık, Yahyalı ve Zamantı havalisine yerleşen bir Türkmen oymağı olarak kayıt altına alınmıştır.[114]

Kevni Oymağı:

Dulkadirli Yörüklerinden olan oymak Malya nahiyesinde (Tomarza) Kustere Yörüklerine tabi gösterilmiştir ve Kevni mezraında meskundur. 1500 yılında 32 hane nüfusa sahiptiler.[115]

Kıcılı / Kıcıklı Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük topluluğudur. Yerleştikleri yer bilinmemektedir.[116]

Kıfoğlu / Kıfıoğlu Oymağı:

Develi’ye yerleşen bir Yörük topluluğudur.[117]

Kılavuzlu Oymağı:

Kayseri yöresine yerleşen Ulu Yörüklere ait bir oymaktır. Yerleşim yeri bilinmiyor. Amarat Kasabası ve civarı olduğu düşünülüyor.[118]

Kınık Oymağı:

16. yüzyılda Cırgalan ve Mancusun köylerine bağlı “Yazıkınık” adını taşıyan birer Kınık obası vardı. Kınıklar, Selçuklu devletini kuran Oğuz boyu olarak bilinmektedir. 1543 tarihinde Zamantı’da bulunan Kınık Şeyhlü obasının Kayseri’ye bağlandığı kayıtlara geçmiştir. Kınık Şeyhlü oymağı 16 yüzyılda Kustere Yörükleri arasında görülmektedir. Bu obanın 1570 yılında Tomarza’da 31 hane nüfusu vardı.[119] 1563 yılı Maraş Tahrir Defterine göre, Kınık Oğulları adı verilen bir oba da, Çörmüşek nahiyesinde 32 hane olarak Kapuluca köyünde oturuyordu. [120]

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:34 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kılıç / Kılıçlı Oymağı:

Dulkadirli Yörüklerinden olan oba, Sahra nahiyesinde (Kayseri, Argıncık, Erkilet yöresi) Şevketlice köyünde oturmakta idi. Bir başka Kılıçlı obası ise 1694 yılında Kara Hasanlı Ceritleri ile birlikte Kayseri’de görüldü. Yeni İl Türkmenlerine bağlı olan Kılıçlı obasının kesin olarak nereye yerleştikleri bilinmiyor. Dulkadirli Türkmenlerinden olan bir başka Kılıç Oymağı’nın ise 1500 yılında 18 neferinin bulunduğunu ve Şöğence(?) köyünde oturduğunu biliyoruz. Hızır v.i. Kılıç adlı oba beylerinin adını taşıyan bu obanın yerleştiği köy de bugün bildiğimiz bir yerleşim yeri değildir. 1584 yılında Irmak Kenarı nahiyesi Yörükleri arsında geçen oymak, Belügen[121] ve Dane Kıran mezralarında 17 hane nüfusa sahipti.[122] Bugün Kayseri’de Kılıçkaya (Develi), Kılıç Mehmet ve Kılıç Kışla (Pınarbaşı) olmak üzere kılıç adını taşıyan üç köy bulunmaktadır.

Kıranartlı Oymağı:

1761 yılında Receplü, Lekvanik ve İmamkulu oymağı ile birlikte Rakka’dan kaçıp önce Maraş topraklarına sonra da Kayseri’ye gelmişlerdir.[123] Bugünkü Kıranardı köyünü (kasabasını) kurdukları tahmin ediliyor.

Kırımlı Oymağı:

İncesu’da meskun bir Türkmen oymağıdır.[124]

Kırıntılı Oymağı:

Kırıntılı oymaklarının yazılı kaynaklara girmesi, 1690′lardan itibarendir. Daha öncesine ait şimdilik bir belge yok. Bu tarihlerden itibaren, Osmanlının konar göçer aşiretleri iskan faaliyetlerinin sonucu olarak zorla iskana tabi tutuluyor, birçok macera yaşıyor ve oldukça acı çekiyorlar. Ama kendilerinin de pek sakin oldukları söylenemez . Her zaman isyankar, gerektiğinde eşkıya, kolay baş edilemez bir boy. Gerçi o yıllardaki Anadolu’yu ve Osmanlı politikalarını incelediğimizde kendilerine hak vermemek mümkün değil.18. Yüzyılda iç iskanı doğuran nedenleri kısaca özetleyelim. 1- Uzun savaşlar nedeniyle meydana gelen ekonomik bunalımlar. 2- İsyanlar, eşkıyalık gibi çeşitli iç karışıklıkların ortaya çıkardığı durum. 3- Devlete yeni gelir kaynakları elde etmek amacıyla harap ve boş alanların ziraata açılma meselesi. 4- Yapılan savaşlar nedeniyle sınır bölgelerinden içeriye doğru olan insan göçü.17. y.y. sonlarına doğru Anadolu’da celali isyanları çıkar. Büyük karışıklıklar baş gösterir. Büyük çoğunluk köyünü, çiftini çubuğunu terk eder. Eşkıyalık başlar. Osmanlı devleti boşaltılan bölgelere insanlar getirip iskan ettirir. Akla önce konar göçerler gelir. Çünkü başıboş yaşayıp denetlenememekte ve yazlık, kışlık göç hareketleri sırasında hayvanları ile ekili alanlara büyük zararlar vermektedirler. Ayrıca isyanlara katılıp, eşkıyalık yapmaktadırlar.O yıllarda Kırıntılı cemaatleri, Güngördü, Hacılı, Delili, Kızılkoyunlu gibi cemaatlere yakın olup, çok daha büyük olan Lekvanik Aşireti ile birlikte hareket etmektedir. Yani nerede bir Lekvanik aşiretinden bahsedilse, mutlaka orada Kırıntılı da vardır. Bazı bölgelerde ise Receplü Avşarı gibi Türkmen boyları ile beraberdir.Yine aynı yıllarda Kırıntılıların en fazla görüldüğü bölgeler İç Anadolu, bilhassa Kayseri, Adana illeridir. 1699 da Kayseri, Develi ovasında yaşayan ve Daha önce Suriye’deki Rakka bölgesine iskan olundukları halde gitmeyen; Kırıntılı, Güngördü ve Delili cemaatlerinden 400 kadar eşkıya gemilere bindirilerek zorla Kıbrıs adasına sürülür.1703 yılları civarında asilik ve soygun faaliyetlerinde bulunan Lekvanik, Kırıntılı ve Hacılar cemaatlerinin Develi’deki Harmancık mevkiinde boş bir köye yerleştirilmelerine karar veriliyor. Ancak aynı sorunlar devam edince Halep ve Rakka’ya sürülürler. Ancak zamanla hepsi geri kaçar.1712 yılında Receplü Avşarı ve Lekvanik Aşireti ( Kırıntılılar dahil ) birleşerek olaylar çıkarmaları üzerine, Rakka’ya iskanları emir olunuyor . Ancak aşiretler buna direnince iskandan vazgeçilip, Zamantı kazasındaki boş köylere yerleştiriliyorlar.1726 Yılında Lekvanik ve Kırıntılı cemaatlerinin, Nevşehir’e yerleştirilmeleri için teşebbüste bulunuluyor. Bunlar daha önce, Göksun ve Mağara bölgelerinde yaylamak ve Anavarza’da kışlamak üzere yerleştirilmiş aşiretler. Ancak vergi sorunları yüzünden başkaldırınca Nevşehir’e sürülmek isteniyorlar. Yine aynı yıl bu aşiretlerin bir kısmının Kırşehir’in Süleymanlı kazasındaki Harap ve boş köylere yerleştirilmeleri teşebbüsünde bulunuluyor. 1702 Yılında Rakka’ya iskanları ferman olunan Güngördü , Kırıntılı ve Delili cemaatleri; Niğde Bor, Ürgüp Ve Ereğli’de olaylar çıkardıklarından Kıbrıs adasına sürülürler.1766 da Niebuhr adlı Tarihçi Ankara bölgesinde Lekvanik, Kırıntılı ve Hacılar cemaatinden 1000 kadar çadır tespit eder.Yukarıda yazdıklarımız tarihin sadece küçük bir kesitinde Kırıntılı Aşiretlerinin yerleştirilmesi ile ilgili hareketleri anlatıyor. Bunun öncesi veya sonrasını bilmiyoruz. Ancak bazı izlere rastlıyoruz. Örneğin bugün Kadirli’de kendilerine Kırıntılı diyen insanlar var. Anadolu’da ismi Kırıntı olan başka köyler var. Kırıntılıların en çok görüldüğü Kayseri’de, Pınarbaşı ilçesi sınırları içinde Kırıntılı tepesi var.Bahsettiğimiz iskan hareketleri sırasında Kırıntılıların birçoğu, iskan yerlerinden kaçıp izlerini kaybettiriyor. Yeşil otlaklarda sürülerini özgürce dolaştıran insanların, örneğin Rakka’da çöl iklimine uyum sağlamaları mümkün mü ?Özet olarak şunu söyleyebiliriz. Tarihte Kırıntılıların görüldüğü bölgeler Kayseri, Develi, Zamantı, Tomarza, Pınarbaşı, Adana,Kozan, Kadirli, Nevşehir, Kırşehir, Ankara, Andırın, Halep, Rakka ve Kıbrıs’tır. Muhakkak ki aynı yerlerde hala Kırıntılılar yaşıyor. [125]

Kımızlı Yörükleri:

Kustere’ye tabi (Tomarza) Karacaviran köyünde meskun olan bir Yörük topluluğudur. 1520 yılında 12 hanedirler.[126] Karacaviran köyü bugün Karacaören adını taşımaktadır.

Kızılcıklı Oymağı:

Pınarbaşı nahiyesinde 1563 yılında Karakaya viranı adı verilen mezrada ziraat ile meşgül oluyorlardı.[127]

Kızıldonlu Oymağı:

1563 yılında Zamantı Nahiyesi Serkurun köyünde 17 nefer olarak bulunuyorlardı.[128]

Kızılmamalı Oymağı:

16. yüzyılda Irmak kenarı nahiyesinde oturan İslamlu Yörüklerine bağlı oymak, İzzetli, Uzunağıl ve Karkuyusu mezralarında oturmakta idi. İzzetli mezraında 1520’de 19 hane nüfusları vardı. 1570 yılında bu oymaktan 66 hane Koramaz nahiyesine kayıtlıdır.[129]

Kızılhanlu Oymağı:

İslamlu Yörüklerindendir. Kömürcülü oymağı ile birlikte 1584 yılında Kara Kilise’de 74 hane nüfusları vardı.[130]

Kızılhasanlı Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak İslamlu’da 1584 yılında 54 hane olarak Kara Kilise mezraında meskundu. Kara Kilise’nin bugünkü Kocasinan ilçesine bağlı Karakimse köyü olduğunu biliyoruz. [131]

Kızık Oymağı:

Oğuzların Kızık boyunun adını taşıyan iki farklı Kızık obası 16. yüzyılda tespit edilmiştir. Bunlardan biri Kayseri’ye bağlı köy olarak adı geçen ve bugün de aynı adla Kayseri’nin Güneşli bucağına bağlı Kızık köyüdür. Diğeri ise Develi ilçesinde bugün de aynı adı taşıyan Kızık köyüdür.[132] Sümer, 16. yüzyılda Kayseri merkezinin yakınlarındaki Kızık köyünü 81 vergi nüfunda gösterirken, Develi’deki Kızık köyünü 9 vergi nüfusunda göstermektedir.[133]

Kızıl Viranlu Oymağı:

1563 yılında Çörmüşek nahiyesinde Kızıl Viran köyünde 75 nefer nüfusları vardı ve Satı Kalesi mezraını yaylak olarak kullanıyorlardı.[134]

Kirişler Oymağı:

Yahyalı Taşhan’da meskun bir Türkmen obasıdır.[135]

Kocanallı / Kocahallı / Kocahalilli Oymağı:

Avşar boyuna mensup bu Türkmen obası Sarız ilçe merkezi, Sarız’ın Yalak (Yeşilkent), Dayıoluk, Kemer, Karayurt, İncemağara (Kısmen), Oğlakkaya, Ayranlık, Mollahüseyinler, Altısöğüt, Çörekdere, Kızılpınar, İmirze Ağa, Kuşçu; Tomarza’nın Çanakpınar, Emiruşağı; Pınarbaşı’nın Arslantaş, Karapınar, Solaklar, Halevik ve Sıradan köylerinde oturmaktadır.[136]

Koçgiri Oymağı:

Şeyh Hasan Türkmenlerinden olan oymak, Sivas, Kayseri, Erzincan, Maraş ve Tunceli yöresinde bulunmaktadır. Kayseri’de Sarız bölgesinde ve Kayseri şehir merkezinde bulunan Koçgiriler, Kayseri bölgesinde Şeyh Hasanlı, Hasenan gibi isimlerle de biliniyor. [137]

Koğalı Tatar Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Türkmen topluluğudur. Yerleştikleri yer bilinmiyor.[138] Bu oymağın adını taşıyan Yeşilhisar ilçesinde Kovalı adlı bir köyün varlığı biliniyor.

Koramaz Nahiyesi Yörükleri /Türkmenleri:

Bünyan ilçesi ve civar köyler 16. yüzyılda Koramaz nahiyesi adı verilen bir birime bağlıydılar. Bünyan ilçesinin eski adı Sarımsaklı’dır. Bu isim aynı adı taşıyan Yörük-Türkmen oymağının adıdır. Bünyan ilçe merkezinin kurucusu olan Sarımsaklı Yörükleri dışında yörede birçok Yörük-Türkmen obasının varlığı da tespit edilmiştir. 1500-1520-1570 yıllarında Koramaz nahiyesinde bulunan oymaklar şöyledir: Süksün (67 nefer)Süleymanlı (Sindeler’de)Birader (32 nefer)Bozca (61 nefer)Evlad-ı Taşkın Gavurgalı (10 nefer)Gürge (33 nefer)Hacılar (37 nefer)Hallaçlu Hamırkesen (20 nefer)Hasan (63 nefer)Hızır Hacılı (56 nefer)Hoca HacılıKonuklar (126 nefer)Alembeğlü (20 nefer)Beylikli (46 nefer)Demircili (49 nefer)Derenci (61 nefer)Enbel (40 nefer)Evlad-ı Eşref (47 nefer)İnce / Hacı Bayram (86 nefer)Kızıl Mamalı (20 nefer)Kömürcülü (66 nefer)Okçu (38 nefer)Ömerlü (35 nefer)Pusatlu (30 nefer)Şeyhler (25 nefer)Toklar (43 nefer)Yemenice (27 nefer)Zeynelhanlı (20) nefer)[139] 16. yüzyılda Koramaz nahiyesinin sınırları içerisinde bulunmamasına rağmen daha sonraki tarihlerde Bünyan ilçesine katılan köylerle birlikte yeni Yörük-Türkmen obaları bu ilçeye dahil olmuştur.Tekeli (Büyük Tuzhisar)Süleymanlı (Akmescit)Süksünlü (Süksün)Alaaddinli (Büyük Tuzhisar)Karakayalı (Karakaya)Şeyhli (Ekinciler)İbrahim Hacılı (Koyunabdal)Demircili (Güllüce)Toramanlı (Gergeme) Bezircili (Gergeme)Yağmurbeyli (Yağmurbey)Karahıdırlı (Karahıdır)Kösehacılı (Kösehacı)İlbeyli (Büyük Bürüngüz)Karakoçlu (Büyük Bürüngüz)Pehlivanlı (Elbaşı) Ağcalı (Ağcalı) Hazarşalı (Hazarşah)Mamalu (Samağır) Karataylı (Karadayı)Karabekirli (Karadayı)Türkmen Sülüklü (Emirören)Sungurlu (Karadayı)Başladık (Güllüce)Karacakürt (Sultanhanı)Karkınlı (Girveli) Vezirli / Veziroğlu (Kösehacılı/Yünören)[140]

Kömüroğlu Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak adını Ahmet bin Kömür isimli boy beyinden almıştır. 1500 yılında 17 hane olarak Kara Kilise ve Arapgir kışlaklarında kalıyorlardı. 1484 yılında İslamlu’da Kara Kilise, Arapgir, Derebağ, Kireccik, Demek, Gedük, Yosun, Viran ve Mescidlü’de 255 nefer olarak bulunuyorlardı. Bu oymak II. Bayezid döneminde Bozok’a gitmiş ve bunların tekrar Kayseri sancağına iadesi için Sultan II. Bayezid bir hüküm göndermiştir. 1570 yılında bu obadan 38 hane Koramaz nahiyesinde kayıtlıdır. [141]

Körükçüler Oymağı:

Kayseri şeriye sicillerine göre, 1760 yılında bu oymağın Hüseyin Keyhüda ve Kara Hızır oğlu başkanlığında 600 kadar ev olarak Yahyalı kazasına tabi Oğlakçı mahallesine konup Bozoğlan denilen eşkıyaların 30 neferi ile eşkıyalık ettikleri yazılmıştır. Ağcaşar ve Özbek köylerinde de bu tür zararları olmuştur. [142]

Köseoğlu Oymağı:

Kayseri Sancağı Yörüklerinden olan oba, 1484 yılında Elim Pınarı / Alım Pınarı mezraında 24 hane olarak bulunuyordu.[143] Bugün Kayseri şehir merkezinde bu lakabı taşıyan aileler olduğu gibi Amarat Kasabasında da Dulkadirli Türkmenlerinden (Yapalak) Kara Köse lakaplı aileler vardır. Develi’nin Köseler köyü de 1700’lü yıllarda buraya yerleşen Dulkadirli soyundan Bozulus aşiretine bağlı Köseler oymağındandır.

Köşgerlü / Köşger Oğulları Oymağı:

Köşgerlü oymağı, 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinin Köşgerlü köyünde 59 nefer olarak bulunuyordu. Aynı tarihte bu oymaktan kopan Köşger Oğulları adını taşıyan oymak da 14 nefer olarak Yarımca Han köyünde Arslan Bükü’nde bulunuyorlardı.[144] Köşgerlülerin oturduğu Köşgerlü köyünde bu tarihte Eşkinciyan Yörüklerinden de 8 nefer, Arslan Bey’de de 6 nefer bulunuyordu.[145] Pınarbaşı ilçesindeki Köşger Dağı bu Yörük topluluğundan adını alıyor olmalıdır.

Konuklar Oymağı:

Bu Türkmen topluluğu 16. yüzyılda Yahyalı kışlağında Saraycık ve Karkuyusu mezralarını tasarruflarında tutuyorlardı. 1520 yılında 134 hane, 1584 tarihinde 98 hane olarak Saraycık köyünde oturuyorlar ve Çapin mezraını ellerinde bulunduruyorlardı. Bu oymağın Kayseri’de şehir merkezinde M.1500 yılında bir mahalleye de adını verdiği anlaşılıyor. 1570 yılında Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresi) Konuklar oymağına bağlı 126 hane vardı.[146]

Korkutlu Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Türkmen obasıdır.[147] Yerleşim yeri bilinmiyor.

Koyuncu/ Koyunlu (Ödemiş) Oymağı:

Kayseri’ye yerleşen bir Yörük obasıdır. Yahyalı’dan Koyunlu obasının Saraycık mezraında/ köyünde oturdukları anlaşılıyor.

Kozaklu Oymağı:

Pınarbaşı nahiyesinde 1563 yılında Doğan Viranı denen mezrada ziraat yapan bir oymaktı.[148]Okçulu Oymağı ile birlikte Çoğul Viran mezraında 11 nefer nüfusları vardı.[149] Kozanlı /Kozanoğlu Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük Türkmen topluluğu olarak gösterilmiştir. Develi,Yahyalı ve Tomarza yöresinde adı zikredilen meşhur Kozanoğlu ailesi bu oymaktan geliyor olmalıdır. Varsaklar, Avşarlar ve Sırkıntılı aşiretlerinden oluşan bir Türkmen topluluğu olan Kozanoğulları, 1865 yılında Fırka-i İslahiye birliklerinin Kozan bölgesinden dağıttığı bir topluluk idi. Bunlar Kayseri, Konya ve Sivas havalisine yerleştirildiler. Kayseri’de Develi ve Yahyalı bölgesinde Kozanoğlu ailesine mensup birçok aile vardır.[150] 19. yüzyılda Kayseri medreselerinde öğrenim gören aşiret mensubu en çok öğrenci Kozanoğlu aşiretinden olanlardı. [151] Antep’ten geldikleri ve 300 hanelik Arıklı obasından oldukları söyleniyor. 1719 tarihli bir hükümde ise Osmanlılarca Kozan-Oğlu cemaatleri diye Varsak Türkleri anlatılmak istenmiştir. Ancak buradaki ifade çok muğlaktır. Faruk Sümer de Kozan-Oğullar’nın Varsak oldukları görüşündedir.[152] Ancak Kozan oğullarının Antep’ten geldikleri ve bu bölgenin Boz-Oklara mensup olduğu düşünülürse[153] onların Boz-Oklardan olduğu ve Afşar olma ihtimallerinin yüksek olduğu anlaşılır. Günümüzde bazı Afşar köylerinde soyu Kozan-Oğulları’ndan inen bir kısım aileler de Afşar olduklarını söylemektedir. 1624 yılında Abaza Mehmet Paşa’nın II. Osman’ın (Genç) intikamını almak için Sadrazam Çerkez Mehmet Paşa’ya karşı ayaklandığında, Orta Anadolu’dan toplayıp Kayseri’deki Boğazköprü’ye kadar getirdiği 40.000 kişilik ordusunda Kozanlılar da vardı. Kozanlı cemaatinden bir bölük bu olaydan sonra 1650 yılında Antep’e gelerek yerleşmiştir.[154] Kozan-Oğlu, 1690 yılındaki Avusturya Seferine çağrıldığı gibi Rakka iskanına gitmeyen bazı aşiretlerin Kıbrıs’a sürülmesi esnasında da (1702) devlet tarafından yardıma çağrılmıştı.[155] Kozan-Oğlu, 1706 yılında Lek cemaatiyle birlikte Kurt Kulağı adlı yerde İsmail Paşaya saldırıp soymuşlar ve tedipleri için üzerlerine Karaman valisi Hasan Paşa gönderilmiş, diğer şakiler yakalandığı halde Kozan-Oğlu kaçmış, yakalanması için emir gönderilmiştir. Ertesi yıl Kozan-Oğlu Adana Beylerbeyi Abdulgafur Paşa tarafından yakalanarak Niğde kalesine hapsedilmiştir.[156]§ 19. yy’a gelindiğinde Çukurova bölgesinde sayısı 26’yı bulan (5’i aile) bir aşiret ve aile topluluğu vardı. Bu ailelerden Kozan ve havalisinin hakimi olan Kozan-Oğulları bölgedeki aşiretleri de (Afşar, Sırkıntı, Varsak, Tecirli, Cerid) kendilerine bağlayarak büyük bir güç elde etmişler ve Çukurova’da nüfuz sahibi olmuşlardı. Afşarlar, büyük ölçüde Kozan-Oğulları’na destek vermişler ve onlara bağlı bulunmuşlardır. Kozanlıları sindirmek için üzerlerine gönderilen devlet kuvvetleri başarı elde edemediler. Bunun üzerine bölgenin tek hakimi durumuna gelmişlerdir. 1857 yılında D.V.Langlois’in Çukurova’da bulunan oymaklarla ilgili listesinde Kozan-Oğulları 500 ev, 7.000 koyun, 5.500 keçi, 2.500 sığır ve 50 deveye sahip gözükmektedir.[157] Osmanlı Devleti Çukurova’da asırlardır devam eden bunalımı sona erdirmek için bölgeye Fırka-i İslahiye adıyla bir ordu gönderdi. Fırka, Çukurova’da bir çok yeri düzene koyduktan sonra Kozan’a yöneldi. Kozan-Oğullarıyla anlaşma yapıldı ve Kozanlılar itaat altına alındı. Ancak Kozan-Oğlu Yusuf Ağa çoğu Avşarlardan kurulu kuvvetleriyle Fırka-i İslahiye’ye karşı savaş açtı. Fırka ile Yusuf Ağa arasında şiddetli çarpışmalar oldu. Yusuf Ağa’nın yakalanıp idam edilmesiyle mesele kapandı. Bu çarpışmalarda Afşarlar büyük zayiatlar vermişlerdir. Kozan-Oğulları, itaat altına alındıktan sonra İstanbul, Şam, Trablusşam, Yozgat ve Sivas taraflarına sürüldüler.§ Kozanlıların yayıldıkları yerler şuralardır. Adana, Bergama ve Tarhala, Denizli, Dulkadır, Halep, Haruniye, Kars-ı Maraş, Kayseri, Kilis, Kütahya, Maraş, Nevşehir, Niğde, Sis, Tarsus ve Yüreğir. [158] Manisa Soma’nın Kozanlı köyü ile Selendi’nin Karakozan köyü Kozanlıların iskanıyla kurulmuştur.[159] Yunanistan’ın Batı Trakya kesiminde de Kozan-Oğullarına rastlamaktayız. Bir Kayseri türküsünde adı geçen Kozanoğlu şöyle anlatılmaktadır:

KOZANOĞLU TÜRKÜSÜ

Erciyes kıralı harmancık yurdu

Nice oldu dağların aslanı kurdu

Ara yerde kaldı Hacılar yurdu

Elin seni istiyor gel Kozanoğlu

******

Çadırın ardında maya kuzular

Yanı yöresinde çağlar sızılar

Elin aşiretin seni arzular

Elin seni istiyor gel Kozanoğlu

******

Kozan geldi iskeleye dayandı

Kılıcın kabzası kana boyandı

Maaşımız bin beş yüze dayandı

Elin seni istiyor gel Kozanoğlu

Kaynak Kişi: Hasan Akalın Derleyen: Muzaffer Sarısözen

Kömeç (Gömeç)[160] Oymağı:

Beydili boyundan gelen Kömeç oymağı, bugün Kocasinan ilçesinin Güneşli bucağına bağlı Gömeç köyünde oturmaktadır.[161]

Köpeklü Oymağı:

[162] 1563 yılında Çörmüşek Nahiyesinde Hunu Viran (diğer adı Celeb Keşiran) mezraında bulunuyorlardı. Aynı nahiyede Girgin köyünün diğer adı da Köpeklü idi. Köpeklü Avşarlarına dayandığını zannettiğimiz oymak bu köyde 6 nefer nüfus olarak bulunuyordu.[163] Tomarza ilçesinin Turan köyünün eski adı Köpekli idi. Moğolların Kösedağ Savaşından sonra (1243) Selçukluları yenip ardından 1277’de Anadolu’nun önemli bir kısmına hakim olmaları üzerine, Moğollara karşı Anadolu’yu savunan tek unsur Türkmenlerden bir kısmı, Moğol baskılarına dayanamayıp Suriye’ye (Gazze’den Antakya ve Diyarbakır’a kadar uzanan saha ile Suriye sahillerine) 40.000 çadır nüfusla göç ederek Memlukler’e sığındı.[164] Bu Türkmenler burada da Boz-ok ve Üç-ok teşkilatlarını yaşattılar. Bozoklar’ın başında ise Afşarlar vardı. [165] Afşarlar, üç obaya ayrılıyordu ve en büyükleri ve önemlileri Antep bölgesinde bulunan Köpek-Oğulları idi. Köpekliler, Fırat bölgesinde 1440-45 yılları arasında oldukça faal görünüyorlardı. Beyleri Hüseyin, Malatya hakimi idi. Köpekliler, Memluklerin yardımcı kuvveti idi. Ayrıca Köpek ailesinden olan Sakalsız-Oğulları adlı oba, Halep’in batısında yaşıyordu ve onlar da Memluklerin yardımcı kuvvetiydi.[166] Köpek-Oğullarına adını veren Köpek hakkında bir bilgiye sahip değiliz. Çok etkin ve nüfusu fazla olan Köpeklilerin daha eskilerde var olan bir oymağın kalıntısı ve devamı olduğu akla geliyor. Gerçekten de Orta Asya’da eskiden büyük bir oymak olan Köpek-Oğulları’nın yaşadığı bilinmektedir.[167] Köpekliler, diğer Türkmen boylarıyla beraber 14 ve 15. asırlarda bölgede Osmanlı-Akkoyunlu-Memluk devletleri arasındaki çekişmelerde ve Dulkadır Beyliği ile Ramazan-Oğulları bünyesinde yoğun olarak faaliyet göstermiştir. Osmanlılar, 1482’de Çukurovayı istila ettiler. Ardından 1517’de Memluk devletinin yıkılmasıyla bölge tamamen Osmanlı egemenliğine girdi. Kanuni devrinde Halep Türkmenleri arasında Afşarlar, Köpekli, Gündüzlü ve Avşar olmak üzere üç koldan oluşmaktadır. Bunlardan Köpek-Oğulları, Turak Bey Oğlu Emenlik idaresindeydi ve 15 obaya ayrılmıştı.[168] Emenlik Beyden sonra Köpek-Oğlu ailesi hakkında bilgiye sahip değiliz.[169] Dulkadırlı Türkmenlerinden Kavurgalı taifesine mensup olan Köpek-Oğlu cemaati Köpekli Avşarlarının Sis bölgesindeki bir kolu olmalı. 1519’da, 15 hane, 5 mücerret, 1230 akça hasılı, 1523-4’te 18 hane, 7 mücerret, 1430 akça hasılı, 1525-6’da 14 hane, 6 mücerret, 816 akça hasılı, 1536-7’de 21 hane, 4 mücerret, 11 kuşçu, 1062 akça hasılı vardı ve Mescitli mezrasında ziraat yapıyordu.[170] Köpeklilerin, Boz-Ulus ve bazı obalarının (Boynu-Kısalı, Deliler, Sekiz) Yeni-İl Türkmenleri arasında bulundukları anlaşılıyor. Boz-Ulus’un Şam Türkmenleri grubunun arasında bulunan Köpekliler, II. Selim devrinde biri 367, diğeri 109 vergi nüfuslu iki obaya ayrılmıştı. Diyarbakır’daki Boz-Ulus Mandesi kesiminin içindeki Köpekliler ise 1691 yılında Yeni-İl’deki Avşarlarla beraber Rakka’ya iskan edildilerse de bir kısmı Batı Anadolu’ya kaçtı. 1716 yılında Balıkesir’in Mihalıç kazasında görülen Köpekli Afşarları bunlardandır.[171] 1708 yılında Adana’da Danişmentli Türkmenlerinden konar-göçer bir halde yaşayan Köpekliler bulundukları bölgeden dağıldılar, ancak tekrar Anavarza’ya iskanları yapıldı. Fakat Köpeklilerin rahat durmadıkları anlaşılıyor, çünkü 1710 yılında Rakka muhafazasına gönderilen bir emirle Hama’ya iskanları gerçekleşti. Arap kabilelerinin baskıları sebebiyle yerlerini bırakıp Şam, Halep ve Trablus-şam bölgelerine gitseler de tekrar iskanları için 1720’de emirler gönderildi.[172] Günümüzde Malatya Hekimhan’a bağlı Başkınık ve Çulhalı köyleri ile Bahçeler mezrası (Çulhalı’dan gelen Kocalar sülalesi kurmuş) Köpekli Avşarındandır.[173] Afyon’un Çay ilçesi ve çevresinde de Köpekliler bulunmaktadır. Recepli Avşarlarının da çoğunlukla Köpekli’den çıktığını biliyoruz. Osmanlı belgelerine göre Adana’nın Kara İsalı, Kadirli ve Kozan’da, Silifke, Yeni-İl ve K. Şarki’de görülen Köpekliler, Aydın ve Kütahya’nın Emet ilçesinde de yerleşmişler ve daha batıya giderek Gelibolu’nun Meğri kazası ve Vize ile Köstendil’in İştip ve Silistre’nin Prevadi bölgesinde de iskan olmuşlardır.[174]Köpekli Avşarı’nın bazı obaları şunlardı. 1.Aydoğmuş Beyli 2.Boynu Kısalı 3.Deliler Avşarı 4.Köçekli (Küçüklü) 5.Sekiz 6.Alplı.

Körpeli / Körteli /Körpeoğlu Oymağı:

Zamantı yöresine yerleşik bir Yörük obası olarak gösterilen oymak bugün Özvatan ilçesinin Küpeli beldesini meydana getirmiştir. 1831 yılında Kayseri Sancağında yapılan ilk nüfus sayımında Küpeli’nin adı “Karyeyi Tok Arslan (Namı diğer Küpeli)” olarak geçmektedir[175], ayrıca 1834 yılında temettü defterinde (gelir vergisi) Karye-yi Tok Arslan 80 hane olarak bel

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/7/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:36 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (İ Maddesi)

İbeli Oymağı:

Bayat Türkmenlerinden olan İbeli obası, bugün Akkışla ilçesinin Gömürgen köyünde oturmaktadır.[1]

İbrahim Beyli :

Kara Recepli olarak tanınan 3 obadan (diğerleri Arap Hasanlı ve Hacı Mustafalı) biri. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan Afşar beylerinden Hacı İvaz-Oğlu Dokuz İbrahim Bey’in[2] soyundan gelmektedir. Yeni-İl ve Halep’te iskan edildiğini gördüğümüz [3] bu oba mensupları günümüzde Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesi Avşarsöğütlü köyü ile Tomarza ilçesi Toklar, Taf (Özlüce – sonra Dadaloğlu), Madrasan ve Kesir köylerinde (bu köylerin hepsinde kısmen varlar) yaşamaktadırlar.

İbrahim Hacılı Oymağı:

Bu Türkmen oymağı Bünyan ilçesinin Koyun Abdal köyünde meskundur. 16. yüzyıl halk şairlerinden ve köyde türbesi bulunan Koyun Abdal’ın adını almıştır.[4] Köyde oturan oymak daha sonraki tarihlerde bu köye gelmiş olmalıdır. Maraş Yörükleri arasında İbrahim Hacılı ya da Koyun Abdal biçiminde bir oymak adına rastlanmamıştır. 16. yüzyıl kayıtlarında da Koyun Abdal isimli bir köy bulunmamaktadır. Köye İbrahim Hacılı oymağı daha sonraki bir tarihte yerleşmiş olmalıdır. İbrahim Hacılı Yörüklerinden bir oymak da Sarıoğlan’ın Çiftlik kasabasına yerleşmiştir.[5]

İbrahim Fakihlü Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Büyük Kuyuluca mezraında ziraat ediyorlardı.[6]

İğdir Boyu:

Oğuzların Iğdır boyu ile ilgili Kayseri yöresinde şu izlere rastlamak mümkündür: 16. yüzyıl kayıtlarında Günyüzüne bağlı bir İğdir köyü bulunuyordu. Bu köyün diğer bir adı da Mevlana Kışlası idi. Günyüzü daha sonra Kırşehir’e bağlı gösterilmiştir. Yine 16. yüzyıl kayıtlarında Irmak Kenarı Nahiyesinde (Felahiye, Sarıoğlan, Özvatan yöresi) “İğdir” adını taşıyan bir ekinlik (mezra) bulunuyordu.[7] Faruk Sümer, Oğuzlar isimli eserinde Günyüzü’ne bağlı İğdir köyünün 14 hane olduğunu ifade etmektedir.[8]

İmamkulu Oymağı:

Bu oymağın adına bakarak onların İran’dan Anadolu’ya geldiğine veya İran’daki Türk Devleti olan Şia mezhepli Safevi taraftarı olabileceğine hükmedilebilir. Ancak İran’da bu adda bir oymağa rastlanmıyor. Fakat bu oymakla ilgili bilgilere 1691-92 iskanında rastlanması onların İran’dan gelmiş olmasını mümkün kılıyor. Çünkü 1620’lerden sonra Safevilerin Türkmenlerin nüfuzunu kırıp onları sürmesiyle İran’dan Anadolu’ya bir Türkmen akını olduğunu biliyoruz. Bu Türkmenler, 1691 yılındaki iskana tabi tutulmuşlardı. İmam-Kulu Avşarı’da bu dönemlerde gelmiş olabilir. Nitekim İran Türk İmparatoru Nadir Şah Afşar’ın babasının adı da İmam Kulu’dur. Üstelik bu tarz isimler İran sahasına aittir (Şia’da imamlık oldukça önemli bir kurumdur. Kul deyimi de yine oraya aittir. Şah-Kulu gibi). Kayseri’nin Tomarza ilçesine bağlı İmam-Kulu köyündeki Avşarlarda da İran’dan geldiklerine dair bir hikaye anlatılmaktadır. İmam-Kulu köyü ile çevredeki bazı köylerde eskiden “Mulla” adı yaygındı ki bu da İran etkisini göstermektedir. Bu oymakla ilgili olarak şunları söyleyebiliriz: 1691-92 yılında Rakka’da iskan edilmiş olan İmam Kulu oymağı, 1695 yılında Bahrili ve Kara Gündüzlü oymağı ile beraber çevreye zarar verdikleri için Rakka Beylerbeyine emir gönderilmişti.[9] Bunlar bu tarihte Kadirli ilçesine gelip yerleştiler. 1707’de Ceyhan nehri boyunca Haremeyn vakfı reayası olup izinsiz burada oturan İmam Kulu Avşarı (Tacirli Avşarı ile) eşkıyalık yapıyordu. Bu yüzden eski yerleştikleri yer olan Maraş’ta Güvercinlik mevkiine iskanları istendi. Recepli Avşarına tabi olan İmam Kulu Uşakları ise diğer bazı oymaklarla Arap aşiretlerinin baskısını önlemek için Havran nahiyesine iskan edilmek istendiyse de başarılı olmadı. [10] 1727 yılında İmam Kulu cemaati, Bahrili ve Leklerle birlikte Pozantı’da kışlıyor, Niğde üzerinden Erciyes’e gelip burada yaylıyorlardı. Bu geliş gidişler sırasında Köstere, Harmancık, Develi Karahisar ve İncesu’da halka zarar veriyorlardı. Develioğlu Seyid Mustafa bunları yenip bölgeden uzaklaştırmıştı.[11]§ Belgelerde İmam-Kulu Avşarının Adana, Boz-Ok, Develi, Halep, Kars-ı Dulkadır, Kayseri, Maraş, Misis, Pozantı, Rakka, Yeni-İl ve Zamantı’da bulunduklarını görüyoruz..[12]

İnalhan Oymağı:

Bu oymak adını 1483’te hayatta olan Ahmed veled-i İnalhan’dan almıştır. Bu tarihte 7 hane olan oymak Kalkancık kışlağında oturuyordu. İslamlu Yörüklerine bağlı bir başka İnal oymağı ise adını boy beyleri Eşref v.i. İnal’dan almıştır ve bu yüzden Evlad-ı Eşref diye de isimlendirilmiştir. Bu oymak 1584 yılında 17 hane olup Emir-i Dad kışlağında bulunuyordu. [13]19. yy başlarında İran’da bulunduğu sırada buradaki Türk oymakları ile ilgili bir liste hazırlayan A. Dupre, İnalluların Isfahan’ın Fereyden bölgesinde yaşadıklarını ve 4-5.000 kişi olduklarını belirtmiştir. Aynı yüzyılın ortalarında bölgede bulunan ve bir liste yayınlayan Lady Shell ise Fars oymakları arasında İnanlulardan bahsederek Darab ve Fesa’da bulunduklarını nüfuslarının 4.800 çadır ve evden müteşekkil olduğunu aktarır.[14] İnanlılardan bazı grupların Osmanlı topraklarına göçtüğüne hükmedebiliriz. Çünkü İnanlı adında bir oba Eyüpeli, İncesu, Çankırı ve Malatya [15] civarında iskan olmuştur.

İzdoğanlu Oymağı:

1563 yılında Zamantı nahiyesinde Nacarlu oymağı ile birlikte Kızıl Çukur yaylasında ziraat yapıyorlardı.[16]

İlbeyli Oymağı:

Bu Türkmen topluluğu Rakka’dan Zamantı’ya ve oradan da Kayseri’ye gelmiştir. İlbeyli oymağının adını taşıyan bir mezra 16. yüzyılda Ulu Bürüngüz köyünde görülmüştür. Ulu Bürüngüz köyü, bugün Bünyan ilçesine bağlı Büyük Bürüngüz köyüdür.[17] Amarat Platosunda da halkın İlbâ dediği (İlbeyli) isimli bir yer vardır. Eski bir mezra olduğu anlaşılan yer Amarat kasabası yakınlarında idi.Amarat’ta Recep oğlu ve İlbeyli adlarının yan yana bulunuşu da birbiriyle ilgilidir.[18] Halep’in şark tarafına iskan edilen İl Beğlü oymağının önce Maraş taraflarına, sonra da Zamantı bölgesine kaçtıkları ve Recepli Avşarlarının arasına girdikleri ve bunların yakalanarak Rakka’ya geri gönderilmeleri için hüküm verilmiştir. İl Beğlü’den Gavur Elli oymağının 5-10 hane olduğu ve başlarında Abdüllatif ile oğlu Mehmet’in bulunduğu, bunların da Kayseri Kalesine haps edilmesi istenmiştir.[19]

İlisulu Oymağı:

Felahiye, Özvatan ve Sarıoğlan yöresinde (Irmak Kenarı nahiyesinde) meskun bir Yörük obasının adıdır. 16. yüzyılda Çukur köyünde (Özvatan ilçesinde) İlisu adında bir mezra vardı. Yine 16. yüzyılda Malya nahiyesine bağlı (Tomarza) İlisu adını taşıyan bir mezra daha bulunuyordu. İlisu adı, Çinlilerin Yili dedikleri Çin’in Doğu Türkistan bölgesinden doğan Tanrı Dağlarını geçerek Balkaş Gölüne dökülen İli Irmağının adıdır.[20]

İlyaslu Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak, 1500 yılında 58 hane nüfusa sahipti.[21] Bugün de Yahyalı ilçesinde aynı adla bir köy bulunmaktadır.

İmamkulu Oymağı:

Avşar boyuna mensup olan bu Türkmen topluluğu Zamantı’da, Develi’de ve Tomarza’da meskun gösterilmiştir.[22] Bugün Tomarza ilçesine bağlı İmamkulu beldesi bu oymağın adını taşımaktadır.

İnce / İnce Balı / Hacı Bayram Oymağı:

Kayseri’de meskun gösterilen bu Yörük topluluğu Himmetdede bucağına bağlı Bayramhacı köyünde meskundur. Oğuz Türklerinin Eymir boyuna mensupturlar. Bu oymağa mensup 86 hane 1570 yılında Koramaz nahiyesine kaydedilmiştir. (Bünyan yöresi)[23]

İnebek / İnebey Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 1484 yılında Yahyalı kışlağında Gavgaz (Kanukaz) mezraında oturuyordu.[24]

İnehanlı Oymağı:

İslamlı Yörüklerinden olan oymak Irmak Kenarı nahiyesinde (Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan yöresi) Kalkancık mezraında meskun gösterilmiştir. 1520’de 15 hane nüfusları vardı.[25]

İsa / İsalı Oymağı:

Kayseri’de meskun bir Yörük Türkmen topluluğu olarak gösterilmiştir.[26] Sis bölgesinde 1519’da 6 hane, 3 mücerret, 450 akça hasıl, diğer bir grubu ise 11 hane, 770 akça hasılı vardı. 1523-4Te 37 hane, 12 mücerret, 1 imam, 2 pir-i fani, 3020 akça hasılı, 1525-6’da 35 hane, 23 mücerret, 2 pir-i fani, 1 ma’lul, 1562 akça hasıl, 1536-7’de 39 hane, 19 mücerret, 1663 akça hasılı bulunmaktaydı. Padişah haslarına dahildi.[27] 1706’da, 10 yıldır eşkıyalık yapan Tacirli cemaati civardaki aşiretleri rahatsız ederek yerlerinden kaçırmıştı. Bunlardan biri olan İsalı cemaati şikayetçi olup durumlarının bir nizama bağlanmasını istedi. İfraz-ı Dulkadır ‘a tabi olup daha önce Hama ve Humus’a iskan olunan cemaatten bazıları (10 hane) 1707’de Adana Kınık’ta yerleşmiştir. [28] Adana ve Sis bölgesinde bulunan cemaat, dağılarak Kayseri, Maraş, Halep, Edirne, Yeni-İl ve Dulkadır’a gitmiş, bir kısmı da Edirne ve daha ilerde Gümülcine ve Selanik’te yerleşmiştir. [29]Bugün Felahiye ilçesinde İsa Bey köyü bu Yörük Türkmen obasının hatırası olsa gerektir.

İshaklu Oymağı:

1563 yılında Zamantı nahiyesinde Aksu Çatağı ve Hıraslar mezraından ziraat ediyorlardı.[30]

İslamlı Oymağı:

İslamlı Yörüklerinin, Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan ve bugünkü Kocasinan ilçelerini içerisine alan bölgede birçok obayı barındıran İslamlı Kışlağı mevcuttu. Yörük-Türkmen oymakları adlarını boy beylerinden, kethüdalarından, aşiretin ileri gelenlerinden ya da coğrafi isimlerden alıyorlardı. Muhtemelen İslamlu Yörükleri de isimlerini İslam Bey adlı boy beylerinden alıyorlardı.[31]1483 yılında oymağın tımar olarak İslam Beyin oğullarının tasarrufunda olduğu anlaşılıyor. Irmak Kenarı adı verilen bölgede Aydoğmuş [32]ve Veled-i Toklar bölüğü adı altında kaydedilen oymak Gökçe kışlağında meskundu. İslamlı Bölüğü adı altında yine Irmak Kenarı nahiyesinde Akşar ( ya da Akyar) kışlağında meskun gösterilmiştir. İslamlu Yörüklerine bağlı oymaklar şunlardı:

Ahmet bin Bostancı (Bostanlu) Oymağı

İnalhanlu (Veled-i İnalhan) Oymağı

Hacıbayram veled-i Seydi (Ebiç) Oymağı

Ahmet Fakih Veled-i Hasan Hacı (Ahmet Fakih) Oymağı

Aydoğmuş Kethüda Veled-i Toklu Oymağı

Alpı OymağıYusuf bin Ömer (Ömerlü) Oymağı

Hızır bin Yemliha (Yemliha) Oymağı

Aydoğmuş veled-i Halil Oymağı

Şaban Veled-i Alembeğ (Alembeğlü) Oymağı

Evlad-ı İslamlu Oymağı

Veled-i Savcı (Savcı) Oymağı

Ahmed bin Kömür (Kömüroğlu) Oymağı

Dadağı (Dadağu) Oymağı

Şeyhler Oymağı

Biligi (Bilüge) Oymağı

Demircilü Oymağı

İnal (Evlad-ı Eşref) Oymağı

Avcı Oymağı

Ammılar (Emmiler) Oymağı

Kızıl Hasanlı Yörükleri Oymağı

Muzaffer Fakihlü Oymağı

Yıvalı Oymağı

Eylük (Öylük) Fakih Oymağı

Mehmet Fakih Oymağı

Hazma bin Bayram Hacı Oymağı

Mustafa v.i.Göçeri Oymağı

Helavek /Halevik Oymağı İyicir (?) Oymağı:

Bu Türkmen obası Bozatlı nahiyesinde (Tomarza civarı) Bozatlı ve İkiyüzlüce mezraında meskundur. 1500 yılında 60 hane, 1520 yılında 74 hane nüfusa sahipti.[33]

——————————————————————————–

[1] Ahmet Uğur, Akkışla, Ankara, 1980

[2] A. Refik Altınay, Anadolu’da Türk Aşiretleri, İstanbul 1989, s.82.

[3] Türkay, s.426 [4] Akbaş, a.g.e. (Koyun Abdal’ın elimizdeki tek şiiri, “Gel gitme güzel Kalender” adını taşımaktadır. Bu şiirde Dulkadirli toprakları Osmanlıların eline geçtikten sonra ortaya çıkan ve Kalender Vakası olarak isimlendirilen hadisenin kahramanı Kalender’e seslenmektedir. Kalender vakası dahil 16. yüzyıldaki birçok hadisenin bölgemizde nüfus göçlerine yol açtığını tamin etmek güç değil.)

[5] Gündoğ; Kariper, s.27 (Çiftlik Kasabasında Kethudaoğulları Keremli bölgesinden, Ağaca Beyler Kesrin’den, Hıdır Aliler Acı mezraından, Kirikler Cirimli’den, Tutamış İbrahim Hacılı Oymağı da Maraş bölgesinden göçmüşler.) [6] R.Yinanç-M.Elibüyük- a.g.e., c.II, s.695 [7] İnbaşı, a.g.e.; Sümer,s.323 [8] Sümer, s.323 [9] Altınay, s.112 [10] Orhonlu,Aşiretlerin İskanı, s.79, 96 [11] Mustafa Keskin, “Kayseri Yöresindeki Aşiretlerin İskanı Hakkında”, KAYTAM I, Kayseri 1997, s.197 [12] Türkay, s.93, 430 [13] Afyoncu, a.g.y.7-13 [14] Sümer, Oğuzlar, s.357, 363 [15] Türkay, s.434 [16] R.Yinanç-M.Elibüyük, a.g.e., 691 [17] Akbaş, a.g.e. [18] Mustafa Ferit Yıldız, Sad’i Mezrası, İmaret Köyü, Amarat Kasabası, Kayseri, 2002, s.24 [19] Ahmet Refik, s.170 [20] Akbaş, a.g.e. [21] İnbaşı, a.g.e. [22] İmamkulu Avşarlarının asıl mekanı Bahrili Avşarları ile birlikte Adana eyaleti ve Evlağa’nın güneyi idi. Burada iskan edilmeye çalışması sürerken, meskun edildikleri yerde durmadıkları için Rakka’ya sürgün edildiler. 1761 yılında Rakka’dan Receplü Avşarları, Lekvanik, Kıranartlı ve İmamkulu oymakları Rakka’dan kaçarak önce Maraş topraklarına, oradan da Kayseri’ye geldiler. (KŞS, defter no:152, s.73/2) [23] İnbaşı, a.g.y. 222-2332 [24] Afyoncu, a.g.y.7-13 [25] İnbaşı, a.g.e. [26] Türkay, a.g.e. [27] Halaçoğlu, “16. Yy’ın İlk Yarısında Kayseri”, s.853 [28] Halaçoğlu, İskan Siyaseti, s.122; Orhonlu, Aşiretlerin İskanı, s.79 [29] Türkay, s.326, 438-9 [30] R.Yinanç-M.Elibüyük, a.g.e., s.690 [31] İslamlu Yörüklerinin adını aldığı İslam Bey, Karamanoğulları Beyi İslam Bey olmalıdır. 1254 yılında Mersin bölgesinde bir kısım Ermeni yerleşim yerlerini muhasara ettiği kayıtlı olan İslam Bey ve diğer boy beyleri Emir Mübarezeddin Çavlı, Serleşker Mübarezeddin Ertakuş, Silifke, Tarsus ve Adana bölgesini fethederek Ermeni Krallığını ortadan kaldırmaya çalışıyorlardı. Karamanoğulları 260 civarında oymak ve aşiretten mürekkepti. Bunlar arasında Salur, Avşar, Kınık, Beğdilli, Kızık, Bozulus, Hacılar, Armutlu, Mamalı, Ağca Koyunlu, Aşıran, Kızıllar, Ceritli, Balabanlı, Sofular, Osman Oğlu, Şam Bayadı, Zeynelli, Atçekenler, Boynu İnceli, Karagözlü, İntili, Çerkezoğlu, Kubatlı, Menemencioğlu, Kurutlar, Tokmuklar gibi isimler sayılabilir.(Uzunçarşılı; Anadolu Beylikleri, Karamanlılar) Bu isimlerin birçoğununun Kayseri yöresinde uzantılarını bu kitapta takip edebilirsiniz. [32] Aydoğmuş adının Toklar adıyla yan yana gelmesi de dikkate şayandır. Toklar, Dulkadirli Beyliğinin kurulmasında rol oynamış olan bir oymaktır. Malatya ve Halep yöresinde Memlükler ile mücadele içerisinde olan Köpek Bey’in Aydoğmuş isimli oğlundan torunudur.


Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (I Maddesi)

Ilıç Hacı Bayram Oymağı:

Bu Türkmen oymağının yerleşim yeri Çukur (Özvatan) İlçesidir. Çukur köyüne tabi Kozin ve Ağacain meralarında oturan oymak, tasarrufunda Avşar mezraını tutuyordu. 1520’de 73 nefer nüfusa sahiptiler.[1]

Irmak Kenarı Yörükleri:

16. yüzyılın idari yapılanmasında Kenar-ı Irmak adını taşıyan bir nahiye bulunmaktadır. Yörük Türkmenlerin büyük bölümünün Kızılırmak vadisine, su boylarına geldikleri anlaşılıyor. Bu oymaklar içerisinde Niğde, Nevşehir ya da Sivas istikametine geçenler olduğu gibi büyük bir bölümü de mezralara yerleşmişler ve daha sonraki tarihlerde köylerin, kasabaların oluşmasına yardımcı olmuşlardır. Irmak Kenarı nahiyesi bugünkü Kocasinan ilçesinden (Himmetdede, Yemliha bölgesindeki Türkmenlere İslamlu deniyor) başlayıp Felahiye, Özvatan, Sarıoğlan bölgelerine kadar Kızılırmak boylarında devam ediyordu. Bu Yörüklerin isimleri ve yerleştikleri mezralar şöyleydi: Bozca (35 nefer)Cevdet (16 nefer)Evlad-ı Toraman (Eğri İn’de 5 nefer)Gavurgalı Gürge (Ağca İn’de 28 nefer)Hacılar (Eğercik’te 31 nefer)Hallaçlu (20 nefer)Hamır Kesen (Yarımca ve İncirlik’te 19 nefer)Hoca Hacılı (Kemerli’de 13 nefer)Hızır Hacılı (Alaca’da 38 nefer)Konuklar (Saraycık’ta 134 nefer)Mihmadlu (Keklicik’te 12 nefer)Musa Hacılı (Yenice’de 9 nefer)Muzaffer Fakihli (3 nefer)Sarı Ömerli[2] (Sarı Ömerli ve Özü’de 29 nefer)Tağar (Kanukas, Oğuz ve Güney Ağıl’da 96 nefer)Taşan (Ağca Asma’da 47 nefer)Taşkın ( Akin’de 7 nefer)Uzunlu (9 nefer)Yahyalı (Öyük ve Saraycık’ta 11 nefer)Yörük (Akin’de 19 nefer)Ahmed Fakih (Çukur Viran’da 55 nefer)Alem Beğ (Kızılca İn’de 18 nefer)Boyacılı (Saka’da 19 nefer)Demircili (Ağin’de 44 nefer)Enbel (Emirgan’da 19 nefer)Evlad-ı Şeref (Emirdağ’da 43 nefer)Ilıç (Ağca İn’de 73 nefer)İnehanlu (Kalkancık’ta 15 nefer)İslamoğlu (Akyar’da 7 nefer)Kızıl Mamalı (İzzetlü’de 19 nefer)Mamalu (Kıncak’ta 37 nefer)Okçu (Kiçibaş’ta 39 nefer)Ömerli (Yosunluca’da 28 nefer)Savcı (Kınacık’ta 21 nefer)Seldüke (Gökçe’de 39 nefer)Şeyhler (Ahmed Hisarı’nda 12 nefer)Tokalu (Güllüce’de 46 nefer)Yılkılı (Gürçiçek’te 24 nefer)Yörükan-ı İslamlu (Büzürk ve Gökçe’de 26 nefer)Bektaş (Baş Viran’da 16 nefer)Çakırlı (Kızıl Ağıl’da 57 nefer)Çapanlu (Baş Pusak’ta 35 nefer)Gedesenlü (Küçük Kavak ve Ulucak’ta 45 nefer)Kurumalili (Kesice’de 17 nefer)Malamalu (Merek’te 22 nefer)Palancılar (Akça Kal’a’da 10 nefer)Sarı Mehdi (Çerkes’te 11 nefer)Yunus (Obruk[3]’ta 17 nefer)Beğlü (Ilısu’da 3 nefer)Calahar (İz Ağıl’da 24 nefer)Ceyenlü (Baş Pusak’ta 81 nefer)Çakırlı (Kızılağıl, Gedüklüce, Yassıca, Ağca Ağıl’da 131 nefer)Gerenlü (KüçükKavak ve Yatak Ağıl’da 55 nefer)Gürcü Hacılı (Ağca Kaya’da 20 nefer)HacıYunus (Obruk’ta 20 nefer)Hamırkesen (İncirlik’te 37 nefer)Kaneş (Baş Viran’da 36 nefer)Kılıçlı (Belügen ve Dana Kıran’da 17 nefer)Maladenik (Boyaluca’da 66 nefer)Mama Hacılı (Ağca Kal’a’da 36 nefer)Maracak’ta (Süksün’de 17 nefer)Oyluk Fakihli (Kızılca İn ve Akkaya’da 271 nefer)Paşalı (Kozluca’da 30 nefer)Selmanlı (Seyyidler’de 21 nefer)Seydi Hacılı (Mescidli’de 21 nefer)Süksün (Kustere Yolu’nda 79 nefer)Tağar (Tağar’da 203 nefer)Taman (Gömürgen’de 4 nefer)Yenlü (İz Ağıl ve Hayat Güden’de 30 nefer)Yuvalı Yörükleri (Alaca’da 41 nefer),Ahmed b. Bostancı (Venk ve Ahmed Hisarında 60 nefer)Ahmed b. Kömür (Kara Kilise, Arapgir, Derebağ, Kireçcik, Demek, Gedük, Yosun, Ağca Viran ve Mescidli’de 255 nefer)Ahmed Fakih v. Hasan Hacı (Hoca Viran’da 30 nefer)Alpı (Şar İn’de 7 nefer)Aydoğmuş Kethüda v. Toklu (Güllü Viran ve Emir-i Dad’da 19 nefer)Aydoğmuş v. Halil (Sive’de 19 nefer)Evlad-ı İslamlı (Avşar’da 40 nefer)Hacı İbrahim v. Seyid Hacı (Ağca İn, Çokgöz ve Koz İn’de 40 nefer)Hızır b. Yemliha (Sive’de 15 nefer)Şaban ve Alembeğ (Kızılca İn’de 15 nefer)Veled-i Eynelhan (Kalkancık’ta 7 nefer)Veled-i Savcı (Ketenci ve Alpagut’ta 8 nefer)Yusuf b. İsa (Özi’de 8 nefer)[4]

Issık Göl Oymağı:

16. yüzyılda Malya nahiyesinde (Tomarza) bir mezra adı olarak karşımıza çıkan bu ad, tarihi bir isimdir. Issık Göl Oymağı adını Kırgızistan’ın Kungey Alatav’ı ve Terskoy Alatav’ı arasındaki bir gölden alıyor. Kayseri yöresinde Orta Asya kökenli bu tür yer adları oldukça çoktur. Alatav (Aladağ) adı Yahyalı ilçesinin güneyindeki dağ silsilesinin adıdır. Yine Isık Köl’ün batı kıyısında Göktürk dönemi kurganları vardır. Karoy, Kırçin, Cargelan ve Oy Bulak adını taşıyan bu kurganlardan Cargelan adı, Kayseri’nin Kocasinan ilçesine bağlı Cırgalan köyünde adını yaşatmaktadır. Bu tür isimlerden biri de Gobi’dir. 16. yüzyıl kayıtlarında Tomarza ilçesinde Gobi isimli bir köye rastlanıyor. Bu köy, adını Orta Asya’daki Gobi çölünden almaktadır. Çinlilerin Şama adını verdikleri bu geniş kum çölü Doğu Türkistan’da Sincan ve Kansu arasında ve Moğolistan’ın güneyini de içine almaktadır. Gobi adı, eski adı Cırlavık olan Mimarsinan kasabasında da sıkça görülen isimdir. Bu kasabada Gobi Özü, Gobi Deresi gibi isimlerin yer alması da ilginçtir. Bu isimde Bünyan’da aile lakapları vardır: Gobilerin Latif gibi…[5]

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/7/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:41 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (H Maddesi)

Habilli oymağı:

Beylikli Avşarlarının bir kolunu oluşturan oba, Dulkadirli Türkmenlerindendi ve 1526 yılında 12 hane nüfusları Zamantı bölgesinde bulunuyordu.[1]

Hacabanlı (Hacavanlı) Oymağı:

Kayseri’de meskun olan topluluk kayıtta Kürt Türkmeni olarak adlandırılmış.[2]

Hacıbayramlı Oymağı:

Diğer adı İnce olan oymağın Kayseri’de Kocasinan ilçesine bağlı Himmetdede bucağına bağlı Bayramhacı köyünde oturdukları anlaşılıyor. Bu oymak Oğuzların Eymir boyuna mensuptur. Bu oymağın 1584 yılında Hacı Bayram Kadı adıyla görülen bir bölüğü İslamlu Yörükleri arasındadır ve Ağca İn ve İnce mezralarında 66 hane olarak oturuyorlardı.3]

Hacılar Oymağı:

Kayseri’de oldukça geniş bir alana yayılan birden çok Hacılar oymağı vardır. Bunlardan birisi 1411-1500 yılları arasında Adana üzerinden Kayseri’ye gelen Kayı boyuna mensubiyetini bildiğimiz, Kayseri’nin Hacılar ilçesine adını veren oymaktır.[4] Erciyes dağına uzun zaman yaylaya gelen bu Türkmen topluluğunun içerisinde Kızılkoyunlu, Akbaş ve Lek gibi oymaklar da bulunuyordu. 1691-1696 yılları arasında Erciyes dağının eteklerine yerleştikleri görülüyor.[5] Diğer bir Hacılar ise Erciyes dağının diğer istikametine geçerek Develi’de Harmancık mevkiine yerleşmiş. Bir üçüncü Hacılar oymağı da 16. yüzyılda Yahyalı kışlağında görülmüştür. Bu oymak Yahyalı kışlağında Eğercik( ya da İğdecik) mezraına yerleşmiş. 1584 yılında bu mezrada 22 hane nüfusları bulunuyordu. 1570 yılında Hacılar oymağından 37 hane Koramaz nahiyesinde görülmektedir. (Bünyan yöresi) 1584 yılında Hacılar isimli bir oymak İslamlu Yörükleri arasındadır ve Elecik / Aleçik mezraında 35 hanedirler. Yine 1584 yılında İncesu yöresinde gördüğümüz Karataşlı Yörüklerinden Hacılar obası ise Kızılviran’da 69 hane idiler.[6] Zamantı bölgesinde 1563 yılında Hacılar adını taşıyan bir oba ise 6 neferden oluşuyor ve Bahçeçik köyünde oturuyordu.[7]

Hacıbağı (Hacıbaki) Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük topluluğudur.[8]

Hacı Kuluoğlu Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 1484 yılında Yahyalı kışlağında İğdecik mezraında meskundu. [9]

Hacılı Oymağı:

Karataşlı Yörüklerinden olan oymak 1584 yılında İvaz kışlağında 74 hane idi.[10]

Hacıpaşa (Hacıpaşalı) Oymağı:

Bu oymak Kustere Yörüklerine bağlı gösterilmiştir. Bu oymağın eski adı Keprin olan Tomarza ilçesinin Toklar bucağına bağlı Köprüköy’de oturdukları anlaşılıyor. 1500 yılında Keprin’de 15 hane nüfusa sahipti. Yine bugün Tomarza ilçesinde Hacıpaşa adını taşıyan bir köy bulunmaktadır. Hacı Paşalu oymağının 1584 yılında Gizin köyünde oturduğu ve 45 hane nüfusa sahip olduğu görülüyor.[11] 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesi Karakısık köyünde 6 nefer olarak bulunuyorlardı. Boynu Yoğun mezraında da ziraat yapıyorlardı.[12]

Hacı Yaycı Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük topluluğudur.[13]

Hacı Yunus Oymağı:

Bu Yörük oymağı Irmak Kenarı Nahiyesinde Obruk mezraında meskundu. Obruk, bugün Kocasinan ilçesine bağlı bir köydür. 1584 yılı kayıtlarında Hacı Yunus Oymağı Obruk köyünde 20 hane olarak gösterilmiştir. [14]

Hacı İvazlı Oymağı:

Avşar boyuna mensup olan Hacı İvazlı oymağı 16. yüzyıl kayıtlarında İvaz Hacılı adıyla da geçiyor. Karataş (İncesu) nahiyesine bağlı Yortan Bükü Kışlağı ve Gelbalas mezralarında meskun gösteriliyor. M.1500’de ise Kayseri şehir merkezinde Hacı İvaz Mahallesi kayıtlarda yer alıyor ki, bunların bir bölümü de Kayseri şehir merkezine yerleşmişlerdir. 1500’de 40 hanedirler. 1518’de 47 hane, 1522’de 49 hane, 1543’te 68 hane (ayrıca 16 nefer de şehirde), 1584’te Yortan köyünde 34 hane, şehirde ise 8 hane nüfusları vardı.[15] Hacı İvaz adının Avşar topluluklarında önemli bir isim olduğu anlaşılıyor.1687 yılında Avusturya seferine katılan Hacı İvaz oğlu Dokuz İbrahim Bey ile yine Hacı İvaz oğlu Abaza Bey bu kabileden olmalılar. Hacı İvaz adı Receplü Avşar oymağının beyi Kara Recep Bey’in ilk hanımından (Sarı Hatun) olan ilk erkek çocuğu Halil İbrahim Bey’in adı imiş. Yani Avusturya seferine katılıp da dönmeyen yukarıdaki iki boy beyi, Kara Recep Bey’in torunlarıdırlar.[16] Bu cemaatin adı, Hacı Ayvaz (Ayvadoğlu), İvaz (Ayvad) Hacılı, Ayvadlı (İvazlı) şeklinde de geçer. Kayseri’de Karataş (İncesu) Yörüklerinden olan Mehmet veled-i Ramazan’a tabi İvaz Hacılı cemaati, 1500’de 40 hane, 1518’de 47 hane, 1522’de 49 hane, 1543’te 60 hane ve 1584’te 34 hane idi. Cemaatin bazı neferlerinin Kayseri şehir merkezine yerleştikleri anlaşılıyor ki Hacı İvaz mahallesini bunlar kurmuştur.[17] § Kayseri’de bulunan ve Hacı İvaz cemaatinden olduğu anlaşılan Ali Bölüğü adlı oba da Karataş (İncesu) Yörüklerindendir. 1500 yılında bölgeye yeni gelmiş olan cemaatin 1584’te 67 hane nüfusu vardı. İvaz Hacılı’dan olan Gözübağlı obası ise 1483’ten itibaren Kayseri’de gözüküyor. 1518’de 12 hane, 1522’de 13 hane, 1543’te 13 hane nüfusa sahipti.[18] Boz-Ulus Türkmenleri arasında da bir İvaz cemaati bulunmaktadır. Bunların Ak-Koyunlu emirlerinden Hacı İvaz’dan geldiği düşünülüyor.[19] Şunu söyleyelim, Afşar obaları ile Ak-Koyunlu yöneticileri arasında isim benzerlikleri oldukça dikkat çekicidir (Tur Ali Bey – Tur Ali Hacılı Avşarı, Kutlu Bey – Kutbeyli / Kutlubey Avşarı gibi). Biz Avşarların önemli ölçüde Ak-Koyunlulara destek verdiğini biliyoruz. Böyle bir bağ kurulabilir. İvazlılara ilk kez, Ak-Koyunlular ile Kara-Koyunlular arasındaki bir savaşta rastlıyoruz.[20] Boz-Ulus içinde 1540 tarihinde 134 hane ve 18 mücerret nüfusa sahip olan İvaz cemaatinin adına bir daha rastlanılmıyor. Bunların Dulkadır Türkmenleri arasında bulunan İvaz cemaatini oluşturdukları veya onlara katıldıkları tahmin olunabilir.[21] İvaz cemaatinin bazı kolları ise Tarsus yöresindeki Varsaklar arasına karışmış olmalıdır. Çünkü bu bölgede 1536 yılında Ereğli’den gelip Ulaş nahiyesine yerleşen 17 hane nüfuslu bir İvazlı cemaatinden bahsediliyor. İvazlılar 1543 ve 1572 tahrirlerinde ise Ereğli kazasında bulunuyordu.§ 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan Afşar beylerinden Hacı İvaz-Oğlu Dokuz İbrahim Bey ile Hacı İvaz-Oğlu Abaza Bey’in adları geçiyor. [22] Bunlardan İbrahim Beyin soyu günümüzde İbrahim Beyli Avşarı olarak yaşıyor. Hacı İvazlı Avşarı’nın, adı geçen bu Hacı İvaz’dan geldiğini biliyoruz.[23]Devlet tarafından 1691-92 yılında Rakka’ya iskanları emredilince, ot bitmeyen ve şartları oldukça kötü olan bu yere gitmek istemeyen ve Membiç’te yerleşmek isteyen Hacı İvaz Oğulları, Membiç’e iskana izin çıkmasına rağmen devlete karşı gelip iskana uymadılar. Azez, Antep ve Halep civarında eşkıyalık yapıp 4-5 köyü de talan ettiler. Bunun üzerine devlet, İlbeyli, Koyunoğlu İbrahim ve Çobanoğlu vs.. cemaatlerinden de yardım alıp harekete geçince aman dileyip 1697 yılında Rakka’ya iskanı kabul ettiler.[24] Kayseri’nin Develi ilçesi Ayvazhacı köyü bu obadandır. Ayrıca, Adana, Antakya, Birecik, Boz-Ok, Edirne, Gavurdağı, Halep, Kars-ı Maraş, Kayseri, Kete, Kırk Kilise – Özi, Küçük Salmanlı, Manavgat, Maraş, Rakka, Sarıçam ve Yeni-İl’de de yerleşmişlerdir.[25] Hacı İbrahim Oymağı: Adını boy beyleri Hacı İbrahim v. Seydi Hacı’dan alan oymak, İslamlu Yörüklerindendir. 40 nefer olarak Ağca İn, Çokgöz ve Koz İn’de bulunuyorlardı.[26]

Hadırlı (Hıdırlı / Hazırlı/ Hızırlı) Oymağı:

Rişvan aşiretine mensup olan oba, Kürt Yörüğü olarak isimlendirilmiştir. Beydili boyuna mensup olan oymak Develikarahisar’da (Yeşilhisar’da) meskundur.[27]

Halaçlı / Hallaçlı Oymağı:

Türk topluluklarından Kalaçların adını taşıyan oymak Yeşilhisar’a yerleşen Yörük topluluğu olarak adı geçmektedir. Yahyalı kışlağında Halaçlu adını taşıyan bir oymak vardı. 1500 yılında bu oymak Saraycık, Karaçayır ve Çab mezralarında görüldü. O tarihte 44 hane idiler. 1522’de 25 hane nüfusu vardı, iki kişi de Ürgüp’e göçmüştü. 1584 yılında Keklicek köyünde 14 hane nüfusları bulunuyordu ve Sazlık zeminini tasarruf ediyorlardı. Aynı zamanda Kayseri’de bir mahallenin adının da bu oymaktan geldiği biliniyor. 1570 yılında Hallaçlı oymağının bir bölümünün Koramaz nahiyesinde görüldüğü kayıtlıdır. (Bünyan yöresi) 1584 yılında Karataşlı Yörükleri (İncesu) arasında gördüğümüz Halaçlu obası ise Viranşehir ve Güllücek mezralarında 110 hane nüfusa sahipti. [28]

Halil Paşa-lı (Oğlu):

Kayseri’nin Tomarza ilçesi Güzelce, Melikviran ve Aliağalar köylerinde oturan Afşar obası. Bu obadan bazı bölükler Teke bölgesinde Kaşaklı’da iskan olmuştur.[29] Halloğlu (Haliloğlu) Oymağı: Avşar boyuna mensup Türkmen topluluğu, Pınarbaşı ilçesinin Karamanlı, Kadılı, Kızılören, Demirci, Hasırcı, Akpınar ve Kömarmut köylerinde meskundur.[30] 1690 yılındaki Avusturya Seferine Afşarlar, Recep-Oğlu Halil Bey önderliğinde 200 atlı ile katılmışlardı.[31] Halil Bey, 1691 yılında ise Sis Sancak beyi idi.[32] Bu obanın Halil Beyin soyundan geldiğini anlıyoruz. Kayseri merkez Kızık köyünde de bir miktar Haliloğlu var. Türkay, bu obanın yerleşme yerlerini şu şekilde veriyor. İç-El, Alanya, Manavgat, Karahisar-ı Nallı – Hüdavendigar, Maraş, Dulkadır ve Halep.[33]

Halilpaşaoğlu Oymağı:

Tomarza’nın Güzelce, Melikviran ve Canlılı köylerinde meskun bir Türkmen topluluğudur.[34]

Hamırkesen Oymağı:

16. yüzyıl kayıtlarında Yahyalı’da Yahyalı Oymağına tabi olan Türkmen topluluğu Yarımca ve İncirlik ( ya da İncircik) mezralarında meskundu. Adını Enbiya v.i. Hamırkesen’in babasından alan oymak 1584 yılında 19 hane olarak tespit edilmiştir. 1570 yılında Hamırkesen oymağından 20 hane Koramaz nahiyesindedir. (Bünyan yöresi) Irmak Kenarı nahiyesinde de İncirlik mezraında 37 haneye sahiptiler. [35]

Hamırlu Oymağı:

Malya nahiyesi (Talas-Tomarza bölgesi) Yörüklerinden olan oymak 1570 yılında 14 hane nüfusa sahipti. Yörükan-ı Hamırlu adıyla da geçmektedir. Aynı tarihte Irmak kenarı nahiyesi Yörükleri arasında 99 hane nüfusları vardı. Hamırlı oymağının Malya nahiyesi Yörükleri arasında Dikilitaş’ta 9 hane nüfusları vardı.[36]

Hamza bin Bayram Hacı Oymağı:

Adını Sipahizade Hazma bin Bayram Hacı’dan alan oymak, 1483 yılında 25 hane olarak Ağ Asma Kışlağında bulunuyordu. İslamlu Yörüklerinden olan oymak ayrıca Karasu yakınlarındaki Acı Kuyu mezraını da kullanıyordu.[37]

Hamzalu Oymağı:

1563 yılında Çörmüşek nahiyesinde Taçın köyü yakınlarında İnlice köyünde 13 hane nüfusları vardı.[38]

Harmandalı (Harbendeli/ Karbendeli) Oymağı:

Bozulus aşiretinden olan bu oymağın Kayseri’ye yerleştiği belirtilmiştir.[39] Bu Türkmen obasının tam olarak Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştiğini bilemiyoruz. Bu oymağın adını taşıyan hem Danişmentli hem de Dulkadirli oymakları vardır.

Hasayinlü Oymağı:

Adını Mehmed v.i. Hasayın’dan alan oymak, 1584 yılında 65 hane olarak Başpusak köyünde oturuyordu. [40]

Hasenan /Hasenanlı (Hasanlı) Oymağı:

Milli aşiretine bağlı olan oymak Kürt Yörüğü olarak isimlendirilmiştir. Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştirildiklerini bilmiyoruz. Lakin 1570 yılında Koramaz nahiyesinde Yahyalı Yörüklerinden olduğu kaydedilen ve Hasan adını taşıyan bir oymak görüldü. Bu oymak Koramaz nahiyesinde 63 hane idi. (Bünyan yöresi) [41] Kocasinan ilçesine bağlı Hasan Alp ve Hasancı isimli köyler bulunmakla ve bu köylerde Türkmenler oturmaktadır. Hasanlı oymağı ile bu köylerin bir ilgisi olup olmadığını bilemiyoruz.

Hasinli Oymağı:

Karataş Yörüklerinden (İncesu) olan oymak, 1570 yılında 110 hane nüfusa sahipti.[42] Havlu (Havlılar) Oymağı: Yeşilhisar’a yerleştirilmiş bir Yörük topluluğudur.[43]

Haydar Kethüda Oymağı:

Kayseri’de yerleşik gösterilen bir Türkmen topluluğudur. Yerleşim yeri bilinmiyor.[44]

Haykallı Oymağı:

Kayseri’de yerleşik gösterilen bir Türkmen topluluğudur.[45] Yerleşim yeri bilinmiyor.

Hazarlar/ Hazarşah Oymağı:

Kayseri’nin Bünyan ilçesinin Hazarşah köyü Hazar Türklerinin adını taşımaktadır. Hazarlar, 7. yüzyılda Roma İmparatorları ile iyi ilişkiler içinde bulunan Hunlara ve eski Bulgar Türklerine yakın, onlarla hısım bir Türk topluluğudur. Doğu Anadolu bölgesinde de bu ismi taşıyan köy adlarına rastlanır. Hazar (Elazığ), Hazarşah (Solhan/Bingöl), Hazeri (Tunceli) Hazar oymağı olarak gösterilen Türkmen obası[46] Bünyan ilçesinde meskun olarak gösterilmiştir. Maraş Tahrir Defterinde Hazarşah oymağı Çörmüşek nahiyesinde ve 103 nefer olarak gösterilmiştir. Bu oymak için Ebü’l-Hüda adıyla da bilinir denmektedir.[47]

Hazinedarlu Oymağı:

1563 yılında Sarız bölgesinde Ağcaviran, Kızılcapınar, Geçit Öyüğü ve Kurdini mezralarını ekip biçiyordu.[48] Hızır Hacılı Oymağı: Kafirler adıyla da bilinen oymak 1584 yılında Eski Barsama’da 42 hane nüfusa sahipti. Kustere Yörüklerindendir. (Tomarza)[49]

Helavek / Halevik Oymağı:

İslamlu Yörüklerindendir. 1584 yılında Güllüce köyünde 21 hane, Boyalıca köyünde 41 hane nüfusları vardı. Yıvalu mezrasını da ellerinde tutuyorlardı. [50]

Helekelü Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinin Meyatil mezraında ziraat yapmaktaydılar.[51]

Herek /Herekçi/ Herekli Oymağı:

Boynu İncelü aşiretinden olan ve Danişmentli Türkmenlerine bağlı Herekli oymağının da Kayseri’de iskan halinde olduğunu öğreniyoruz. Lakin iskan yeri sadece Kayseri olarak verilmiştir.[52] Cemaatin 1519 tahririnde adı geçmiyor. 1523-4’te 51 hane, 12 mücerret, 3350 akça hasılı olan cemaat defter harici kaydedilmiş ve Altunini mezrasında ziraat yapıyordu. 1525-6’da 75 hane, 18 mücerret, 1 sipahi-zade, 3350 akça hasıl, 1536-7’de ise 77 hane, 29 mücerret, 3648 akça hasılı vardı ve Dulkadır Sancağında Yumruktepesi mezrasında ziraat yapıyordu.[53] Günümüzde Adana’nın Ceyhan ilçesinde Herekli adında bir köy bulunmaktadır. Sis bölgesinden dağılan Herikliler, 1688-89 yıllarında Kara Şeyhli Avşarı, Beydili ve diğer bazı boylarla birlikte Hısn-ı Mansur (Adıyaman) kasabasında ekili yerleri ve köyleri tahrip edip bir çok kişiyi öldürdüler. Göçebe aşiretler devlet tarafından takip edilmelerine rağmen sürekli ayaklanıyorlardı.[54] 1691 yılında Batı Anadolu’ya yerleştirilen ve şikayet üzere tanzimlerine karar verilen Danişmentli Türkmenlerinden ve Rum İli (Sivas) sakini olan cemaatlerden biri de Bektaş Kethüda, Kara Ömer Kethüda ve Hacı Oğlu Ahmet’e tabi Hereklilerdi.[55] Batı Anadolu’daki Heriklilerden önemli kollar burada yerleşip kalmıştır. İzmir’in Seferihisar ilçesinde Hereke (Düzce), Bursa’nın Keles ilçesinde Hereke (Çayören), Tekirdağ’ın Malkara ilçesinde Hereke (Yürük) köyleri ile Rodos adasında Hereke adlı bir yer bunlardan hatıradır. Kocaeli’nin Hereke ilçesini de hatırlatalım. Sivas civarında bulunan Heriklilerin bazılarının da bu bölgede iskan olduklarını söyleyebiliriz. Sivas merkeze bağlı Herekli (Bedirli) ile Gümüşhane Torul’a bağlı Herek köylerinin yanında Tokat’ın Erbaa ilçesinin de eski adının Herek olması onların yerleşimiyle ilgili bize bilgi vermektedir. Ayrıca Ordu ilinin Mesudiye ilçesinde Herközü köyü de bu obayla ilgilidir.[56]Ardından Heriklileri, Nevşehir’e iskan edilen Boynu-inceli Türkmenleri arasında görüyoruz. Bunlardan durumu iyi olanlar kasabaya diğerleri ise Eyup-İli’ne (1727 yılı) yerleştirildi. Herikliler, Nevşehir merkezde 79 hane ile iskan oldular (1727-30).[57] Ayrıca çevrede 16 köy kurdular. Bu köyler, Karaburna, Karaburç, Kırıklı (Şahinler), Kızıklı (Yeşilli), Köşektaş, Kızılağıl, Kayaaltı, Cağşak (Hacıbektaş İlçesinde), Kalecik, Abdi, Karayanalak (Boğaziçi), Gerce (Kozaklı İlçesinde), Karahöyük, Hacılar, Sığırlı, Yüksekli (Gülşehir İlçesinde) köyleridir. Onlardan bir kısmının bu iskan sırasında çevre illerde de yayıldıklarını tahmin edebiliriz. Kırıkkale’nin Delice ilçesine bağlı Herikli köyünü bu dağılanlar kurmuş olmalıdır. Nevşehir’de yerleşen bu Heriklilerin buraya Sis bölgesinden göç ederek geldiklerini anlıyoruz. Bölgede yaptığımız çalışmada Herikli büyüklerinden Ali Bey, bundan 250 yıl önce Kozan’dan geldiklerini dedelerinden duyduğunu söylemişti. Diğer Herikliler de bu düşünceye katılıyorlar. Böylece Nevşehir’de iskan edilen Heriklilerin Sis’ten alınıp Boynu-İncelilere dahil edildiğini anlıyoruz.Sicillerde Kayseri yöresinde de Heriklilere rastlanmaktadır. Bunlardan bazı bölüklerin burada yerleştiği tahmin olunabilir. Nitekim, Sarız’ın Esirik köyünde oturan Avşarlar, Herekçioğlu adıyla anılıyor. Bunların lakapları Kıllı’dır. Dadaloğlu bir şiirinde “Oymağın Kıllı” diyor. Boz Avşarların bir kolu Kıllı adını taşıyor. Bunların yörede genel adları ise Türkmenliler’dir. Heriklilerin doğuya da göç ettiklerini biliyoruz. Nitekim, Diyarbakır Lice’de Herak, Çermik’te Herekli, Hakkari Şemdinli’nin Herki (Meşelik) gibi köy adları onlardan kalmadır. Günümüzde Hakkari’nin Şemdinli İlçesinin büyük çoğunluğunu Herikliler (bölgede Herki deniliyor) oluşturmaktadır. Bu Herikliler asıl nüfusun küçük bir kısmını oluşturuyor. Aşiretin büyük bir çoğunluğu sınırlarımıza yakın Irak ve İran topraklarında yaşamaktadırlar. Kuzey Iraktaki en büyük 15 Kürt aşiretinden biri de bu Heriklilerdir. II. Abdulhamit tarafından Hakkari bölgesinde yaptırılan bir sayımda 4.500 hane Nesturi ile 12 hane Ermeni’ye karşın 30.500 hane Müslüman nüfus vardı. Bu Müslüman nüfus arasında 500 hanesi Şemdinli Nahiyesinde yerleşik, 3.000 hanesi göçebe olmak üzere 3.500 hane Heriki aşireti bulunuyordu. Rus ve İngilizlerin Hakkari’deki Nesturi ve Ermenileri kullanarak iç isyan çıkarma çabalarına karşı 1890’dan sonra kurulması kararlaştırılan Hamidiye Alayları’nın 17, 18, 19, 20, 26 ve 39. Alaylarına bu Heriklilerin dahil edildiğini görüyoruz.[58] Heriklilerin bir bölümü Mardin’in Silopi ve Cizre İlçesinde yerleşmiş (Herikan) ve günümüze kadar varlığını korumuştur.[59] Bu Herikliler Şeyh Sait İsyanı (1925) başta olmak üzere Cumhuriyet Devrindeki isyanlara katılmıştır.[60] Osmanlı belgelerinde bu cemaatin Adana, Aksaray, Aydın, Barçınlı, Boz-Ok, Danişment – Afyon, Eyüpeli, Hacıbektaş, Halep, İzmir, Karaman, Kayseri, Keşan, Kırşehir, Konya, Kütahya, Malatya, Maraş, Mardin, Musul, Nevşehir, Rumeli, Sis, Sivas, Tekfurdağı – Çirmen, Tokat, Van, Yeni-İl ve Yenişehir – Aydın bölgelerinde yerleştiği görülmektedir.[61] Herifli Oymağı: 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesi Kös İn köyünde 7 nefer nüfusları vardı. Gökçeköy mezraında ziraat yapıyorlardı.[62]

Halil Bahadır Oymağı:

Yazır boyuna mensup Yörüklerden olan bu oymak Karataş Yörükleri arasında geçer ve İncesu’ya bağlı Viranşehir ‘de (Örenşar) oturmaktadırlar.[63]

Hızırcaoğlu /Hızır Hacılı Oymağı:

Oğuzların Bayat boyundan gelen Yörük topluluğu Yeşilhisar’da meskun gösterilmiştir. Bu Yörük topluluğunun Yahyalı kışlağında Alaca ve Eski Bazram mezralarında oturdukları anlaşılıyor. 1500 yılında 106 hane nüfusları bulunuyordu. 1570 yılında Yahyalı Yörüklerinden Hızır Hacılı (namı diğer Kafirlü) oymağı Koramaz nahiyesinde 56 hane olarak bulunuyordu. (Bünyan yöresi)[64]

Hobalı (Obalı) Avşar Oymağı:

Recepli Avşarlarına mensup Obalı Avşarları Zamantı’da meskun gösterilmiştir.[65] Yeni-İl, Rakka, Karaman, Kırşehir, Sis, Kayseri, Adana, Maraş, Kars-ı Maraş, Kadirli, Zamantı ve Dulkadır’da yerleşmiştir.[66]

Hocabeğli Oymağı:

Develi’de meskun bir Yörük topluluğudur.[67] Hocahacılı Oymağı: 1500 yılında Yahyalı’da Sulçar, İkidere Arası , Puladı, Kazık Yazı ve Elecik mezralarında 138 hane olarak geniş bir oymak idi. Yahyalı kışlağındaki Türkmen oymağı 1522’de Kemerli mezraında meskun ve 13 hane olarak tespit edilen oymak, 1543 tarihinde dağılmıştır. Bir kısmı Alaca mezraına geçip Kafirlü (Hızır Hacılı) oymağına tabi olmuşlar, bir kısmı da Kemercili (ya da Kemerli) mezraında kalmışlardır. 1570 yılından sonra bu oymağa bağlı küçük bir topluluk Koramaz nahiyesinde görüldü.[68]

Honamlı (Hacımollaoğlu) Oymağı:

Bu Türkmen topluluğu da Yahyalı ilçesinin Dikme köyünde oturmaktadır.[69]

Horzum/ Harzem Yörükleri Oymağı:

Yahyalı ilçesinin Taşhan köyünde ve Yeşilhisar ilçesinin Çadır köyünde meskun olan bir Yörük obasıdır.[70] Harzem-Şahlar Devleti’nin hükümdarı Celalettin Harzem-Şah, Cengiz Han’ın önünden kaçarak Doğu Anadolu’ya gelmişti. Burada Anadolu Selçuklu sultanı Alaeddin Keykubat ile bozuşmuş ve 1230 yılında Yassı-Çemen Savaşı’nda yenilerek sığındığı dağlarda yerli halk tarafından öldürülmüştü. Onun ölümü üzerine maiyetinde bulunan komutanlar, askerler ve halk Selçuklu hizmetine girmişti ki bunlara Harzemli / Horzemli deniliyordu. İşte bu cemaat onların bakiyesidir. Bu cemaatin genellikle Anadolu’nun batısında bulunması Germiyan Oğulları sebebiyledir. Harzemşahların maiyetinden olan Germiyanlıların içinde de Harzem aşiretleri vardı. Germiyanlıların Batı Anadolu’ya göçünde bu cemaat onlarla birlikte batıya gelmiştir. Nitekim, Kütahya’da Horzum Aşireti Ovacık, İzmir Ödemiş’te Horzum, Manisa Alaşehir’de Horzum Alakaya, Horzum Embelli, Horzum Keserler, Horzum Sazdere köyleri ile Ege bölgesinde Horzum adlı oymakların varlığı bununla ilgilidir.[71] 19. Yy’ın ikinci yarısında Batı Anadolu’daki Türkmen cemaatlerinin bir listesini veren Rum asıllı Dr. Çakıroğlu, Horzumluların Aydın ve Bursa’da bulunduklarını belirtmiştir.[72] Güney bölgemizde ise İç-El Yörüklerinden olup rahat durmadıkları ve çevreye zarar verdikleri için Kıbrıs’a sürülen (1714-41) cemaatler arasında Horzumlular da vardı.[73]§ Belgelere göre Horzum cemaati Adala – Saruhan, Alanya, Denizli, Güzelhisar – Aydın, Hamit, İç-El, İshaklı – Akşehir, Konya, Kütahya, Menteşe, Teke, Ula ve Yalvaç’ta görülüyor.[74]

Hayta Yörükleri Oymağı:

Yeşilhisar ilçesinde Eğriköy’de meskundurlar.[75]

Hösükoğlu Oymağı:

Türkmen obası Sarız ilçesinin Çürük (Akoluk) köyünde meskundur.[76]

Hululuoğlu (Kululuoğlu) Oymağı:

Kayseri’de meskun gösterilen bir Yörük topluluğudur.[77] Bugün Akkışla Türkmenlerinin meskun olduğu Kululu adını taşıyan bir köy mevcuttur. 16. yüzyılda Gesi köyüne bağlı Kulu adını taşıyan bir mezra bulunmaktaydı.[78] Bu ad, tarihi bir isim olup Çin kaynaklarının Karluk Türklerine verdiği Kolulu / Kululu adından kaynaklanıyor.[79]

Hüseyinhacılı Oymağı:

Karataş Yörüklerinden olan Yörük obası İfraz-ı Dulkadriye oymakları arasında gösterilmiştir. Karataş’ta (İncesu) Geribşalı Yörüklerinden olduğu kaydedilmiştir. İncesu’da Gökçeemir ve Tepesidölek mezralarında meskundur. 1520 yılında Tepesidölek mezraında 64 hane nüfusa sahipti. 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde görülen Hüseyin Hacılı oymağı ise Kayrın mezraında ziraat yapıyorlardı. Kütüklü ve Çavuşlu oymağı ile birlikte Saru Şeyh mezraını da ortak kullanıyorlardı.[80] 1500 yılında hayatta olan Hüseyin veled-i Sülü’den adını alan cemaat, 1518 yılına kadar Hüseyin Kethüda diye anılmış, bu tarihten sonra Hüseyin Hacılı adını almıştır. 1543’te 90 hane, 1584’te 69 hane nüfusu vardı.[81] Bu cemaatin Anadolu’da oldukça geniş bir alanda faaliyet gösterdiğini anlıyoruz. Kayseri’den başka Adana, Aydın, Çukurova, Diyarbakır, Dulkadır, Halep, Maraş ve Yeni-İl’de yerleşmişlerdir.[82] § Asıl Boz-Ulus cemaatlerinden olan Hüseyin Hacılı adlı bir başka oba ise 1540 tarihinde 66 hane ve 10 mücerret, II. Selim devrinde ise iki cemaatte toplam 150 hane ve 57 mücerret nüfusa sahipti. Boz-ulus’un Orta Anadolu’ya gelen cemaatleri içerisinde yer alan Hüseyin Hacılı, Aydın mukataasına bağlanmış ve Karaman bölgesinde yaşamaya başlamıştır.[83]İfraz-ı Dulkadırlı’dan bazı cemaatler (14 cemaat) eşkıyalık yaparak çevre köyleri yerlerinden etti. Demirkapı, Misis, Kurtkulağı bölgesi, Niğde sancağı mutasarrıfı Polatzade İsmail bey bunları Kurtkulağı bölgesine yerleştirmek için 1705 yılında emir aldı. Hüseyin Hacılı’nın da dahil olduğu bu cemaatler, bu bölgede derbentçi olarak yerleştirildi. Ancak, Hüseyinhacılılar bazı obalarla iskanı terk edip Karaman, Kütahya, Bursa, İçel, Aydın ve Saruhan’a gittilerse de 1725 yılında tekrar çukurovaya nakilleri sağlandı. [84]1730’da ise Boz-Ulus Türkmenlerinden olan Hüseyin Hacılı’nın Haymana’da Tunca mevkiine iskan edildiğini görüyoruz. [85]

Hüseyinli Oymağı:

Yörük-Türkmen oymağı olarak gösterilen topluluk Kustere’ye bağlı Kabaklı kışlağında meskundu. Kabaklı kışlağı, bugün Develi ilçesinin Kabaklı köyüdür. Hüseyinli oymağı da kendi oymak adlarını taşıyan Develi’nin Hüseyinli köyünde oturmaktadırlar. Kabaklu Yörükleri ve Sarı Keçelü Yörükleri ile 1500 yılında Kabaklu kışlağında birlikte yaşadıkları anlaşılıyor ve o tarihte 26 hane nüfusları vardı. 1584 yılında Kabaklu (Kapaklu da olabilir) köyünde 22 hane, Sırçalı’da 25 hane nüfusları bulunuyordu. 1584 yılında Kustere Yörükleri arasında gösterilen oymak, Kapaklu ve Saraçlı mezralarında 53 hane idiler. 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Kemer ve Söğütlüce mezralarında bu oymak ziraat yapmaktaydı.[86]

Hüseyin Kethüda Oymağı:

Garipşalı Yörüklerindendir.(İncesu) Adını Hüseyin Kethüda v.i. Süli’den almıştır. 1518’den sonra oymak Hüseyin Hacı oymağı olarak adlandırılmıştır. 1543’te 90 hane olan oymak, 1584 yılında Gökçe Emir köyünde 69 hane, şehirde de 1 hane nüfusa sahiptir. [87]

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/7/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:47 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Avşarlar Kürt Aşiretiymiş (!) (S.Burhanettin Akbaş’ın yazısı)

Posta Gazetesi ne etti etti, turnayı gözünden vurdu. 10 Ağustos 2009 sayısında Oğuz Türklerinin Avşar Boyunu Kürt Aşireti yapıverdi. Artık gelsin reytingler… Avşarlar, büyük bir Türk boyudur dese kim okur bu haberi ki… Ters bir şey söyleyecek ki dikkatleri çekebilsin.Hani köpek adamı ısırınca bu habere kimse aldırmazmış ama adam köpeği ısırdı dersen herkes bu haberle meşgul olurmuş ya… Bizim basın son yıllarda böyle… Aykırı haberlerle, aykırı yazılarla üç beş tane daha gazete satmanın derdindeler. Ama nedense gazete satışları da pek artmıyor. Ama onlar ısrarla sansasyonel haberciliği, bulvar gazeteciliğini sürdürüyorlar.Bir kısım dostlarımız, onca profesörün, onca araştırmacının kitaplarını ve makalelerini ortaya koymuşlar. Avşarlarla ilgili filmler, etnografik malzemeler, ağıtlar, türküler ne varsa ortaya koymuşlar ve ciddi bir tepki gösteriyorlar. Çok haklılar ama adamların amacı da zaten budur. Birileri tepki göstermeli… Gösteriyorlar mı adam masasının başında gevrek gevrek gülmeye başlıyor. Gazetenin bedava reklamını yaptık, yaptırdık. Onlara göre bu tepkiler, ki dozajı ne olursa olsun, onlara yarar sağlamaktadır.Türkiye’de nasıl olmuşsa olmuş, bir de gazetelerde köşe yazarlığı hastalığı çıkmış, buna alışılmış. Allah’ın her günü adam yazı yazmak zorunda… Bu durumdaki adam günlük olaylarla ilgili pek fazla araştırma istemeyen yazılar yazıyor. Bizim gazetelerde ciddi araştırmalar isteyen makale türü yazılar pek azdır. Hele hele ilmi yazıları okuyan pek az insan vardır. O yüzden meydan boştur. Allah’ın her günü çala kalem bir şeyler yazan insanlar, maalesef bu toplumu yönlendirmektedir.“Avşarlar Kürt Aşiretidir.” İfadesinde o kadar çok yanlış var ki sadece bu cümleyi düzeltmek bile oldukça zaman alır ama yaptığı tahribatı düzeltmeye kafi gelmez. Avşarlar gibi çok büyük bir Oğuz boyu için “aşiret” kelimesini kullanmak mümkün değildir. Avşarlarla ilgili oldukça çok aşiret, oymak ve oba vardır ki onları tek bir aşiret sözünün içine almak söz konusu olamaz.Avşarlar, Türk boyları içinde Kayı gibi, Kınık gibi önde gelen boylardandır ve Türkiye’nin her bölgesinde Avşarlar olduğu gibi Türkiye sınırlarının dışında da (İran, Azerbaycan, Balkanlar, Kafkaslar, Kuzey Irak) Avşar topluluklarına rastlanmaktadır.Ayrıca “en ünlü Avşar” denilerek Hülya Avşar’ın gösterilmesi de yine popülizmden başka bir şey değildir. Büyük Selçuklu Devletinin içinde gördüğümüz, Karamanoğulları, Germiyanoğulları, Aydınoğulları, Saruhanoğulları beyliklerini kuran bir boy içinden kimse bulunamamış da bu hatun kişi mi en ünlü Avşar seçilmiş? Bana göre Avşar boyunun iki ölümsüz ismi: Nadir Şah ve Dadaloğlu’dur. Safevi Devletini kuran yedi büyük boydan biri olan Avşarların, İran ve Azerbaycan tarihlerinde de önemli yer aldıkları görülüyor.Avşarlar, Türkiye’de önemli bir nüfusa sahiptir. Avşar olduğunu bilenler var, bilmeyenler var. Çünkü, genellikle boy adını hatırlayan Avşarlar, son 200-300 yıl içinde Anadolu’ya göçmüş ve yerleşik hayata en son geçmiş olanlardır. Onlardan önce Anadolu’ya gelenler, diğer boylar gibi kendilerine “Türk, Türkmen, Yörük” gibi isimler vermişlerdir. Yapılan araştırmalar göstermektedir ki Türkiye’de yer adları incelendiğinde Kayı boyundan sonra en çok Avşar yer adına rastlanmaktadır. Ayrıca Osmanlı tahrir defterlerinde de aynı durum söz konusudur. Osmanlıyı kuran boy olarak Kayıların Anadolu’da en çok iz bırakan boy olması normaldir. Avşarlar da Kayı boyundan sonra Anadolu’ya yerleşen en büyük ikinci topluluk oldukları yolunda ciddi ipuçları bırakmışlardır.Bugün Avşar boyunun en kalabalık olduğu illerin başında Kayseri gelir. Avşarlara Kürt dediğiniz zaman Kayseri’ye de Kürt şehri demiş gibi olursunuz ki bu densizliğin sınırı yoktur.Lakin okuduğum kadarıyla o yazıda bazı doğrular da dile getirilmiş. Onlardan biri şudur: Türkmen oymaklarının bir kısmının Kürtleştiği gerçeğidir. Birçok Oğuz / Türkmen boyu maalesef zamanla ana dillerini kaybedip Farsça (Kürtçe) konuşmaya başladıkları için Türk Kimliğini de kaybetmişlerdir. Özellikle Oğuzların Beydili (Badıllı), Salur, Bayat ve Avşar boyuna mensup bir kısım aşiretlerin ve oymakların Kürtleştiklerini biz biliyoruz. Zaman zaman Ağrı’dan Badıllı (Beydili) aşireti mensupları ile, Urfa’dan Karakeçili aşireti mensupları ile görüşmelerimiz, yazışmalarımız oluyor. Şükürler olsun ki yeni nesil okuyor ve araştırıyor. Bu aşiretlere mensup gençler, Türk olduklarını, Türkmen olduklarını öğrenmişler. Hatta Patnos’tan telefon açan bir genç “abi, aşiretin defterinde adın da telefonun da yazılı” diye haber göndermişti. Çünkü, kursak kavurgasını ister. Umudumuz, bütün Türkmen oymaklarına ulaşmak ve birbirinden ayrı düşen Türkmenleri bir arada tutabilmektir. Kayseri’den Van’a göçmüş Celali aşiretinden insanlarla da tanıştım. Ailemizin bir kolunu teşkil eden Veziroğullarından bir kısım insanların Muş’tan kalkıp Kayseri’ye kadar geldiklerine şahit oldum. O yüzden Avşarların içindeki bazı aşiretlerin de Kürtleşmesi tezi zaten bilinen bir durumdur. Ama bu Avşarların Kürt olduğu ile ilgili değil, Kürtlerin büyük bölümünün Türk olduğu gerçeği ile ilgilidir.

S.Burhanettin AKBAŞ / Kayseri Akın Günlük Gazetesi

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/6/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:51 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Oğuz /Türkmen Oymaklarının Listeleri

Oğuz /Türkmen Oymaklarının Listeleri:
Bu listelerdeki isimler Türkmen oymaklarının serüvenini daha iyi anlamak için gereklidir. Kayseri bölgesindeki Türkmen oymaklarını anlayabilmek için başta Maraş, Sivas, Yozgat ve Adana olmak üzere civar illerin kayıtlarına bakmak, hatta Doğu Anadolu, İran ve Azerbaycan Türkmenleri ile Hazar ötesi Türkmenleri hakkında da bilgi sahibi olmak şarttır. Türkmen oymaklarının isimlerinin insanı şaşırtan bir şekilde birçok yerleşim yerinde karşımıza defalarca çıkmaktadır. Bu da göstermedir ki, yurdumuzun doğusundan batısına, kuzeyinden güneyine uzanan her bölgede Türkmen oymaklarından parçalar yerleşik hayata geçmekte ve hatta Irak, İran, Azerbaycan, Afganistan, Balkanlar ve Türkmenistan’a kadar büyük bir coğrafyada Türkmen topluluklarının birbirleriyle akraba olduğu gerçeği önümüze çıkmaktadır. Kayseri yöresi Yörük-Türkmenlerin listesinde bulduğunuz ve ilgilendiğiniz bir obayı bu listelerden takip ederek yurdumuzun nerelerine yerleştiğini ve hatta şu an ülkemiz dışında olan ülkelerin hangisinde aynı obaların parçalarının bulunduğunu takip edebilirsiniz.
1.Halil Zahiri’nin Listesi (Gazze’den Diyarbakır’a kadar Türkmenlerin listesi- 15. yüzyılın ilk yarısı)
1.Kut Beği Oğulları
2.Köpek Oğulları
3.Sakalsız Oğulları
4.Dülkadir Oğulları
5.Ramazan Oğulları
6.Özerliler
7. Beğdililer
8.Bayatlar
9.Bozcalılar
10.Maraşlular
11.Üreğirler
12.Üç Oklu
13.Boz Oklu
14.İnallular
15.Harbendeliler
16.Gündüzlüler
17.Kınıklar
(Bunların çıkardıkları asker sayıları 180.000 atlıdır.)[1]

2. Katip Çelebi’nin Listesi (Cihannüma adlı coğrafya kitabında17. yüzyıl ortalarında Halep Türkmenlerinin listesini verir.)
1. Dulkadirli (Elbistan’da)
2.Özerliler (Davud b. Özer oymağından, Misis’te)
3.Zekeriyye (Döğerler, salim-i Zekeri (Döğeri) oymağı Çakıt’ta)
4.Ramazan Oğulları (Adana’da)
5.Avşarlar (Caber’de)
6.Varsaklar (Tarsus’ta)
7.Bayatlar
8.Köpekliler (Halep dolaylarında idiler, bunlar değişti ve şimdiki oturanlar)
1.Pehlivanoğlu
2.Bayatlar
3.Kaçarlar
4.Avşarlar (Recep Oğulları)
5.Eymir
6.Köçeklü
7.Cerit’ten Silsüpür
8.Abalu
9.Ördeklü
10.Kara Kayunlu
11.Ak Koyunlu[2]

3. Seyyah Nieburh’un Listesi: (1764 yılı Halep Türkmenleri)
1.Beğdili (12 bin ev, Urfa’da oturur.)
2.Mehmelenli (500 çadır)
3.Bayındır (300 çadır, Urfa’da oturur.)
4.Pehlivanlı (15 bin çadır, Sivas-Ankara arası)
5.Köpeklü (10 bin çadır, Sivas-Ankara arası)
6.Avşar (500 çadır, Sivas- Ankara arası)
7.Cerit (500 çadır, Sivas-Ankara arası)
8.Lek (1000 çadır, Sivas –Ankara arası)
9.Beberli (1000 çadır, Sivas-Ankara arası)
10.Ağcakoyunlu (500 çadır, Sivas-Ankara arası)
11.Şam Bayadı (500 çadır, Sivas-Ankara arası)
12.Barak (1000 çadır, yazın Sivas’ta, kışın Zor’da)
13.Çağırganlı (200 çadır, yazın Sivas’ta, kışın Zor’da
14.Reyhanlı (2000 çadır, yazın Sivas’ta, kışın Halep’te)
15.Kınık (200 çadır, kışın Adana’da, yazın Kayseri’de)
16. Dadlı(Tatılı) (200 çadır, yazın Kayseri’de, kışın Urfa’da)
17.Ulaşlı (200 çadır, Halep’te)
18.Ceceli (1000 çadır, Antep’te)
19.Kızık (2000 çadır, Antep’te)
20.Dede Karkın (1000 çadır, Antep’te)
21.Kabalı (1000 çadır, Şam’da)
22.Kara Koyunlu (500 çadır, Şam’da)
23.Sofular (500 çadır, Sivas bölgesinde)
24.Kuluncuklu (500 çadır, Sivas bölgesinde)
25.Pürnek (12.000 çadır, Ankara bölgesinde)
26.İl Beğlü (2000 çadır, yarısı Sivas’ta, yarısı Halep’te)
27. Karaca Kerd (500 çadır, Kayseri bölgesinde)
28.Şerefli (500 çadır, Şam bölgesinde)
29.Ayalı (1000 çadır, Şam bölgesinde)
30. Kıçlı (belki de Kılıçlı) (200 çadır, Şam eyaletinde)
31.Eymir (500 çadır, Şam eyaletinde)
32.Toktemürlü (500 çadır, Şam eyaletinde)
33.Sarıcalar (500 çadır, Şam eyaletinde)
34.Geyikli (2000 çadır, Şam eyaletinde)
35.İzzeddinlü (500 çadır, Şam eyaletinde)
36.Özerli (1000 çadır, Şam eyaletinde)
37.Musa Beğli (500 çadır, Antep yöresinde)
38.Ditimli (3000 çadır, Antep yöresinde)[3]

4. Langlois’in Çukurova’daki Oymalara dair listesi (1857)
Tarsus
1. Menemenci (3.000 ev)
2. Tekeli (600 ev)
3.Sortan ve Küçü Oğlu (500 çadır)
4.Kara Kahyalu (700 çadır)
5.Tor-Oğlu (300 ev)
6.Bahşiş ve Hacı Hasan Oğlu (300 ev)
7.Kara Tekeli (150 ev)
8.Puran ve Mustafa Bey (200 çadır)
9.Kalavunlu (30 ev)

Adana
Kara Hacılı (500 ev)
Dündarlı (200 çadır)
Cerit (1200 çadır)
Sırkıntılı Oğlu (800 çadır)
Kerimoğlu (2500 çadır)
Karıntılu /Kırıntılı (100 çadır)
Kozanoğlu (500 ev)
Bozdoğan (1400)
Tecirli (1200 çadır)
Farsak/ Varsak (800 çadır)[4]

5. Dr. Çakır Oğlu’nun Listesi : (İzmirli Rum asıllı doktor Çakıroğlu’nun listesi – 19. yüzyılın ikinci yarısı)
Batı Anadolu’da Yörük Oymakları:
1.Ahmedli (Kula, Simav)
2.Altcı (Attala’dan At Alan’a kadar)
3.Anamaslu (Karacalı) (Demirci’de, 50 çadır, 70 ev)
4.Araplı (Salihli- Bursa arasında)
5.Çakal (Saruhan sancağında-Manisa)
6.Çarık (Kula’da)
7.Farsak (Aydın’da 1200 aile)
8.Gök Musalı (Demirci’de İncikler köyünde 50 çadır, 50 ev)
9.İvatlı(Kamet civarında 22 çadır)
10.Kaçar (Selge’de, Alaşehir ve Nazilli’de geniş bir oymak)
11.Kara Tekeli (İzmir)
12.Horzum (Aydın ve Bursa)
13.Kızıl keçili (Selinti-Kula- Pınarköy’de yaşarlar, 800 çadır)
14.Manavlı (Alaşehir, Salihli, Bursa)
15.Narincelü (Kula, Denizli)
16.Saraç (Uşak ve Eşme)
17.Sarı Tekelü (Nazilli, Denizli ve Bursa arası)
18.Şebidli (Kula’da 60 ev)
19.Şeybli (Uluborlu, Afyon arasında 70-80 çadır ve 200 ev)
20.Yağcı Bedirli (Soma, Bursa)
Aydın Vilayetinin Güney-Batısında ve Diğer Yörelerdeki Oymaklar:
Abdal (Uluborlu)
Akdağlı (Nazilli)
Ak Kozalı
Alaca Koyunlu (Konya’ya kadar)
Allah Abeli (saruhan)
Beylikli
Boynu İncelü
Burhan (Bursa)
Çambar (Aydın-Bursa)
Çepni (Aydın)
Çitmi
Dede Karkınlı (Saruhan)
Derici (Aydın-Bursa)
Dosuti Araplı
Eski Yörük
Eşpek
Geygel
Gerinisli (Nazilli Muğla arası)
Göşçi (Nazilli)
Harmandalı
Hutal
Güzel Beyli (Nazilli)
İğneci (Saruhan)
İmir harici (Saruhan)
Cerit (Nazilli)
Kara Fakı Oğlu (Aydın-Bursa)
Karamanlı (Nazilli-Isparta arasında)
Kara yağcılı
Köseler (Nazilli)
Kılaz
Kirtiş
Kıslilerli (Saruhan)
Kızıl Işıklı (Bursa)
Kocabeyli (Aydın- Bursa)
Musalarlı (Saruhan)
Muzan (Bursa)
Omurlu
Rahman
39.Şaçı Karalı (Nazilli)
40.Taş Evli
41.Tekeli (Nazilli)
42.Tereci
43.Yatağanlı (Kara Ağaç yakınlarında)
44.Yel Aldı [5]

6. A.Dupre’nin Listesi (19. yüzyıl başlarında Azerbaycan ve İran Türkmenleri)
1. Afşar
2. Kaçar
3.Mukaddem
4. Türkmen
5.Kengerlü
6.Taliş
7.Kara Çorlu
8.Şah Dullu
9. Kara Gözlü
10. Aynallu
11.Bayat
12.Beğdilli
13. Kurt Beçe
14. Türk Mafi
15.Kocavend
16. Abdülmeliki
17.Rahimlü
18.Fars Medanlu (Farsadan)
19. Nasır Baharlu
20.Muğanlu
21.Hüda Bendelü
22.Dumbelü (Dümbülü)
23. Hacılar
24. Şah Seven
25.Emranlu
26.Kara Hamzalu
27.Emvarlu
28.Ustacalu
29.Sarıcalu
30.Han Çobanlu
31.Civanşir
32.Koyunlu
33.Celayir
34.Halaç
35.Sa’dlu
36.Bulverdi
37. Kaşkay
38.Kurd
39. Acırlu
1. Afşarlar (Azerbaycan ve Urmiye bölgesinde Kasımlı ve Araçlu obalarına bağlı, Karaçlu, İmamlu, davudlu, Haydarlu, Kilelü, Yeberla, Tutmaklu, Adaklu, Kuhguelu, Kara Hasanlu, Ali Beklü, terzilü, Şah Buranlı oymaklarının toplam kişi sayısı ortalama 25 bin kişi, İran’ın değişik yerleriyle birlikte toplam 88 bin kişi)
2. Kaçarlar (Kacarlar) : Kavallar, Develü, Kikyalu, Dabanlu, Suçanlu, Kerlü, İzzeddünlü gibi oymakları vardır. İran’ın değişik yerlerinde toplam nüfus 3800 kişidir.
3. Mukaddem : Megara2da yaşarlar. Toplam 5000 kişidirler.
4.Dumbelü: Azerbaycan’ın batısında Hoy ve Selmas yakınlarındadırlar. 1200 aileye yakın.
5.Türkmen: değişik yerlerde toplam 38000 kişidirler.
6.Kengerlü: Aras kıyılarında 5000, Kum dolaylarında 1000 kişi
7.Taliş: Mazenderan ve taliş’te 5000 kişi
8.Kara Çorlu: Karabağ, Aras-Kür, Horasan, 12000 kişi
9.Şah Dullu : Erivan- 8000 kişi
10.Kara Gözlü : Hemedan- 12000 kişi
11.Aynallu : İsfahan- 5000 kişi
12.Bayat : Azerbaycan-Tahran-Şiraz- Nişabur, toplam 19.000 kişi
13.Beğdili: Azerbaycan-Save- Kum, 5000 kişi
14.Kurd Beçe : Azerbaycan ve Irak’ta 6000 kişi
15.Türk Mafi: 2000 kişi
16.Kocavendi: Gilan ve Mazenderan 5000 kişi)
17.Abdulmeliki: 6000 kişi
18.Rahimlü: Yezd-Kast 3000 kişi
19.Fars-Medanlu : Fars- 10 000 kişi
20.Nasır-Baharlu Fars- 12 000 kişi
21.Muğanlu : Tebriz, Aras – 6 000 kişi
22.Huda Bendelü : Kirman şah- hamse; 6 000 kişi
23.Hacılar : Mazenderan 4 000 kişi
24.Şah seven : Erdebil, Rey ve fars’ta, 14 000 kişi
25.Emranlu : Esterabad , 4000 kişi
26.Kara Hamzalu : İsfahan, Kezzaz; 3000 kişi
27.Emvarlu: Kazvin 5000 kişi
28.Sarıcalu : Azerbaycan, 5000 kişi
29.Han Çobanlu : Azerbaycan, 10000 kişi
30.Civanşir: Azerbaycan, 8000 kişi
31. Koyunlu: Azerbaycan’da, Hoy ve Erivan’da, 8000 kişi
32.Celayir: Horasan- Nüfusları bilinmiyor.
33.Halaç: Kum, Save ve Azerbaycan’da 8000 kişi
34.Sa’dlu(Seyidlü): Halbal’da 5000 kişi
35.Bulverdi: Fars’ta 5 000 kişi
36.Kaçkay: Fars’ta 15 000 kişi
37.Kurd : Mezanderan ve Irak’ta 4000 kişi
38. Acırlu : İsfehan, serawend’de 6 000 kişi[6]

7. Lady Shell’in Listesi: (İran ve Azerbaycan’daki oymakların listesini verir, 19. yüzyılın ortası)
A. Azerbaycan Oymakları:
1. Şah Seven: Mişkin ve Erdebil, 1000 çadır
2. Hacı Alili: Karadağ, 800 çadır ve ev
3.Beğdili: Karadağ, 200 çadır ve ev
4.Şeyhlü: Karadağ, 150 çadır ve ev
5.Mukaddem: Megara, 5 000 ev
6.Mahmudlu: Megara, 2500 ev
7.Baharlu: 2000 ev
8.Avşar: Urmiye, 7000 ev
9.Kara Papak: Sulduz, 1500 ev
B.Mazenderan Oymakları:
1.Kaçar: 2000 ev
2.Can Beğlü: 50 ev
3.İmamlu: 50 ev
4.Usanlu: 50 ev
5.Afşar: 100 ev
c.Tahran Oymakları:
1.Şah Seven: Kum-Tahran, 9 000 çadır
2.Hara Kanlu: Kazvin-Zencan
3.Bacmanlu:
4.Kündeşlü /Gündeşlü: Tahran, 400 ev
5. Halaç: Tahran
6.Hüda Bendelü: Tahran
7.Afşar: Tahran-Kazvin, 900 çadır
8.Türk Mafi: 100 çadır ve ev
9.Kengerlü: 1000 çadır ve ev
10. Kale-küp Govbaz: 150 ev
11.Ebül Hasani. 320 çadır ve ev
12.Cihan Beglü Şadlu:
13.Usanlu: Har ve Demavend, 1500 çadır ve ev
D.Hamse Oymakları:
1. Gerrus : 5000 ev
2. Afşar şah Sevenleri: 2500 çadır
3.Hüda Bendelü: 600 ev
4.Dodanga: 150 ev
5.Zulkadir: 200 ev
6.Mukaddem: 150 ev
7.Afşar: 200 ev
8.Kurt Beglü: 1500 ev
E. Kirman Oymakları:
1. Afşar: 1500 ev
2.Karacı: 700 ev
F.Hemedan Bölgesi Oymakları:
1. Kara Gözlü: 4 000 ev
2.Hallaç: Nüfusu bilinmiyor.
G.Fars Bölgesi Oymakları:
1.Bayat: 120 ev
2.Berguşadi: 50 ev
3.Kacar-Afşar: 100 ev
4.Ebülverdi: 300 çadır
5.Tevelili: 40 ev
6.Şah Seven: 60 çadır
7.Kara Gözlü: 100 ev
8.Amele: 40 ev
9. Kaşkay: 40 000 çadır
10. İnanlu: 4800 çadır ve ev
11.Ağaç eri /Çağatay Keştil: 1000 çadır
12.Nefer: 850 çadır
13.Baharlu: 1230 çadır
I. Horasan Oymakları:
1.Merdi: 70 ev
2.Çalai: 2000 ev
3.Turk-i Celayir: 1500 ev
4.Bayat ve Hurşabi: Nişabur’da 10 000 ev
5.Karışık: 1000 ev
6.Kelicei: 200 ev
İ.Kirmanşah Oymakları:
1. Hudabendelü: 200 ev [7]
8. Gunnar Jarring’in Listesi:
The Distribution of Türk Tribes in Afganistan (Lund, 1939) adlı eserinde Afganistan’daki Türkmenleri beş gruba ayırmaktadır:
1. Salur Ogurcik’in neslinden gelenler: 140 kola ayrılan Yomutlar, 110
kola ayrılan Salurlar, Sarıklar ve Tekeler bu gruba girmektedir.
2. Oğuz Kağan’ın neslinden gelenler: 78 kola ayrılan Göklenler, 50 kola
ayrılan Çavdurlar, Hataplar, Mukriler, Karkınlar, Ersarılar, Bayatlar,
Agarlar, Ogurcaliler bu gruba girmektedir.
3. Türkmenleşmiş olanlar: Bu gruptakiler 55 kola ayrılmaktadır.
4. Sunçı, Nuhurlı, Anaulı, Murça aşiretleri.
5. Oğuz menşeinden gelmeyen yeni teşekkül etmiş aşiretler.
Bu Türkmen aşiretlerinin pek çoğu Türkmenistan ve Türkiye’deki Türkmen
aşiretleri ile aynı adı taşımaktadır. Nüfuslarının 600 bin ile 1 milyon arasında değiştiği sanılmaktadır.[8]
9. Irak Türkmenlerinin İskan yerleri: Irak Türkmen Cephesinin internet sitesinden alınmıştır. Kısaltılarak verilmiştir, tabidir ki bütün Türkmen yerleşimini gösteren bir liste değildir.
Musul ve çevresindeki yüzlerce köy, Erbil, Altunköprü, Kerkük ve çevresindeki köyler, Tazehurmatu, Tavuk, Tuzhurmatu ve çevresindeki Bayat Köyleri, Kifri, Karatepe, Hanekin, Kızlarbat (Sadiye), Karağan (Celevla) ve çevre köyleri, Şahraban (Mikdadiye), Bedre, Kazaniye ve Mendeli gibi il, ilçe, kasaba ve köyler;
Bağdat’ın yoğun olarak Karakol, Azamiye, Rağibe Hatun semtlerinde yaşıyan Türklerin nüfusu 300 bine yaklaşır.
Musul’un çevresindeki kırsal alanda yüzlerce Türk köyü vardır. Şebek oymağı, Sarılı ve diğer Türk aşiretlerinin yaşadığı Musul bölgesindeki köyler, yoğun biçimde Türk nüfusunu barındırır. Musul’un çevresinde yer alan önemli Türk köyleri: Abbasiye, Abzah, Akkoyun, Albek, Alireş, Alkuş, Arpacı (Arpaciye), Babıniyet, Ba’hamza, Basahra, Ba’şika, Baştutmaz, Ba’vize, Baybuğ, Bazvaya, Bedene, Bektaş, Besan, Bılavat, Bısatlı, Bi’rhallan, Cilevhan, Çinçi, Deraviş (Dervişler), Ebucerbu’a, Eskişehir, Fazılıye, Gazekân (Gazihan), Gökçeli, Hamdaniye, Haraba, Harabasultan, Havar,Haznebent, Haznetepe, Hıdır (ilyas), Horsabad, Isteh, Kadıköy (Kaziyye), Karakoyun, Karakuş, Karaşor, Karatepe, Karatepe Şebek, Karayatağ, Keberli, Kehriz, Kelek, Kelete, Kepresor, Kızfahre, Körgariban, Minara Şebek, Mişerfe (Müşerrefiye), Mahallebiye, Ortaharap, Ömergân (Ömerkân), Ömer Kayacı, Reşidiye, Rezzakıye, Selamiye, Seyyidler, Şebek, Şemsiyyat, Şennif, Şeyhemir, Şirehan (Aşağı ve Yukarı Şirehan), Tahrava, Telagub, Tercile, Tevfikiye, Tezharap, Tilyara, Toprakziyaret, Topzava, Verdek, Yarımca, Yengi Bısatlı, Zehrahatun, Zeynelabidin dir.
Musul’un 60 km. batısında yer alan Telafer, Irak’taki Türklerin yoğun biçimde yaşadığı en büyük ve en halis bir Türk ilçesidir. Telafer yöresinde bulunan Türk köylerinin başlıcaları şunlardır:Ağbuğa, Ağbulağ, Ağtepeler, Antallavi, Arpatepe, Avkenni (Efkenni), Azzotepesi, Buhur, Ceddu’, Cegen Harabı, Ciheşler Tosnuğu, Cubara, Cuma, Çardağtepe, Çeti(y)liler Tarrı(Tar, tarla, tarrı, tarlası demektir), Damlamaca, Daşlıdere, Deveboynu (2 köy), Efkenni (Bucak merkezidir), Faka, Hamra, Harala, Harna, Irfî, Kırmızı, Kızılkuyyu (Kızılkuyu), Kızıl Tar, Körkuyyu, Kubbuk, Kuyyu (Kuyu), Malviren, Mıstah, Miççe ,Mahallebiye, Sanbar, Sec’a, Sopan (Sapan) Harabesi (arkeolojik sit alanıdır), Sualtı, Şeh (Şehy) İbrahim, Turmu, Üçtepeler (arkeolojik sit alanıdır), Viranşehir. Ayrıca Telafer’in batısında bulunan Sincar’ın güneyinde de Türk köyleri vardır. Bu köylerin en önemlileri arasında Meydankulu, Sibate, Sino ve Tellavi anılabilir.
Kerkük ilinin 1975 yılına kadarki idarî taksimatında 4 ilçe vardı. Bunlardan biri merkez ilçe olan Kerkük’tür. Kifri, Tuzhurmatu ve Çemçemal ise diğer üç ilçenin adlarıdır.Kerkük merkez ilçesine bağlı nahiyeler Karahasan, Şıvan, Altunköprü ve Havice’dir. Kifri’ye bağlı nahiyeler Karatepe, Şirvan ve Bebaz adları ile tanınır. Tuzhurmatu ilçesinin iki nahiyesi Tavuk ile Kadir kerem’dir. Çemçemal’ın nahiyeleri ise Ağçalar ve Sengav’dır.Yoğun Türk nüfusuna sahip olan Kerkük, Irak Türklerinin kalbi ve kültür merkezidir.Kerkük’e bağlı nahiye ve köylerin tamamı da Türk nüfusuna sahiptir. Kerkük’e bağlı nahiye ve köylerin belli başlıları şunlardır:Badava, Beşir, Bılava, Çardağlı, Göktepe, Ilıncak, Karaincir, Kızılyar, Kuştepe, Kümbetler, Leylan, Ömermenden, Tazehurmatu, Tercil, Tirkalan, Tirkeşkan, Tokmaklı, Topzava, Yahyava, Yayçı. (Bunların bir kısmı Bağdat yönetimi tarafından yıkılarak, Türkmen halkı başka yerlere sürülmüştür.)Tuzhurmatu ilçesinin Tavuk nahiyesi ve yakınındaki İmam Zeynelabidin köyü, halis birer Türk yerleşme merkezleridir. Tuzhurmatu da, Telafer’den sonra Irak’taki en önemli Türk ilçesi durumundadır. Bu ilçenin sınırları içinde yaşıayan Bayat boyunun oturduğu köyler, bölgedeki Türk nüfusunun önemli bir sahasını oluşturur. Bayat boyunun yaşadığı bu köylerin en önemlileri şunlardır: Abbud, Amirli (Emirli), Bastamlı, Biravcılı, Çardağlı, Hasadarlı, Karanaz, Muratlı (Süleymanbeg), Pîrahmetli, Şahseven, Yengice, Zengülü.Tarihi bir Türk ilçesi olan Kifri’ye bağlı Karatepe de önemli bir Türk nahiyesidir. Çoğu Bayat boyuna mensup olan bölgedeki Türk nüfusu, ayrıca o yörede bulunan köylerde yaşarlar. Bunların arasında konar-göçer hayatı sürdüren Aştöken, Birefekire, İlancı, Tatran ve Sındıç, ilgi çeken belli başlı Türk köyleridir.
iyale ilinin idari taksimatında yer alan 5 ilçe vardır. Bunlar Bakuba, Halis, Hanekin,Mendeli ve Şahraban (şimdiki adı Mikdadiye)’dir. Bu beş ilçenin hemen hemen hepsinde Türk nüfusu olarak karşımıza çıkar. Ayrıca bu ilçelere bağlı Türk kasabaları vardır. Bu kasabalar arasında Bakuba’yşa bağlı Kazaniye; Halis’e bağlı Mansuriyet Çebel: Hanekin’e bağlı merkez Hanekin, Karağan (Celevla), Kızlarbat (Sadiye), Koratu ve Meydan; Mendili’ye bağlı Kazaniye ve Beledruz; Şahraban (Mikdadiye) ilçesinin aynı adı taşıyan merkez nahiyesi, Türk yerleşimlerinin önemli birer merkezi sayılır. Bu arada bölgede yer alan Bacalan, Bahruz, Deliabbas, İbrahim Semin, Karacıva, Karaulus ve Kenaniye adlı kasabalarda da Türk nüfusu yaşar.
Türklerin aralıklı olarak geliş ve yerleşmeleri sonucu, Irak’ta önemli ve büyük bir Türk varlığı ortaya çıkmıştır. Abbasi döneminde bir Türk kolonisi olarak, henüz bölgede yerleşik bir düzen içinde varlık göstermeyen Türkler, Abbasi ordusunda görev yapmışlardır. Irak’a ilk olarak gelen bu Türkler, çeşitli boy ve oymaklara mensuptular. Bunların isimlerinden ve lakaplarından hangi Türk boyuna aid oldukları kolayca tesbit edilebiliyor. Mesela İbni Kayıglıg’ın Kayığlı; Kıbcakhî’nin Kıpçaklı; Khallukhî’nin Karluklu; İbni Azgiş’in Azgışoğlu ve İbni Yemak’ın Yemakoğlu olduğunu anlamak mümkündür. Bunların bazılarının Oğuzlardan ve diğerlerinin de, örnek olarak Beni Tulun (Tulunoğulları)’un Tokuzoğuz’lardan oldukları, dikkatlice incelendiği takdirde kolayca anlaşılır. Eski yazıda Arap imlasına göre değişik biçimlerde okunmaları mümkün olan birçok Türk adının, bu bakımdan zaman zaman İranlı veya başka kökenli olmaları düşüncesini uyandırmıştır. Bunun gibi Afşin, Sacoğulları, Kara Buğra ve Büyük Buğra gibi Türk kökenli birçok komutanın varlığı ortaya çıkmaktadır. Abbasi halifelerinin hizmetindeki orduda, bazı Türk boylarının büyük sayılarda temsil edildikleri de görülmektedir. Bunların başında al-İvaiye yani Oğuzların Yıva boyu ile Hazarlar ve Halac oymakları gelmektedir. Akkoyunlular da başlıca Pürnek ve Musullu boylarına dayanmışlardır. Bu iki önemli boyu Hamza-Hacılu, Kara-Hacılu, Emîrlu, İzzeddin-Hacılu gibi ikinci derecede boylar takip etmekte idi.
Suphi Saatçi, Irak Türkmenlerinin Bayat, Yıva, Karakoyunlu, Döğer, Çepni, Eymür, Harbendelü, Şebek, Salur, Beğdili, Ulaşlu, Ocuşlu, Biravcılı, Karanaz, Muratoğlu, Bacalan, Ulus-tatar, Karaboga, Yağmur Tatalı, Mavili ve Sarılı gibi boylara dayandığını ifade etmektedir.[9]
10. Kayseri’ye komşu il Yozgat’ta Yörükler ve Türkmenlerin Listesi:
Karatatarlar’ın Bozok bölgesinden gitmesi sonucunda bölge, Sivas’ın güneyinde ve Kayseri’nin doğusunda (bilhassa Uzunyayla) yaylaya Dulkadırlı Türkmenleri tarafından iskan edilmiştir. 15. yüzyılda Yozgat ve komşu mahallere yerleşen, Bozok adıyla anılan oymaklar ve yerleştikleri bölgeler şöyledir:
a. Kızılkocalu: Topluca yaşadıkları yer; Yozgat, Şefaatli, Yerköy ve Musabeyli ile çevrili saha olup, Elmahacılı, Musa Beglü, Aziz Beglü, Yusuf Abdal, Dokuz, Hasancı gibi obalarla Topaç, Erkekli ve İğdeli gibi ekinlikler de bu sahanın içinde bulun- maktadır. 1529 – 1530 yıllarında küçük bir köy olan Yozgat da bu sınırın içindedir. Ayrıca, Ballı Saray, Yassı Kışla, İğde Kışla, Arık Asan, Ağca Saz, Dere Kışla, Köse Yusuflu, Ali Şarlu, Sekilü, isa Hacılu ve Köşler de bu oymağa bağlı olanların yerleşip isim verdikleri yerleşim birimleridir.
b. Salmanlu: Bu oymak Yozgat’ın batısında bulunan Salmanlı’da yerleşmiştir.
c. Ağaçalu (Ağcalu: Bu oymak Karadere’de yaşamaktaydı. Bu bölgede tamamen Agaçalu’larca doldurulmus, Aşağı Kanak da bu boya mensup kişilerce iskan edilmiştir. Ayrıca Sokun, Emlak, Karça, Alilü, Hacılar, Hamzalu, Haşer, Çakır ve Cedük’te de Ağaçlu obaları bulunmaktadır.
d. Çiçeklü: Bu boy Boğazlıyan çevresinde oturmaktaydı.
e. Zakirlü: Bu oymak Sorgun civarında yaşamakta ve Yayla Hacılu, Ramazanlu, Orhan Hacılu, Emir Gazili ve daha bir çok obalara ayrılmaktadır.
f. Mes’udlu: Bölgenin en eski oymaklarındandı. Buna rağmen pek fazla nüfusu olmayan oymaklardan meydana gelmiştir.
g. Ağça Koyunlu: Bunların kalabalık bir kısmı Gedük’te bir kısım obaları da Kara Dere’de yaşamaktadır.
h. Kavurgalu: Yozgat’ın doğusunda kendi adını taşıyan Kavurgalı Köyü ve çevresinde yaşamaktadırlar.
i. Demircülü: En tanınmış obaları, Sarım Beglü olup Merkeze bağlı Sarımbey bu obanın adını taşımaktadır.
j. Şam Bayadı: Bunlar Bozok’un sınırları içinde bulunan o zamanki ismi Gedük olan şar Kışla’da yaşamaktadırlar.
k. Söklen: Yurtları Yukarı Kanak olup, burada bulunan; Ayrancı, Yağmur Kışlası, Kümber Kışla, Karaca Üyük, Akarca, Arpalık, Küpeli, Karaevli Kışlası, Dere Yağsın, Alembeg Kışlası, Emirbeg Kışlası, Baraklu, Akbenlü, çukurviran ve ekinliklerde 1542 – 1543 yıllarında 33 obaya ayrılmış bir halde yasıyorlardı.
l. Hisar Beglü: Yurtalır Hasbek ve çevresi olup, Hisarbeyli köyü ile Baş Kışla’nın Kışla, Eynelli (Topal Abdal Kışlası), Hasbek, Ozan, Kemal Fakihlü, Ağcadam, Çanakçı, Ramazanlu, Boyalık, Kayacık, Ağıl Kayalu), Çorak, Edik, Alın Pınarı, Musa Fakih, Çağlalı gibi ekinlikler de bunlara aittir. [10]
11. BOZOK TÜRKMENLERİ[11]: 998 sayılı muhasebe icmaline (1530) göre Bozok Kazasında Türkmen oymaklarının nüfusları:
1. Şam Bayadı : 2596 hane
2. Kızıl Kocalı: 1279 hane
3. Süleymanlu: 1683 hane
4. Ağcalu: 1584 hane
5. Selmanlu: 813 hane
6. Karamanlu-i Dinik: 531 hane
7. Ağaca Koyunlu: 383 hane
8. Ali Beylü: 348 hane
9. Demircilü: 347 hane
10. Zakirlü: 334 hane
11. Sekilü: 267 hane
12. Tecirlü: 122 hane
13. Deli Alili: 179 hane
14. Mesudlu: 199 hane
15. Kavurgalu: 29 hane

12. Anadolu bulunan Ulu Yörük Bölükleri: (1574 yılı itibariyle)[12]
1. Ağca koyunlu (2.068) çadır
2. Akkuzulu (1.226)
3. Koyunculu (1.037)
4. Ak Salurlu (2.359)
5. Alibeylü (1.785)
6. Ballu (4.311)
7. Çabanlu (2.694)
8.Çakır Alili (1.668)
9. Çavurcu (1.045)
10. Çepni (7.757)
11.Çomaklu (291)
12.Çungar (15.860)
13.Ekizli (688)
14.Geranpa (475)
15. İlbeylü (12.546)
16. İnallu (7.682)
17.İzzedlü ve İdrislü (1.166)
18.Kaba sakallu (438)
19.Kara Fakihlü(1.574)
20.Kara keçili ( 12.018)
21.Kınıklu (5.159)
22.Kulağuzlu (2.874)
23.Kuru Göllü (5.854)
24.Pir Evlek (555)
25.Özlü (5.574)
26.Saraclu (478)
27.Tatılu (7.098)
28.Şerafeddinlü (Tatılı’ya bağlı) (2.571)
29.Todurga (3.063)
30.Turgutlu (1.133)
31.Ulu Kamanlu (2.213)
32.Ustaclu (317)
33.Ütüklü (705)
34.Kabil (1.429)
35.Şarki Pare (620)
13. Tarsus Türkmenleri / Varsakların Listesi: Liste Ali Sinan Bilgili’nin aynı adı taşıyan tebliğinden alınmıştır.[13]
1. Abdal Atalu
2. Ahar Aşıklı
3.Akça Köy
4. Ak Boğalu
5.Ali Beğlü
6. Alişarlu
7.Arıklı
8.Aşık İbrahimli
9.Aşıklar
10.Aşık Menteşlü
11.Aygünlü
12. Balıklı
13.Başmakçılı
14.Beğdilli
15.Beğen Aşıklu
16.Benlilü
17. Beziziler
18.Bıçkıcı
19.Boğalu
20.Bozkırlı
21.Böğrüdelik/Hacı Bozan
22.Börçlüce
23.Budaklu
24.Bulgar Şeyhlü
25. Bulurcanlu
26. Celallü
27. Çaylak Yörükleri
28. Çeçelü
29. Çirdavi
30.Çok Kocalu
31. Dadaklu
32.Danepayculu
33.Danişmendlü
34.Devletşahlu
35.Emir İlyaslu
36.Enbiya Yabcılu
37.Evciler
38.Evsun Beylü
39. Fenklü
40.Garplu / Simavun
41.Gezce Garplu
42. Girgit Ahmedlü
43.Güçlü Beğlü
44.Hacılar
45.Hamidlü
46.Hayat Hatun
47.Hızır Aşıklu
48.Hun Beğlü
49.Hüseyin Oğlanları
50.İskeliç
51.Kaba Ağaç / Tataklu
52.Kabaklar /Malki
53.Kabarsalu
54.Kaplancı
55.Kaplanoğlu
56.Kapuk İn
57. Kara Ali Aşık Oğulları
58. Kara Bekirlü
59. Karacalılar
60.Karakayalu
61.Kara Musalı
62.Kara Yahyalı
63.Karkın
64.Kemerlü
65.Kıllu
66.Kırklılar
67.Kızıl Aşıklı
68.Koca Ahmetli
69.Koca Buşaklu
70.Koçi Şeyhlü
71.Koçlular
72.Koyunculu
73.Köselü
74.Kuşuraşa
75.Küçüklü / Keçili
76.Küçüklü / Dudkeçili
77.Kürk
78.Mandalu
79.Mazılı
80.Mescidlü
81.Menteşeli
82.Mesudlu
83.Mikaillü
84.Muzudulu /Mühnetlü
85.Mürsellü
86.Okçı Demircilü
87.Okçular
88.Alpı b. Kusun
89.Ordu-yu Hasan beğ
90. Ordu-yu Mukaddem
91.Orkutlu
92.Rahmanlu
93.Salihlü
94.Sapa Çeken
95.Saraç
96.Sarı Beğlü
97.Saru Şeyhlü
98.Selçuklu
99.Sofular
100.Solak
101.Şabanlu
102.Şeyhler /Musa Seydili
103.Taşçılar
104.Tebberük Hacılı
105.Tekelü
106.Tekirler / Kafir Türk
107. Tekrek / Kurtkan
108.Tekvurlu
109.Toguz
110. Tolu Kocalu
111.Turak
112.Uçarı
113.Ulaşlı
114.Uşak Aşıklu
115.Yahşi Beğlü
116.Yahyalı
117. Yenice Köy
118. Yıkık Kiliselü
119. Zebilli
14. Ulaş Oymaklarının Listesi:[14] Oğuzların Bayındır ve Salur boyundan gelen bu oymakların adları şöyledir.
1.Ahi Oğlu
2.Ahmet Fakihlü
3.Ali Bey Köylü
4.Avcı Hamzalu
5.Avcı Kocalı / Akarcalu
6.Bahşayışlı
7.Bayram Oğlu
8.Beğce Şeyhlü
9.Bektaşlı
10.Çakırlı
11.Çapanlar
12.Çaparlu
13.Çirdavi
14.Çorak
15.Çöğlü Musa
16.Dadalu
17.Davudlar
18.Değirmenci
19.Demircili
20.Direndi
21.Emre hacılı
22.Eymir İlyaslı
23.Eski Ulaşlı
24.Evliyalı
25.Evrenlü
26.Fazıllı / Çakıllı
27.Fermanşahlı
28.Hacılı
29.Hacı Yusuflu
30.Hamidlü
31.Hasıllık
32.Haydarlu
33.Hüseyinlü
34.İmane
35.İvazlu
36.Kaplancı
37.Kara Aşıklı
38.Kara Avcılı Oğlu
39.Kara Bekirli
40.Karaca Dağlı
41.Kara Hüseyinli
42.Kara İn
43.Kara İshak Oğlu
44.Kara Koçlu
45.Kara Mesudlu
46.Kızıl Ahmetli
47.Kızıl Muratlı
48.Kızıl Muratlı /Karkın
49.Koca Kız
50.Kovazlu
51.Kutlu hanlu
52.Menteşelü
53.Mezit Ahmetlü
59.Mikaillü
60.Muşyar
61.Muytap
62. Ordu-yı Hüseyin bin Ulaş
63.Ordu-yı Rüstem Beğ bin Ulaş
64.Ordu-yı Sevindik Beğ bin Mustafa Beğ
65.Ordu-yı Temir Beğ bin Ulaş
66.Ordu-yı Ulaş bin Alpı
67.Orhanlu
68.Öksüzlü
69.Piri
70.Resullu
71.Sarı Beğlü
72.Sarı İbrahimli
73.Sarı Mustafalı
74.Sazak Bağlü
75.Sığırlı
76.Sofiler
77.Şamlular
78.Şeyh Mahmud
79.Turak
80.Turak / Işıklı
81.Tur Beğlü / Kaplancı
82.Tur Ulular
83.Yancık Kesenlü
84.Yarı Beğ
85.Yarı Beğlü / Kıfistan
86.Yoldaş Oğlu
87. Yortan Oğlu Manazı
88. Yunuslar
89.Zekzeklü
15. Kuştemürlü Oymaklarının Listesi: [15]Tarsus, Larende ve Kırşehir’de bulunan Kuştemürlü Yörükleri adını Kuştemür Bey’den almış.
1. Abdal Oğlanları
2.Arpaçlu
3.Aşağı Kargılı
4.Aydoğanlı
5.Badraş Oğlu
6.Balluca
7.Beğ Mehmetlü
8.Bıyıksızlı
9.Cumacık /Köpük Hacı
10.Çakırlı
11.Çarşaklu / Çatalca
12.Çermikli
13.Çıldırımlı
14.Çoşmallu
15.Çömlek Oğlu
16.Çörekçi
17.Dervişler
18.Erçel
19. Farsaklar
20. Firenkünas
21.Gökberlü
22.Kara Çerçili
23. Kara Çobanlı
24.Kara Hamzalı
25.Kara Hasanlı
26.Kara Mahmutlu
27.Kıllu
28.Köse Hacılı
29.Mamraş
30.Mevdudlu / Kargılık
31. Neşat Abdal
32.Ordu-yı Baydak Bey
33.Ordu-yı Murat Bey
34.Ordu-yı Mehmed Çelebi
35.Ordu-yı Mehmed Bey
36. Ordu-yı İlyas Bey
37.Peçeneklü
38.Perakende-i Bozdoğan
39.Perakende-i Kavaklar
40. Salur Beğlü
41.Sarı Fakihlü
42.Sarı İlyaslı
43.Sekiz Hacılı
44.Şuk Viran
45.Taceddinlü
46.Tahirlü
47.Türkmen Sablu
48.Yaban Eri
49.Yaramışlı
16. Esenlü Oymaklarının Listesi: Tarsus ve Mersin arasında yaşayan obalar Oğuzların Todurga boyuna mensuplardı.
1.Ahmedlü
2.Alatalu
3.Bornak
4.Burhanlu
5.Davud Fakihli
6.Değeneklü
7.Devlet Şah
8.Duna Beğlü
9.Esenlü-yi Eretna (Erdana) Beğ Dodurgası
10. Gök İbrahimlü / Yassı dam
11.Hacı Beğlü
12.Hacı Fakihlü
13.Hacı Şeyhlü
14.Halife Köy
15.Hayat Bük
16.Hoca yunuslu
17.Karaca İlyas
18.Kara Hacılı
19.Kara Hasan Oğlu
20.Karatay
21.Karşılayan
22.Katırlı
23.Kayacalı
24.Koyunculu
25.Kuyuri
26. Melikşahlı
27.Mesudlu
28.Ordu-yı Esenlü-yi Bozca Dodurga
29.Sakalın Alma
30. Saraçlu
31.Sarı Yarlu
32.Şahinlü
33.Taşan
34.Tecelüler
35.Tursun Aşıklu
36. Zeyni
17. GÖKÇELÜ OBALARI: Mersin’de Deliçay, Mezitli Deresi ve Bolkar Dağlarına kadar uzanan yörede yaşarlar.
1. Ali Hanlu
2.Arşunlu
3.Arzular
4.Asri / Yak
5.Baltalu
6.Boloklu
7.Çimrilü
8.Çaylak
9.Çöğ Köylü
10.Döğünlü
11. Eski Mustafalı
12.Hacı Gökçeli
13.Hamza Beğlü
14.Hurmacıklı
15.İğdir
16.Kalburcu
17.Kapmazlu
18.Kara Hamzalı
19.Keser Oğlu
20.Koca Oğlu
21.Küçük Hacılı / Karıncık
22.Mahmud Fakihlü
23.Oğul Beylü
24.Ordu-yı Gökçeli
25.Sapan Derelü
26.Sarı Beğlü
27.Sarıca Orhanlu
28.Savcılı
29.Süleymanlı
30.Uselü
31.Tirmür
32.Yakuplu
18. Elvanlı Oymakları: Bolkar Dağı’nın güney yamaçlarında ve Mersin Erdemli arasında güney şeridinde Elvanlı köyü ve civar köylerde yaşarlar.
1.Aşıklar
2.Bor İni
3.Derzi Mahmudlu
4.Erbeği Seyyid Gencelüsi
5.Gökçe Oğlanları
6.Hamid Oğlanları
7.İl Eminlü / İlamun
8.Kal’a Beğlü
9.Kılıçlı Gencelü
10.Kıllu
11.Küreci
12.Ordu-yı Hızır Şah b. Elvan
13.Ordu-yı Elvanlu
14.Ödemiş / Sakız Viran
15.Ömerlü
16.Saru beğlü
17.Sarı Musalı
18.Sarı Karamanlu
19.Yatu Dede
20. Yaycılar
19. ORHAN BEĞLÜ OYMAKLARI : Mersin, Kuzucu Belen (Erçel) Beldesi ve Erdemli bölgesinde yaşamaktadırlar.
1.Ağalu
2.Ali Kocalı
3.Apsun
4.Bazarlu
5.Erçel
6.Erdemli / Erdem Şalu
7.Hacı Hüseyinli
8.Halus
9.Hüsameddinlü
10.Kara İbrahimli
11.Menteş
12.Merdeşelü
13.Mürsellü
14.Orhan Beğlü
15. Pömüklüler
16.Sarı Oğlu
17. Saru Beğlü
18.Sümek
19.Yalın Ayak
20.Yaycılar
20. MERSİN BÖLGESİNDEKİ DİĞER OYMAKLAR:
1Mustafalu (İmançe- Kalkancı ve Mustafalı olmak üzere üç oba var.)
2.Zekeriyalu (Bertek, Boz Oğuk, Kara Hacılı, Yunus Köyü / Yalu, Zekeriyalı, toplam altı oba)
3.Yenicelü (Burçaklu ve Yenicelü, toplam iki oba)
4.Haymana-i Karaman Obası ( Kaşıkçı Arabı, bir obadır)
5.Ozanlar (Ozan Ahiler, Ozan Hasanlu, Ozan Eymür Hanlu, Ozan Perakende, dört oba)
6.Gurbet (Gurbetan-ı Perakende)
7.Boyu belli olmayanlar: (Boztaş, Budaklu, Caferlü, Değirmenci / Değirmenci Halil, Kafir Türk / Haydarlu, Kızıllar, Mamur, Muhsin Oğlu, Pazni, Sadat, Sakarlu, toplam 13 oba)
21. BEYDİLİ OYMAKLARI: [16]
Cevdet Türkay, “Başbakanlık arşiv belgelerine göre, Osmanlı İmparatorluğu’nda; oymak, Aşiret ve Cematlar” adlı araştırmasında, Beydili boyunun Oymak ve Obalarınların yerleşim yörelerini şöyle belirtmektedir:

1) “Ağdöğer: Rakka Eyaleti, Türkman taifesinden, Ağdöğer Oymağı, Beğdili Aşiretindendir.”
2) “Beğdili (Beğdilü), Beğdilli (Beğdillü): Sivas, Rakka, Kangal (Sivas), Adana, Halep, Kaş Kazası (Teke
Sancağı), Tarsus Sancağı, Sis Sancağı (Adana Eyaleti), Ruha (Urfa),Trablus-u Şam Sancağı, Hama
Sancağı; Türkman Taifesi.”
3) “Sarac, Saraclı (Saraclu): Tokat, Kütahya, Manavgat Kazası (Alaiye Sancağı)
4) “Uğurlu Şeyh Oğulları nam-ı diger Şeyhlü: Ankara Sancağı, Türkman taifesinden. Uğurlu Şeyh
Oğulları nam-ı diger Şeyhlü Aşireti, Beğdili Aşiretindendir.”
5) “Akkaş: Hamid Sancağı, Aksaray Sancağı; Türkman taifesinden; Akkaş cemaati Beğdili Aşiretindendir.”
6) “Arab, Arablar, Arablı (Arablu): Sıvas, Meraş, Diyarbekir Eyaletleri, Menteşe Sancağı, Rakka Eyaleti, Anamur Kazası (İçel Sancağı), Adana, Edirne, Selanik Sancağı, Çorum Sancağı, Koçhisar Kazası (Aksaray Sancağı), Mardin Kazası (Diyarbekir Eyaleti), Zülkadiriye Kazası (Meraş), Bozok, İçel Sancağı, Alaiye Sancağı, Düşenbe Kazası (Alaiye Sancağı), Mağnisa Kazası (Saruhan Sancağı), Alaşehir Kazası (Aydın Sancağı), Erzurum, Adana havalisi, Saruhan Sancağı, Hezargrad Kazası (Niğbolu Sancağı), Antalya, Kütahya, Hama, Hums Sancakları, Çıldır Eyaleti, Gelibolu Sancağı, Şehirköy Kazası (Paşa Sancağı), Siverek Sancağı, Karaman, Uzuncaabad Hasköy Kazası (Çirmen Sancağı), Nevşehir Kazası (Niğde Sancağı), Aydın Sancağı, Adala Ovası (Saruhan Sancağı), Yeni İl Kazası (Sivas), Göynük Kazası (Hudavendigar Sancağı), Arapgir Sancağı (Sivas Eyaleti), Divriği Sancağı (Sivas Eyaleti), Kars Eyaleti, Uluborlu ve Gönan Kazası (Hamid Sancağı), Ürgüp Kazası (Niğde Sancağı); Konar-Göçer Türkman Yörükani taifesinden. Beğdilli Aşiretinden olan Arablar Cemaati, İçel Sancağında iskan olunmuştur.”
7) “Arablıibrahim (Arabluibrahim): Niğde,Halep, Ankara, Kengiri, Rakka Sancakları; Türkman taifesinden. Arablıibrahim cemaati, Beğdilü Aşiretindendir.”
8) “Arablımersin (Arablumersin): Niğde Sancağı; Türkman taifesinden. Arablımersin Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.”
9) “Beğdili (Beğdilü-Beğdilli-Beğdillü); Halep Eyaleti, Yeni İl Kazası, Rakka Eyaleti, Gülnar Kazası (İçel), Adana, Kışehir, Canik, Karaman Sancakları, Danişmedli Kazası (Bolu Sancağı), Sivas, Çıldır, Kars Eyaletleri; Konar-Göçer Türkman taifesinden.”
10) “Beğmişli (Beğmişlü): Sivas, Rakka, Karahisar-ı Şarki Sancakları, Behisni Kazası (Malatya Sancağı), Deyr-i Ruhye ve Selimiye Sancakları (Rakka Eyaleti), Hama Sancağı (Trablus-u Şam Eyaleti), Yeni-İl Kazası (Sivas Sancağı); Türkman Taifesinden. Beğmişli Cemaati, Beğdilli Aşiretindendir.”
11) “Burak, Buraklı (Buraklu, Burak maa Çağıradak): Kars-ı Meraş Sancağı (Meraş Eyaleti), Yeni İl Kazası (Sivas Sancağı), Menbüc Kazası (Rakka Eyaleti), Haran Nahiyesi (Rakka), Sivas, Halep, Rakka Eyaletleri, Tokat Kazası (Sivas Sancağı), Kete Kazası (Hudavendigar Sancağı), Adana, Tarsus, Sis, Karahisar-ı Şarki Sancakları, Timurhisarı Kazası (Siroz Sancağı), Yüreğir ve Sarçam Kazaları (Adana Sancağı), Zülkadriye Kazası (Meraş Eyaleti); Türkman Yörükanı Taifesinden. Buraklı Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.”
12) “Cece, Ceceli (Cecelü, Çeçeli Çeçelü): Çorum, Rakka, Aksaray Sancakları, Yeni İl Kazası (Sivas Sancağı), Adana, Halep Eyaletleri, Gülnar Kazası (İçel Sancağı), Kengiri, Niğde, Aksaray Sancakları, Katar Kazası (Çorum Sancağı), Nevşehir Kazası (Niğde Sancağı), Eyübeli Kazası (Aksaray Sancağı): Konar-Göçer Türkman Taifesiden. Ceceli (Çeçeli) Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.”
13) “Cihanbeğli (Cihanbeğlü, Cihanbeğlü nam-ı diğer Yedi boy): Haymana Kazası (Ankara Sancağı), Harpırt (Harput) Kazası (Diyarbekir Eyaleti), Kengiri, Çorum, Kütahya, Arabgir Sancakları, Diyarbekir, Rakka, Meraş Eyaletleri, Ankara Sancağı, Bozok Eyaleti, Tokat Kazası (Sivas Sancağı), Eğin Kazası (Arabgir Sancağı), Koçgirli Sancağı (Bozok Eyaleti), Hısn-ı Mansur Kazası (Malatya Sancağı), Kırşehir Sancağı, Kars, Çıldır, Sivas Eyaletleri, Çerkez Kazası (Kengiri Sancağı), Malatya Sancağı, Erzurum Eyaleti, Kehta Kazası (Malatya Sancağı), Çermik Sancağı (Diyarbekir Eyaleti); Konar- Göçer Türkman Ekradı Taifesinden. Cihanbeğli (Canbeğli) Cemaati, Beğdil Aşiretindendir. Cihanbeğlü Cemaati, Kütahya Sancağında vaki Sarısu ve Karaçam nam mahallelerinde iskan etdirilmiştir.Nam-ı diğer Yediboy Cemaatidir.”
14) “Cırık, Cırıklı (Cırıklu): Rakka Eyaleti, Selmanlu-i Kebir Kazası (Bozok Sancağı), Anamur Kazası (İçel Sancağı), Düşünbe Kazası (Alaiye Sancağı), Adana Sancağı, Kars-ı Meraş ve Alaiye Sancakları; Türkman Taifesinden. Cırıklı Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.”
15) “Dengiz, Dengizli (Dengilü), Dengüz, Dengüzlü, Dangizler (Denizli, Denizlü, nam-ı değer Kara Koğa), Denizler: Budaközü Kazası (Bozok Sancağı), Kütahya, Adana, Meraş, Sivas, Arabgir, Selanik, Halep ve Rakka Sancakları, Zülkadriye Kazası, Denizli, Baklan Kazaları (Kütahya Sancağı), Mangalya Kazası (Silistre Sancağı), Gümülcine, Yenice-i Karasu Kazaları (Paşa Sancağı); Yörükan Taifesinden. Dengizli (Denizli) Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.
16) “Diger Döğer; Rakka Eyaleti, Siverek ve Çemişgezek Sancakları, Adana, Sis ve Karahisar-ı Sahib Sancakları: Diger Döğer Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.”
17) “Dimlek, Dimlekli (Dimleklü, Dimekli,Dimeklü): Raka, Erzurum, Kars, Ahıska, Sivas, Malatya, Arabgir, Divriği, Diyarbekir, Bozok, Karaman, Kütahya, Aydın, Saruhan, Haleb, Hama ve Hums Sancakları; Türkman Taifesinden. Dimekli Cemaati, Beğdili Aşiretindendir.
18) “Elbeğli (Elbeğlü, İlbeğli, İlbeğlü, Meraş İlbeğlüsü ): Birecik Kazası (Biret-ül Fırat Sansağı), Haleb, Sivas, Rakka, Kilis, Meraş, Ayıntab, Adana Sancakları, Merzifon Kazası (Amasya Sancağı), Zile, Yüzde Pare, Tokat Kazaları (Sivas Sancağı), Rumkal’al Kazası (Rakka Sancağı), Manboc Ravendan Nahiyesi (Haleb Sancağı); Türkman Taifesinden. Beğdili Aşiretine tabi olan Elibeğlü (İlbeğlü) Cemaati, göçebe taifesinden olmayub, zer’ve hars ile meşgul olurlardı. Tokat Voyvodolığı aklamından Sivas’da sakin İlbeğli Kabilesi 39 adet ma’mur kışlak ve 14 adet hali kışlakda sakin idiler.”
19) “Göndüşlü (Gündüşlü), Gündeş, Gündeşli, (Gündeşlü, Güldeşli, Güldeşlü): Aydın, Saruhan, Kengiri, Menteşe, Meraş, Halep, Rakka, Erzurum, Kars, Ahıska, Çıldır, Sivas, Kırşehir, Teke Sancakları; Akhisar Kazası (Saruhan Sancağı), Sındırgı Kazası (Karesi Sancağı), İbsala, Malkara ve Keşan Kazaları (Gelibolu Sancağı), Kula Kazası (Kütahya Sancağı), Marmara-ı Aydın Kazası (Saruhan Sancağı), Yeni İl Kazası (Sivas Sancağı), Evreşe Kazası (Gelibolu Sancağı), Alaşehir Kazası (Aydın Sancağı), Kavak Kazası (Canik Sancağı), Güzelhisar, Mağnisa Kazaları (Saruhan Sancağı), Eşme Kazası (Kütahya Sancağı): Konar-göçer Türkman Yörükan Taifesinden. Beğdili Aşiretine tabi olan Göndüşlü, Gündeşli Cemaati , konar-göçer makulesinden olmağla, tekalif-i örfiye ve şakka’dan muaf ve müsellemdir.”
20) “Hubyar, Hubyarlı (Hubyarlu): Turgud Kazası (Konya Sancağı)
21) “Kadirî, Kadirli (Kadirlü), (Kadirlioğlu), Kadrili (Kadrilü): Rakka, Niğde, Arabgir, Divriği, Sivas, Malatya, Hama, Ana, Hums Sancakları, Selmanlu-i Sağî Kazası (Bozok Sancağı), Kırşehri Sancağı: Konar-Göçer Türkman Taifesinden. Kadirli Cemaati, Beğdili Aşiretindendir. Kadirlioğlu Cemaati, Bozok Livası dahilinde Selmanlu-i Sağî Kazasında vaki Karagöl karyesine iskan olunmuştur. Mezkür cemaat, Kafirkıran Cemaatı içindedir.”
22) “Karaşeyh, Karaşeyhler, (Karaşeyhli, Karaşeyhlü, Karaşeyhli Avşarı, Karaşıh): Sivas, Maraş, Diyarbekır, Kütahya, Saruhan, Karaman, Haleb, Rakka, Niğde, Arabgir, Divriği, Malatya, Kengiri, Kilis, Ankara, Aydın, Hama ve Hums Sancakları, Yeni İl Kazası (Sivas Sancağı), Hısn-ı Mansur Kazası (Malatya Sancağı), Şiran Kazası (Erzurum Eyaleti), Selmanlu-i Kebir Kazası (Kırşehir Sancağı): Türkman Taifesinden. Karaşeyhli (Karaşıhlı) Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
23) “Kasım, Kasımlar (Kasımlı, Kasımlu): Rakka, Haleb Eyaletleri, Alacahan mevkii (Sivas Sancağının Kangal Kazasında), Kargı Kazası (Kengiri Sancağı), Mağnisa Kazası (Saruhan Sancağı), Saruhan Sancağı: Türkman Taifesinden. Kasım Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
24) “Kayas, Kayaslar, Kayaslı, “Kayaslu): Rakka, Aksaray, Niğde Sancakları, Koçhisar Kazası (Aksaray Sancağı): Konar-Göçer Türkman Taifesinden. Kayas Cemaatı, Beğdilli Aşiretindendir.”
25) “Kılıçbeğli (Kılıcbeğlü): Rakka, Erzurum, Kars, Ahıska ve Meraş Sancakları: Türkman Taifesinden. Beğdili Aşiretinden olan Kılıçbeğli Cemaati, bâ hatt-ı hümayun Rakka halalisine iskan olunmuşdur.”
26) “Kırgıl, Kırgıllı (Kırgıllu, Kargıl, Kargıllı, Kargıllı): Rakka, Aksaray, Hama, Hums, Adana, Sisi ve Meraş Sancakları: Konar-Göçer Türkman Yörükan Taifesinden. Kırgıllı Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
27) “Kızılkoyunlu: Rakka, Karaman, Kırşehir Sancakları, Haymana Kazası (Ankara Sancağı), Bolvadin Kazası (Karahisar-ı Sahib Sancağı), Şam Havalisi, Ankara cıvarı, Irak, Sabanca ve İznik-mid Kazaları (Kocaeli Sancağı), Ayazmend Kazası (karasi Sancağı), Bergama Kazası (Hudavendigar Sancağı), Mağnisa Kazası (Saruhan Sancağı), Süleymanlı Kazası (Kırşehri Sancağı), Nevşehir Kazası (Niğde Sancağı); Konar-Göçer Türkman Ekradı Taifesinden. Beğdili Aşiretinden olan Kızılkoyunlu Cemaati, senevi 300 guruş mal ile Ekrad-ı Lekvanik mukataası tevabiindendir.”
28) “Kömec, Kömenc, Könec, (Kömecli,Kömeclü, Gömec,Gömecli, Kgömeclü): Rakka Eyaleti, Mağnisa Kazası (Saruhan Sancağı); Türkman Taifesinden. Kömecli (Gömecli) Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
29) “Mîrzâ: Rakka ve Haleb Eyaletleri, Alacahan mevkii (Kangal Kazasında); Türkman taifesinden.Mîrzâ Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
30) “Perdeltacirlisi (Perdaltecerlisi): Rakka, Bilecik, Erzurum, Kırşehri, Bozok, Sivas, Karaman ve Dyarbekir Sancakları, Havran Ovası (Haleb Eyaleti); Türkman taifesinden. Perdel tacirlisi (Pardal tecirlisi) Cemaatı, Beğdili Türkman Aşiretindendir. 150 Hane olan cemaat-ı mezbure, Ruha (Urfa) ile Birecik beyninde vaki (Çermelik hanında iskan ve zer’ve hars ile meşgul iken, 120 senesinde firar ve Erzurum tarafına gidüb ve mirileri Rakka tarafından tahsil olunur iken, ahara malikane olmağla, bu tarafda olan bakiyyesi yankarına gitmişlerdir. Elyevm Kırşehir ve Bozok tarafında olurlar, deyu tahrir olunmuş.”
31) “Sarac, Saraclar, (Saraclı, Saraclu, Salac): Şarkpâre ve Tokat Kazaları (Sivas Sancağı), Ünye Kazası (Canik Sancağı), Kütahya, Hamideli, Aydın ve Karahisar-ı Şarki Sancakları, Mut Kazası (İçel Sancağı), Düşenbe Kazası (Alaiye Sancağı), Geyve Kazası (Kocaeli Sancağı), Uşak Kazası (Kütahya Sancağı): Konar-Göçer Yörükan taifesinden.”
32) “Tecerli-i Pardal, (Tecerlü-i Pardal): Karaman, Sivas, Kırşehir, Bozok ve Rakka Sancakları: Konar-Göçer Türkman Taifesinden. Tecerli-i Pardal Cemaatı, Beğdili Aşiretindendir.”
33) “Ulaş, Ulaşlı (Ulaşlu, Ulaşfakih), Ulaşlar: Adana, Tarsus, Meraş, Haleb, Karahiar-ı Şarki ve Rakka Sancakları, Yeni İl Kazası (Sivas Sancağı), Ordu Kazası ( Karahiar-ı Şarki Sancağı), Zülkadriye Kazası (Meraş Eyaleti), Çatalca Kazası (Hasha-i İstanbul Sancağı), Diyarbekir Eyaleti, Yalakabad Kazası (Kocaeli Sancağı), Rumkal’a Kazası (Rakka Eyaleti): Türkman Yörükan Taifesinden. Beğdili Türkman Aşiretinden olan Ulaş (Ulaşlı) Cemaatı, Çukurova’da Kurdkulağı ile Burnaz Köprüsü mabeyninde vaki, Karaküfiler nam mahalle iva ve iskan etdirilmeleri içün, Divan-ı Hümayun’dan emr-i Şerifi tahrir olunmuştur.”
34) “Yâdigârlar, Yâdigârlı (Yâdıgârlu): Rakka, Niğde, Sivas, Kütahya, Aydın, Saruhan, Karaman, Haleb, Hama ve Hums Sancakları, Avunya Kazası (Biga Sancağı), Keskin Kazası (Kırşehri Sancağı): Yâdigârlı Cemâatı, Beğdili Aşiretindendir.”

22. TOROSLAR’DAN IĞDIR’A DEĞİN BEĞDİLİ OYMAKLARI
Ali Rıza Yalman “Cenupta Türkmen Oymakları” adlı eserinde; 1922 senesinin Şubat’ından başlamak üzere 10 yılını Türkmenler arasında geçirerek araştırma yaptığını yazmaktadır. 200-250 Yıl önce Akdeniz bölgesine iskan edilmişlerdir.
a)Yalman; Beydili Oymağı’nın 12 obasını şöyle sıralamaktadır: Türkiye’dekiler; 1) Ferhan’dinli (Kefer Sarı Köyü), 2) Tirkenli (İnkılap K.), 3) Şarkevi (Bostancık K.), 4) Karaşıhlı (Nizip Köyleri), 5) Ulaçlı (Arkık K.); Suriye’dekiler; 6) Kazlı veya Şahmanlı (Çeke Köyü), 7) Bekmişli (Belve K.), 8) Güneç-Bayraktar (Taşkapı K.), 9) Kadirli (Cübbin K.), 10) Hacı Mahlı (Tileyli K.),11) Haydarlı (Taşlı K.), 12) Çelebi (Kerpiçli Köyü). Ayrıca her obanında o dönemdeki reisini belirtmektedir. Toroslar’ın Aladağ bölgesi Yüreğin Ovası’daki Beydili Aşireti yerleşim yerlerini ise: “Sirkenli, Çakşırlı, Kesik, Çukurkamış, İncirli (burada Karakoyunlular çoktur), Adalı, Topraklı, Kırhasan, İsahacılı (bu köyde halkın çoğu Malatya’lıdır), Kırmıtlı köyleri. Maraş, Gaziantep, Çukurova ve İçel bölgesinde de yöre yöre Beydili obaları vardır.
19.Yüzyılda Aydın’ın Alaşehir kasabasından Çukurova’ya gelen ve yazın Aladağ çıkan Horzum Oymağı için A.Yalman, “Bu oba sanki Türkistan’dan gelmiş yeni bir oymağı hatırlatmaktadır” diyerek; Maraş, Kozan, Niğde, Kayseri ve Sivas taraflarında da obalarının bulunduğunu belirtmektedir.[17] Bugün Beydili Sıraç topluluklarıda giyim kuşamdan, geleneklerine kadar aynı özellikleri taşımaktadır. Horzum ya da Harezm denen bu obalar Beydili boyundandırlar.
b) Nihat Çetinkaya, “Iğdır Tarihi” adlı eserinde, Beğdili Boyu oymak ve obaları ile igili aşağıdaki bilgileri vermektedir:
“Türkmneistan Türkmenlerinden Yavmut boyunun Ak oymağına bağlı kollarından biri “Sarıcalı” Türkmenleridir.
- XVIII. Yüzyılda Azerbaycan’ın Karabağ Hanı Sarıcalu oymağındandır. Erdebil valisi Sarıcalı oymağındandır. Gence Vilayeti 1593 Tahrir Defteri’nde 24 Oğuz 8 Kıpçak boyundan biri Sarıcalıdır.
-Gaziantep Beğ-Dili Türkmenlerinin Mürselli oymağına bağlı Saricalu adlı bir oba da bulunmaktadır.
-Gaziantep’in Vasılı Köyünde oturan, Beğ-Dilli Türkmenlerinin Kara-Şıhlı adlı bir oymağı bulunmaktadır.
-Diyarbakır’ın Karacadağ’ında yaşayan Türkân aşireti, Beğ-Dili Türkmenlerine mensuptur.
-Osmanlı kaynaklarında, Türkâni göçebe yörük oymakları, Ankara, Kütahya, Karaman, Erzurum ve Bozok’da; Türkânlı ve Türkânelli aşireti Ankara, Erzurum ve Rakka’da yerleştikleri kaydediliyor.
-Türkân aşireti 24 Oğuz boyundan Beğdililer’e bağlıdır. Siverek Karakeçili aşiretinin bir oymağının adı da Türkân’ idir.
-Türkân aşireti ile ilgili olarak, Ziya Gökalp görüşünü şöyle ifade eder: “Türkân gibi esasen Beğdili boyuna mensup Türk olduğunu bilen fakat Kürtçe konuşan bir Türk aşireti.”
23. TRABZON’DA YÖRÜKLER VE TÜRKMENLER:
1.Çepniler
2.Kürtünler
3.Yüreğir
4.Alayuntlu
5.Döğer
6.İsmail Beylü
7.Oruç Beylü
8.Çanakçılı
9.Çandarlu
10.Engizlü
11.Firuzlu
12.Umurlu
13.Yakuplu
14.Mürsellü
15.Çalışlu
16.Avcılı
17.Başcalu
18.Boğalu
19.Çiçeklü
20.Derelü
21.El-Kerimlü
22.Erikli
23.Halkalu
24.Karacalu
25.Kasırcalu
26.Kızılcalu
27.Sakarlu
28. Sazaklu
29.Söküklü
30.Sülmanlu
31. Çağırganlı
24. CANİK SANCAĞINDA TÜRKMENLER: Samsun,Ordu, Giresun ve çevresi
1.Hacı Emiroğulları (Ünye-Fatsa)
2.Bayramlu (Ordu-Giresun)
3.Taceddin Oğulları (Çarşamba-Terme)
4.Çepni
5.Avşar
6.Döğer
7.Eymür
8.Karkın
9.Alayundlu
10.Bayat
11. Bayındır
12.İğdir
13.Abdilli
14.Ahmedlü
15.Akıncılı
16.Alembeğlü
17.Alibeğlü
18.Alihocalı
19.Arslanlu
20.Artuklu
21.Aruklu
22.Balıklı
23.Batanlu
24.Bayraklu
25.Bayram Gazili
26.Bedirlü ( 2 adet)
27.Beğlikli
28.Beğmişli ( 2adet)
29.Beğramlu
30.Bekir beğlü
31.Bostanlu
32.Bozcalu
33.Budaklu
34.Buldanlu
35.Çamaş
36.Çepni Yusuf
37.Çepnilü
38.Çukurlu
39.Danişmendlü
40.Demircili
41.Divanlu
42.Döğnüklü
43.Ebercili
44.Ecelü
45.Efirlü
46.Esedlü
47.Esen Beğlü
48.Eyüplü
49.Gazili
50.Geçmişlü
51.Gedik Ali Beğlü
52.Gedüklü
53.Göçerili
54.Gökçe Alilü
55.Gündüzlü
56.Hacılı
57.Halitlü
58.Halifelü
59.Hamidlü
60.Hasan Beğlü
61.Hüseyin Beğlü
62.İdrislü
63.İlişarlu
64.İnebeğlü
65.İslamlu
66.Karabulaklu
67.Kadılu
68.Karaca Alilü
69.Karaca Ömerli
70.Kara Hamzalu
71.Karalu
72.Karasulu
73.Karcılu
74.Kayalu
75.Kırlı
76.Köselü (3 adet)
77.Mecidlü
78.Kutlucalu
79.Kutlulu
80.Kuyumculu
81.Küçüklü ( 2adet)
82.Lalelü
83.Melikli
84.Menteşe Beğlü
85.Musacalu
86.Musalu
87.Muslu
88.Oğuzlu
89.Okçulu
90.Osmanlu
91.Örenlü
92.Sağırlı
93.Savcılı
94.Saycalu
95.Sevdeşlü
96. Süleyman Beğlü
97.Süleymanlu
98.Şatırlu
99.Şeyh Halil Beğlü
100. Şeyhicalu
101.Şeyhlü
102.Taliblü
103.Tamalu
104.Tamlalu
105.Taşanlu
106.Taşoğlu
107.Tatarlu
108.Tavlalu
109.Tayalu
110.Toğdulu
111.Tur Alilü
112.Ulaşlı
113.Ulucalu
114.Uluğ Beylü ( Sevdeşlü)
115.Uslulu
116.Uzunlu
117.Uzun Muslu
118.Uzun İsalu
119.Uzun Ömerlü
120. Yavaşlu
121.Yund Banlu
122.Yund Bendlü
123.Yusuflu
124.Zekeriyalu
125.Zengilü
126. Beşlü (Kocakayası ve Vezirköprü)
127.Etrak-i Saraycık “ “
128.Kılıç Veled-i Halil (Vezirköprü)
129.Etrak-i Geçili (Kocakayası ve Vezirköprü)
130.Dündar Evladı “ “
131.Hızır Veled-i Behşayiş “ “
132.Mehmed veled-i Pir Ahmet “ “
133.Narlu “ “
134.Şarkiyan “ “
135.Etrakiye (Türkler) (Samsun Kazası)
136.Saraycık Yörükleri “
137.Emir Koyun “
138.Konur (Fatsa ve Korgan)
139.Danişmenlü (Çarşamba)
140. Kara Yusuf (Kavak)
141.Karanto (Kavak)
142.Ağcakilise (Kavak)
143.Karacalu (Kavak)
144.Başkent (Kavak)
145.Behşayiş / Bahşayiş (Bafra)
146.Haydar veled-i Ali Paşa (Bafra)
147.Latif veled-i İsa (Bafra)
148.Nasib veled-i Rasul (Bafra)
149.Tur Ali veled-i Hüseyin (Bafra)
150.Adalu (Çarşamba)
151.Ahi Muratlı (Çarşamba)
152.Akıncılı (Çarşamba)
153.Ak Kuzulu (Çarşamba)
154.Alibeğlü (Çarşamba)
155.Alişarlu (Çarşamba)
156.Ayaklu (Çarşamba)
157.Bahadırlu “
158.Bedirlü “
159.Boyacılı “
160.Canilü “
161.Çataklu (nam-ı diğer Kabaklu) (Çarşamba)
162.Çobanlu (Çarşamba)
163.Dilkülü “
164.Halillü “
165.İnallu “
166.Karacalu “
167.Kumar Eli “
168. Kumarlu “
169.Köselü “
170.Musacalu “
171.Oğuzlu “
172.Saçlu “
173.Savcılı “
174.Tuğrullu “
175.Turmuşlu “
176.Ustacalu “
177.yaraşlu “
178.Yaycılı “
179.Yusuflu “
180.Büyüklü (Terme)
181.Döleklü “
182.Emir Hasanlu (Terme)
183.Emir Yusuflu “
184.Esenlü (Terme)
185.Geçmişli “
186.Nureddinlü (Terme)
187.Oğuzlu “
188.Sancaklu “
189.Süleymanlu “
190.Şehabeddinlü “
191. Yaycılı “
192.Esen Beğlü (Çarşamba)
193.Gökçelü “
194.Habillü “
195.Hacı Danişmendlü (Çarşamba)
196.Bedirlü (2 adet) (Samsun Kazası)
197.Balcılı (Samsun Kazası)
198.Dikencili “
199.Gazili “
200.Kulhasanlu “
201.Burunlu “
202.Tuzaklu / Tozaklu (Samsun Kazası)
203.Üreğir (samsun Kazası)
204.Ahurlu (Kavak)
205.Bayındır “
206.Bey Timür (Kavak)
207.Bektaşlu “
208.Çayırlu “
209.Hacılı “
210.İdrislü “
211.Karlu “
212.Kayı “
213.Muhsinlü “
214.Murat Beylü “
215.Zekeriyalı “
216.Hacılı (Fatsa ve Korgan)
217.Karakoyunlu “
218.Kuş Toğan “
219.Kuyumculu “
220.Sarı Halillü “
221.Topallu “
222.Tur Ali “
223.Üreğir “
224.Bayat (Bafra)
225.Bıçaklu “
226.Dikencelü “
227.Hacılar “
228.Hasanlu “
229.İğdir “
230.İkizlü “
231.İlyaslu “
232.İmanlu “
233.İshaklu “
234.İskilip “
235.Kayalu “
236.Kızıllı “
237.Müstecaplu “
238.Sürmelü “
239.Tatarlu “
240.Tatarlu “
241.Yağı Basan (Bafra)
25. Hüdavendigar Sahasında Bulunan Yörük Cemaatlerinin
Kazalara Göre Dağılımı [18]
Cemaatin Adı Bulunduğu Yer
Ahmedçiler Yörük Cemaati Bey-bâzârı
İn-özü Cemaati Bey-bâzârı
Virancık Cemaati Bey-bâzârı
Derbendcik Cemaati Bey-bâzârı
Akça-koyunlu Yörükleri Cemaati Bursa
Serhanlar Yörük Cemaati Bursa
Avcılar Cemaati Tuzla
Yörük Cemaati Tuzla
Hasunlar Cemaati Tuzla
Avcılar Cemaati Tarhala
Deli Mustafa Cemaati Tarhala
Karacalar Cemaati Tarhala
Aydın Beylü Cemaati Seferihisar
Doğanlı Cemaati Seferihisar
Kozanlu Cemaati Seferihisar
Eymir Toğay Cemaati Seferihisar
Bergama Yörükleri Cemaati Bergama
Karacalar Bergama
Şehzade Yörükleri Cemaati Bergama
Yaycılar Cemaati Bergama
Canbazan Cemaati Bergama
Danişmendlü Cemaati Domaniç
Eymirler Yörükleri Cemaati Mihaliç
Keçililer Yörükleri Cemaati Mihaliç
Orducular Cemaati Mihaliç
Karacalar Cemaati Kebsud
Korkudlar Yörükleri Cemaati Kebsud
Karacalar Cemaati Adranos
Korkudlar Cemaati Kite
Güde Yörükleri Cemaati Ermeni Bazarı
Söğüd Yörükleri Söğüt
Kurbancı Yörükleri Göynük
Hüdavendigâr Sahasında Bulunan Yörüklerin Tabi Oldukları
Padişah Hasları, Evkaf-ı Selatin, Züema ve Sipahiyan,
Mirliva Haslarına Göre Dağılımı
Kaza Padişah Hasları Evkaf-ı Selatin Züema ve Sipahiyan Mirliva Hasları
Ahmedciler
Beybazarı
İn-özü,
Virancık,
Derbendcik
Bursa
Akçakoyunlu
Serhanlar
(Emir Sultan Evkafı)
3
Tuzla
Hasunlar
(Sultan Murad Evkafı)
Yörük Cemaati,
Avcılar
Tarhala
Deli Mustafa Cemaati
(Sultan Murad Evkafı)
Karacalar,
Avcılar
Sifrihisar
Aydınbegli,
Doğanlu,
Eymir Togan,
Kozanlu
Bergama Bergama
Yörükleri,
Karacalar
Şehzade Yörükleri,
Yaycılar Cemaati,
Canbazan Cemaati
Domaniç
Danişmendlü
Mihaliç
Eymirler (Hazret-i Emir),
Keçililer (Hazret-i Emir),
Orducular (Hazret-i Emir)
Kebsud
Karacalar
Korkudlar (Hazret-i Emir)
Adranos
Karacalar
Kite
Korkudlar (Hazret-i Emir)
Ermeni
Bazarı
Güde Yörükleri
Söğüt
Söğüd Yörükleri (Sultan
Murad Evkafı)
Göynük
Kurbancı Yörükleri
26. KASTAMONU SANCAĞI YÖRÜKLERİ[19]:
1.Kuzkaya (Kastamonu)
2.Sofucular (Çağlayık) “
3.Türkeşalı “
4.Genceli “
5.Yunuslu “
6.Depeçlü “
7.Alpagut (Kızılcalı) “
8.Kulaz “
9.Tahtacıyan (Küre)
10.Ağaççıyan “
11.Karagözlü (Araç)
12.Kuzgunlu “
13.Habiblü “
14.Köse Halil “
15.Resullar (Kayabaşı) “
16.Menteşe Fakih “
17.Topraklı “
18.Saltuklu “
19.Ali Beğlü “
20.İhsanlu “
21.Eriklü (Taşköprü)
22.Akça Kavak “
23.Çallu “
24.Çatunlar (Çatullar) “
25.Kozatlu “
26.İliklü “
27.Ahiler (Boyabat)
28.Alayundlu “
29.Bekirlü “
30.Borlu “
31.Çeliklü “
32.Çoraklu “
33.Dahitlü “
34.Danişmendlü “
35.Dikildim Oğlu “
36.Dolu Serpaşulu “
37.Esen Gazilü “
38.Espeyelü “
39.Hacı Beylü “
40.Hamidlü “
41.İshaklu (Ak Melik) “
42.Kavaklu “
43.Kevkelü “
44.Kız Koyanlu “
45.Köse İlyaslu “
46.Mahmudlu “
47.Mehdi “
48.Mehmedlü “
49.Muradlu “
50.Nasırlu “
51.Obruklu “
52.Keçi Çaylu “
53.Saru Ağaç Çayu (Uzunboyunlu) “
54.Sazlu Kavak “
55.Süleymanlu “
56.Taycılar “
57.Torga “
58.Yassı Viran “
59.Yaylakçılar “
60.Yusuflu “
61.Yemişlü “
62.Ağaççıyan (Daday)
63.Küreciyan “
64.Sofucular “
65.Tahtacıyan “
66.Mülaziman (Durağan)
67.Ehl-i Hırka “
68.Afşar (Araç)
69.Duraklu “
70.İğdir “
71.Kara Yörük “
72.Kavurga “
73.Soğanlu “
74.Tatlıca (Süzey) “
75.Tuzaklu “
76.Üreğir “
77.Bağlıca Büki (Boyabat)
78.Boyalu “
79.Boyaluca “
80.Dodurga “
81.Erüklü “
82.Güllü “
83.Hamidlü “
84.Karabürcek “
85.Kayı “
86.Kayı Bükü “
87.Kiçi Dodurga “
88.Kılınçlu “
89.Mahmudlu Bükü “
90.Mehmedlü Bükü “
91.Salar “
92.Salar Obası “
93.Şeyhlü “
94.Turnalu “
95.Yemişli “
96. Hoca Beylü “
97.Afşar (Daday)
98.Ballu “
99.Baş İğdir “
100.Çayırlı “
101.Deveciler “
102.Emirlüler “
103.Eymür “
104.Hızırlu “
105.Kara Diken Avşar “
106.Kara Hızırlu “
107.Karlu “
108.Kayı “
109.Kınık “
110.Yakacık “
111.Yakalu “
112.Yavlar “
113.Yazırca “
114.Afşar (Devrekani)
115.Ahlatçık “
116.Arslanlu “
117.Balabanlu “
118.Çepni “
119.Delü hacılar “
120.Elmalu “
121.Emir Beylü “
122.Halaçlu “
123.Haydarlu “
124.Hoca Aliler “
125.Hoca Beyi “
126.İğdir “
127.Kanlu Ovacığı “
128.Karaman “
129.Kınık “
130.Osmanlu “
131.Salur “
132.Sarılar “
133.Sungur Çardağı “
134.Taylı “
135.Yusuflu “
136.Sazak “
137.Çepni (Durağan)
138.Eymür “
139.Durağan (göl Kazası)
140.Kayalu “
141.Sorkun “
142.Boy Emir Hosunlu / Hüsünlü (Hoşalay Kazası)
143.Emir Yusuflu (Hoşalay)
144.Gökçeler “
145.Tağlu “
146.Afşar (Küre)
147.Arslanlu “
148.Balaban “
149.Çepni “
150.Delü Hacılar “
151. Deveciler “
152.Elmalu “
153.Emir Beylü “
154.Gökçeler “
155.Haydarlu “
156.İğdir “
157.İskilip “
158.Kınık “
159.Salur “
160.Saraycık “
161.Sarular “
162.Afşar Özü (Kastamonu)
163.Alpagut “
164.Bayındır “
165.Çavundur “
166.Ece Oğlu “
167.Melik Eymür “
168.Geyiklü “
169.Halaçlu “
170.Halidlü “
171.İsmailli “
172.Kara Evli “
173.Kayı “
174.Saka “
175. Saraycık “
176.Saru Kavak / Yörük Eri “
177.Yıva “
178.Yörük Viran “
179.Afşar (Taşköprü)
180.Akça Kavak/Bey Temür (Taşköprü)
181.Akdoğan (Taşköprü)
182.Ayvalu “
183.Bayat “
184.Boyalu “
185.Boyalu Halim “
186.Dodurga “
187.Danişmendlü “
188.Doğanşah “
189.Kayı “
190. Kızık “
191.Kızılca “
192.Kızılca Elma “
193.Kızılca Kaya “
194.Kızılcaviran “
195.Öyüklü “
196.Samanlu Viran “
197.Saru Kavak “
198.Sofular “
199.Üreğir “
200.Afşar (Sinop)
201.Ağaç Eri “
202.Akbaş “
203.Akdoğan “
204.Armutlu “
205.Bağlu “
206.Bağlı Bürgi /Börki (Sinop)
207.Bayat (Sinop)
208.Bayındır “
209.Bostancılı “
210.Boyalu “
211.Boyalıca “
212.Boz Bozan “
213.Çaldur Beyi “
214.Delüler “
215.Demirci “
216.Dumanlu “
217.Ece Meydanı “
218.Eymür “
219.Hızırlı “
220.İl Bulak “
221.Kabaklu “
222.Karalar “
223.Kara Korkut “
224.Kara Koyun “
225.Kara Pınar “
226.Kara Yakup “
227. Karlu “
228.Kayalu “
229.Kayı “
230.Kınık “
231.Köselü “
232.Salur Bey “
233.Saraycık “
234.Saru Boğa “
235.Saru Koca “
236.Saruyar “
237.Sazak “
238.Sazlu “
239.Sorkun “
240.Yahyalılar “
241.Yalçılar “
242. Çepni (Ayandon)

[1] Sümer, s.346-347
[2] Sümer, s.347-348
[3] Sümer, s.348-349
[4] Sümer, s.350
[5] Sümer, s.352
[6] Sümer, s.353-360 arası
[7] Sümer, 361-364 arası
[8] www.turkolog.org
[9]Suphi Saatçi, “Irak Türkmenlerinde Gündelik Hayat”, Yörük ve Türkmenlerde Günlük Hayat Sempozyumu Bildirileri,Yörtürk Vakfı Yayını, Ankara, 2002, s.187
[10] Yozgat İl Yıllığı-1998
[11] Yunus Koç, “Bozok Türkmenleri”,Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, Yörtürk Vakfı Yayını, Ankara, 2000, s.206
[12] Erhan Afyoncu, “Ulu Yörük (1485-1574)”, Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, Ankara, 2000, s.5-6-7
[13] Ali Sinan Bilgili, “Tarsus Türkmenleri/ Varsaklar”, Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, Ankara, 2000,s. 39-40
[14] Bilgili, s.42-43
[15] Bilgili, s.43-44
[16] Ali Kenanoğlu; İsmail Onarlı; http://www.hubyar.org/beydili.htm
[17] Yalman, Cenupta Türkmen Oymakları,
[18] Ömer Düzbakar,Hüdavendigar Sahasında Konar Göçerler, U.Ü. FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ
SOSYAL BİLİMLER DERGİSİ Yıl: 4, Sayı: 4, 2003/1
[19] Hanefi Bostan, s.58-59-60-61

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/5/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:56 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (V-Y-Z Maddesi)

Varsak Türkmenleri:

Varsak Türkmenlerinin M.1500 yılında Kayseri şehir merkezinde bir mahalleleri vardı ve mahallenin adı da Varsak idi.[1] Diğer bir Varsak topluluğu 16. yüzyılda Malya nahiyesinde (Tomarza) meskundu. Belki de Tomarza’nın Persek köyüdür. Varsak ve Persek isimleri arasında bir yakınlık söz konusudur.[2] Özvatan ilçesine ilçe merkezine yerleşen Varsak Türkmenlerinin ne zaman bu bölgeye geldiklerini bilemiyoruz. Varsak Türkmenlerinden büyük bir grup ise bugün Yahyalı ilçesinde Aladağlarda sekiz köy kurmuşlardır. Bu köyler: Avlağa (Torun), Delialiuşağı, Yeşilköy, Balcıçakırı, Çubuk Harmanı (Horozpınarı), Kapuzbaşı, Ulupınar (Barazama) ve Büyükçakır köyleridir.[3]

Vartan /Varyan Oymağı:

16. yüzyılda Kustere’ye bağlı (Tomarza) Vartan, Söğütlüce ve Ortaviran mezralarında meskun Türkmen topluluğudur. 1520’de Söğütlüce’de 17 hane nüfusları vardı. Bugün Erkilet bucağına bağlı Vartan isimli bir köy bulunmaktadır. Vartan ismini Vartan kışlağından almıştı. 1584 yılında 20 hane nüfusları vardı.[4]

Veled-i Döğer Oymağı:

Kayseri sancağı Yörüklerinden olan oymak, 1484 yılında 13 hane olarak Katalasun mezraında bulunuyordu.[5]

Veled-i Hasbek Oymağı:

Kayseri sancağı Yörüklerinden olan oymak, 1484 yılında 31 hane olarak Karataş mezraında bulunuyordu.[6]

Virancıklı Oymağı:

Malya Nahiyesine bağlı (Tomarza) Akyar kışlağında meskun olan Türkmen obası, Hacıdede, Kösedede ve Derecik mezralarını tasarruflarında tutuyorlardı. Bugün bu oymağın Tomarza’nın Örencik köyünde oturdukları anlaşılıyor. 1570’de 14 hane, 1584 yılında Akyar köyünde 4 hane nüfusa sahipti.[7]

Veziroğlu Oymağı:

Avşar boyundan gelen oymak, Tomarza ilçesinin Zelfin köyünde ve Bünyan ilçe merkezi (kısmen), Bünyan’ın Kösehacılı köyünde (kısmen) ve Yünören köyünde (kısmen) meskundur.[8] 1846-49 yıllarında Lek, Kuzu-Güdenli ve Kırıntılı aşiret atlıları ile beraber Kayseri, Niğde, Kırşehir taraflarına kovguna giden Afşar elebaşıları arasında Veziroğlu’nun adı geçiyor.[9] Bu grup, Çörümşek’ten Tomarza ilçesi Zelhin (Üçkonak, köyde az miktarda bulunuyorlar) köyüne gelip yerleşmiştir (Halen bu köyde az miktarda nüfusları vardır). Daha sonra çoğu buradan kalkıp Bünyan ilçe merkezi ile bu ilçeye bağlı Kösehacılı ve Yünören köylerine yerleşmiştir.[10] Muş il merkezinde de bu obadan insanların bulunduğu biliniyor.

Yaban / Yabanlu / Evlad-ı Yaban Oymağı:

1500 yılında Şam’dan geldiği belirtilen oymak, 1520 yılında 8 hane olarak Erciyes Dağı nahiyesine kaydedilmiştir. Karataşlı (İncesu) Yörüklerindedir. 1522’de 37 hane, 1543’te 11 hane nüfusları vardır ve Ekizlü (ya da Ekizce) kışlağında oturmaktadırlar.[1]

Yakalu Baba Oymağı:

Karataş nahiyesinde (İncesu) Millice mezraında/köyünde 150 hane olarak bulunuyorlardı.[2] Yahşihanlu Oymağı:

1563 yılında Sarız bölgesinde Esirgin ve Ayı Viranı mezralarını ekip biçiyorlardı.[3] Sis’te 1519’da 36 hane, 2620 akça hasılı olup göçer-evler olarak kaydedilmiştir. 1523-4’te 46 hane, 16 m., 3630 akça hasıl, 1525-6’da 32 hane, 21 m., 1520 akça hasıl, 1536-7’de ise 34 hane, 19 m., 1588 akça hasılı vardı.[4] 16. Yy’ın ortalarından 17. Yy ortalarına kadar varlığını sürdüren ve Karaman Eyaletinde yurt tutan Atçeken Oymakları arasında da bir Yahşi-Hanlı cemaati (Turgut kazasında) görülüyor. Diğer adı Pusadlı olan cemaat, Atçekenleri inceleyen yazara göre Moğol asıllıdır ve İlhanlı hükümdarı Ebu Said’in adının kısaltılmışı olan Pusad adını taşıyor. Yazar bu sonuca cemaatin adından yola çıkarak ulaştığını söylüyor.[5] Ancak Sis Avşarları arasındaki Yahşi-Hanlı’nın kollarından bazıları Adana civarından göç edip Karaman bölgesine gelmiş olmalıdır. Biz Sis Avşarlarının yurtlarını bırakarak dağıldıklarını biliyoruz. Üstelik Atçeken oymakları arasında Zekeriyalı (Eskil kazasında) ve Tur Ali Hacılı (Turgut kazasında) adlı cemaatlerin bulunması bizim görüşümüzü desteklemektedir. Çünkü Zekeriya ve Tur Ali Hacılı cemaatleri bilindiği gibi Sis Avşarı obalarıdır. Yahşi-Hanlılar Sis bölgesinden dağılarak Tarsus, Dulkadır ve Karahisar-ı Devle’ye de yerleşmiştir.[6]

Yahyalı / Yahyalı Bölüğü Oymağı:

Kayseri, Sarıoğlan, Felahiye, Koramaz, Yahyalı ve Develi yöresinde görülen kalabalık bir Türkmen topluluğudur. 16. yüzyıl kayıtlarında Türkmen obalarının bulunduğu Yahyalı Kışlağı mevcuttu. Bu kışlaklardan biri Kızılırmak vadisinde (Irmak Kenarı Nahiyesi’nde bugünkü Sarıoğlan ilçesinin Yahyalı isimli köyü ve civarı ), diğeri de Yahyalı, Develi ve Yeşilhisar arasındaki bölgede idi. Yahyalı oymakları Kayseri’ye özgü bir topluluk olmayıp yurdun dört bir tarafına dağılmışlardır. Kitabın sonundaki listeler bu konuya yardımcı olacaktır. Rivayete Yahyalı oymağı adını Melik Mehmet Gazi’nin ileri gelen adamlarından olduğu söylenen Yahya Gazi isminden almıştır. Bir başka rivayete göre ise, Yahya Bey’in 15. yüzyılda yaşadığı, oğlu Yusuf’un 1483 tarihinde oymağın bütün gelirlerini tımar olarak tasarruf ettiği görülmüştür. Bu oba Yahyalı kışlağında Saraycık mezraında ve Öyük mezraında meskundu. Bu mezralarda 1500 yılında 94 hane iken, 1520 yılında 19 haneye düştüğü görülür. Obanın değişik yerlere ayrılan ahalisine Yahyalı Bölüğü adı veriliyordu. Yahyalı Bölüğü adı verilen bir oymak Keklicek mezraında oturuyordu ve 1518’den sonra Halaçlu oymağı ile karıştığı sanılmaktadır. Yahyalı kışlağında bulunan Evlad-ı Yahyalı oymağı ise 1543 tarihinde 27 hane nüfus ile Oyuk (Derlalı) mezraında, 5 hane nüfus ile Şişek mezraında bulunuyordu.[7] Bugün Yahyalı ilçesi adını bu Türkmen obasından almaktadır. Yahyalı Yörükleri şu obalardır:

Hacılar Oymağı

Yahyalı Bölüğü

Tağar Oymağı

Hamırkesen Oymağı

Bozca Oymağı

Çevril Oymağı

Taşkın Hacı Oymağı

Kafirlü Oymağı

Türge Oymağı

Omuzu Güçlü (Dervişan) Oymağı

Konuklar Oymağı

Sarı Ömerli Oymağı

Halaçlu Oymağı

Hoca Hacılı Oymağı

Evlad-ı Yahyalı Oymağı

Taşan Oymağı

Turahan (Turahacı) Oymağı

Musahacılı Oymağı

Evrenlü Oymağı

Ali Rıza Yalman, Yahyalı Aladağ’da yaylayan Yörüklerin adlarını şöyle veriyordu:

1.Karalar

2.Karahacılı

3.Bozdoğanlı

4.Sarı Keçili

5.Karakoyunlu

6.Cerit

7.Karakayalı

8.Aydınlı[8]

Sami Köşker ise Yahyalı Bölgesinde bugünkü Yörük-Türkmen yerleşimi hakkında şu bilgileri veriyor:

Dikme köyünde Honamlı Yörükleri,

Karaköy’de Kozanoğlu ve Sırkıntılı Yörükleri,

Kuzoluk’ta Karakoyunlu ve Karaevli Yörükleri

Sazak köyünde Aydınlı Yörükleri, Müsürlüler

Taşhan’da Karakoyunlu Yörükleri ve Karapapak Türkleri

Süleyman Fakılı’da Avşar Türkmenleri ve diğer Türkmenler

Kocahacılı’da Kocahacılı[9] Yörükleri,

İlyaslı’da İlyaslı[10] Yörükleri

Yuları’da Yuları (Buları) Yörükleri

Senirköy’de Karahacılı, Horzum, Hayta, Akkoyunlu ve Bahşişli Yörükleri varmış. [11] Köşker’in çalışmasında bugünkü Yahyalı Yörükleri hakkında birçok bilgiye ulaşmak mümkündür:

Müsürlü Oymağı: Sazak (kısmen), Senirköy (kısmen), Kuzoluk

Karakoyunlu Oymağı: Kuzoluk (kısmen) Senirköy (kısmen), Musacalı (kısmen)

Sarıkeçili Oymağı: Aladağlarda ve Binboğalarda yaylaya çıkarlardı.

Karakoyunlu Oymağı: Yazı Aladağ’da ve Bulgar dağında geçirirlerdi.

Honamlılar: Bakırpınarı ve Taşoluk yaylalalarında yaylarlardı.

Karaevli Oymağı: Kuzoluk, Musahacı, Senirköy, Aladağlar, Tarhana, Dönbere ve Kandilcik yaylasında yaylarlardı.

Keşşaflar Oymağı: Musahacılı köyünde olan oymak, rivayete göre Selçukluların keşif kolu için Keşşaflar (Keşifli) adını almış. Aslında Kıbrıs’a sürgün edilen Yörüklerin sürgün esnasında gemilerden firar etmeleri üzerine kaçan Yörükleri yakalamak için yeniçeri serdarına yardım etmek üzere Keşşaf oğlu, Kara Hacılı, Alaaddinli, Kürkçülü, Bozdoğan, Tekelü Türkmenlerinden ve Yol Alır Oğlu Hüseyin’den yardım istenmiştir.[12] Yahyalı yöresinde en ilginç köylerden biri, Musahacılı’dır. Musahacılı köyündeki oymaklar o kadar zengin ki başlı başına bir inceleme konusu olur kanaatindeyim.

Musahacılı köyündeki Oymaklar:

Keşşaflı, Karhacılı, Bağşiş, Akkoyunlu, Karakoyunlu, Hayta, Karaevli, Karakeçili, Horzum, Sarıkeçili, Karhacılı, Tekeli, Köseli, Menemenci.[13]

Yahyalı ilçesine adını veren Yahyalıoğlu (Veled-i Yahya) ise Türkmen oymağı olarak kayıt altına alınmış. (16. yüzyıl) 1481-1512 yılları arasında yerleşik hayata geçmişler, ileri gelenleri ise Hoca Ahmet Bey, 1517 yılında bölgenin sorumlusu imiş.[14]

Yamaçoğlu / Evlad-ı Yamaç Oymağı:

Bu Türkmen obası 16. yüzyılda Erciyes dağı nahiyesine bağlı Yuvalı kışlağında oturuyordu. Bugün Yuvalı kışlağı Himmetdede bucağına bağlı Yuvalı köyü civarındadır. 1584’te Yuvalı köyünde 26 hane olarak bulunuyordı. Yamaçoğlu oymağı ise bugün Erciyes dağı eteklerinde Yamaçlı köyünde oturmaktadır. Oymak adını boy beyleri Derviş v.i. Yamaç’tan almıştır.[15]

Yankışla Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük obasıdır. [16]Yerleşim yeri bilinmiyor.

Yağmurbeyli Oymağı:

Bu Türkmen obası Bünyan ilçesinin Yağmurbey köyünde oturmaktadır.[17]

Yaranlı Oymağı:

Şam’dan gelen bu Türkmen topluluğu 1520 yılında Erciyes dağı çevresinde görülmüştür. 1522’de 8 nefer nüfusu vardı.[18]

Yazır Oymağı:

Oğuz Türklerinin Yazır boyunun adını taşıyan obalar ve ekinlikler kayıtlarda bulunmaktadır. Bunlardan birisi 16. yüzyılda Hisarcık’a bağlı bir köy olarak karşımıza çıkmaktadır. Yine aynı yüzyılda Meşhed Ovasında bir başka Yazır köyüne rastlanmaktadır. Ali Dağı (Cebel-i Ali) çevresinde de Yazır adlı bir mezra(ekinlik) vardır. Kayseri’de Yazırların geniş topluluklar oluşturdukları bölge İncesu bölgesidir. Bu bölgede oymaklar 16. yüzyılda Yazır adının yerine Karataşlı adını almışlardı.[19] Yeğinilhan Oymağı: Kayseri’de yerleşik bir Türkmen topluluğudur. Yerleşim yeri bilinmiyor.[20]

Yegencikler Oymağı:

Zamantı Yörüklerinden adı geçen oymak 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde 37 nefer olarak bulunuyorlardı. Oymağın diğer adı Aşıklu idi.[21]

Yenibeğli Oymağı:

Kustere Yörüklerinden olduğu ve Tomarza bölgesine yerleştiği kaydedilmiştir. 1500 yılında 8 hane nüfusa sahipti.[22]

Yenicelü Oymağı:

1563 yılında Hınzırı nahiyesinin Arpalı Öyük köyünde 24 nefer olarak bulunuyorlardı ve aynı köyde 8 nefer de Eşkinci Yörüklerinden vardı.[23]

Yenlü Oymağı:

Irmak kenarı nahiye Yörüklerinden olan oba, 1584 yılında İz Ağıl ve Hayat Güden mezralarında 30 hane olarak bulunuyorlardı.[24]

Yemenice Oymağı:

Koramaz nahiyesinde 1570 yılında gösterilen oymak İslamlu Yörüklerindendir. 27 hane olarak tespit edilmişlerdir.

Yemliha-i İslamlu Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak bugün Kocasinan ilçesine bağlı Yemliha kasabasında oturmaktadır. 16. yüzyıl kayıtlarına göre Yemliha oymağının tasarrufunda Saka-i Büzürg ve Ederlüs mezraları bulunuyordu. Adını Hızır bin Yemliha isimli oba beylerinin adından almışlardır. 1584 yılında 35 hane olarak bulunyorlardı.1484 yılında da Sive kışlağında 17 nefer olarak bunuyorlardı. Sis Avşarlarından bir obadır. Dulkadırlıların Kavurgalı taifesinden bir oba da aynı adı taşır. Sis yöresinde 16. Yy’ın ilk yarısında bulunan bu cemaatin 1525-6’da 5 hane olan kısmı Afşarlara tabi idi. 1536-7’de 17 hane, 12 mücerret ve 875 akça hasılı olan bu grubun diğer kolu da 2 hane, 19 kuşçu ve 151 akça hasıla sahipti.[25] Osmanlı belgelerinde Adana ve Sis cemaati olarak kaydedilen Yemlihalıların[26], bazı Sis obalarıyla birlikte Kayseri’ye göç ettiğini görüyoruz. Kayseri’nin Kocasinan ilçesine bağlı Yemliha köyü bu obadan kalmadır.

Yeni İl Türkmenleri:

Kayseri ile Sivas arasında kalan bir kısım topraklara (Kayseri’nin Uzun Yayla bölgesi ile Sivas’ın Gürün ilçesini de içerisine alan bölge) Dulkadirli Türkmenleri ile Halep Türkmenleri yerleşerek Yeni İl adıyla bir Türkmen bölgesi meydana getirdiler. Yeni İl mali bakımdan III. Murad’ın anası Nur- Banu’ nun İstanbul Üsküdar’da yaptırdığı caminin evkafına bağlanmış. Bu nedenle bu Türkmen grubuna Üsküdar Türkmenleri de denmek tedir. Akkışla’daki Üsküdar Yaylası bu hatırayı taşımaktadır.(H:1275) 1858- 1859 yılına kadar idari teşkilatını sürdüren Yeni – il :

1 – Dulkadırli’ye

2 – Haleb Türkmenlerine olmak üzere iki koldan meydana gelmekteydi.

Yeni- İldeki Dulkadirli Türkmenleri :

Bu kolu meydana getiren Türkmen oymakları:

Ağca-Koyunlu, Barak (Cerid’den), Boynu -Yoğunlu, Çağırğanlu, Çimelü, Elçi, İmanlu Afşarı, Kürd Mihmadlu (Dokuzlardan), Musacalu, Musa-Hacılu (Ağca Koyunludan), Neccarlu (Dokuz’dan) Tatar Alilü, Tecirlü gibi büyüklü küçüklü oymaklardan ibaretti. Halep Türkmenleri olarak bilinen bu oymak yazın yaylak amacıyla bu bölgelerde oturuyor kışın Haleb bölğesine göç etmekteydiler. Onun için onlara Yaban- Eriveya Şamlu (Şamlular)da denilmekteydi.

Bu Yaban Eri teşekkülleri:

Beğdili, Bayat, Avşar, Bayındır, Harbendelü, Karakoyunlu boylarına mensuptular. Halep Türkmenlerin Kanunî devrindeki sayımlara göre (1540 yılındaki ) sadece yerleşmiş olanların vergi nüfusu 9316’dır. Göçer olarak yaşayan boyların da sayılamadığı göz önüne alınırsa büyük bir nüfusa sahip olduğu görülür. Halep Türkmenlerini meydan getiren oymaklar : Bayat, Beğdili, Harbendelü, İnallu, Köpeklü Avşarı, Gündüzlü Avşarı gibi büyük teşekküller ile Acırlı, Alayuntlu, Bahadırlu, Büğdüz, Döğer, Eymür, Karakoyunlu, Karkın, Kılıçlu, Kınık, Peçenek, Uç, gibi oymaklardan meydana gelmekteydi.Dulkadırliler Maraş ve Elbistan bölgesinde yaşamaktaydı. Dulkadirli’yi meydana getiren göçebe oymaklar kışın Amik ovasına, Halep dolaylarına ve Çukurovaya inerlerdi. Dulkadirli ellerinden bir çok bölük İran’a gitmiş diğer bir kolda Diyarbekir bölğesindeki Bozulus’a katılmıştı. Ayrıca yine Dulkadirlilere mensup bazı teşekküller, Yozgat bölgesine yerleşmişler ve ayreten Sivas’ın güneyinde Yeni İli meydana getirmişlerdi. XVI.yy. başlarında bu ele mensup oymaklar Ankara, Kayseri ve Kırşehir bölgesine kadar gidip yerleşmişlerdi.

Bu hatta görülen Dulkadirli obaları da şu isimleri almıştı: 1 – Ağca Koyunlu : (en önemli obaları : Çalışlu, Musahacılu, Musacalu, Kozanlu, Hamidlü ) 2 – Anamuslı = (Karacalı) : ( bazı obaları : Yazır, Sevinçlü, Oruç Beğlü, Ulaşlu, Urçanlu, Kazancılu, Söylemezlü, Yolbasanlu, Kara Haytalu.) 3 – Avcı : 4 – Çağırkanlu : 5 – Cerit: (bazı oymakları: Bayır- Cerit, Kara Hasanlu, Oruç Gazilü, Mamalu). 6 – Çimelü : 7 – Dokuz (Bışanlı): (diğer bazı obaları : Avcı, Bazlamaçlu, demrek, Hacılar, Karkın, Karamanlu, Kürd- Mihmadlu, Kara Göncülü, Neccarlu) 8 – Döngelelü : 9 – Elçi : 10 – Eymir : 11 – Eşkinciler : (bazı obaları: Dede Karkın , Karaca Ahmedlü, Süli Şeyhlü.) 12 – Gündeşlü : 13 – İmanlu Afşarı: 14 – Kavurgalu : 15 – Küreciler : 16 – Küşne : 17 – Kızıllu : 18 – Peçenek : 19 – Tecirlü = (Tacirlü) : 20 – Tekelü : 21 – Varsak : 22 – Yuvalı (Kara-Yuvalu) [27]

Yerköy Oymağı:

Develikarahisar’da (Yeşilhisar) meskun bir Türkmen topluluğudur. 1500 yılında 50 hane nüfusları bulunuyordu. Bugün Yahyalı ilçesinde Yerköy’de oturmaktadırlar.

Yevmül Hayırlı Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Börk Viranı köyünde 25 nefer olarak bulunuyordu.[28]

Yılkılı Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak İslamlu’ya bağlı Saka ve Gürçiçek mezralarında oturmakta idi. 1500 yılında sadece Gürçiçek mezraında 24 hane nüfusalrı vardı.[29]

Yınal /Yanal Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük topluluğudur.[30] Yerleşim yeri bilinmiyor.

Yıvalı Oymağı:

Oğuzların Yıva boyunun adını taşıyan oymak Bozulus aşiretindendir ve Kayseri’nin değişik yerlerine yerleşmişlerdir. Kayseri’de 16. yüzyılda Yuvalı isimli bir köy bulunduğu gibi, Yuvalıoğlu adını taşıyan aile lakapları tespit edilmiştir. Bünyan’ın Güllüce köyüne yerleşen Başladık oymağının da Yıva boyundan geldiği anlaşılmıştır. İslamlu Yörükleri arasında bulunan Yuvalı ise zamanla büyük bir kışlak haline gelmişti. Eylük Fakih, Mehmet Fakih, Hazma bin Bayram Hacı, Mustafa v.i. Göçeri gibi oymaklar Yuvalı adı altında birleşmişlerdir. 1500 yılında 138 haneye ulaşan oymak Karkın ve Kara Yusuf mezralarında oturmaya başlamış, İn ve Yassıkuyu mezralarını da ellerinde tutmuşlardır. 1570 yılında Irmak Kenarı nahiyesi Yörükleri arasında görülen Yuvalı Yörükleri ise Alaca mezraında 41 hane nüfusa sahipti.[31] Faruk Sümer, 16. yüzyılda Kayseri’ye yerleşen Türkmen topluluklarının birinin de Yıvalar olduğuna değinerek şöyle diyor: “Kayseri çevresinde yaşayan Türkmen oymaklarından biri de Yıvalı (veya Yuvalı) adlı 183 vergi nüfuslu bir teşekküldür. Bundan başka Ürgüp dolaylarında da Yıva adlı bir oymak yaşamakta idi. I.Selim devrinde bu oymak üç kola ayrılmış olup bunlardan 46 vergi nüfuslu birinci kol Kışlacık, 48 vergi nüfuslu ikinci kola Kara-Yıvalı (yahut Yuvalı), 41 vergi nüfuslu olan üçüncü kol da Ağ-İshaklu ekinliğinde çiftçilik yapmaktadır.”[32]

Yoluklu / Yölüklü/ Yülüklü Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Türkmen topluluğudur.[33] Erzincan Beylerinden Kara Yülük Osman’ın adını taşıyan bu Türkmen obasının yerleşim yeri bilinmiyor.

Yörük Oymağı:

Yörük adını taşıyan bu oymak Yahyalı kışlağında Yahyalı oymakları arasında idi ve Akin Kışlağı, Gökçeasma, Bademli ve Kabaklı mezralarında meskundu. 1500 yılında Akin kışlağında (Irmak kenarı nahiyesi) 19 nefer oldukları kayıtlıdır. Kabaklı köyü bugün Develi ilçesine bağlıdır. İkinci bir oba da Yörük adını taşımaktadır ve Malya nahiyesinde Eriklitaş kışlağında oturmaktaydı. 1520’de Eriklitaş’ta 15 hane nüfusa sahiptirler. Üçüncü bir oba olarak Yörükan adını taşıyan bir oymak da Kustere Yörükleri arasındadır ve Sis’ten (Kozan) gelen bu oymak Köstere Yörüklerine dahil edilmiş ve Hırka köyünde oturmaktadır.[34] Hırka köyü bugün Kocasinan ilçesine bağlıdır. Bir başka Yörük obası da 1550 yılında 3 neferden oluşan ve adı Yörükan-ı Etrak-ı Müteferrika denen oymaktır. Bu oymağın adında geçen etrak kelimesinin ilk defa yörükan-ı etrak “Türk Yörükleri” biçiminde kullanılışına şahit oluyoruz. Bu haliyle ilginç bir kullanımdır. Kayseri sancağı Yörükleri arasında gördüğümüz 1484 yılında Kuzugüden ve Çağa mezralarında bir başka “Yörükan” isimli oba ise 7 hane nüfusa sahipti.[35]

Yörükan-ı İbrahim Oymağı:

Bozatlu Yörüklerinden olan oymak 1570 yılında 116 hane nüfusa sahipti.[36]

Yunus / Hacı Yunus Oymağı:

Bu Türkmen obası Irmak Kenarı nahiyesinde Obruk köyünde oturmaktadır. Bu köy bugün yine aynı adla mevcuttur ve Kocasinan ilçesi Güneşli bucağına bağlıdır. Oymağa Hacı Yunus denmesinin sebebi boy beyleri olan Yunus Halife v.i. Ahmed’den dolayıdır. 1584 yılında Obruk köyünde 17 hane nüfus vardı.[37]

Yusuf bin İsa Oymağı:

1484 yılında İslamlu Yörükleri arasında görülen oymak Özi kışlağında 8 hane olarak bulunuyordu.[38]

Yüzde / Yüzdepare Oymağı:

16. yüzyıl kayıtlarında Kayseri, Harmancık, Talas, Zamantı, Develi ve Yahyalı’da görülen oldukça geniş bir Türkmen topluluğudur. Yüzde oymaklarının yaşadığı mezralara İkiyüzlü adı veriliyordu. İkiyüzlü adını taşıyan mezralara Sahra, Malya, Karataş ve Bozatlı nahiyelerinde rastlanmaktadır. Buradan hareketle yerleşim alanlarının Tomarza, İncesu, Talas, Erkilet, Argıncık ve ova köyleri olduğunu çıkarabiliyoruz.[39]

Zakirlü Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymak Koramaz nahiyesindeydi 1584 yılında Kurlasun köyünde 46 hane nüfusa sahipti. Daha sonra Kurlasun’da (Gesi yakınlarındaki Gürlesin mezraıdır) 79 hane olarak kaydedilmiştir.[1] 1563 tarihli Maraş Tahrir Defterinde Zakirlü oymağının Kars (Kadirli) halkından olduğu ve Sarız yöresinde Kurdini ve İncecik mezralarını ekip biçtikleri kayıt altına alınmıştı.[2] is bölgesinde 1519’da 12 hane, 840 akça hasılı, 1523-4’te 15 hane, 3 m., 1130 akça hasılı, 1525-6’da 25 hane, 5 m., 1095 akça hasılı, 1536-7’de ise Pir Ahmet’in tımarına dahil olup, 20 hane, 11 m., 3 kürekçi, 983 akça hasılı vardı ve Örtülüce (diğer adı Sarımut) mezrasında ziraat yapıyordu.[3] Zakirliler bugün Sorgun ilçesinde görülmekte ve Yayla Hacılu, Ramazanlu, Orhan Hacılu, Emir Cazili ve daha bir çok obalara ayrılmaktadır.[4]

Zeynelhanlı Oymağı:

1570 yılında Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresi) görülen oymak 20 hane nüfusa sahipti.[5]

Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (U-Ü Maddesi)

Ulu Bürüngüz Oymağı:

Bu Yörük oymağı bugün Bünyan ilçesinin Büyük Bürüngüz köyünde oturmaktadır. Hüseyin Cömert’e göre, Bürüngüz adı Oğuzların Büğdüz boyundan geliyor.[1] Özbekistan’da da bu isimle yerleşim yerleri tespit edilmiştir.

Uzunlu Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 16. yüzyılda Yahyalı kışlağında oturuyordu.1520 yılında 9 nefer oldukları anlaşılıyor.[2]

Üreğir / Yüreğir Oymağı:

Kayıtlarda bazen Üreğir şeklinde de geçen oymak, Oğuzların Yüreğir boyunun adını taşımaktadır. Yüreğir oymağı, 16. yüzyılda Karakaya nahiyesine bağlı Yüreğir köyünde oturmaktaydı.[1] Sümer, 16. yüzyılda bu köyde 31 hane vergi nüfusuna kayıtlı insan oturduğunu belirtmektedir.[2] Bugün de Güneşli bucağına bağlı Yüreğir köyü bulunmaktadır.

Üylük(?) Fakihli ve Bayram Hacılı Oymağı:

Oturak Kızıklı oymaklarından olan oba 16. yüzyılda Irmak Kenarı nahiyesinde Ağcain mezraında meskundu. Daha sonra Akaya, Üylük, Kavak Hasan ve Hanviran mezralarına yerleştiler. (1520) Oymağın tasarrufunda Karayusuf, Demirciviranı, Ağcaöyükviran, Taş Aktekir mezraları vardı. Adını Eylük (Üylük) Fakih isimli boy beyinden alan oymak, 1584 yılında Kızılca İn köyünde 58 hane, Ağcakaya köyünde 11 hane gösterilmiştir. Bayram Hacılı oymağı ile birlikte yaşayan oymak, Akaya köyünde 1584’te 126 haneye çıkmıştır. Ayrıca Zaviyecik, Aksenir, Söğütçük (Danakıran) Karkın, Kavak, Karayusuf, Demircili Viranı, Akazca ve Ovan mezralarını da tasarruflarında tutuyorlardı. Bu oymağa bağlı Göçeri Hacılu Kuştemir köyünde 17 hane nüfus bulunuyordu.[3] Bozatlı obalarına mensup olup Kızık boyundandırlar.

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/6/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
 İleti başlığı: Re: Türkiye'de Gerçek Türk Yok Yalanı
İletiTarih: 30 Mar 2013, 22:58 
Onursal Üye
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 17 Arl 2011, 03:53
İleti: 2930
Konum: Turan
Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (T Maddesi)

Tabanlı Obası:

Bu Türkmen topluluğu da Develi Harmancık’ta, Yahyalı ve Zamantı’da görülmüştür.[5] Zamantı’daki Tabanlu oymağı 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Arslan Bey köyünde 45 nefer olarak bulunuyordu.[6] Arslan Bey köyüne bağlı Kara Yusuf mezraında da ziraat yapıyorlardı.[7]

Tağar Oymağı:

Danişmentli Türkmenlerinden olan oba, Yahyalı kışlağında Kanukaz (ya da Kavkar) , Oğuz, Eymür ve Güneyağıl mezralarında meskundu. 1500 yılında 27 hane, 1584 yılında 203 hane idiler. 1570 yılında 96 hane olarak Koramaz nahiyesinde görüldüler.[8] Belki de bugünkü Bünyan ilçesinin Dağardı köyünü kuranlar bu oymaktır.

Taf Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde oldukça büyük bir oba olarak karşımıza çıkıyor. Kara Kilise köyünde 6 nefer, Şehir Görsün köyünde 77 nefer, Matrasun’da 45 nefer, Gelirge köyünde 22 nefer, Mirsavi köyünde 19 nefer, Çağşir köyünde 12 nefer nüfusları vardı. Ayrıca Gün Burun, Kızılca İn, Karşuluca mezraları tasarruflarında idi. [9]

Taman Oymağı:

Irmak kenarı nahiyesinde Gömürgen mezraında oturan oymak 1584 yılında 4 hane nüfusa sahipti.[10] Taşan Oymağı: 16. yüzyılda bu Türkmen obası Yahyalı kışlağında Ağca Asma ve Kal’a-i Avşar (Avşar Kalesi) mezralarında meskundu. Bugün Taşhan adını taşıyan iki yerleşim yeri bulunmaktadır. Bunlardan biri Yeşilhisar ilçesine, diğeri de Erkilet bucağına bağlı Taşhan köyleridir. Taşan oymağının seyri incelendiğinde farklı yerlere iskanı rahatça görülebiliyor. 1522’de 47 hane olarak Yahyalı kışlağında tespit edilen oymak, 1543 yılında Ağca Asma mezraında 30 hane, Acı Göl’de 13 hane, Zamantı’da 21 hanedirler. 1584 yılında ise Acı Göl’de 22 hane, Ağca Asma’da 35 hane, Zamantı’da Sarıoğlan köyünde 29 hane, şehirde ise 1 hane olarak kayıt altına alınmışlardır.[11]

Taşkın Hacıoğlu Oymağı:

Beydili boyuna mensup olan oba 16. yüzyılda Yahyalı kışlağında Eğercik mezraında meskundu. İsmini Ömer v.i. Taşkun Hacı’nın babasından almıştır. 1500 yılında 8 hane, 1522’de yedi nefer olarak kayda girmiştir. Bu tarihte Akin mezraında bulunuyorlardı.[12]

Taşlıoğlu / Taşoğlu Oymağı:

Avşar boyuna mensup olan oymak, bugün Pınarbaşı ilçesinin Taşlıoğlu köyünde meskundur.[13] aşlı adlı bir cemaat 16. Yy’ın ilk yarısında Sis yöresinde görülüyor ve Eğlenoğlu taifesine mensup bulunuyordu. 1519 tahririnde adına rastlanmayan cemaat, 1523-4’te 17 hane olup defter harici kaydedilmiştir. 1525-6’da 19 hane, 1536-7’de ise 26 hane nüfusu görülüyor. Çavuş Cafer’in timarında olan cemaat Dulkadır Sancağında Taşlıca mezrasında ziraat yapıyordu.[14] Bu grubun Dulkadır Türkmenlerine dahil edildiğini anlıyoruz. Çünkü İfraz-ı Dulkadır’a dahil olup şekavet yaparak çevre köylere zarar veren cemaatler arasında (14 cemaat) Taşlı cemaati de vardı. Bu cemaatler, Kurtkulağı bölgesine derbentçi olarak yerleştirildiler (1705).[15] Recepli Avşarı arasında bulunan Taşlılar ise, 1703 yılından itibaren diğer Recepli obalarıyla birlikte Rakka’da Belih nehri boylarına iskan edildi. Ancak bir müddet sonra iskandan kaçıp Kars ve Çıldır taraflarına gittiler. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde Taşlı-Uşağı obasının 8 hane ve 3 mücerret nüfusu vardı.[16]Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesi Taşlıoğlu köyü bu obadandır. [17]Ayrıca Tunceli’nin Ovacık ilçesinde de Taşoğlu adlı bir köy vardır. Taş-Oğlu cemaati Rakka, Karaman, Kırşehir, Sis, Kayseri, Kars-ı Maraş, Kadirli ve Zamantı’da yerleşmiştir. Taşlı adıyla kayıtlı bulunan kısım ise Maraş, Adana, Sis, Rakka, Dulkadır, Edirne, Gümülcine, Yüreğir, Kütahya’da Dağardı ve Yeni-İl’de gözüküyor.[18]

Tekeli / Teke Düğenli Oymağı:

Salur boyundan gelen Tekeli oymakları Zamantı bölgesinde görülmüştür. Bunlardan birisi Beydağı kışlağında diğeri ise Bünyan’ın Büyük Tuzhisar kasabasında meskundu. Üzerlik köyü yakınlarında bulunan Tekeli kışlağındaki Yörüklerden bir kısmı Üzerlik köyüne göçmüşlerdi.[19] Tekeli oymağının Zamantı kolunu ise Sarız bölgesinde bulunan Çakıldaklı ve Sultan Beli’ni ekip biçen Tekeli isimli oymak teşkil ediyor olmalıdır.[20]

Tennurlu Oymağı:

1563 yılında Sarız bölgesinde Gök Öyük mezraını Karlı oymağı ile birlikte ekip biçiyorlardı.[21]

Terkeşlioğlu / Tirkeşli / Tirkeşin Oymağı:

Zamantı yöresinde yerleşik hayata geçen Türkmen obası, Avşar boyuna mensuptur ve Sarız’ın Destiye ve Karapınar köylerinde meskundur.[22] Bu oba belgelerde Tirkeşin/Tirkesin-li, Türkeşin-li ve Türkeş-Oğulları şeklinde geçiyor. Bunlardan Tirkesinliler Zamantı’da, Türkeşinliler Ilıca-i Bergama’da, Türkeş-Oğulları ise Boz-Ok ve Sivas’ta yerleşmiş gözüküyor.[23] Van’ın Gevaş ilçesine bağlı bir köy Tirkeşin, Çorum Sungurlu ilçesinde bir köy de Tirkeş adını taşır. Bu husus onların bu bölgelerde de yerleştiklerini gösteriyor. 1846-49 yıllarında Lek, Kuzu-Güdenli ve Kırıntılı aşiret atlıları ile beraber Kayseri, Niğde ve Kırşehir taraflarına kovguna giden Afşar elebaşıları arasında Terkeşli-Oğlu’nun adı geçiyor.[24] Terkeşliler, günümüzde Kayseri’nin Sarız ilçesine bağlı Deştiye ve Karapınar köyleri ile Osmaniye’nin Kadirli ilçesi Azaplı köyünde oturuyorlar. Pınarbaşı’nın Kırgeçit köyü de Terkeşlidir.

Terslü Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Sevatil köyünde altı neferleri bulunuyordu.[25]Maraş Tahrir Defterinde aynı tarihte Çörmüşek nahiyesinde Teslik oymağı karşımıza çıkmaktadır. Menkit köyünde 44 hane olarak tespit edilmişler. Aynı köyde 6 nefer de Eşkinci Yörüklerinden bulunuyordu.[26]Terslik oymağı Çörmüşek nahiyesinde Cordun (Çörtük) köyünde ise 4 nefer olarak bulunuyordu.[27]

Tıraşcılı / Taraşcılı Oymağı:

Zamantı bölgesinde yerleşik bir Yörük topluluğudur.[28]

Tirkan / Tarkan / Tirkanlı / Tarkanlı Oynağı:

Merdisi aşiretine mensup olan oba, Zamantı yöresinde yerleşiktir.[29]

Tokalı Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak, İslamlu’ya bağlı Ağcain ve Güllüce mezralarında meskundu.1520 yılında 46 hane nüfusları vardı. 1584 yılında 35 hanedirler.[30] Kayseri’nin muhtelif yerlerinde çok miktarda Güllüce isimli köy ve mezra adı vardır. Pınarbaşı, Bünyan ve Yahyalı yöresinde aynı ismi taşıyan Güllüce köyü ve mezraı vardı. İslamlu’da bulunan Güllüce mezraının ise Amarat Platosunda olduğunu sanıyoruz. Bu mezra, Karapınar ve Göynük mevkileri arasında bulunuyordu.[31]

Toklar Oymağı:

1570 yılında Koramaz nahiyesinde gösterilen oymak İslamlu Yörüklerindendir ve 27 hanedirler.[32]

Tokuz / Tokuz Yörüğü / Tokaz Oymağı:

Bozulus’a tabi Benan Keşanlıya bağlı ve Karakoca aşiretinden gösterilen bu Türkmen obası Irmak Kenarı nahiyesinde meskundu.[33]

Topallar Yörüğü Obası:

Bu Yörük obası Yahyalı ilçesinde Denizovası köyünde meskundur.[34]

Toramanlı / Toramanoğlu Türkmenleri Obası:

Türkmen oymağının Özvatan ilçesinin Büyük Toraman köyünde, Bünyan ilçesinin Toramanlı mezraında ve Yahyalı ilçesinin Eğriin mezraında oturdukları biliniyor.[35]

Torunlar Oymağı:

Avşar boyuna mensup olan Türkmen obası Muslucalı aşiretindendir. Recepli Avşarlarının önemli kollarından birini meydana getirirler. Pınarbaşı ilçesinin Potuklu, Altıparmak, Yeregeçen, Oruçoğlu, Karamuklu; Sarız ilçesinin Damızlık, Karapınar, Büyük Söbeçimen, Deştiye, Çavdar, Yedioluk ve Kıskaçlı köylerinde oturmaktadırlar.[36] Güneydoğu Anadolu’da bulunan Musacalı aşiretine bağlıydı. Avşarların en yiğit boyu kabul edilir. 1703 yılından itibaren diğer Recepli Avşarı obalarıyla birlikte Belih nehri boyları ve Rakka’ya iskan edilen bir Tohmadanan cemaati bulunuyor. Bu cemaat Torunluk iddia ediyordu. Bunların Torun obasıyla nasıl bir ilgisi var bilemiyoruz. Cemaatten bazı gruplar diğer Recepli obalarıyla beraber iskandan kaçıp etrafa dağılarak Kars ve Çıldır taraflarına gitmişti. Rakka’ya iskan olan Recepli obalarının 1729 yılındaki tahririnde 80 mücerret nüfusa sahipti.[37] Günümüzde Kayseri’nin Sarız ilçesi Damızlık, Deştiye, B. Söbeçimen, Çavdar, Yedioluk, Kıskaçlı ve Karapınar köyleri ile Pınarbaşı ilçesi Avşarpotuklu, Altıparmak, Yeregeçen, Oruçoğlu ve Karamıklı köyleri Torun obasındandır. Çürük köyünde de az varlar. Kayseri’deki Torun Avşarı’nın Sarıveli-Oğlu, Terkeşli-Oğlu, Şahmetli-Oğlu, Mucuk-Oğlu, Muhazim-Oğlu ve Hösük-Oğlu adlı alt sülaleleri bulunmaktadır. Bu sülalelerin, 1846-49 yıllarında Kayseri, Niğde ve Kırşehir taraflarına kovguna giden Afşar elebaşılarından Sarıveli-Oğlu, Terkeşli-Oğlu, Mucuk-Oğlu, Muhazim-Oğlu ve Deli Hösük’ün[38] soyundan geldiğini biliyoruz. Bunlardan Sarıveliler ile Terkeşlileri ayrı inceledik. Şahmetliler, Sarız’ın Yedioluk ve Kıskaçlı, Mucuklar, Pınarbaşı’nın Oruçoğlu, Yeregeçen ve Uzunahmet, Muhazimler, Sarız’ın Çavdar ve Kızılpınar (Tunç soyadlı aileler), Hösükler ise Sarız’ın Çürük köyünde yaşıyorlar.[39] Güneydoğu’daki Torunlara gelince, bunlar halen Diyarbakır ve Urfa civarında bulunmaktadır. Bu bölgedeki kimi aşiret reisleri “Torun” adlı bir sülaleye mensup olduklarını söylemektedirler. Nitekim Sarız’ın Çürük köyünde bulunan Torunlar buraya Diyarbakır’dan sürgün gelmiştir. Yozgat’ın Şefaatli ilçesinde yaşayan Kürt köyleri de Torun soyundan geldiklerini söylemektedir. Bilindiği gibi buradaki Kürt köyleri yabancı seyyahlar tarafından Afşar Kürdü olarak tanıtılmıştı. Kozan-Oğulları ailesi de “Torun” adıyla anılıyordu. Üstelik Kozanlılar Antep’ten geldiler ki burada Torunların yerleşme sahalarından biridir. Torun Avşarı belgelere göre Antep, Kilis, Maraş, Mut, Aksaray, Kırşehir, Kayseri, Konya, K. Sahip, Selmanlı – Boz-Ok, Danişment, Rakka, Karaman, Sis, Yeni-İl, Kadirli ve Zamantı’da iskan olmuştur.[40]

Turahan / Turahacı Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 1522’de 5 nefer olarak tespit edilmiş, daha sonraki kayıtlarda bulunamamıştır. Büyük ihtimalle başka bir oymağa karışmış olmalıdır. [41]

Turhamanlu Oymağı:

1563 yılında Sarız bölgesinde Ağca Pınar ve Esiri Pınar mezralarını ekip biçiyordu.[42]

Tutak / Tutakoğlu Oymağı:

Kustere Yörüklerinden olan oba Tomarza ilçesinde meskundu. Bu obanın M.1500 yılında Kayseri şehir merkezindeki Tutak mahallesine adını verdikleri anlaşılıyor.[43]

Tuluğuyumru Oymağı:

Zamantı yöresine yerleşmiş bir Yörük obasıdır. Bakınız: Duluğu Yumru Turaçlı Oymağı: Kayseri’de yerleşik bir Yörük-Türkmen obası olduğu kayıtlıdır.[44] Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştikleri bilinmemektedir.

Turdulu/Durdulu Oymağı:

Kayseri’de yerleşik bir Yörük-Türkmen obası olduğu kayıtlıdır.[45] Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştikleri bilinmemektedir.

Turhanlı Oymağı:

İncesu’da meskun bir Yörük obasıdır. Derzi Turhanlu adıyla da geçen oymak, 1543 yılında 7 hane nüfusa sahipti. 1584 yılında kayıtlarda rastlanmamıştır. Başka bir oymağa katılmış olmalıdır. Kızılcahan (Avşar Viran) mezraı tasarruflarında idi.[46]

Türk Hacılı Oymağı:

1570 yılında Malya nahiyesinde (Talas-Tomarza bölgesi) görülen oymak, Malya Yörüklerindendir. 76 hane nüfus olarak tesbit edilmiştir.[47]

Türge Oymağı:

Yahyalı Yörüklerinden olan oymak 1543 yılında 26 hane olarak Ağin ve Gökdere mezralarında bulunuyordu.[48]

Türkmenliler/ Türkmen Aliler Oymağı:

Avşar boyuna mensup Türkmen obası Sarız ilçe merkezinde, İncedere ve Esirik (Yaylacı) köylerinde meskundur.[49] Bu obanın bilinen Avşar obaları adını taşımaması üstelik genel bir ad olan Türkmen adını kullanmaları onların bölgeye sonradan geldiklerini gösteriyor. Esirik köyünde oturanların Herekçi adını taşımaları bu obanın Herikliler ile bir bağı olduğunu düşündürüyor.

Türkmen Sülüklü Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymak Bünyan’ın Emirören köyünde meskundur.[50] Sülüklü kelimesinin kökündeki “sü” sözünün asker manasında olduğu düşünülmelidir.



Kayseri’de Yörükler ve Türkmenler (Ş Maddesi)

Şam Bayadı Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymak Bayat boyuna mensuptur. 1683-1684 yıllarında Kayseri’de Şamlulu isimli mezrada oturuyorlardı. Aslında Kayseri’ye Kahramanmaraş, Sarız, Zamantı hattından dağılarak intikal eden Yörük Türkmenlerin büyük bir bölümünü Şam Yörükleri oluşturmaktaydı. Kaçanlu, Şarklu, Çerçili, Çepni, Gördülü, Kızkapanlu, Bayat, İnallu, Pehlivanlu, Mehdiler, Yüreğir, Eymir Şam Kethüda, Eymir Sakalsız, Bahadırlu, Beceli, Beğlik Avşarı, Avşar Çakal, Beyliklü, Ebiç (Eviç) oymakları Şam Yörüklerindendir.[1] Bu isimlerin büyük bir bölümüne Kayseri yöresinde rastladığımıza göre Şam Yörüklerinin büyük bir bölümünün Maraş’tan Kayseri’ye intikal ederek burada yerleşik hayata geçtikleri anlaşılıyor. Şam Bayatlarından bir bölük de Yozgat ilinde Gedük’te (Şar Kışla) oturmaktadırlar.[2]

Şark Çağırkanlı Oymağı:

Bozulus Türkmenlerine mensup obanın Kayseri’nin hangi bölgesine yerleştiğini bilmiyoruz.[3] Şarklı (Kara Şarklı) Oymağı: Mamalı aşiretinden olan oba Deli Budaklı oymağı ile birlikte idiler. 1543’te 17 hane nüfusları vardı ve Sakaltutan köyünde bulunuyorlardı.[4] Kayseri şehir merkezindeki Şarkiyan mahallesi de muhtemelen bu oymakla bağlantılı Şarkiyan adıyla bildiğimiz Türk aşiretinin adından geliyordu. Osmanlı Devleti zaman zaman aşiretlerin gücünden faydalanmak istiyor ve otoriteyi tesis için onlardan yardım alıyordu. Bu durum merkezi otoritenin zayıfladığı17. 18. ve 19. yüzyıllarda daha da çoğalmıştı. Bir kayıtta Şark Türkmenlerinin Derheva beyi Abdurrahman’ı ele geçirmesi istenmiş ve Şark Türkmenlerinden Avşar oymağının başalarından (paşalarından) ve buğlarından (yöneticilerinden) yardım istenmiştir.(H.996)[5]

Şahmetlioğlu Oymağı:

Avşar boyuna mensup olan Türkmen obası Sarız ilçesinin Yedioluk ve Kıskaçlı köylerinde oturmaktadır.[6]

Şehad Oymağı:

İslamlu Yörüklerindendir. Ahmed Hisarı kışlağında 28 hane nüfusları vardı.[7]

Şemseddinlü Oymağı:

1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Ergeni mezraında ziraat yapıyorlardı.[8]

Şerefli /Şerefoğlu Oymağı:

İslamlı Yörüklerinden olan oymak, İslamlı’ya bağlı Emirdağ kışlağında meskundu. Mamalı aşiretindendir. 1570 yılında 47 hane olarak Koramaz nahiyesine kayıtlıdırlar. 1711 yılında Danişmentli Türkmenlerinden Şerefli oymağına bağlı kişiler, çevreye verdikleri zarar ziyandan dolayı Rakka’ya sürülme cezasına çarptırılmışlar ama haklarında gönderilen beraatla iskan cezaları kaldırılmış.[9] Şerefliler, büyük bir Afşar oymağıdır. Anadolu’nun bir çok bölgesinde ve Türkmen toplulukları arasında faaliyette bulunmuşlardır. 1691-92 yılındaki Rakka iskanına tabi tutulan cemaatler arasında Köse Kethüdaya tabi (Köse-Oğlu) Şerefli cemaati de bulunuyordu.[10] Osmanlı devleti, eşkıyalıkla meşgul olan aşiretleri bundan vaz geçirmek için bazı kolaylıklar sağlıyordu. Nitekim Danişmentli’ye tabi Şerefliler, Çöplü, Köseli ve Kara Gündüzlü ile beraber Yahyalı kazası köylerine zarar veriyorlardı. Devlet, bunları Adana’da Misis derbendine derbentçi kaydederek hac yolunu korumaları karşılığı vergiden muaf tuttu (1701). Bunun üzerine Şerefliler ve Köseliler itaat ederek anılan yere yerleşmişlerdir.[11] Danişmentli’ye tabi Şereflilerin Rum (Sivas) ilinde bulunan bölükleri ise 1701’de Afyon’a yerleştirilmek istendi, ancak gelmeyince Rakka’ye sürülmesine karar verildi. Şerefliler bu esnada Araplı, Büke, Ceberlü, Kayaslu, Hacı Bayındırlı, Davudlu ve Yusuflu, Haymeli Arabı (1714 yılında Şerefli ile beraber Aksaray’da Ali Ağa malikanesine dahildi. Nüfuslarının artınca ödemeleri gereken miri mallarını vermemeleri üzerine vergilerine zam yapılmıştı. Halaçoğlu, İskan Siyaseti, s.53) adlı obalara ayrılıyordu. Sonunda iskanı kabul ederek 1718-19 yılında Afyon’da Çöl-Abat kazasının Akcin, Bambol, İbrik, İsmailöyüğü, Yayalı, Doğanlı, Karalar, Recepli, Göçerli, Göçerliakçin, Kızkapan, Kımıllık ve Salihler köylerine yerleştirildiler.[12] Ancak Şerefliler, bir müddet sonra eşkıyalığa başlayıp Kayseri, Niğde, Aksaray ve Kırşehir taraflarında ahalinin ekinlerini talan edince 206 hanesi Rakka’da Gelgen (Kelkik) nahiyesine sürüldü (1726). İskandan kaçıp Kırşehir ve Aksaray’da bulunan Sofulu cemaatini de yanına alan cemaat, Kırşehir köylerini talan ettiler. Ayrıca Kırıkkale’nin Konur kazasında da şekavet hareketlerinde bulundukları anlaşılıyor (1728). Bunun üzerine tekrar Rakka’ya gönderildiler. Bunlar, iskan nizamının bozulması üzerine diğer cemaatler gibi iskan yerini terk ederek Sivas – Karaman taraflarına gitmişti (1708).[13]Bu sırada Boynu-İnceli Türkmenleri arasına girip iskandan saklanan bazı Şerefliler ise 1727’de Nevşehir’de (85 hane olarak, burası şimdi Sadıklı mahallesidir) ve buraya bağlı Eyüp-İli’nde yerleşti. Karasilahtar Sadrazam Seyit Mehmet, doğduğu köy Arapsun’u 1779’da Gülşehir adıyla imar ederek buraya bir kısım Türkmenleri yerleştirdi. Bunlar arasında Yeni-İl’den Şerefliler de bulunuyordu.[14]Boz-Ok sancağında boş ve harabe köylere yerleştirilmek istenen Mamalu Türkmenleri içindeki Şerefliler, seyyidlik iddiasıyla buna karşı çıkmış ve iskanı reddetmişti (1701). Şerefliler, diğer Mamalu cemaatleriyle birlikte Kayseri, Çankırı, Kırşehir ve Sivas eyaletinde halka zulüm yapıyordu. Cezalandırılmaları ve iskanları için müteaddid defalar (1702, 1706) Sivas valisi ve Tokat, Boz-Ok kadılarına emir gönderilmiştir.[15]Diğer yandan Ankara’nın Koçhisar kazasında sakin Şerefliler, taşkınlıklarından dolayı buradan alınıp Rakka’ya sürüldüler (1716). Bir süre sonra pişman olup tekrar eski yurtlarına gelmek istediler, ancak yerlerine başka boylar yerleştirilmiştir.[16] Bu grubun orada kaldığı anlaşılıyor. Çünkü Seyyah Niebuhr’un Türkmenlere dair hazırladığı 1764 tarihli listesinde Boz-Ulus’a tabi gözüken Şerefli cemaati, 500 çadır nüfusa sahip olup Suriye’de Şam bölgesinde bulunuyordu.[17] 1767 yılında Karaman’da yerleşik olan cemaat mensupları, başı boş eşkıyayı himaye etmemeleri için uyarılacaktır.[18] Bu onların taşkınlıktan henüz vaz geçmediğini gösteriyor.Şerefli cemaati Adana’nın Misis, Afyon’un Çöl Abat, Çürüksu, Geyikler, Danişmentli ve Dazkırı, Aksaray, Ankara’nın Haymana ve Koçhisar, Aydın, Balıkesir’in Susurluk, Bayburt, Boz-Ok, Diyarbakır, Dulkadır, Halep, Humus, İzmir’in Ayasuluğ, Karaman, Kayseri, Kırklareli’nin Pınarhisar, Kırşehir, Konya’nın Akşehir ve Beyşehir, Kütahya’nın Soma, Maraş, Nevşehir’in Arapsun ve Ürgüp, Niğde, Rakka, Sivas ve Yeni-İl bölgelerinde yerleşmiştir.[19] Belgelerde Şereflilerin bir bölümü Şerefli Türkmen Kürdü diye anılmaktadır.

Şeyhler Oymağı:

İslamlu Yörüklerinden olan oymak İslamlu’da Kulu, Kesiliç ve Ahmed Hisarı mezralarında meskundu. Cemaatin tasarrufunda Venk, Ahmed Hisarı, Döğer ve Kiçibaş mezraları vardı. 1584 yılında 20 hane idiler. 1570 yılında İslamlu Yörüklerinden Şeyhler oymağından 43 hane Koramaz nahiyesinde kayıtlıdır.[20]

Şeyhli (Sülü Bey) Obası:

Bu Türkmen obasının yaylakları Develi, Erciyes ve Zamantı’da; kışlakları ise Aksaray ve Kırşehir idi. Develi ilçesinin Şıhlı kasabasının adı buradan geliyor olmalıdır.[21]

Şeyhli Oymağı:

Dulkadirli Türkmenlerinden olan oymak, Bozulus aşiretine bağlı idi ve Bünyan’ın Zek (Ekinciler) köyünde meskundur.[22]

Şeyh Baranlı Oymağı:

Bu Türkmen obası Malya nahiyesine bağlı Ahmed Hisarı Kışlağı ve Baranlı mezralarında meskundu. 1520 yılında Ahmed Hisarında 55 hane nüfusa sahiptiler.[23]

Şeyh Baraklı Oymağı:

Yörük topluluklarından olan oymak, Tomarza ilçesinin Şeyh Barak köyünde meskundur. 1570 yılında 83 hane nüfusa sahiptiler. 1584 yılında Şuhgan ve Yuvani mezraında 114 hane nüfusları vardı.[24]

Şeyhli Tatar:

Zamantı yöresinde yerleşik bir Türkmen topluluğu olarak gösterilmiştir.[25] Zamantı Yörükleri arasında geçen oymak, 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde Saraycık mezraında 158 nefer olarak bulunuyorlardı.[26]

Şeyhyar Salur Oymağı:

16. yüzyılda Irmak Kenarı nahiyesinde meskun bir Türkmen obasıdır.[27]

Şikemlü Oymağı:

Koramaz nahiyesinde (Bünyan yöresi) bulunan oymağın 1543 yılında 43 hane olduğu anlaşılıyor. 1584 yılında Kuru Köprü köyünde 50 hane, şehirde 1 hane nüfusu vardı. Ayrıca Karacaviran mezraı ekinlikleriydi.[28]

Tacirli / Tecirli Oymağı:

Çublu Yörüklerinden olan Tecirli obası Karataş nahiyesindeki (İncesu) Sakaltutan, Viranşehir ve Tepecik mezralarında meskundu. 1543 tarihinde 194 hane olarak ( 1 hane de şehirde) Viranşehir’de ve Derecik mezraında oturdukları anlaşılıyor. Bu obanın Talas’ın Sakaltutan köyünde ve İncesu’nun Örenşehir köyünde yerleştikleri anlaşılıyor. Dulkadirli Türkmenlerinden olan Tecirli obası 1522’de 10 nefer olarak Sakaltutan mezraında bulunuyordu.[1] Bu adda bir cemaate Dulkadır Türkmenleri arasında da rastlıyoruz. Bu grup Boz-Ulus’un Orta Anadolu’ya göçmesiyle onların arasına karışmış ve Keskin’de yerleşmiştir. Tecirli Avşarı’na gelince, bunlar 1707 yılında İmam-Kulu Avşarı ile birlikte Ceyhan nehri boyunca uzanan Haremeyn vakfı toprakları reayası olup, izinsiz burada oturuyorlar ve eşkıyalık yapıyorlardı. Bu yüzden eski yerleştikleri yer olan Maraş’ın Güvercinlik mevkiine iskanları için ferman çıkarıldı.[2] Osmanlı devletinin güneyden gelen Arap saldırılarına karşı Rakka’ya zaman zaman Türkmen boylarını iskan ettiği biliniyor. Bu boylar genellikle eşkıyalık yapan gruplardan seçiliyordu. Bölgedeki Türkmen nüfusunu desteklemek için 1710 yılında bir fermanla bölgeye yeni boylar gönderildi. Bunlar arasında eşkıyadan olup Kayseri, Maraş, Zamantı ve Çukurova’da kışlayan Tecirli Avşarı Torunları da bulunuyordu.[3] Tecirli Avşarı, Rakka ve Adana bölgesinde yerleşmiş gözüküyor.[4]

http://turkmens38.wordpress.com/categor ... ed/page/6/

_________________
Tanrı bize Türk adını verdi ve bizi yeryüzüne Hakan kıldı! METE HAN

Ben ve Milletim Tanrının Kırbacıyız! BAŞBUĞ ATTİLA

Başlıya baş eğdirdik, dizliye diz çöktürdük! BİLGE KAĞAN

Türk'lüğü yüceltmek için yaşa, Türk'e kılıç kaldıran eli kır! BAŞBUĞ TİMUR

Türk ve TÜRKÇÜLÜK düşmanlarını ezeceğiz! BAŞBUĞ ATATÜRK


Sayfa başı
 Profile bak  
 
Önceki iletileri göster:  Sıralama  
Yeni bir konu gönderCevap gönder 5 sayfadan 2. sayfa   [ 66 ileti ]
Sayfaya git Önceki  1, 2, 3, 4, 5  Sonraki


Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyenler: Kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir


Bu forumda yeni konular açamazsınız
Bu forumda konulara cevap yazamazsınız
Bu forumda kendi iletilerinizi değiştiremezsiniz
Bu forumda kendi iletilerinizi silemezsiniz
Bu forumda dosya ekleyemezsiniz

Arama:
Git:  


İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan SiyasiForum.net Siyasi Forum Adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. SiyasiForum.Net hakkında yapılacak tüm hukuksal Şikayetler buradan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 1 (Bir) Hafta içerisinde dönüş yapacaktır. Forumumuz kesinlikle hiçbir şekilde parti, örgüt, kurum, kuruluş ve oluşumu desteklememektedir. Tüm Problemler ve Reklam İçin: İletişim Formu için tıklayınız.